Pſalmus

lerū: vnde ſequitur.¶ Intrōibit vſqꝫ in progenies patrum ſuorum: vſqꝫ eternum non videbit lumen.¶ Introibit) itādo (vſqꝫ in ꝓgenies patrū ſuoꝝ) quiqͥd em̄ pater acqͥſiuit ſiue ꝑ fraudem ſiue ꝑ vſuras ſiue ꝑrapinas. ip̄e totū vult obtinere ⁊ retinere qͣſi iure hereditario ⁊ etiā ī alijs vitijs q̄ viderūt tales filij in ſuis patribus imitant̉ eos. ⁊ ſicut dr̄ Mathe. xxiij. Impleuit menſuram patrum ſuorum ⁊ patrem ſequitur ſua proles. ſequos ſequitur in culpa ſequuntur etiam in pena vnde acdit (⁊ vſqꝫ ineternum non videbit) id eſt nunqͣꝫ videbilumē .i. deū. qꝛ hic cecus ē cecitate mētis. ⁊ tranſibit adnebras exteriores. Un̄ augꝰ. A ſomno tenebraꝝ interiotrāſibūt ad tormēta tenebraꝝ exterioꝝ. vl̓ de pena īfernlegi pōt totus verſus (introibit vſqꝫ in ꝓgenies patꝝ ſuori) .i. ad eos deſcēdet ī īfernū ⁊ bn̄ dicit (introibit) qm̄ ꝑna īferni ſꝑ ē in ingreſſu. qꝛ vt hr̄ Iob. xxiiij. Trāſient abaquis niuiū ad calorē nimiū. Eccl̓i. xxviij. Cū ꝯſūmauerihō tūc incipit. Et tangūt̉ qͣtuor pene maloꝝ in inferno fituro. Prima ē horrēda ſocietaſ cū dicit (ꝓgenies) ⁊ dicitpluralit̓ ꝓpt̓ multitudinē. Prouerbi. ix. In ꝓfundū infeni cōuiue eiꝰ. Secūda pena ē dolor de amicis quaꝫ tancū dicit (patrū) Luc. xvj. Habeo eī qͥnqꝫ fratres ⁊cͣ. Nolebat eī diues dānatꝰ vt frēs eiꝰ ad infernū venirēt neeoꝝ ſocietate magis cruciaret̉ Terciū ē pene eternitasnotat̉ cū dicit (vſqꝫ ineternū) Quartū ē tenebre palpales qd̓ notat̉ cum dr̄ (nō videbit lumē) Sap̄. xvij. Ignisnulla vis poterat illis lumē p̄bere. Sꝫ hec omīa venienthomini propter inſipientiā. vn̄ iteꝝ replicat cauſaꝫ dicēs¶ Homo cum in honore eſſet non intellexitcomparatus eſt iumentis inſipientibus: ⁊ſimilis factus eſt illis.¶ Hō cū in honore) Iob. iiij. Quia nullꝰ ītelligit ineternūperibūt. Eſaie. v. Propterea ppl̓s meꝰ ductus ē captiuusqꝛ nō habuit ſcīam verſus aūt iſte ſupra habitꝰ ē ⁊ diffuſeexpoſitus ⁊ ideo non oportet iterum exponere.XLIX¶ Pſalmusd ¶ Eus deorum dominus locutus eſtet vocauit terram.¶ Deus deoꝝ dn̄s) Titulus. Pſal ꝰ aſaph interp̄tat̉ latine cōgregatio grece ſynagoga: ē gͦ ſenſus. psͣ. iſte cōuenaſaph .i. ſynagoge q̄ h̓ loquit̉ ẜm partē ſui fidelē de mutatione ſacramentoꝝ legaliū ī ſacrificia laudis. ⁊ hoc ad cōmendationē nr̄e fidei ⁊ ꝯfutationē incredulitatis iudeoloquit̉ etiā de vtroqꝫ xp̄i aduētu. ꝑ pͥmū demulcet. ꝑ ſcd̓ꝫterret. ſꝫ cū de ſecūdo aduētu qͥ tenet ita agat ſicut ⁊ de pͥmo qͥ mulcet. qͥd ē hoc qd̓ intitulat̉ psͣ. aſaph qͥ ꝯſtitutuAcantor ī tēplo. vt hr̄. j. Paralip. vj. ⁊ xvj. Uidet̉ eniꝫ qd̓eque bene deberet intitulari ex noīe alteriꝰ qͥ nō cantandiſꝫ potiꝰ flendi vl̓ terrēdi alios haberet officiū. Solutio etiāẜm aduentū ſcd̓ꝫ bn̄ intitulat̉ qꝛ ī eo ſancti gaudebūt ⁊eetiā ī pn̄ti vita malis videt̉ illuſio loqͥ de die iudicij ẜm illud Gene. xix. Uiſus ē eis qͣſi ludēs oqͥ. Intētio ē monere ne ad ſacrificia legalia redeamꝰ. Modus tripartitus ēIn pͥma ꝑte agit de vtroqꝫ xp̄i aduētu. In ſcd̓a ꝑte xp̄usloquit̉ ⁊ monet vt relictis īacrificijs pecudū fiat ſacrificium laudis. ibi (audi ſupple meꝰ) Tercio on̄dit quorū ſacrificia reprobēt̉. ibi. (pctōri) Dicit ergo (deꝰ deoꝝ) .i. factor deoū vel ſanctoꝝ vel excellētiſſimꝰ deoꝝ .j. Coꝝ. viij.Et ſi ſunt dij multi ⁊ dn̄i multi. nobis tn̄ vnus ē iſte deoꝝ(dn̄s) dominantiū. j. Timo. vj. Rex regū ⁊ dn̄s dn̄antiū(locutus ē) ꝑ ſe ⁊ per apl̓os (⁊ vocauit terrā) .i. habitatores terre methonomia ē. non tm̄ partē terre ſꝫ totā terrā¶ A ſolis ortu vſqꝫ ad occaſuꝫ. ex ſyon ſpecies decoris eius.¶ A ſolis ortu vſqꝫ ad oc.) .i. ab oriēte vſqꝫ ad occidentiqꝛ in oēm terrā exiuit ſonus eoꝝ ⁊ ī fi. or. ter. ver. eorū. Eꝯmēdat h̓ xp̄m multipl̓r. Primo a natura cū dicit (deꝰSecūdo ab excellētia opeꝝ cū dicit (deoꝝ) Tercio a potētia cū dicit (on̄s) Quarto a liberalitate cū dicit (locutꝰ

ē) Liberalitas em̄ magna fuit ꝙ tantus dn̄s ꝓprio ore itabenigne voluit loqui abiectis ⁊ vilis ꝯditiōis hoībꝰ. Quinto a benignitate quā vocauit gentes ad regnū cū dicit (⁊vocauit terrā) Sexto ab amplitudine vocatiōis cum dicit (a ſolis ortu ⁊cͣ.) poſt on̄dit ordinē vocationis qꝛ a iudeis incepit: vnde dicit (ex ſyon) .i. ex iudeis (ſpecies decoris eiꝰ) .i. pulcritudo .i. miracula ⁊ oꝑa excelſa. Alia lr̄ahꝫ (de ſyon ꝑfecto decore) Eſaie. ij. ⁊ Mich̓. iiij. De ſyonexibit lex ⁊ verbū dn̄i de irl̓em. qꝛ pͥmo p̄dicatū ē in irl̓em⁊ de irl̓em exierūt apl̓i qͥ xp̄m p̄dicauerūt. vel (ſpecies decoris eius (.i. humanitas q̄ dicit̉ ſpecies qꝛ ꝑ eam viſus ēhominibꝰ. ⁊ ē decoris ꝓpter immunitatē a pctō vel (ſpecies decoris) in via eſt fides q̄ habet̉ de xp̄o. ſꝫ decor ī patria ē ip̄a fruitio viſionis dei. vnde Eſaie. xxxiij. Regē ī decore ſuo videbūt.¶ Moraliter. hoc dicit̉ terrenis hominibꝰ (deus deoꝝ dominus locutus ē ⁊ vocauit terrā) .i. terrenos. q. d. qͥ in terrenis morant̉ ꝑ amorē excuſationē nō habēt qꝛ (deus deoꝝ dn̄s) oīm vocauit eos verbo ⁊ exemplo ad ꝯtemptuꝫterrenoꝝ. Iere. xxij. Terra. terra. terra. audi ſermone dn̄iecce trina citatio. Prima ē naturalis corruptio que contitinua ē. Secūda ē infirmitas accidētalis. Tercia eſt pemtoria .ſ. ip̄a mors. Deū xxxij. Audiat terra verba oris meicū er o vocauerūt terrā ſi nō venit: nō eam excuſabit igͦrantia ſed dānabit cōtumacia. Ioh̓. xv. Si nō veniſſem ⁊locutus nō fuiſſem eis peccatū nō haberēt: nūc aūt excuſationē nō habent de peccato. vn̄ in psͣ. nō ignorātes ſꝫ furibūdi dicunt̉ vbi dicit̉ furor illis ẜm ſimilitudinē ſerpētꝭſicut aſpidis: ſurde ⁊ obturātis aures ſuas: ſic ip̄i ad modū aſpidis obturāt aures ſuas (terra) .i. amore terrenoꝝ⁊ cauda .i. vana ſpe penitendi in fine ne efficaciter audiātdominū vocante ad ꝯtemptū mūdi ⁊ terrenoꝝ ⁊ licet dominus ꝯtemnatur ab eis: ip̄e tamē nō dedignat̉ nec vocare deſiſtit ſed vocat (a ſolis ortu) .i. ab infantia in qua naſcitur eis ſol gratie ꝑ baptiſmū (vſqꝫ ad occaſum) .i. vſqꝫad mortē in qua occidit eis ſol .i. omnis ſpes gr̄e et venie.ad aliquid aut vocat ad iuſtificationē in p̄ſenti ⁊ glorificationē in futuro ſicut dicitur Roman. viij. Quos vocauithos ⁊ iuſtificauit: quos aūt iuſtificauit illos ⁊ magnificauit: ⁊ ſupra dicit in eodeꝫ: quos p̄deſtinauit conformes fieri imaginis filij ſui hos ⁊ vocauit ⁊ ſic relinquit̉ quod vocat eos ad hoc vt conformes ſint in gloria imagini filij ſuiẜm qd̓ dicit. j. Ioh̓. iij. Nōdum apparuit qͥd erimus: ſcimus aūt qm̄ cū apparuerit ſimiles ei erimꝰ. ſed qͥ ad hācpulcritudineꝫ voluerit ꝑuenire. oportet ꝙ primo habeatmundā vitam ⁊ bona opera. vnd̓ ſequit̉ (ex ſyon ſpeciesdecoris eiꝰ) ſupple ꝓcedit ſyon interp̄tatur ſpeculū ſiueſpeculatio. ⁊ ſignat mundiciā vite. ſicut em̄ mulier in ſpeculo ſe reſpicit ⁊ cum maculā cognoſcit lauat̓ vl̓ abſtergitſic hō debet eſſe intus in ꝯſciētia reſpicere ⁊ maculas aqͥslachrymarū lauare ⁊ ſic fiet mūdus. Itēſyon interp̄tat̉ ſemen eius ⁊ ſignat bona opera que debemus ſeminare vtmetamus in vita eterna. Gal. vlt̓. Que ſeminauerit hō. hͨet m tet. ⁊ quid ſit ſeminandū ſubiungit. bonum autē facientes non deficiamus. tempore enim ſuo metemus nōdeficientes. ſic ergo ex ſyon. id eſt ex ſpeculatione ſue conſcientie ⁊ ſemine bonorum operū procedit ⁊ ſequit̉ in nobis (ſpecies decoris eius) in quo ei aſſimilamur vt dictuꝫeſt. Nota ꝙ deus multipliciter dicitur. dicit̉ enim deꝰ natura. ſicut hic ⁊ Geneſis. j. In principio creauit deus celū⁊ terrā. Item dicit̉ deus acceptione. ps. Ego dixi dij eſtisItē nuncupatiōe. psͣ. Omnes dij gentium demonia. Itēprelatione Exodi. xxxij. Dijs non detrahes. Item dominatione Exodi. vij. Ego conſtitui te deum pharaonis.Item etiam eſt notandū ꝙ deus multipliciter loquit̉ homini ſiue vocat hominē. ſcilicet per inſpirationē. Iob. iiij.Porro ad me dicū eſt verbū abſcondituꝫ. ⁊ quaſi furtiueſuſcepit auris mea venas ſuſurrij eius. Item per p̄cationem Romano. viij. Quos predeſtinauit hos et vocauit.Item per promiſſionem. Iob. xiiij. Uocabis me ⁊ ego reſpondebo tibi. Item per largitionem bonorum. Prouerbi. j. Uocaui et rennuiſtis. Item per tribulationem. Luc.xiiij. Exi in vias ⁊ ſepes ⁊ compelle intrare. Item ꝑ pene

Tantori.ſaph qͣre ītitulat̉ iſpē.

Psͣ.xlix.I

et

20

Noͣ ꝙ deml̓tipl̓r di⁊ multipl̓rloquit̉ hoīſiue vocathominem

Syon quicinterp̄tat̉.

Morali.