Pſalmus

reuerent̉: ⁊ ab ea qn̄qꝫ petunt auxlium Eſaie. lx. Ponamte in ſuꝑbiam ſeculorum: gaudium in generatiōe ⁊ generationem: ⁊ hoc ſignificat in eccleſia pannus qui ponit̉ illic vbi debet legi euāgeliū qui dr̄ faſticus ſiue faſticū a faſtu. j. Coꝝ. iij. Omnia nr̄a ſunt. ⁊ Luce. x. Etiaꝫ demoniaſubijciunt̉ nobis: nec tm̄ iſta facit dn̄s eccleſie in pn̄ti ſꝫ infuturo dabit ei hereditatē regni celeſtis quaꝫ ei pparauivn̄ ſequit̉ (elegit nobis hereditatē ſuam) .i. nō nr̄is meritis ſꝫ ſua electōe dabit nobis (hereditatē ſuam) .ſ. eternaꝫpatriā .i. que (pereditas) eſt (ſpecies) .i. pulchritudo (cob) .i. minores ppl̓i qꝛ ibi apparebit pulcritudo in eo qn̄fulgebūt iuſti ſicut ſol (quem dilexit) qꝛ ex amore quē hꝫbet erga eum illaꝫ hereditatē ei p̄parauit. Moraliter vop̄dicatorū (oēs gentes ⁊cͣ) nō paucos em̄ vocat dn̄s: ſed(oēs gentes) qꝛ vult oēs ſaluos fieri: ⁊ p̄dicatores debēoēs hortari ad laudem dei: ſicut hic. ꝑfecta aūt laus dei cōſtit in tribus. videlicet in mentis deuotōe: vocis ꝯfeſſiōeexteriori oꝑe ad q̄ tria hic inuitat: ad oꝑationem: ꝑ hocqd̓ hic dicit (plaudite manibus) ad mentis deuotioneꝫhoc qd̓ dicit (iubilate deo) ad oris ꝯfeſſionē. ꝑ hoc qd̓ dicit (in voce exultationis) vel ꝯfeſſio notat̉ in hoc qd̓ dici(in voce) mentis deuotio: in hͦ qd̓ dicit (exultatōis) Sednotandū ꝙ duplex eſt plauſus .ſ. malus. de quo Hiere. vStupor ⁊ mirabilia facta ſunt in terra. Prophete ꝓphet:tauerunt mēdacium ⁊ ſacerdotes plaudebant manibusſuis Eccl̓i. xij. Plaudebit manu ⁊ multa ſuſurras cōmutabit vultū ſuum. Item bonus plauſus ſicut hic ⁊ infraFlumina plaudēt manu ſil̓ montes exultabūt a ꝯſpectudn̄i (qm̄ dn̄s excelſus terribilis) imo videt̉ ꝙ deberet dicere: qm̄ amabilis eſt. Solutio terribilis eſt malis: amabilis bonis: ⁊ de vtroqꝫ gaudendū ⁊ iubilandū eſt a ſanctisviris. eſt ergo (dn̄s tuus) ſi ſeruis (excelſus) ſi credis (tēribibilis) ſi times (rex) ſi militas (magnus) ſi te humilia(ſuꝑ oēm terram) ſi non repugnas. ſi caro tua ſit ſubditaſpūi: vel ſic loquit̉ ꝯtra ſex viciā (dn̄s) ꝯtra inobediētiāad Rom̄. x. Non oēs obediūt euangelio (excelſus) cōtracurioſos ꝑſcrutatores. xj. Iob. Excelſior celo eſt ⁊ quid facies ⁊ in Eccleſiaſtico. iij. Altiora te ne queſieris (terribilis) ꝯtra luxurioſos Iob. xxv. Poteſtas ⁊ terror apud iſum eſt (rex) ꝯtra ſuꝑbos qui iniuriant̉ alijs. infra. Qregis iſrael intende (magnus) cōtra auaros Malach̓.Rex magnus ego ſum. Contrarium dr̄ de antixp̄o Eſaixiiij. De radice colubri egrediet̉ regulus. nō rex ⁊ dicit qͥdam ꝙ ſuꝑbia ꝓuenit ex paruitate cordis: humilitas emagnitudine: ⁊ de rege terreno dr̄ Ioh̓. iij. Erat quidamregulus (ſuꝑ oēm terram) ꝯtra hereticos manicheos ꝙdixerūt ip̄m tm̄ deum celi. ⁊ dyabolum eſſe deū terre: ſꝫ iſe eſt (rex ſuꝑ oēm terram) ipſe em̄ in principio creauit celum ⁊ terram: vt habet̉ Gen̄. j. Sed manichei dicūt ſicutdixerūt ſyri. j. Reg. xx. Deus montiū eſt dn̄s ⁊ nō eſt deꝰvallium: ⁊ ibi ſequit̉ ſcietis qꝛ ego dn̄s (ſubiecit ppl̓os nobis ⁊ gentes ſub pedibus noſtris) Moraliter hoc poſſūdicere boni p̄lati: ⁊ eſt cōtra ſuꝑbos p̄latos qͥ bonos ſubditos volunt ꝯculcare: vnde dicit (ſubiecit populos) idrōnabiliter ⁊ humiliter viuentes (nobis) vt preſimus einō em̄ cōculcandi ſunt licet ſubditi ſint ſed ſuꝑbi ⁊ maleviuentes conculcandi ſunt: vnde addit (⁊ gentes) .i. gentiliter viuentes (ſub pedibus noſtris) cōculcandos Iuccū. v. Conculca anima mea robuſtos non humiles ⁊ ſinplices Eſa. xxviij. Pedibꝰ cōculcabit̉ corona ſuꝑbie eborum effraym. Hic notant̉ tria genera hoīm qui cōculcdi ſunt a p̄latis .ſ. ſuꝑbi cuꝫ dicit. Corona ſuꝑbie: guloſi ſiue luxurioſi cum dicit ebriorum. auari aut cupidi: cum ⁊cit effraym (ſubiecit dn̄s nobis) nō vos: qꝛ nemo aſſumitſibi honorem ⁊cͣ. Heb̓. v. ſed dr̄ Amos. vj. In ꝑſona multorum: nōne in multitudine noſtra aſſumpſimꝰ nobis cornua (elegit nobis) hic verſus de prelatis ita exponit̉ ſicutſupra de apoſtolis Ioh̓. iiij. Elegit iudas ſacerdotes ſinemacula habētes voluntatem in lege dei ⁊ mundauerunſancta. Poſſunt aūt cōiter de omnibus fidelibus exponiiſti duo verſus (ſubiecit ppl̓os nobis) id ē motus rōnisqui debent regi ⁊ foueri in bonum (⁊ gentes) id eſt genti-

les motus (ſub pedibus noſtris) vt cōculcentur a nobis.Gen̄. iiij. Sub te erit appetitus tuus ⁊ tu dn̄aberis illiusEt Gen̄. iij. Ipſa conteret caput tuum hoc eſt initiū ſuggeſtionis (elegit nobis) loquit̉ de dn̄o ſicut de bono patrequi qn̄ fit partitio inter filios dilecto filio meliorem partēelegit nec ſuſtinet ꝙ ille filius eligat qꝛ cito decipiet̉. Itamulti ſunt qui libenter eligerēt gaudere in diuitijs ⁊ delitijs ⁊ honoribus in p̄ſenti qͣꝫ hic affligi vt poſtea hereditatem eternam nō haberent: ſꝫ dn̄s (elegit nobis) qꝛ qͣſi neſcientibus eligere fecit (hereditatem ſuā) vitam eternam(ſpeciem iacob) .i. pulchritudinem xp̄i qui ſupplantauitdiabolum (quem dilexi) deus pater. q. d. hoc bonum fecitnobis deus ꝙ illam hereditate reſeruat nobis in qua ſimiles erimus xp̄o in pulchritudine Philip̄. iij. Reformabitcorpus humilitatis noſtre ꝯfiguratum corpori claritatisſue. j. Ioh̓. iij. Filij dei ſumus. ⁊ nondum apparuit quiderimus. ſcimus aūt qm̄ cuꝫ apparuerit ſimiles ei erimus:vel ſic (ſpeciem iacob quā dilexit) dico ꝙ (elegit nobis hereditatem) hereditatem dico (ſpeciem iacob) .i. ſignificatam ꝑ (ſpeciem) .i. ꝑ ſpecioſam Rachel. quā Rachel dilexit Iacob Gen̄. xxix. Seruiuit Iacob ꝓ Rachel ſeptē annis. ⁊ videbant̉ illi pauci dies ꝑ amoris magnitudine: etſicut Iacob cupiēti habere Rachel introducta prius fuitad eum Lya que interp̄tat̉ laborioſa: ita ⁊ nobis ſi volumus habere Rachel que interp̄tat̉ viſio ſiue videns deū.hoc eſt vitam eternā: prius oportet qd̓ accipiamus laborem huius vite. qꝛ ꝑ multos labores oportet nos intrarein regnum dei: ſicut dr̄ Act̉. xiiij. Et ip̄m xp̄m oportuit pati ⁊ ita intrare in gloriā ſuā: ſicut dr̄ Luce vltͣ.¶ Aſcendit deus in iubilo: et dominus invoce tube.¶ Scd̓a pars vbi aſcenſio ⁊ regnum dei deſcribitur. Dicunt ergo apoſtoli conuerſis gentibus ⁊ p̄dicatores cunctis fidelibus (aſcendit). q. d. nō ſolum elegit hereditatē:ſꝫ ⁊ aſcēdit vt nobis pararet locum. ẜm ꝙ ipſe dicit Ioh̓.xiiij. Uado vobis parare locum Deūt̓. xxxiij. Michee. ij.Aſcēdet pandens iter ante eos. Aſcēſor celi auxiliator tuus (aſcēdit deus in iubilo) angeloꝝ (in iubilo) apl̓orū (iniubilo) redemptorū (in iubilo) ꝓprio. Iubilauerunt ꝟoangeli ꝓpter tria ſeu de tribus. ſcꝫ. De hoīm reparatione.De ſue ruine reſtauratione vel reſtitutōe. De ſui regis exaltatione. Item iubilauerunt apl̓i ꝓpter tria. ſcꝫ. De ſpūſſancti certa ꝓmiſſione. De gentium multa conuerſione.De xp̄i glorificatione. Item iubilauerunt redempti propter tria: ſcꝫ. Propter collis humiliationem. Propter ſuam redemptionem. Propter angelorum aſſociationem.Item iubilauit xp̄us ꝓpter tria. ſcꝫ qꝛ opus noſtre ſalutcōſummauit qꝛ dyabolum ſuperauit: qꝛ patris voluntateimpleuit. Dicit ergo (aſcendit deus) in celum (in iubiloapl̓orum qui de eius aſcenſione admirantes ⁊ gaudentesiubilabant: quid ſit iubilus dictum eſt ſupra: ⁊ dr̄ in gloſavidelicet ꝙ iubilus eſt ineffabile gaudiū qd̓ nec taceri poteſt nec exprimi valet: ſꝫ nos addere debemus habitum ꝓeternis: in qua diffinitōe notant̉ tria: videlicet gaudiū tāqͣꝫ ſubiectum incōp̄henſibilitas laudati. inſufficientia laudantis quaſi gaudens dicat cū Hiere. j. a. a. a. Puer ſumneſcio loqui: nō ſufficio laudare quem laudo: qꝛ incōprehenſibilis eſt. ⁊ ego nō ſum niſi balbutiens. Et nota etiaꝫꝙ nō dicit aſſumptus eſt vel tranſlatus: ſicut dr̄ de beatavirgine. Aſſumpta eſt Maria in celū de Enoch ꝙ tranſtulit eum deus Heb̓. xj. Sed dicit (aſcendit) ꝓpria virtutenō indigēs alterius amminiculo cū habebat angelos ſibiminiſtrātes: vn̄ ſequit̉ (⁊ dn̄s aſcēdit in voce tube) .i. manifeſta .ſ. in voce angeloꝝ qͥ manifeſte dixerūt apl̓is. Uirigalylei qͥd ſtatis aſpiciētes in celū ⁊cͣ. Quia gͦ aſcendit vtnobis locū p̄pararet: vn̄ monet nos ꝓph̓a in ꝑſona apl̓oꝝvel p̄dicatoꝝ vt pſallamus. vn̄ ſequit̉.¶ Pſallite deo noſtro: pſallite: pſallite reginoſtro pſallite.¶ Pſallite deo noſtro) creatori .i. bonis operibus laudate eum. ⁊ repetit (pſalite) vt bene imprimat cordi noſtro.

Laus ꝑfecta in tribus ꝯſiſtit

Moral̓

Plauſuduplex

Moral̓r

B

Iubilus)quid ſit

De iubileet gauciaſcēſioni.in xp̄o angelis ap⁊ redēptis