Pſalmus

contemplatiui cū iſti deſcendant de monte cōtemplatōisira ⁊ illi aſcendant de valle actiōis vt vtriqꝫ ſeipſos diſcutiāt⁊ iudicent: hoc bene ſignificatū eſt ꝑ hoc ꝙ Rachel ⁊ Lyacōiuncte ſunt Iacob. Rachel em̄ cōtemplatōnē. Lya actionē ſignificat. Iacob aūt qͥ interpretāt̉ luctator ſiue ſupplantator ſignat iudiciū qd̓ ſupplantat ⁊ extirpat vicia. ẜmillud Prouer. xx. Rex qͥ ſedet in ſolio iudicij diſſipat om̄emalū intuitu ſuo. Iacob ergo Rachel ⁊ Lyam ſibi copulat qꝛ ⁊ cōtemplatio ⁊ actio iudiciū debet habere. q. maritum qͥ vtranqꝫ regat ⁊ cuſtodiat: ⁊ ipſe ab eo concipiāt ꝑuulos qͥ cū creuerint Patriarche fiant .i. motus humilitatis qͥ ꝑueniant ⁊ ꝑducant ad faſtigiū eterne ſublimitatis.qꝛ qͥ ſe humiliat exaltabit̉. hoc ē ergo qd̓ dicit (aduocauicelū) .i. cōtemplatiuos (de ſurſum) .i. de cōtemplatiōe (eterra) .i. actiuos de deorſuꝫ (diſcernere ppl̓m ſuū) .i. vt d̓ſcernant ⁊ iudicent multitudinē cogitationū. locutionū eoꝑationū ſuarū. Iob .vj. Suſpendiū elegit anima mea. i.eſt iudiciū in qͦ int̓ cōtēplationē ⁊ actionē. q. int̓ celū ⁊ terrāanima ſeipſam iudicans ſe ſuſpendit in patibulo penitentie ne tandem ſuſpendat̉ in patibulo gehenne: ſicut docetapl̓s. j. Coꝝ. xj. Si noſmetipſos iudicaremꝰ nō vtiqꝫ iudcaremur. Et qꝛ nullꝰ de ſe dꝫ p̄ſumere: ſꝫ ſanctoꝝ ſuffragipoſtulare. ideo bene ſequit̉ (congregate illi ſanctos eiusvt ipſi ſimul ꝓ nobis intercedant: ſic faciunt illi qͥ dicurletanias. hoc etiā facit eccl̓ia q̄ feſtū omniū ſanctoꝝ ſimucelebrat. vnde poſſet hoc eſſe thema in feſto oīm ſanctorī(congregate ⁊c̄.) qd̓ em̄ dn̄s vni ſancto forſitan negaretom̄ibꝰ cōgregatis ⁊ orantibꝰ nō negaret ſicut in clauſtriqn̄ conuentus totus petit aliquid ab abbate: nō eſt cōſuetudinis vt patiant̉ repulſam. ſimiliter qn̄ om̄s ciues eiuſdem ciuitatis vel om̄es barones eiuſdem regni petūt aliquid a rege: nō defacili negat eis ſicut habet̉. .j. Reg. xliii.ꝙ totus iſrl̓ congregatus Ionathan de morte eripuit. perIonathan intelligit̉ peccator qͥ contra vetitum dei pr̄iscomedit mel ſilueſtre .i. delectatōnem que ſilueſtris eſt qn̄nō eſt de deo aūt de ſpiritualibꝰ (qͥ ordinant ⁊cͣ.) ſicut ſupra expoſitum eſt.¶ Audi ppl̓e meus ⁊ loquar iſrael: ⁊ teſtificabor tibi: deus deus tuus ego ſum.¶ Scd̓a ꝑs in quā docet qͥd ſit ſacrificandū ⁊ qͥd nō: ſuꝑerius tetigit de primo aduentu ⁊ de ſecūdo pleuius tractauit oſtendens que in eo erunt. hic aūt explicat q̄ in primoaduentu facta fuerunt .ſ. abolitio legaliū ⁊ ſubſtitio euangelij ⁊ qꝛ magna dicturus erat: ideo hortat̉ primo populīvt audiat dicens (audi) vox eſt domini de quo ſupra dixerat ꝓpheta (deus deoꝝ dn̄s locutus eſt) hic aūt determinat qͥd locutus eſt hic .ſ. (audi ppl̓e meꝰ) qͥ meus es: qꝛ telegi a principio ⁊ legē meā tibi dedi ⁊ de te carnē ſumpſ⁊ ideo qꝛ meus es audire me debes ⁊ (ſic loquar tibi iſrꝭcum audire incēperis: qꝛ ſic dicit̉ Eccl̓i. xxxij. Ubi auditꝰnō eſt nō effundas ſermonem. iſrael aūt frequenter ſumitin ꝓphetis ꝓ iudeis. vnde ⁊ alibi in psͣ. in exitu iſrl̓ de egꝭpto ⁊cͣ. nec tm̄ ſimplici verbo loquar ſed (⁊ teſtificabor tibi) .i. teſtimonio ſcripturarū ⁊ miraculoꝝ oſtendam quidhͦ (deus deus tuus ego ſum) q. d. deus omniū ſum ꝑ potentiā qua omnes creaui. ſed (oeus tuus) ꝓprie. qꝛ tibi ꝓmiſſus in ꝓphetis: ⁊ notat̉ hic trinitas per hoc ꝙ bis dici(deus deus) ⁊ tercio (ego ſum) qd̓ eſt nomen ꝓpriū deittis. Exo. iij. Ego ſum qͥ ſum hoc eſt nomen meū. de hoc teſtimonio .j. Ioh̓. iiij. Nos vidimꝰ ecce iſrl̓. ⁊ teſtificamurquoniā pater miſit filiū ſuū ſaluatorē mundi nō tm̄ iudicem: ⁊ poſſent dicere iudei. qꝛ deus noſter es: ideo offerretibi debemꝰ ſacrificia ad qd̓ reſpondet.¶ Nō in ſacrificijs tuis arguam te holocauſta autem tua in conſpectu meo ſunt ſemꝑ¶ Nō in ſacri. ar. te) .i. ſi nō exhibeas ſacrificia pecudū n̄puniā te. ſupra in psͣ. ſacrificiū ⁊ oblationem noluiſti Hicre. vij. Nō p̄cepi eis in die qua eduxi eos de terra egyptde ꝟbo holocauſtomatū ⁊ victimarū. ſed hoc p̄cepi eis atdite vocē meā ⁊ ero vobis deus. Itē poſſent dicere. tu nōcuras de ſacrificijs. qꝛ in ſacrificijs nō habes niſi partē ce-

tera enim cedunt in vſus ſacerdotū ⁊ offerentium. ſed holocauſta bene requiris q̄ tota tibi incendunt̉: nō dicit īmo(holocauſta aūt tua in ꝯſpectu meo ſunt ſemꝑ) qͣſi tedioſa talis modus loquendi habet̉ Numeri. xj. Oculi nr̄i nōvident niſi man. Glo. tn̄ aliter hic exponit. Itē poſſent dicere tu nō argues nos de nō exhibitis ſarrificijs: ſꝫ tn̄ benerecipies oblata. vnde hoc excludit dicens.¶ Nō accipiam de domo tua vitulos neqꝫde gregibus tuis hircos.¶ Nō accipiā vitulos) .ſ. in ſacrificiū (de domo tua) .i. detemplo vbi ſolebas offerre o iſrael. qd̓ templū modo ē tuadomus: ſed olim mea fuit quā vos iudei feciſtis ſpeluncālatronū. vt habet̉ Math̓. xxj. Hiere. vij. Nunqͥd domusmea facta eſt ſpelunca latronū. ſcriptū eſt domus mea domus oratiōis vocabit̉: vos aūt feciſtis eam ſpeluncā latronū. ⁊ ſumit̉ hic de duobus locis. Pri maͣ ꝑs ſumit̉ deEſa. lvj. Secunda de Hiere. vij. (neqꝫ de gregibꝰ tuis hicos) ad lr̄am: ⁊ oſtendit cauſaꝫ quare ea nō accipiet. Prima eſt qꝛ eis non indiget ad augmentandas diuitias ſuas: vnde dicit.¶ Quonium mee ſunt omnes fere ſiluarumiumenta in montibus ⁊ boues.¶ Mee ſunt. o. fe. ſil.) q̄ etiam indomite ſunt (iumēta) habitantia (in montibꝰ) mea ſunt (⁊ boues) quos poſſidesmei ſunt. psͣ. domini eſt terra ⁊ plenitudo eius. Secundacauſa eſt qꝛ nō indiget eis ad nouitatē ꝯditionis: vn̄ dicit.¶ Cognoui omnia volatilia celi ⁊ pulchritudo agri mecum eſt.¶ Cognoui) an̄ ſecula (oīa volatilia celi) multomagis terreſtria: ⁊ qͥd mirū ſi cognouit qui creauit. Gen̄. j. vidit deꝰcuncta que fecerat. Tercia cauſa eſt qꝛ nō indiget eis addelectationē. vn̄ addit (⁊ pulcritudo agri mecū eſt) .i. mihi ſeruit (pulcritudo agri) eſt gignentiū ⁊ generatoꝝ vbertas. Quarta eſt qꝛ nō indiget eis ad neceſſitatem. vn̄ dicit¶ Si eſuriero non dicam tibi meꝰ eſt em̄ orbis terre ⁊ plenitudo eius.¶ Si eſu. nō di. tibi) .ſ. ꝙ paſcās me. loquit̉ ꝑ ſynereſim:qꝛ nō pōt eſurire. ⁊ iō (nō dicam) tibi (meus eſt) nō alterius (orbis terre ⁊ plenitudo eiꝰ) omnes creature. Quintacā eſt. qꝛ nō indiget eis ad nutrimentū. vnde dicit.¶ Nunquid manducabo carnes taurorumaut ſanguinem hyrcorum potabo.¶ Nūqͥd mā. ca. tha.) ac ſi eēm eſuriēs (aut ſang. hir. potabꝰ) vt ſitiens. Iudic. xiij. Dixit manue faciamꝰ tibi beduꝫde capris: cui rn̄dit Angelꝰ. ſi me cogis: non comedā .i. qͣꝫuis me cogas. Myſti. (fere ſiluaꝝ ſunt) gētes indomite⁊ inculte (Iumēta in mōtibꝰ) ſimplices in culmiue fidei ⁊aliaꝝ virtutū (boues) apl̓i ⁊ ꝓphete (volū. celi) ſūt angeli(pulcri. agri (ſunt gētes ꝯuerſe ad fidē: eſurit ⁊ dn̄s ī pauperibꝰ eſuriētibꝰ ⁊ eſurit nr̄am ſalutē. qꝛ ſicut d̓r j. Timo.ij. vult oēs homīes ſaluos fieri. Oſtenſo ꝙ ſacrificia pecudum nō placent ei oſtendit qd̓ ſacrificari velit. vn̄ dicit.¶ Immola deo ſacrificium laudis ⁊ reddealtiſſimo vota tua.¶ Sacri. la.) qd̓ duplex ē. Unū volūtariū qd̓ dat̉ ītelligicū dic̄ īmola ⁊cͣ. aliud ē votiuū de qͦ addit (⁊ red. altiſ.) .j.deo (vo. tua) q̄ vouiſti. vouetē ⁊ reddite dn̄o d̓o vr̄o. Poſtea on̄dit q̄ ſint p̄mia iſtoꝝ ſacrificioꝝ. Primū eſt liberatio de qua dicit.¶ Et inuoca me in die tribulationis eruamte ⁊ honorificabis me.¶ Inuoca me) .i. intus voca. qͥd em̄ valet ſtrepitꝰ labiorivbi cor eſt mutū (in die tribulatiōis) .i. in aduerſitate. Grego. os qd̓ ꝓſperitas claudit: aduerſitas aꝑit. Un̄: ad dn̄mcū tribularer clamaui (⁊ eruā te) .i. liberabo te. Scd̓m eſthonor. vnde addit (⁊ honorificabis me) .i. cauſa honorismihi eris. dādo exēplū alijs vt me honorēt. ⁊ ꝑ hͦ honorabil̓ eris mihi. j. Reg. ij. Quicūqꝫ honorificauerit me gl̓ifica

Figura

Myſtice.