C. V.Quinquageſimuſoctauus

Quinquageſimuſoctauus

C. V.

ptione dona plurima ⁊ ideo bn̄ ſequit̉ (nō dabit deo) ipſeſcꝫ qui (confidit in multitudine diuitiaꝝ) vel frat̓ vl̓ aliushō (p̄iacationē ſuā) .i. dei i. non dabit aliqͥd ꝓ qͦ poſſit deus placari: vel (ſua) id ē hoīs ꝓ qua .ſ. poſſit deꝰ placaredeū (⁊ nō dabit deo p̄ciū redemptiōis aīe ſue) .i. oblationē ꝓ qua poſſit redimi qꝛ infernus ē inexorabilis auro: etanima ē ineſtimabilis p̄cio: quāti em̄ p̄cij ē anima cuiꝰ redemptio ē ip̄e dei filiꝰ. j. Corin. vj. Empti eſtis precio magno. Soph̓. j. Argentū eoꝝ ⁊ aurū eoꝝ nō potuerūt liberare eos in die ire furoris dn̄i: vl̓ de xp̄o ſic (frater) .ſ. xjqͥ ē pͥmogenitus in multis fratribꝰ (nō redimet) talē: nōem̄ iterū paſſurus ē ꝓ nobis: ⁊ exqͦ xp̄s (nō redimet: redimet) ne (hō) purus: ⁊ vere nō redimet xp̄s: qꝛ (nō dabiterū deo patri (placationē ſuā) qͣ nos recōciliauit ei: ve(ſuā) hoīs .ſ. ad vtilitatē ſui (⁊ nō dabit p̄ciū redemptionis anime ſue) .i. animā ſuā: ꝓ noſtra redemptiōe ſicutante fecit: vn̄ Bern̄. Dedit nobis corpus in cibū ſanguinē in potū: animā in p̄ciū: ſic ergo deus in futuro nō pōtrit placari ſꝫ in p̄ſenti tm̄: ẜm ꝙ dixit iacob de eſau Genexxxij. Placabo illū muneribꝰ q̄ p̄cedunt ⁊ poſtea videboeū forſitā ꝓpiciabit̉ mihi.¶ Et nota ꝙ multipliciter deus placat̉.¶ Contritionē psͣ. Cor cōtritū ⁊ humiliatum deus non deſpicies.¶ Oratione. Eccl̓i. xxxv. Oratio humiliantis ſe nubes penetrat.¶ Sacrificio. psͣ. Sacrificate ſacrificiū iuſticie: et poſt ſperate in domīno.¶ Elemoſyna. Hebr. xiij. Beneficentie aūt ⁊ cōmunionisnolite obliuiſci: talibus em̄ hoſtijs placat̉ deus vel ꝓmeretur. Dictū eſt quid mali nō habebūt ſcilicet redemptienē. poſtea dicit qͥd habebunt ſcꝫ penā eternam: vn̄ dicit¶ Et precium redemptionis anime ſue laborabit ineternum ⁊ viuet adhuc in finem.¶ Et laborabit) .i. cruciabit̉: in hoc notat̉ pene acerbitasnō ad tempus ſꝫ (ineternū) in qͦ notat̉ pene diuturnitatEt poſſet aliquis dicere. Nōne moriturus ē homo et tūnō laborabit qꝛ nō erit. ꝓpter hoc ſubdit (⁊ viuet adhucẜm animā (in finē) .i. vltra vel poſt finē: qꝛ mortuo corpore viuit anima īmortalis q̄ cruciabit̉ ineternū ⁊ corpꝰ tardē poſt reſurrectionē cū ea: vel ẜm corpus poteſt legi (viuet adhuc) q. d. licet corpus mō moriat̉: tamen adhuc reſurget: ⁊ tunc (viuet) nō autē vita beata ſed (in finē) .i. inmortē. ad hoc em̄ reſurget vt morte indeficiente moriatuNota ꝙ de homine dicit̉ Iob. v. Hō natus ad laborem:ſꝫ de impio p̄t dici ꝙ morit̉ ad laborē: et in Gen̄. iij. In ſudore vultus tui veſceris pane tuo: ⁊ iſti pōt dici in laboreeterno māducabis panē ⁊ nūqͣꝫ veſceris: ſed etiā mortemanducabis. Apoca. ix. Querent hoīes mortē ⁊ nō inuenient. Iob. xx. Luet que fecit oīa: nec tn̄ cōſumet̉. Et poſſet aliqͥs querere exquo tot mala ⁊ talis mors eterna malis īminet: qͣre nō reſiliūt a ſua malicia vn̄ ad hoc reſpordet ꝙ ip̄i nolūt p̄cogitare de malis illis: nec credunt eis qͥdicunt eis hoc eſt quod ſequitur.¶ Non videbit ineternum cum viderit ſapientes morientes ſimul inſipiens et ſtultus peribunt.¶ Nō videbit) .i. nō p̄uidebit nec ītelliget: vel ſic (non vide.) oculo fidei (interitū) verū illū qͥ ē eternꝰ. Gregꝭ. Qucor in p̄ſentibꝰ figit q̄ ſequūt̉ ſupplicia nō attendit in can̄Deūt̉. Vtinā ſaperet ⁊ intelligerēt ac nouiſſima prouiderent. Greg. Si ad quas impij penas ꝓperāt cernerēt putogreſſus refrenarēt. Iere. xx. Cōfundent̉ vehemēter qꝛ nōintellexerūt obprobriū ſempiternū: qd̓ nūqͣꝫ delebit̉. huiaūt excecationis cauſa ē cōſil̓is finis maloꝝ ⁊ bonorū vr̄addit (cū viderit ſapiētes moriētes) tꝑaliter. Eccl̓i. ij. Sapientis oculi in capite eius ſtultus in tenebris ambulat ⁊didici ꝙ vnus vtriuſqꝫ eſſet interitus. Sap̄. vij. Unus introitus ē oībus ad vitā ⁊ ſil̓is exitus ſupple ẜm carnē ſedmultū diſſil̓is ẜm ſpm̄: qꝛ iuſtus trāſit ad gloriā: iniuſtusaūt ad penā: vn̄ ſequit̉ (ſimul inſipiēs. ⁊ ſtultus ꝑibūt. inſipiēs) qͥ ſibi nō p̄uidet in futuro nec futura mala cogitat

(ſtultus) qͥ ⁊ ſi cogitet nō cauet: vl̓ (inſipiēs) ꝯͣ ſapientiā(ſtultus) ꝯ prudentiā. h̓ em̄ ē dr̄ia (inſipiēs) ē qͥ nō hꝫ ſapientiā (ſtultus) qͥ negligit ſcire. hi ergo (ꝑibūt ſil̓) i. ī corpore ⁊ in aīa: vel (ſimul) .i. in ꝯgregatione maloꝝ Eſaie.xxiiij. Cōgregabunt̉ in ꝯgregatiōe vniꝰ faſcis in lacū. Sꝫnūqͥd portabūt ſecū diuitias: nō vnde ſequit̉.¶ Et relinquent alienis diuitias ſuas: ⁊ ſepulcra eorum dominus illorum ineternū.¶ Et relinquent alie.) Iob. xxvij. Diues cū dormierit nihil ſecū afferet aꝑiet oculos ſuos ⁊ nihil īueniet ⁊ qͥd mirū: qꝛ totū theſauꝝ ſuū poſuit ī terra vn̄ receſſit iō dic̄ dn̄sMat. vj. Theſaurizate vobis thezauros ī celo qͣſi dicaſi ibi theſaurizatis. ibi īuenietis. qꝛ vt habetur Apocalipẜxiiij. Opera illorum ſequuntur illos. j. Thimo. vj. Nihilintulimꝰ ī hūc mundū. haud dubiū. qꝛ nec auferre qͥd poſſumꝰ. mūdus .n. ē qͥdam hoſpes qͥ nos libenter recipit etmulta ꝓmittit ⁊ tandē nudos expellit. Eccl̓i. xxix. Tranſihoſpes ⁊ orna menſam ⁊ q̄ ī manu habes ciba ceteros. etnota ꝙ nō dicit (relinquēt) amicis vl̓ notis (ſꝫ alienis) qꝛad lr̄am multotiēs alieni habēt diuitias eoꝝ .ſ. dn̄i terrenvel bedelli vel hmōi. vl̓ clericoꝝ diuitias habēt ep̄i. decani. archidyaconi ⁊ hmōi. psͣ. Diripiāt alieni labores eius.Eccl̓es. vj. Eſt aliud malū qd̓ vidi ſub ſole ⁊ quidem frequēs apud hoīes. vir cui deus dedit diuitias ⁊ ſubſtanriā⁊ honorē ⁊ nihil deeſt aīe ſue ex oībus q̄ deſiderat. nec tribuit ei poteſtatē deus vt comedat ex eo. ſꝫ hō extraneꝰ forabit illud. Ipſi etiā amici ⁊ noti alieni ſunt ī morte Iobxix. Noti mei qͣſi alieni receſſerūt a me. Mich̓. vij. Inimci hoīs ⁊ domeſtici eiꝰ (⁊ ſepulcra eoꝝ domꝰ illoꝝ ineternū) qͣſi illi h̓ relinquēt diuitias. ⁊ qͥd habebūt. hec (ſepulcra eoꝝ) ad lr̄am (ſunt domus eoꝝ) in qͥbus habitāt corpora eoꝝ (ineternū) huiꝰ ſeculi .ſ. vſqꝫ ad reſurrectionemvl̓ alit̓ vt rep̄hendat eos qͥ nimis p̄cioſa ⁊ ſumptuoſa ſepulcra ſibi faciūt preparari: vt ſic dicat̉ ſepulcra eorū ſūeoꝝ domꝰ ineternū ẜm opinionē eoꝝ qͣſi data p̄cioſa faciunt ſepulcra de marmore ⁊ lapidibꝰ ſculptis ac ſi ibi habitaturi eſſent ineternū. vel aliter (ſepulcra eoꝝ) .i. pene īferni ſunt (domus eoꝝ) in qͥbus habitabūt (ineternū) dehac ſepultura Luc. xvj. Mortuus ē diues ⁊ ſepultus ī infernū. vl̓ ſic. Quarto mō (domus illoꝝ) ſunt (ſepulcra illoꝝ) .i. ſimilia ſepulcris. quēadmodū em̄ corpus qͦttidie īcinerat̉ in ſepulcro. ſic hō quotidie adnihilāt̉ in palatio.pͥus em̄ cōſumit̉ eius puericia poſt eius adoleſcētia deinde iuuētus ⁊ poſtremo ſeniū vn̄ quidam religioſus qͥ ſibiin terra domū effoderat iuxta quantitatē corꝑis ſui q̄renti quare nō ſibi edificabat maiorē domū dr̄ rn̄diſſe. Iametatem meā amiſi ⁊ dyogenes degens ī dolio ꝯſimilit̓ reſpondit querēti dicens. nō ſum victurus niſi centū annis¶ Tabernacula eorum in progenie et progenie: vocauerunt nomina ſua ī terris ſuis¶ Tabernacula eoꝝ) .i. domꝰ eoꝝ ſunt duratura ẜm opinionē eoꝝ (in progenie) filioꝝ (⁊ ꝓgenie) nepotuꝫ (vocacauerūt noīa ſua) .i. dederūt cauſam vocationis noīm ſuorū (in terris ſuis) .i. in ꝓuincijs. Et nota ꝙ ſubtiliter loquit̉ h̓ ꝓpheta qꝛ in mūdo verboꝝ ſuoꝝ derogat ⁊ poſſeſſionibꝰ ⁊ fame maloꝝ loquens em̄ de domibꝰ ⁊ palatijseoꝝ dicit (tabernacula) vt ſignificet mobilitatē eoꝝ Eſai.xxij. Quid tu hic aūt quaſi quis hic qꝛ excidiſti in excelſomemoriale diligēter in petra tibi tabernaculū. ecce aſportari te faciet dn̄s ſicut aſportat̉ gallus gallicinacius ⁊ mirū ē ꝙ etiā mali volūt haberi in memoria poſt mortē. vnde dicit Chryẜ. Quāta ē īanis glorie tyrannis qͣ non poſſunt hoīes carere ⁊ in luctu ⁊ idem Cryſoſtomꝰ. O ſtulteqͥd tibi ꝓdeſt poſt mortē iſta memoria ſi vbi es torqueris⁊ vbi nō es laudaris. hāc gloriā minuit ꝓpheta dicēs (vocauerūt noīa ſua) ad lr̄am (in terris ſuis) qͣſi nō vbiqꝫ. ſꝫtm̄ in terris ſuis. nō em̄ ꝑuenit famā eoꝝ ad omnes extremas nationes vn̄ ait Boetius. Nac fama ciceronis vſqꝫad caucaſum montē nec fama Ouidij vſqꝫ ad grecos ꝑuenit. licet dixerit. Iamqꝫ opus exegi ꝙ nec iouis ira necignes. nec poterit ferruꝫ nec edax abolere vetuſtas. Alialittera habet hic (vocauerunt noībus ſuis terras ſuas) ſi

p 3

Multipl̓rdeus placatur.

MDe vanita.te fame potentū ⁊ malorum.

10

a1