QuadrageſimuſſeptimusCXII

Modus etiam eſt corcizantiū qn̄ cantilenas ſuas dicūtquedam verba frequēter repetere vt magis ad gaudiummūdi ꝓuocēt: ſic p̄centores: dum repetūt verba huius vinos ad dn̄i laudē inuitēt (pſallite regi nr̄o) victori (pſallite) hic vt ſupra repetit ꝓpter p̄dictam cauſam. Et bn̄ dicopſallite regi.¶ Quoniam rex omnis terre deus: pſalliteſapienter.¶ Qm̄ rex omnis terre deus) nō im̄ celi: ſꝫ triplicis terre vuentiū morientiū ⁊ mortuorum: ſcꝫ celi mūdi ⁊ inferni.Mach̓. Ab ortu ſolis vſqꝫ ad occaſum magnū eſt. nomomeum in gentibus. ⁊ (qm̄ ipſe deus) creator eſt (rex) gubernās creata: ideo pſallendū eſt illi: ⁊ nō ydolis lapideis⁊ ligneis: Un̄ ſequit̉ (pſallite ſapiēter) ſapiēter em̄ pſalliqui deo pſallit. inſipiēter qui ydolis pſallit ſicut olim pſalebant gentes ⁊ inſipiētes erant. Et ſunt ille gentes q̄ relicto dn̄o ydolis ſeruiebāt: qꝛ velint nolint dn̄s regnabit ſuper eas: vnde ſequit̉.¶ Regnabit deus ſuꝑ gentes: deus ſedetſuꝑ ſedem ſanctam ſuam.¶ Regnabit deus) qui eſt op̄s (ſuper gētes) Psͣ. Regeeos in virga ferrea: ⁊ tāqͣꝫ vas figuli ꝯfringes eos Ezech̓xx. In furore effuſo regnabo ſuꝑ vos: vel in bono (regnabit deus ſuꝑ gentes oēs) qꝛ de omni gente habebit credentes ⁊ obedientes ei qui olim tm̄ ſuꝑ iudeos hoc modo regnabat: nec mirū ſi ſuꝑ gentes regnet qui etiam ſuꝑ angelos regnat: vn̄ addit (deus) .ſ. xp̄s de quo psͣ. Dixit inſipiens in corde ſuo nō eſt deus (ſedet) ad dexteraꝫ pr̄is (ſurſedem fanctā ſuā) .ſ. angelos: vn̄ in psͣ. Qui ſedes ſuꝑ cherubin. Dico ꝙ regnabit ſuꝑ gentes: qꝛ.¶ Principes populorum congregati ſuntcum deo abraham: quoniam dij fortes terre vehementer eleuati ſunt.¶ Principes ppl̓orum) vt Centurio ⁊ ceſares (cōgregatſunt) ꝯuenerūt credentes (cum deo abrahā) .i. in xp̄o quieſt deus abrahā: ⁊ ſic ſuſcitauit deus filios abrahe de lapidibus ẜm ꝙ dr̄ Math̓. iij. Barūc. v. Filij tui veniūt collecti ab oriente vſqꝫ ad occidētem in verbo ſancti gaudentes in honoreꝫ dei: ideo (ꝯgregati) ſunt (qm̄ dij fortes terre) iudei vnicornes ꝓpter cultum vnius dei (dij) quibusdixit dn̄s: ego dixi dij eſtis (terre) .i. terrena diligentes ꝙ̄xp̄m occiderunt ne ꝑderent locum: vn̄ (⁊ fortes) dici poſunt ipſi tales (eleuati ſunt) ꝑ ſuꝑbiam non parum ſꝫ (vehemēter) qꝛ xp̄m reciꝑe noluerūt: ⁊ ideo (principes ⁊ populi) gentiū (ꝯgregati ſunt) ad vnitateꝫ fidei xp̄iane. ẜnꝙ dr̄ ad Rom̄. xj. Cecitas ex parte ꝯtigit in iſrahel doneplenitudo gentium intraret: vel ideo (congregati qm̄ difortes terre) id eſt apoſtoli fortes in fide ⁊ dilectione quineqꝫ mors neqꝫ vita potuit eos ſeparare a charitate xp̄ivt dicit̉ Roma. viij. (vehementer eleuati ſunt) ſignis etmiraculis dn̄o cooperāte ⁊ ſermone cōfirmante ſequentibus ſignis Marci. vlt. ⁊ in psͣ. dicit̉ de ipſis. Nimis honorati ſunt amici tui deus: hoc idem eſt ꝙ (vehemēter eleuall̓r ti ſūt) Moraliter (aſcēdit deus) in corda hoīm ꝑ deuotionem (in iubilo ⁊cͣ.) Duo em̄ ſunt in eccleſia que p̄cipuex mouēt ⁊ excitant deuotionem: videlicet officium eccleſie⁊ p̄dicatio. Primum notat̉ ꝑ iubilum. ſcd̓m ꝑ tubam: etin de aſce̓ſu dicit Hiere. xv. Recordamini ꝓcul dn̄i ⁊ hirl̓maſcendat ſuꝑ cor veſtrum. de iubilo dicit̉ in principio officij eccleſie. Venite exultemus dn̄o iubilemus deo ſalutari noſtro: quādo aūt eccleſia cantando circa eandem vocem varias format melodias: tūc iubilum exprimit vt inalleluia ⁊ huiuſmodi de tuba predicationis. Psͣ. Buccinate in neomenia tuba in inſigni die ſolennitatis veſtre.in p̄cipuis em̄ feſtis: p̄cipue p̄dicandum eſt (pſallite ⁊cͣ.ic moraliter eſt notandum. Ꝙ quinquies dicit pſallitevt omnibus quinqꝫ ſenſibus noſtris pſallamus. et ꝓpteriſta quinqꝫ dicit̉ in hymno. Os mens ſenſus vigor cōfeſſionem ꝑſonent vel quinquies dicit (pſallite) quaſi dicatpſallite: corde: ore: opere: cōſuetudine finali ꝑſeuerantia.

in vltimo autem (pſallite) addit (ſapienter) ꝙ ad omniaquinqꝫ referri debet vt ſapiēter. id eſt cum ſapore dei pſallamus. Bern̄. Cibi in ore pſallamꝰ in corde: nō negligatanima illum terere dentibus intelligētie ſue ne ſi forte integrum glutiat fruſtret̉ palatum ſapore dulciori ſuꝑ melet fauum. Augꝰ. Hoc verſet̉ in corde quod ꝓfert̉ in ore(regnabit deus ſuꝑ gentes) ita deberet eſſe: ſed multi faciunt ꝙ dyabolus regnat ſuꝑ eos Iob. xlj. Ipſe eſt rex ſuꝑomnes filios ſuꝑbie Ioh̓. viij. Qui facit peccatum ſerueſt peccati (deus ſedet ſuper ſedem ſanctam ſuam) id eſtſuꝑ animam viri iuſti. que eſt ſedes ꝑ humilitatem Eſavlti. ẜm aliam tranſlationem ſuꝑ quem requieſcet ſpiritꝰmeus niſi ſuꝑ humilem ⁊ quietum ⁊cͣ. (ſanctam) ꝑ terrenoꝝ cōtemptum (ſuam) id eſt ꝓpriā dei ꝑ volūtatis ꝓprieabrenunciationem: ſed non ſedet ibi: niſi ſedes ſit parataPsͣ. Iuſticia ⁊ iudicium preparatio ſedis tue (principespopulorum cōgregati ſunt cum deo abraham) hi ſunt angeli qui principatum acceperūt ſuꝑ ppl̓os ⁊ quaſi diſperſi ſunt ꝑ diuerſos populos. ẜm ꝙ habet̉ Dan̄. x. De principe regni grecorum. ⁊ de principe regni ꝑſarum. ⁊ de michaele principe iudeorum Heb̓. j. Omnes ſūt adminiſtratorij ſpiritus in miniſterium miſſi ꝓpter eos qui hereditatem capiunt ſalutis: ſed ꝓpter peccata hominum coguniiſti principes relinquere eos ẜm ꝙ dicit̉ in hyſtoria eccleſiaſtica ꝙ audita eſt vox angelorum dicentium: tranſeamus ab his ſedibus. ſic ergo poteſt illud exponi (principes populorum) id angeli (congregati ſunt cum deo abraham) reuertētes ad eum relictis populis ad quos diſꝑſi ⁊ miſſi fuerāt: ⁊ que ē cauſa (qm̄ dij fortes terre.) id eſtp̄lati (vehementer eleuati ſunt) ꝑ ſuꝑbiā (dij) em̄ ſunt ꝑſciētiam ſcientes bonum ⁊ malū: vel qꝛ ſe faciunt adorariſicut dij. Unde Zach̓. xj. O paſtor ⁊ ydolum (fortes ſūt)ꝑ ſecularem potentiā (terre) ꝑ terrenorum abundantiaꝫ(vehementer eleuati ſunt) ꝑ nimiam ſuperbiam: ⁊ ꝓpterpeccata eorum ⁊ malū exemplū corruūt ſubditi in pctm̄: ſicut dicit̉ Prouer. xxviij. Regnātibus impijs ruine hoīm.¶ Pſalmus XLVIIAgnus dominus ⁊ laudabilis nimis in ciuitate dei noſtri: in monteAſancto eius.¶ Titulꝰ ps. vel laus cantici filiorum: vel filijs chore ſcd̓aſabbati. Prima die creauit deus lucem ⁊ eam diuiſit a tenebris. Scd̓a die creauit firmamētum ⁊ ſuis ordinauit luminaribus ſole ⁊ lunā. Quarta die ſtellis ꝑ hoc qd̓ primadie creauit lucē ſignificauit ſe die dn̄ico qui pͥmus fuit aliorum creatōe reſurrecturū ⁊ ſeparaturū lucē immortalitatis a tenebris mortalitatis .ſ. pctī. Itē ſicut ſcd̓a die firmamētū creauit ⁊ ornauit: ſic poſt reſurrectionē qͣſi ſcd̓adie fundauit eccleſiā ꝑ apl̓oꝝ p̄dicationē q̄ dr̄ fundamentuꝫ fidei ſupra in illo psͣ. Dn̄i eſt terra: vbi apponit̉ titulopͥma ſabbati. agit de reſurrectōe. hic aūt vbi in titulo ponit̉ ſcd̓a ſabbati. agit̉ de ꝯſtitutōe eccl̓ie. Et ē ſenſus tituli psͣ. iſte qͦ monemur ad bonā oꝑationē: vel (laus) qꝛ docemur laudare deū (cantici) in qͦ deſcribit̉ cātilena laudādi deū eſt filioꝝ chore: vel aſcribit̉ (filijs chore) .i. imitatoribꝰ paſſiōis xp̄i (pſalmꝰ) dico habitus ꝓ his q̄ facta ſūt(ſcd̓a ſabbati) .i. ꝓ ſignificatis eoꝝ vicꝫ ꝓ fundatōne eccleſie q̄ ſignificata ē ꝑ oꝑa ſcd̓e diei. Eſt gͦ materia hꝰ psͣ.laus dei ꝓ ꝯſtitutōe eccl̓ie ⁊ fundatiōe ipſiꝰ q̄ eſt ciuitasſūmi regis: ⁊ bn̄ ſequit̉ iſte psͣ. p̄cedentē. qꝛ in p̄cedenti inuitauit ad laudādū ſpōſū ⁊ ſpōſā. Hic aūt psͣ. ponit̉ ꝓ cātilena ī qͣ laudat̉ rex ⁊ ciuitas ſpōſus ⁊ ſpōſa. Intētōe em̄monet vt ciuitatē iſtā amplificemꝰ. Modus biꝑtitus eſtpsͣ. Primo agit de fundatōe ciuitatis ⁊ eā deſcribit ⁊ ꝯmēdat. Scd̓o gr̄as agēs de aduētu fundatoris .i. xp̄i monetde gradibꝰ eccl̓ie diſtribuēdis ꝑ qͦs ſaluator poſſet agnoſci: ibi (ſuſcepimꝰ) In pͥma ꝑte ꝯmēdat ciuitatē q̄ ē eccīaqͥnqꝫ modis: vicꝫ a dignitate ꝯditoris: ibi (magnꝰ dn̄s.)Itē a ſitu: ibi. (in mōte ſctō.) Tercio ab amplitudine: ibi(fundatur exultatione vniuerſe terre ⁊cͣ) Quarto a benignitate regis: ibi (cum ſuſcipiet eam) Quinto a ſtabilta-

Moral̓rDuo q̄ excitāt deuotionem ineccleſia.

Quare qͥnquies dicit pſallite

ADe ꝯſtitutiōe militātis eccl̓ie ꝑxp̄m ⁊ apoſtolos ꝑ totū pſalmū

Psͣ .xlvij.