Pſalmus
gentes cum tn̄ dictum ſit eis Matth̓. x. In viā gentiunne abieritis: ⁊ in ciuitates ſamaritanoruꝫ ne intraueritis.ꝙ nimia pax fuit in terra tꝑe natiuitatis xp̄i: cum tn̄ dicatMath̓. x. Non veni mittere pacem: ſꝫ gladiū. Primū. ſcꝫꝙ deus hō notat̉ in principio. cum dicit (deus nr̄) vt patbit poſt. Scd̓m .ſ. ſalus gentiū notat̉ ibi (ꝯturbate ſūt gētes ⁊cͣ) Terciū .ſ. tranſitus apl̓orum ad gentes: notat̉ ibi.(tranſferent̉ montes in cor maris) Quartū .ſ. pax notat̉ibi (arcū conteret ⁊cͣ.) Sic ergo patet q̄ ſit materia huiuspsͣ .ſ. manifeſtatio archanorū. Intētio eſt monere ad fidēModus tripartitus eſt psͣ. Primo oſtēdit ꝙ oēs tam iudei qͣꝫ gentiles debēt ponere totā ſpem in aduētu xp̄i. Scūdo on̄dit ꝙ eccl̓ia fundat̉ in xp̄o: ibi (fluminis impeTercio narrat magiſtralia q̄ facta ſunt tꝑe incarnatiōisibi (venite ⁊ videte) ꝓph̓a ergo vidēs ī ſpū multas tribulatōes ſctīs inſurgere in aduētu xp̄i. ẜm qd̓ dr̄ Matth̓. ij.Qd̓ audiens herodes rex turbatus eſt: ⁊ oīs hieroſolimacū illo. ꝯtra tribulatōes on̄dit dicēs (deus nr̄ refugiū ⁊c̄cum dicit (veus) tangit diuinā natura: cum addit (nr̄) tgit humanā. vn̄ Glo. noſter .i. nobis cōis carne aſſumptvn̄ cū xp̄i plura legant̉ noīa (nr̄) tn̄ eſt qͣſi ꝓpriū eius: ẜmy homo. Un̄ Hiere. xxiij. Hoc eſt nomen qd̓ vocabūt ēin̄s iuſtus nr̄ Eſa. vij. Ecce virgo ꝯcipiet ⁊ pariet filiū ēvocabit̉ nomen eius emanuel .i. nobiſcū deus .ſ. ꝑ natur?vn̄ cum ꝑ eſſentiā ⁊ inhabitantē gratiā ſit cum angelis ſcut nobiſcū nō tn̄ eſt cuꝫ eis ꝑ aſſumptā naturā. vn̄ Heb̓.ij. Nuſqͣꝫ angelos app̄hendit: ſꝫ ſemen abrahe. vn̄ quidareligioſus in extremis laborās. Iam archana dei videndixit ſe nō velle eſſe angelū qꝛ habiturus erat humanitatedeo cōem. Iſte ergo deus nr̄ eſt (refugium in tribulationbus) vt grauati ad eum refugiamus Prouer. xviij. Turris fortiſſima nomen domini: ad ipſum currit iuſtus ⁊ exaltabit̉. Ad hanc turrim ꝯfugiebat martires. Vnde dicitquidā de ſctīs virginibus ſi feras ꝓmittas: audito xp̄i nomine māſueſcēt. Qui aūt ad ip̄m refugiūt: ꝯſolationē ⁊ recreationē inueniūt vt valeant reſiſtere. Un̄ cū dixiſſet (refugiū) addidit (⁊ virtus) .ſ. vt poſſintꝭ ſctī ſuſtinere. PꝫDn̄s fortitudo plebis ſue nec ſolū dat potentiā reſiſtēdſꝫ ⁊ vincēdi. vn̄ ſubiūgit (adiutor in tribulationibus) PCum ipſo ſum in tribulatōe. ⁊ neceſſe habemus adiutorum eius qm̄ tribulatiōes graue ſunt. vn̄ ſequit̉ (q̄ inuenerunt nos). q. d. querebāt nos tribulatiōes. qꝛ ꝑſecutoreꝫquerebāt nos ad tribulandū (⁊ inuenerūt nos nimis) qꝛex nobis nō ſufficimus reſiſtere. vn̄ in ꝑſona dyaboli ⁊ ꝑſecutorū dr̄ Eſa. x. Inuenit qͣſi nidū manus mea fortitudinē ppl̓oꝝ .i. ſicut aues nō pn̄t reſiſtere eis qͥ inueniūt ſuos nidos. ſic nec ipſi fortes ppl̓i pn̄t nobis reſiſtere: ſed ꝙ(deus adiutor eſt) in tribulationibus iſtis.¶ Propterea non timebimus dū turbabit̉terra: ⁊ tranſferent̉ montes in cor maris.¶ Non timebi. Rom̄. viij. Si deus ꝓ nobis qͥs ꝯtra nos.Psͣ. Dn̄s ꝓtector vite mee a quo trepidabo (nō timebimus) dicūt filij chore .i. diſcipuli crucifixi (dum turbabiterra) .i. terreni iudei: vel (terra) .i. iudea qd̓ ī idē reditde xp̄i aduētu ⁊ miraculis factis tam ante mortē eius qpoſt paſſionē ⁊ reſurrectionē turbabant̉. vn̄ ⁊ cōtra ip̄mcolligebāt ꝯcilia vt hr̄ Ioh̓. xj. Et in alijs locis ⁊ ꝯtra diſcipulos. Sil̓r Act̉. iiij. Et qꝛ terra illa vere arida erat nepluuiā celeſtis doctrine nec radios ſolis iuſticie reciꝑe volens: iō (tranſferent̉ mōtes) .i. apl̓i celeſtē rorē recipiētes⁊ radios ſolis primo ſuſcipiētes (in cor maris) .i. vſqꝫ adintima gentilitatis ẜm ꝙ dixerunt Paulus ⁊ Barnabaꝫad iudeos Vobis oportebat primū loqui verbū dei ſꝫ ꝙrepuliſtꝭ illud ⁊ indignos vos iudicatis et̓ne vite. ecce cōuertimus nos ad gentes Act̉. xiij. Gentilitas aūt dr̄ mareꝓpter amaritudine pctōꝝ ⁊ latitudinē multitudinis. Peccatores em̄ erāt gentes: ⁊ multi erāt ibi nec tm̄ in finibuseoꝝ intrauerūt: ſꝫ (in cor) .i. in intima eoꝝ. q. d. ꝑ totā terram gentiū ambulauerūt. Un̄ in Act̉. xiij. Poſt illa verbacōuertimus nos ad gentes ſequit̉ poſt pauca diſſeminabat̉ autē verbū dn̄i. ꝑ vniuerſam regionē. Hoc eſt etiā qd̓hic ſubiungit̉.
¶ Sonuerūt ⁊ turbate ſunt aque eorum cōturbati ſunt montes in fortitudine eius.¶ Sonuerūt apl̓i ſono p̄dicatōis. de qͦ in psͣ. In oēm terrāexi. ſo. eoꝝ (⁊ turbate ſunt) ad pnīam .ſ. penitēdo de pctīs(aque) .i. ppl̓i (eorū) .ſ. gentiū vt fiat relatio in hūc terminū maris. nō rōne vocis ſꝫ rōne ſignificati. dicūt̉ aūt ppl̓iaque ea rōne. qua gentilitas mare. ſi em̄ gentilitas eſt mare. Ergo ppl̓i gentiū aque ſunt. hͦ etiam hr̄ in Apoc. xvij.Aquas qͣs vidiſti vbi meretrix ſedet ppl̓i ſunt ⁊ gētes velſic (aque) .i. ppl̓i (eorū) .i. apl̓oꝝ (turbate ſūt) vt ſupra. i.illi qͦs dn̄s dederat apl̓is. nō em̄ oēs gentes mote ſunt adpnīam. ſꝫ qͦs vocauit dn̄s. Un̄ Act̉. xiij. Audiētes gentesgauiſe ſunt ⁊ glorificabāt verbū dn̄i ⁊ crediderūt quotq̄terāt p̄ordinati ad vitā eternā. ⁊ qd̓ nō oēs crediderūt ptꝫꝑ hoc qd̓ ſequit̉ (ꝯturbati ſunt mōtes) .i. apl̓i (ꝯturbati)turbatōe nature. ẜm qd̓ xp̄s turbatus fuiſſe legit̉ Ioh̓. xj.Non turbatōne culpe. ꝓpter quā qͥs recedit a deo. de qͣ dicabat dn̄s apl̓is Ioh̓. xiiij. Nō turbet̉ cor vr̄m creditꝭ indeū ⁊ in me credite (cōturbati ſunt) dico (in fortitudine).i. in forti ꝑſecutōe (eius) .i. maris .i. ppl̓i gentilis: qui ꝑſecutus eſt apl̓os ⁊ plures interfecit. vel ſic (aque eorū) vel(eius) .i. maris .i. ppl̓i gentiū (ſonuerūt) p̄dicationi apl̓orum ꝯtradicētes (⁊ turbate ſunt) iraſcētes ꝯͣ eos (⁊ montes) .i. principes gentiū (cōturbati ſunt in fortitudine) .i.in forti p̄dicatōe (eius) .i. ſpūſſancti. qͥ ꝑ apl̓os loquebat̉.Math̓. x. Non em̄ vos eſtis qͥ loquimini: ſꝫ ſpūs pr̄is vr̄iqui loquit̉ in vobis. de hac fortitudine ſpūſſancti Mich̓.iij. Ego repletus ſum fortitudine ſpūs dn̄i iudicio ⁊ veritate vt annūciē iacob ſcelus ſuū ⁊ iſrl̓ pctm̄ ſuū. hac fortitudine ꝯturbabāt̉ principes gentiū ⁊ ph̓i. qꝛ hoīes ydiote⁊ virgines tenere habētes iſtā fortitudinē: ꝯfundebant etꝯuincebāt eos vt pꝫ in beato Uincētio. ⁊ in beata Ratherina ⁊ in multis alijs. Moraliter. cōtra tribulatōes interiores q̄ ſunt tentatōes: triplex eſt remediū qd̓ ponit̉ hic.Homo em̄ euadit eas: aut fugiēdo: aut patiēter ſuſtinendo aut fortiter reſiſtēdo ⁊ rebellādo: ſi ergo vis fugere (deus nr̄ refugiū eſt) ſi vis patiēter ferre (virtus eſt) Si visrebellare (adiutor eſt) ſunt etiā quedā tentatiōes q̄ ꝓprieſunt fugiēde vt tentatōes carnis. j. Coꝝ. vj. Fugite fornicationē quedā q̄ ꝓprie ſuſtinēde. vt infirmitates ⁊ iniurieEccl̓i. ij. In dolore ſuſtine: ⁊ in humilitate tua patientiaꝫhabe. Quedā aūt ꝓprie rebellande: vt ſuꝑbia ⁊ inuidia q̄ꝓprie ſunt pctā dyabolica Iacobi. iij. Reſiſtite dyabolo ⁊fugiet a vobis (in tribulationibus) .i. in p̄dictis tentationibus q̄ tribulatōes ſunt: qꝛ tribulant cor hoīs ẜm qd̓ depͥma tentatōe dicit apl̓s. j. Coꝝ. vij. Tribulationē carnishabebūt huius (q̄ inuenerūt nos) qꝛ querebāt .j. Pet̓. v.Dyabolus tanqͣꝫ leo ru. cir. que. que de. ibi Glo. Cypriantanqͣꝫ hoſtis clauſos obſidens muros explorat an ſit aliqͣꝑs murorū minus ſtabilis cuius aditu ad interiora penetret̉. offert oculis formas ⁊ faciles volūtates. vt .ſ. viſu deſtruat caſtitatē aures ꝑ canora tentat vt molliat xp̄ianuꝫvigorē. linguā cū vicio ꝓuocat. iniurijs laceſſentibus manū ad cedē inſtigat honores terrenos ꝓmittit vt celeſtesadimat. ⁊ cū latēter non pōt fallere. aꝑtos addit terroresin pace ſubdolus. in ꝑſecutōe violentus. ꝯtra quē. animꝰtam debet eſſe p̄paratus ad reſiſtendū quantū ille paratꝰad impugnandū. vt ꝓpter grauamen tentationū ⁊ vehementiā adiungit (nimis) ij. Coꝝ. j. Grauati ſumus ſupramodū ita vt tēderet nos etiā viuere (⁊ qꝛ deꝰ eſt refugiū ⁊ꝟtus ⁊ adiutor ⁊ ꝓpterea nō timebimꝰ) in pn̄ti moleſtiātentatōis (dū turbabit̉ terra) .i. caro impetu tentationūnec in futuro ī die illa tremēda (dū turbabit̉ terra) .i. terreni ⁊ cupidi hoīes: qͥ in die iudicij turbabūt̉ Sap. v. Uidentes turbabunt̉ timore horribili. mō qͥdē nō turbant̉ſꝫ in pace quieſcūt: vt dicit Iob. xxj. Domꝰ eoꝝ ſecure ſūt⁊ pacate: ſꝫ dn̄s expectat vt tūc fortiꝰ turbatōne grauent̉quā turbationē deſcribit Eſa. xxiiij. Concutient̉ fundamēta terre: ꝯfractionē ꝯfringet̉ terra: cōtritōe ꝯteret̉: ꝯmotion ꝯmouebit̉ terra: agitatōe agitabit̉ terra ſicut ebrius⁊ aufęretur quaſi tabernaculum vnius noctis et grauabit eam iniquitas ſua: fundamenta terre ſunt cauſe cu-
Xp̄s ih̓sqͣre ꝓprinr̄ dicat
Morali