Pſalmus

eſt quod eſtis vos. Templū ſacramentale ſunt palee: id ēmali qui ſunt in eccleſia: vnde hic in medio templi tui. Teplum celeſte ē celeſtis patria. de quo in psͣ. Adorabo ad teplū ſanctū tuū. Templū ſingulare corpꝰ xp̄i Ioh̓. ij. Soluite templū hoc: ⁊ in tribus diebus excitabo illud. Et quiade tanto beneficio qd̓ ē miſcd̓ia dn̄i nō debemus eſſe igrati ẜm ꝙ dicit̉ Eſa. xliiij. Laudate celi quoniā miſericordiāfecit dominus: ideo ſequitur.¶ Scd̓m nomē tuum deus ſic ⁊ laus tua infines terre: iuſtitia plena ē dextera tua.¶ Scd̓m nomē tuuū deus) .i. ſicut nomē tuū diffuſum eſ(ſic ⁊ laus tua) diffuſa ē (nomē tuū) .i. res noīs tui .ſ. ſalustua quā de miſcd̓ia tua oꝑatus es in medio terre. q. di. illioēs q miſcd̓iam tuā receperūt laudāt te: nec illi ſunt pauci imo (in fines ter.) ē (laus tua) .i. ꝑ totam terrā: ⁊ iō laudant qꝛ iuſtificaſti eos: vnde addit (iuſtitia plena eſt dextera tua) .i. ꝓpiciatio tua: vel filius tuus o pater (plena ē iuſtitia) .i. a iuſtificatione qua om̄es paratus eſt iuſtificaremultos iuſtificat. j. Coꝝ. vj. Abluti eſtis ſꝫ iuſtificati eſtis īnoīe dn̄i noſtri ieſu xp̄i: ⁊ ex hoc.¶ Letetur mons ſyon et exultent filie iude:propter iudicia tua domine.¶ Letetur mons ſyon) .i. iudea vel generalis eccleſia (⁊ exultent filie iude) id ē gentes genite a iuda: id eſt ab apoſtolis ꝑ confeſſionē ſed quare magis dicunt̉ filie iude qͣꝫ filiꝓpter maiorē ornatū virtutū ⁊ abundantiā gratie. ſicut ēpater magis ornat filiam nypturā qͣꝫ filiū ita deus maiorgratiā dedit cūuerſis de gentibus qͣꝫ olim iudeis (letent̉dico (et exultent ꝓpter iudicia tua dn̄e) .i. ꝓpter iudeorurexcecationē ⁊ illuminationē gentiū que ſunt iudicia dei ocultiſſima Roina. xj. O altitudo diuitiarū ⁊cͣ. tamen quiper electos ex iudeis .ſ. per apoſtolos venit lux ad gentesideo o vos gentes.¶ Circundate ſyon et complectimini eam:narrate in turribus eius.¶ Circūdate ſyon) .i. bonos de iudeis .i. frequēter ⁊ cuꝫ reuerētia eſtote cū illis ſicut cōmuniter dicit̉ quādo aliquisvult ab aliquo aliqͥd impetrare ⁊ blande inſtat: dicit̉ ꝙ vadit ei circa (circūdate) ergo eos .i. frequētate eos vt ab eiverā doctrinā habere poſſitis Eccl̓i. vj. Si viderꝭ ſenſatūvigila ad illū ⁊ gradus oſtioꝝ illius exterat pes tuus: ⁊ circūdantes non detrahite ei ſed (⁊ cōplectimini eaꝫ) amplexibus charitatis vel ſic. o vos mali (circūdate ſyon) .i. bonos qͥ ſunt de eccleſia (⁊ cōplectimini eam) vt ſupra: et vcortina cortinam trahat ⁊ qui audit dicat veni (narrate inturribus eius) Narrate alijs gentibus vt trahatis eos?fidem psͣ. Narrantes laudes dn̄i ⁊ virtutes eius ⁊ miralia que fecit. Narrate dico: ſꝫ exiſtentes (in turribus eiusid ē firmi in fide ⁊ doctrina apoſtoloꝝ qui ſunt p̄cipue tures eccleſie: ⁊ dicunt̉ turres triplici de cauſa. ꝑ turrem en̄munimur in ciuitatibus: hoſtes venientes p̄uidemus ⁊ d̓illis extrinſecis loqͥmur: ita apoſtoli muniunt p̄monent etalijs predicant. Quid autem ſit eſſe in turribus eius declarat cum ſubiungit.¶ Ponite corda veſtra in virtute eius et d̓ſtribuite domos eius: vt enarretis in progenie altera.¶ Ponite corda veſtra in ꝟtute eius) quaſi dicat ſi vultisalijs p̄dicare habeatis cor plenū ꝟtute ⁊ fortitudine fideicharitatis. He em̄ virtutes om̄ia vincūt. .j. Ioh̓. v. Hec eſtvictoria q̄ vincit mundū fides noſtra. Can̄. viij. Fortis eſvt mors dilectio (⁊ diſtribuite domos eius) duplicit̓ .ſ. d.mū a domo diuidēdo .i. illos qͥ habēt tm̄ ſacramentū ⁊ renſacramēti vel ſic domū circūciſionis a domo p̄pucij: ita fctū ē cū paulꝰ gentibꝰ p̄dicauit Petrus aūt iudeis: vn̄ dicitApl̓s Gal̓. ij. Creditū ē mihi euangeliū p̄pucij ſicut et petro circūciſionis: qui em̄ oꝑatus ē petro in apoſtolatu circūciſionis: oꝑatus ē ⁊ mihi int̓ gentes ⁊ ideo facta fuit iſtꝫdiuiſio vt melius poſſent p̄dicare ⁊ fructū facere: cū qͥlibetꝓprias oues haberet: vn̄ ſequit̉ (vt enarretis) predicando

magnalia dei (in generatione altera) vel (ꝓgenie) .ſ. alterin altera ⁊ alter in altera. Nō oēs in eadē vel (altera) id ēaliū ritū ſeruāte vbi ad hoc enarretis vt ad ritu xp̄ianū cōuertat̉: ⁊ iam non ſit altera ſꝫ vna ꝑ fidei vnitatē vel ſic vt(enarretis in ꝓgenie altera) id ē ita p̄dicate vt doctrina veſtra ita radicet̉ vt vſqꝫ ad poſteros ꝑueniat: vel ẜm aliamlr̄am (⁊ diſtribuite gradus eius) id ē officia ꝑ p̄ſb̓ros dyaconos ⁊ hmōi vt ſic (enarretis) id ē enarrari faciatis ꝑ eos(in generatiōe altera) .ſ. xp̄ianis futuris qͥ ſūt ꝓgenies alter .i. ſecūdus populus a iudeis: qͦs pͥmū elegit dn̄s. Quidautem narrare debeant: ſubiungit.¶ Quoniam hic ē deus deus noſter ineternū et in ſeculū ſeculi: ip̄e reget nos in ſecula¶ Qm̄ hic) non alius (hic) qͥ in terris de egypto monſtratus ē qui in terris viſus ē: ⁊ cū hominibꝰ cōuerſatus ē. Barūc. iij. HHic) ergo .i. xp̄s ē. deus deus noſter) iteratio noīsnota ē cōfirmationis ſicut dicit Ioſeph Geneẜ. xlj. Quodaūt vidiſti ſecundo ad eandē rem ꝑtinens ſomniū firmitatis indiciū eſt: ē dico (deus noſter) nō ad tempus ſicut homines quos quidā deos dicebāt ſed (ineternū) ⁊. i. (in ſe.culū) conſecuturū ſeculi (⁊ ip̄e reget nos) ne cadamꝰ (i ſecula) .i. ſine fine: vel iſte tres determinatiōes ſic poſſunt legi retrograde (in ſecula) .i. ꝑ ſucceſſiones tempoꝝ (⁊ in ſeculū ſeculi) id eſt ꝑpetuo (⁊ ineternum) id ē temporaliter.¶ Moralit̓ vox ē penitentiū (ſuſcepimus deus miſericordiā tuā) ꝑ remiſſionē peccatoꝝ (i medio templi tui) Poſſet em̄ aliqͥs dicere pctōribus quomō qͥ tm̄ peccaſtis miſericordiā īueniſtis: ſicut etiā d̓ ſe dixit de caym. maior ē iniqͥtas mea qͣꝫ vt veniam merear. Gen̄. iiij. ⁊ ip̄i dicunt: ꝯ (deus) qͥ diues es in miſcd̓ia (ſuſcepimus miſericordiā tuamin medio templi tui). q. d. om̄ibus ſe offert qͥ templū tuumvolunt intrare: vnde Bern̄. Miſcd̓ia ē nō in angulo nō indiuerſorio in cōmuni poſita eſt: vel ſpecialiꝰ de religioẜ deqͥbus pͥma partitio expoſita eſt vt ſit hic vox eoꝝ ⁊ gratiarū actio (ſuſcepimus de. mi. t. in medio. t. t.) .i. in medio tēpli ſpūalis .i. religionis. q. d. hoc ip̄m qd̓ dediſti nobis gratiā intrādi fuit de tua miſcd̓ia nō om̄ibus em̄ dat̉ hec gratiā: pleriqꝫ etiā vellent eam habere qͥbus nō datur: qui ſcꝫvellent habere voluntatē intrandi religionē: ſꝫ nō poſſuntad Roma. ix. Nō ē volentis neqꝫ currentis ſed dei miſerētis: ⁊ poſt: de cuius vult miſeret̉ quē vult indurat: hox etiābene inuitur apud quoſdam religioſos: vbi quādo recipiēdi adducunt̉ in capitulo ꝓſternūt ſe in medio capituli cōrā toto cōuentu ⁊ cū querit̉ ab eis qͥd petitis. Reſpondētmiſcd̓iam dei ⁊ veſtra. q. d. volumꝰ ſuſciꝑe miſcd̓iam dei īmedio templi ſui (ẜm nomē tuū deus ſic ⁊ laus tua) ſupradixerat ꝙ laudabilis deus nimis. Sed poſſet aliqͥs dicere⁊ ſi laudabilis ſit q̄ tamen vtilitas laudantibꝰ eum: ecce o(deus laudabilis ẜm nomen tuū) qd̓ ē xp̄s: ⁊ interpretat̉vnctus (ſic ⁊ laus tua). q. d. vnctuoſum ⁊ dulce ē laudarete: ꝓpter hoc dicit psͣ. qͣꝫdulcia faucibus meis eloqͥa tua ſuper melori meo ⁊ alibi: laudate dominū quoniam bonus.ſed hanc bonitatē ⁊ dulcedinē non ſentit palatū corruptūquibus ſapiunt temꝑalia. ⁊ ꝓpter hoc bene addit (in finesterre). q. d. laudare te dulce ē his in quibus finitus ē amorterrenoꝝ vnde psͣ. Rectos decet collaudatio qui .ſ. ad terrena nō inclinantur per amorē: ſed ad celeſtīa diriguntur.exquo ergo ita eſt quare non om̄es contemnūt terrena etad celeſtia non ſe erigunt. Solutio. quia (iuſticia plena eſtdextera tua) id ē via que a dextris eſt .ſ. religio vel al̓s contemere mūdū ⁊ agere penitentiā ē plena ieiunijs vigilijset alijs auſteritatibus ꝑ que faciunt iuſticiā ⁊ ſumūt vindictam de peccatis p̄cedētibus. Gal̓. v. Qui aūt xp̄i ſunt carnem ſuā crucifixerūt cum vitijs ⁊ concupiſcētijs. ergo (letetur mons ſyon) l. religio (⁊ exultent filie iude) hoc eſt ꝓpriū ad moniales que ꝯfitent̉ peccata ⁊ laudes quare (ꝓpter iudicia tua dn̄e) .i. ꝓpter indicia capituli ꝑ que corriguntur. psͣ. Diriget manſuetos in iudicio. id eſt illos qͥ māſuete ſuſcipiunt correctionē (circūdate ſyon) .i. celeſtē patriā in ſanctis meditationibus (⁊ cōplectimini eam) affectibus de his duobus cantat eccleſia de confeſſoribus ⁊ ſumitur ab Auguſtino iſte ſanctus digne in memoriā verit̓

Turres dicutur apl̓triplici decauſa.

10

Moralit̓