Quadrageſimuſoctauus CXIIII

hominū qͥ ad gaudiū trāſit angeloꝝ qm̄ in hac peregrinatione ſolo corꝑe ꝯſtitutus cogitatiōe ⁊ auiditate in illa patria eterna conuerſatus eſt cogitatione circundabat ſyonauiditate complexus eſt eam. Prouerbiorum. iiij. Glorificaberis ab ea cū eam fueris amplexatus: ſꝫ mō de multꝭ p̄dici illud Treno. iiij. Qui nutriebant̉ in croceis amplexāti ſunt ſtercora (⁊) ſic exn̄tes (in turribꝰ eius narrate) alijid ē tūc p̄dicate: ille .n. qͥ ē in ꝯtemplatiōe celeſtiū qͣſi in forti turre ē: de qua ſi nō exierit hoſtis ad eū attingere non vlebit: vn̄ dicit Gregꝭ. ſuꝑ Iob. ij. In altū mentem f. xeratꝰideo hoſtis ad eū irrūpere nō valebat: ſil̓r qͥ eſt in amplexp̄i ⁊ celeſtiū ꝑ amorē adhuc fortiorē turre inhabitat: indū ſteterit nihil timore poterit. Iob. xvij. Libera me dn̄epone me iuxta te ⁊ cuiuſuis manus pugnet cōtra me: poamorē liberat̉ .i. liber fit hō qͥ ꝑ timorē ſeruus ē. ⁊ ponit̉ inxta dn̄m qꝛ qͥ adheret deo vnus ſpūs ē. j. Coꝝ. vj. Et quibis tribꝰ ē pōt alijs ſecure p̄dicare: vn̄ idē repetit in ſequēti verſu ꝑ alia verba (ponite corda veſtra in ꝟtute eius) .i.in xp̄o qͥ ē ꝟtus ⁊ fortitudo ſyon .i. triūphantis ⁊ etiā militātis eccl̓ie. vn̄ in ꝑſona vtriuſqꝫ dicit psͣ. Fortitudo mea ⁊laus mea dicit dn̄s ⁊cͣ. (⁊ diſtribuite domos eius) .i. reuouite ī cordibꝰ veſtris quo in domo patris mei mā. mul.(vt) ſic (enarretis) .i. enarrare poſſitis (in ꝓgenie alteraid ē in peccatoribꝰ q̄ dr̄ ꝓgenies altera: qꝛ a patre ſuo .ſ. d̓alienauit ſe. Unde in psͣ. Filij alieni mentiti ſunt mihi ⁊cMath̓. iij. Progenies viperaꝝ qͥs demonſtrabit vobis fugere a ventura ira. Prouerb. xxx. Generatio que patri ſumaledicit ⁊ matri ſue nō benedicit ⁊cͣ. (qm̄ hic ē deus denoſter: deus) omniū (oeꝰ noſter) religioſoꝝ ꝓprie queꝫ iremūt ⁊ lucrant̉: oīa ꝓpter eū relinquētes ⁊ eum ſequentePhil̓. iij. Oīa detrimentū feci ⁊ arbitror vt ſtercora vt xp̄mlucrifaciā: nec amitti poterit: ſꝫ erit noſter (ineternū ⁊cͣ.)ſupra. De p̄latis aūt p̄t exponi ab illo loco (circūdate ſy⁊cͣ.) ſyon eſt eccleſia quā p̄lati debent circūdare ſolliciti decuſtodia eius: ⁊ cōplecti ꝑ zelū ⁊ amorē animaꝝ (⁊ narrate in turribꝰ eius) .i. p̄dicate in eminentia virtutū. Eſai. xlSuꝑ montē excelſum aſcēde tu qͥ euāgelizas ſyon (ponte corda veſtra in ꝟtute eius) i. ſtudete ꝓfectui eccl̓ie. .j. ꝑtri. v. Forma facti gregis ex aīo: ſꝫ ecōtrario dr̄ de malo p̄lato. Eſai. x. Ip̄e ꝟo nō ſic arbitrabit̉ ſꝫ ad ꝯterendum ericor eius ⁊ ad internitionē gentiū nō paucaꝝ (⁊ diſtribuidomes eius) .i. diuerſis tribuite parrochias ⁊ p̄bendas fꝫē ꝯͣ eos ꝙ vni dāt plures p̄bendas. ipſi .n. nō diſtribuūt: ſeidē dātes faciūt bigamiā ſpūalē. ps. Diſꝑſit dedit pauꝑbus. Pōt etiā exponi de p̄dicatoribꝰ (circūdate ſyon) id ēſacrā ſcripturā oēs libros ⁊ ſenſus oēs inquirēdo (⁊ ꝯpl̓ctimini) intellectu ⁊ affectu (vt) ſic (enarretis in ꝓgenie atera) ita ergo diſtribuite (vt enarretis in ꝓgenie altera)vt p̄dicare audeatis ꝯͣ eos qͥ aliter faciūt qͥ pn̄t dici ꝓgenes viperaꝝ .i. ſerpentiū. eſt eī quoddā genus ſerpentis qd̓hꝫ multa capita: hͨ ē generatio mala ⁊ adultera de qͣ Mathei. xij. Qui em̄ vnā habet eccleſiā vl̓ p̄bendā vnaꝫ ſponſam habet. cū autē alterā recipit adulteriū ſpūale cōmittit⁊ illis debet p̄dicari (qm̄ hic ē deus deꝰ nr̄). q. infidelibꝰ qꝛſi verā fidē haberēt nō ita ditari cuperēt. Hieronymꝰ nonhꝫ verā fidē de deo qui cupit in his miſerijs locupletariPſalmusXLVIIIij TUdite hec omnes gentes: auribuspercipite omnes qui habitatis orbē¶ Audite hec omnes gentes) Titulꝰ. In finē filijs chorePsͣ. dauid expoſitū ne exponas: ſupra egit ꝓpheta de ſpeibi letet̉ mons ſyon ⁊ exultent filie iude. ſcriptū eſt autemiDeut̓. xxiiij. Nō accipies loco pignoris ſuperiorē ⁊ inferriorē molā: vn̄ cōpetenter in hoc psͣ. agit de timore q̄ ē mola inferior ſicut ſpes ſuperior: incutit ergo timorem oſtendens ꝙ dn̄s damnabit amatores mūdi. Intentio eſt monere ne aliqͥs app̄ciet̉ elatos in mūdo. Modꝰ ē talis qͣtuor ſunt partitiones. Primo attentos facit ad noua ⁊ miracula que dicturus eſt. Secūdo incipit ea ꝓſequi oſtendēsꝙ xp̄s non redimet impios ibi (cur timebo) Tercio dicitq̄ impijs ⁊ que iuſtis reddēda ſunt ibi (ſicut oues) Quar

to monet ne timeant̉ potentes: ibi (ne timueris ⁊cͣ.) Dicitergo (audite hec) que dicturus ſum: o vos (omēs gentes)id ē gentiliter viuētes (⁊ auribus) cordis (ꝑcipite om̄es qͥhabitatꝭ orbē) .i. o vos iuſti qͦs mūdus nō poſſidet nec habitat dominādo vobis: ſed vos habitatis eum dominando ei. Notandū eſt ergo ꝙ gentes duobus modis accipiūtur: quādoqꝫ em̄ gentes dicunt̉ ſoli gentiles qꝛ manent tales qͣles ſunt geniti ⁊ nullo eis ſacramentoꝝ remedio ſubuenit̉: quādoqꝫ aūt dicunt̉ gentes: om̄es iniqui gentilit̓ viuentes ⁊ ẜm hoc ſumit̉ hic vt expoſitū ē (audite hec om̄esgentes auribꝰ ꝑcipite) .i. ꝑfecte capite .ſ. intus ⁊ extra quaſi dicat nō ſolū audiatis qͥd vox ſonet auribus ſꝫ quid ītellectui ⁊ affectui inſpiret ſpūs. ſimile Eſaie. ij. Audite celi ⁊auribus ꝑcipe terra (qui habitatis orbē) Nota ꝙ habitare multis modis accipit̉. qn̄qꝫ em̄ ſumit̉ ꝓ moram facere:vnde Gen̄. xiij. Abraam habitauit in terra chanaā ⁊cͣ. quādoqꝫ ꝓ delectationē habere vt in psͣ. Ecce ꝙͣbonū ⁊ qͣꝫiocūdū ha. fra. in vnū. qn̄qꝫ ꝓ dominiū habere vt hic ⁊. iiij. Regū. iiij. In medio populi mei habito dixit mulier ſunamitꝭad heliſeum.¶ Quiqꝫ terrigene ⁊ filij hominum: ſimul invnum diues et pauper.¶ Quiqꝫ terrigene) ſupple eſtis (⁊ filij hominū (hic ē architeſis (terrigene) cōtra gentes (filij hominū) contra qd̓ dicit (qui habitatis orbem) terrigene ergo ſunt mali amatores terrenoꝝ: quia naturaliter quiſqꝫ ſuam amat origineꝫ⁊ ad eam trahit̉ cor eius. ij. Regum. xiiij. Omnes nos qͣſiaqua dilabimur in terrā (filij hoīm) ſunt boni rationalesdiſcreti ⁊ māſueti: vn̄ frequēter dictū ē ezechieli filij hominis. poſtea idē repetit (ſimul in vnū dines ⁊ pauꝑ). q. d. otu diues qͥ terrigena es. et o pauꝑ ſpū qͥ es filius hoīs quieſtis (in vnum ſimul) .i. in loco ⁊ ꝑceptione ſacramentorū(audite) vel (in vnū) .i. ad idem facti vel ſic (audite ī vnū)id ē vna intentione. hic ergo ſunt tres cōbinatiōes in quarū qͣlibet alloquit̉ bonos ⁊ malos ⁊ monet ad audienduꝫ.debent em̄ tam mali qͣꝫ boni audire legem dei: mali vt conuertant̉. psͣ. Lex dn̄i īmaculata cōnertens animas. boni incipientes debent eā audire vt in bono incepto poſſint ꝑſeuerare. psͣ. Niſi qꝛ lex tua meditatio mea ē: tūc forte periſſem in humilitate mea. Itē ꝓficientes vt incitent̉ Eccl̓es.vlt̓. Verba ſapientū. q. ſtimuli. Item ꝑfecti vt delectenturpsͣ. Ꝙdulcia faucibus meis eloquia tua ſuꝑ mel ori meo.¶ Nota ꝙ eſt multiplex vnitas videlicet.¶ Indifferentie. de qua hic ⁊ refertur ad locū.¶ Nature. Ioh̓. x. Ego ⁊ pater vnū ſumus.¶ Malicie psͣ. Principes conuenerunt in vnum aduerſusdominum ⁊cͣ.¶ Gratie. ps. Ecce qͣꝫbonum ⁊ qͣꝫiocundū habitare fratresin vnum.¶ Glorie. Ioh̓. xvij. vt ſint vnū ſicut ⁊ nos ſumus.¶ Poſſunt autē qͣtuor genera peccatoꝝ notari qͦs ꝓphetaad audiendū verbū dei inuitat. Primi ſunt luxurioſi deſignati ꝑ gentes que a genio dicunt̉ qͥ eſt deus nature .j. Corinthio. v. Audit̉ inter vos fornicatio qualis nec inter gentes. Secūdi ſunt auari deſignati ꝑ hoc quod dicit̉ (qui habitatis orbem) Apocal̓. viij. Veb veh veh habitantibus interra. Tercij ſunt ſuꝑbi deſignati ꝑ hoc qd̓ dicit̉ (qͥqꝫ terrigene) terrigene em̄ dicunt̉ gigātes qͥ vbiqꝫ ſignificāt ſuꝑbos. Eccl̓i. xvj. Nō exorauerūt ꝓ peccatis ſuis antiqͥ gigates. Quarti ſunt inobediētes deſignati ꝑ (filios hominū.i. adā ⁊ eua qͥ fuerūt deo inobediētes: vn̄ alia lr̄a hꝫ (filijadam) Roma. v. Sicut ꝑ inobedientiā vnius hoīs peccatores ꝯſtituti ſunt multi: ita ꝑ vnius obedientiā iuſti cōſtituunt̉ multi de qͥbus dr̄ Eccl̓i. iij. Filij ſapientio eccl̓ia iuſtoꝝ ⁊ natio illoꝝ obediētia ⁊ dilectio. Poſſet aūt aliqͥs dicere qͣre audiemꝰ que dicturus es: ⁊ ſubiūgit cauſam commendans dicenda: vnde ſubdit.¶ Os meum loquetur ſapientiam: et meditatio cordis mei prudentiam.¶ Loquet̉ ſapiē.) .i. xp̄m qͥ ē dei ſapiētia. j. Cor̄. j. Nos p̄dicamus xp̄m crucifixū iudeis qͥdem ſcandalū gentibꝰ autē

p 2

Dsͣ. xlviij.

Ml̓tiplexvnitas.

Habitaremultis modis accipit̉

AGētes dieobus modis accipiuntur.