Pſalmus

ſtulticiā. Ipſis aūt vocatis iudeis atqꝫ grecis xp̄m dei virtutē ⁊ dei ſapientiā vel de ſapiētia creata p̄t intelligi: vn̄ ineadē epl̓a ſcd̓o. ſapientiā loquimur inter ꝑfectos ⁊c̄. ⁊ qꝛ d̓ſapiētiā etiā ſtulte ⁊ indiſcrete poſſet aliqͥs loqͥ: ne h̓ ei imponat̉ bn̄ ſubiūgit (⁊ meditatio cordis mei prudentiamſupple (oquet̉) ꝑ hoc quod dicit (meditatio cordis) notatur diſcretio vt pͥus veniat ẜmo ad limā qͣꝫ ad linguā: ſapentia ꝑtinet ad res diuinas. prudētia ad res hūanas .ſ. admores: vl̓ ꝑ ſapientiā intellige ſeptē dona. ꝑ prudentiaꝫ ſeint̓ ptē ꝟtutes: ſꝫ quō loquit̉ cor. Sol̓o Eccl̓i. xxj. Os ſapiēti.in corde eiꝰ. Itē nota ꝙ ſapiētia ꝓprie ē in corde ⁊ ore. pridentia ꝟo in oꝑe vn̄ moralit̓ rep̄hendunt̉ illi qͥ cogitant ⁊loquūt̉ multa bona ⁊ nihil faciūt operādo. Poſſet adhucaūt aliqͥs dicere tu loq̄ris a temetip̄o a quo ſapientiaꝫ velprudentiā nō habes. non dicit imo.¶ Inclinabo in parabolā aurem meam aperiam in pſalterio propoſitionem meam.¶ Inclinabo aurē mea) ꝑ humilitatē ⁊ iterū poſſet dicerenolumꝰ te audire qꝛ ſcimꝰ ea q̄ dicturus es eo ꝙ cōia ſūt ⁊oībꝰ nota. ꝓpt̓ hoc etiā dicit (in parabolā) ſic gͦ dicit (iclinabo aurē meā) interiorē (vt audiā parabolas) a deo intꝰ docente. Prouer. ij. Inclina cor tuū ad cognoſcendū prudentiā. Mathei. iiij. Docebat eos in parabolis: ibi dicit Hiero. Parabola ē rerū natura diſcreꝑantiū ſibi ſub aliqua ſimilitudine facta cōparatio. Itē parabola grece occulta ſimilitudo latine: vn̄ qꝛ de rebꝰ terrenis infimis ⁊ groſſis ſumit̉ parabola: ideo bn̄ dicit̉ (inclinabo ⁊cͣ.) ⁊ ꝓpt̓ humilitatem quia inclinantes ſe per humilitatem a domino merētur doceri: vnde Prouerbioꝝ. ix. Si quis eſt paruulus veniat ad me ⁊cͣ. Mathe. xj. Reuelaſti eā paruulis: ⁊ ad hocpoſſet dicere aliqͥs nō curo ſi bona dicis qꝛ tu facis contrꝫriū qd̓ remouet dicēs (apiā) vt oībus pateat (ī pſalterio.i. ī oꝑatōe: a pſallim qd̓ ē tangere (ꝓpoſitionē meā) .i. illd̓qd̓ ī corde meo ꝓpono .ſ. eternā beatitudinē. pͥma ꝑs huiverſus ꝯuenit diſcipul̓. Scd̓a magiſtris ⁊ p̄dicatoribꝰ ⁊ pͥus dꝫ hō primā partē facere vt ſit diſcipulus audiendo: ⁊poſtmodū ſcd̓am vt ſit magiſter docendo ꝟbo ⁊ exemplovn̄ hic pͦ rep̄hendunt̉ illi qͥ nolūt audire. Oſe. iiij. Quia tuſcientia repuliſti repellam te ne ſacerdotio fungatis mihiSecūdo arguūt̉ illi qͥ pͥus volūt docere qͣꝫ audierint Ezeiij. Audies de ore meo verbū ⁊ annūciabis eis ex me. Tecio rep̄hendunt̉ illi qͥ qd̓ ore p̄dicāt. exēplo nō ꝓbant. H.em̄ nō aperiūt (ppoſitionē ī pſalterio) oꝑa eī gl̓ioſe ſūt d̓ctrine. Gregoriꝰ. loquētis auctoritas ꝑdit̉ cū vox oꝑe nonadiuuat̉. Itē quarto rep̄hendunt̉ quidā qͥ habēt (ꝓpoſitonē) .i. bonū ꝓpoſitū: ſꝫ nūqͣ aperiūt illud: imo claudūt viqꝫ ad finem vite. ij. Coꝝ. viij. Uelle cepiſtis ab anno pͥorenunc aūt ⁊ facto ꝑfi cite: vt quēadmodū ꝓmptus ē animꝰvolūtatis: ita ſit ⁊ perficiendi.¶ Cur timebo in die mala iniquitas calcaneimei circundabit me¶ Cur timebo) Icd̓a ꝑs vbi incipit narrare q̄ ꝓmiſit ſe dicturū: ⁊ pͦ de pena maloꝝ q̄ a timore incipit: vn̄ dicit ī ꝑſona general̓is hoīs (cur timebo ī die mala) .i. in die iudicijſꝫ nōne dn̄s ī nocte veniet: ẜm illud Mathei. xxv. Medinocte clamor factus ē ecce ſponſus venit: qͣre ergo dies iudicij dicit̉ dies ⁊ nō nox: ſolutio dr̄ dies ꝓpter manifeſtatonē opeꝝ. Math̓. x. Nihil opertū ꝙ nō reuelet̉. Hebr. iiix. Oīa nuda ⁊ aꝑta oculis eius ad que nobis ẜmo. ij. Coꝝ.Oēs nos manifeſtari oꝑtet an̄ tribunal xp̄i. mala aūt ditur malicia pene. psͣ. Beatꝰ qͥ intelligit ſuꝑ egenū ⁊ pauperē in die mala liberabit euꝫ dn̄s Soph̓. j. Dies illa dies irdies tribulationis ⁊ anguſtie ⁊cͣ. Facta queſtione rn̄det inꝑſona maloꝝ (iniqͥtas) q. d. id̓o timendū ē mihi qꝛ (iniquitas calcanei mei circūdabit me) qꝛ ſicut dicit ph̓us. nō facit timidū niſi rep̄henſibilis ꝯſcientia (Iniqͥtas calcaneidupl̓r dicit̉ .ſ. iniqͥtas carnalis lapſus: vel iniquitas final̓.Calcaneus .n. ē infima ꝑs corꝑis hoīs: ⁊ ideo p̄t notare lapſum ꝓuenientē ex inferiori ꝑte rōnis .i. ex ſenſualitate ſiue ex inferiori ꝑte hoīs .ſ. ex carne. Itē qꝛ calcaneus eſt extrema ꝑs hoīs pōt notare finē hoīs .i. mortē in qua (iniqui

tas) .i. pena ꝓ iniqͥtate circūdat hominē vt circulus qui fine caret ⁊ hoc notat eternitatē pene. Itē ſicut veſtis ⁊ hocnotat vtilitatē qꝛ veſtis totū corpus oꝑit. psͣ. Operiant̉ ſicut dyploide ꝯfuſiōe ſua. De hoc calcaneo dr̄ Geneſis. iij.Tu inſidiaberis calcaneo eiꝰ .i. fini vite eius. tūc em̄ maxime dyabolꝰ inſidiat̉: vn̄ in beato Martino inſidiatus ē ⁊etiā xp̄o vt dicit̉ ī glo. ſuꝑ Tbhob. Et nota ꝙ dyabolꝰ inſidiatur ⁊ pͥncipio hoīs ⁊ medio ⁊ fini. principio vt corrumpat intentionē ẜm illud Tren̄. j. Hoſtes eius in capite eiꝰMedio vt bonū inceptū īpediat et corrūpat: ẜm illud psͣ.In via hac quā ambulabā abſconderūt ſuꝑbi laquen̄ mihi. Fini. vt bonū factū annibilet ꝑ inanem gloriā ſicut dicitur hic ⁊ Gen̄. iij. vt ſupra dictū ē. poſtea ſpecificat qui ſūtilli quos iniquitas circūdabit vnde dicit.¶ Qui confidūt in virtute ſua: ⁊ in multitudine diuitiarū ſuarum gloriantur.¶ Qui cōfidunt ⁊cͣ.) q. d. dico ꝙ iniquitas calcanei mei circundabit me: ⁊ hoc in ꝑſona reproboꝝ de quibꝰ ſubditur(qui cōfidunt in virtute ſua) ꝑ hoc tangit ſuꝑbos qui .ſ. cōfidunt in virtute corꝑis vel animi Eccleſiaſti. xvij. Deſtructi ſunt cōfidentes ſue virtuti. Iudith. vj. Preſumētes deſe ⁊ de ſua virtute gloriantes humilias. quod aūt ſequiturtangit diuites (⁊ in multitudine diuiciarū ſuaꝝ gloriant̉)iſtos etiā circūdabit iniquitas. Prouerbi. xj. Qui confiditin diuitijs ſuis corruet .j. ad Thimo. vl. Diuitibꝰ huiꝰ ſecūli p̄cipe nō ſublime ſapere. nec ſperare in incerto diuitiaū.¶ Notandū aūt ꝙ multiplex ē ꝯfidentia in hoīe mūdano.¶ Quo ad bona anime triplex.¶ Primum eſt de ſcientia Iere. ix. Non glorietur fapiensin ſapientia.¶ Secundum eſt de ſanctitate. Roma. ij. Confidis teip̄mducem eſſe cecorum.¶ Tercium eſt de bona opinione. Gene. xj. Celebremꝰ nomen noſtrum ⁊cͣ.¶ Quo ad bona corporis triplex.¶ Primum eſt de decore. Prouerbi. vl. Fallax gratia ⁊ vanaͣ pulcritudo.¶ Secundum eſt de robore. Amos. vj. In fortitudine noſtra aſſump̄ſimus cornua nobis.¶ Tercium eſt de generoſitate Luce. iij. Ne dixeris patrēhabemus abraam.¶ Quo ad bona temporalia quintuplex.¶ Primum eſt de hereditate Iere. xij. Hereditatē acceperunt ⁊ non eis proderit.¶ Secundum eſt de poſſeſſione acquiſita .j. Aggei. qui congregauit mercedes miſit eas in ſaccum pertuſum id eſt inmundum.¶ Tercium de poſſeſſione cōmendata. Luc. xvj. Redde rationem villicationis tue.¶ Quartum eſt de amicis. Iere. ix. Omnis amicus fraudulentus incedet.¶ Quintū de familia. iij. Reg. xx. dixit Benadab ſi ſuffecerit puluis ſamarie pugillis om̄is popl̓i qͥ ſequit̉ me. Et ꝙetiā ſunt alij qͥ confidut in amicis oſtendit cōſequēter eoseſſe deceptos dicens.¶ Frater non redimit redimet homo. ⁊ nondabit deo placationem ſuā.¶ Frater) carnalis ad lr̄am: vl̓ alius affinis ſanguine (nōredimit) ab īferno: qꝛ in īferno nulla ē redēptio: ⁊ qꝛ ꝓ eonullas el̓ynas facit. Dan̄. iiij. Redime pct̄a tua elemo finiſ⁊ ꝟe (frat̓ nō redimit) qꝛ nullꝰ hō purus pōt redimere: vn̄dicit (redimet hō) qͣſi dicat nō: vel ſic dico ꝙ (frater nō redimit) de quo magis videt̉ (redimet hō) alius vicꝫ extraneus de quo minus videt̉. q. di. nō: ⁊ erūt due cauſe quarefratres huiꝰ nō redimēt: vna erit ex ꝑte eoꝝ qͥ nolēt p̄ malicia: vn̄ Iere. ix. Unuſqͥſqꝫ a ꝓximo ſuo ſe cuſtodiat ⁊ ī omni fratre ſuo nō habeat fiduciā: qꝛ oīs frater ſupplantansſupplātabit ⁊ oīs amicus fraudulēter incedet. Altera eritex ꝑte dn̄i: qͥ etiā ſi vellēt ip̄i redimere nō tamē ſuſcipiet redemptionē. Prouer. vj. Zelus ⁊ furor viri nō parcet ī dievindicte nec acquieſcet cuiuſqͣꝫ p̄cibꝰ: nec ſuſcipiet ꝓ redē

Sapiētiꝰ⁊ prudentia in quoConſiſtunt

Quare dies iudicijdicit̉ dies⁊ nō nox.

CalcaneiIniqͥtas dr̄dupliciter

Parabola qͥd ſit.

Cōfidētiamultiplede homīmūdanoquo ad bona aīe coporis ⁊ toporalium

In infern.nulla eſt redemptio.

Dyabolſidiat̉ pͥncipio hoīmedio etfini.