QuadrageſimuſquintusCIX

Item (vide) iudiciū futurū Dan̄. vij. Aſpieiebam done.throni poſiti ſunt (⁊ inclina aurē tuā) ad pauperē Eccl̓iiiij. Inclina pauꝑi ſine triſticia aureꝫ tuam (⁊ obliuiſcereppl̓m tuū) cor hoīs eſt qͣſi ciuitas plena ppl̓o cogitationiTren̄ j. Quō ſedet ſola ciuitas plena ppl̓o (⁊ domū pr̄istui) .i. mūdū Gen̄. xij. Egredere de terra tua (⁊ ꝯcupiſcetrex decorē tuū) vt dictꝰ eſt: vel de beata virgine: ſic (audifilia) Ꝙ beata virgo (audi) Gabrielis ſalutationē (Et vide) ꝓphetarū ſcripturā ⁊ confer: qꝛ in te ꝯplent̉ (⁊ inclinaaurem tuam) vt ꝑ obedientiā ꝯcipias filiū dei: dr̄ em̄ ꝙaurem ꝯcepit (⁊ obliuiſcere ppl̓m tuum) .i. nō cures blaphemias iudeoꝝ (⁊ domū pr̄is tui) Ad lr̄am vbi texit̉gnealogia eius Math̓. j. Nō nominat̉ pater eius: vel (populum) carnaliū deſiderioꝝ (⁊ domū pr̄is tui) .i. moyſi.cerimonias legis (⁊ ꝯcupiſcet rex decorē tuū) .i. xp̄c Caij. Dum eſſet in acubitu ſuo nardus mea dedit odorē ſuibn̄ dr̄ hoc poſtqͣꝫ dixit (obliuiſcere ppl̓m tuum ⁊cͣ) etiā cūlibet. q. d. ſi viuis vt ꝑegrinus diligeris a dn̄o Deut̓. x. Eus amat ꝑegrinū Can̄. j. Nolite me ꝯſiderare ꝙ fuſca ſuqꝛ decolorauit me ſol. q. d. ꝑegrina ſum ⁊ ideo ſole vſta. jNum̄. Moyſes duxit ethiopiſſam: ⁊ ideo debes obliuiſppl̓m tuum ꝓpter eū (qꝛ ipſe dn̄s deus tuus) (dn̄s) apparebit in iudicio qꝛ codnoſcet̉ dn̄s iudicia faciēs (deus) aparuit in creatōe (tuus) in recreatōne. Non eſt ergo magnū ſi tu obliuiſcaris ⁊ dimittas ppl̓m tuum: ⁊ domū patris tui: vt te totum eius ſeruitio ſubmittas: qꝛ ipſe dimſit celum ⁊ ſe totū dedit vt tibi ſeruiret. Un̄ Hiere. xij. Fͣliqui domū meā dimiſi hereditatē meā: dedi dilectā aīanmeā in manus inimicorū eius: ⁊ ideo (qꝛ ip̄e dn̄s deus ti⁊ adorabūt eum) oēs fideles. Un̄ in psͣ. Uenite adorem⁊cͣ. qꝛ ipſe eſt dn̄s deus nr̄. Qui aūt ſint qui adorēt eū ſubiungit (⁊ filie tyri) tyrus interp̄tat̉ anguſtia vel tribulatio⁊ tales qui in tribulatiōe anguſtiant̉: dn̄m adorant O ſevj. In tribulatōe ſua mane ꝯſurgent ad me. Psͣ. Impfaciēs eorū ignominia eorum ⁊ querēt nomen tuum dn̄enō lolum tales: ſꝫ (⁊ vultum tuū dn̄e) dep̄cabunt̉ oēs diuites plebis) diuites meritis nō rebus: plebis humilitahic duo genera hoīm deum adorant ⁊ dep̄cant̉. Primi exꝯpunctōe. ſcd̓i ex deuotōe: ⁊ inter hec duo genera interponit̉ in lr̄a (in muneribus) qd̓ dyaſerticum eſt qꝛ cum p̄cedente ⁊ cum ſequēte legit̉. qꝛ tam iſti qͣꝫ illi debēt (in mūeribus) adorare: ẜm illud nō apparebis in ꝯſpectu meovcuus. hoc hr̄ Exo. xxiij. ⁊ Deut̓. xvj. ⁊ Eccl̓i. xxxv. In muneribus q̄ obtulerūt magi dn̄o Math̓. ij. Vt offerāt au.i. ꝯtemptū tꝑalium: qui em̄ dat aurū ꝑ ꝯtemnit ꝓpter d̓um ꝯſtat ꝙ alia tꝑalia nō diligit thus deuote or̄onis mirham mortificatōis q̄ tria referunt̉ ad triplex votum religionis (oīs gloria eius) .ſ. fidelis aīe ⁊ religioſe filie regisꝑ adoptione ⁊ amorem (ab intus) .i. in deo ⁊ a deo quenintus in ꝯſcīa habet Hiere. ix. Non gloriet̉ ſapiēs in ſaentia ſua: ⁊ nō gloriet̉ fortis in fortitudine ſua: ⁊ nō gloetur diues in diuitijs ſuis: ſꝫ in hͦ gloriet̉ qui gloriat̉ ſcirenoſſe me. ij. Coꝝ. j. Gloria nr̄a hec eſt teſtimonium ꝯſcīnr̄e Eſa. xxiiij. Secretū meū mihi ⁊ gloria eius eſt (in fina brijs aureis) ꝑ fimbriam q̄ eſt finis veſtis ſignificat̉ finivite hoīs Math̓. ix. Si tetigero fimbriam veſtimēti eiusx ſalua ero. i. ſi in fine vite ſimilis ei inuēta fuero: cum eninerit fimbria aurea nō ex capitio aureo .i. nō ex initio bonvite gloriādum eſt: ſꝫ potius ſemꝑ timēdum eſt ⁊ debet ſehomo accuſare ⁊ iudicare vſqꝫquo ꝑueniat ad fimbrian⁊ cum inuenerit eam eſſe auream: tunc gloriabit̉ ineternūẜm illud Prouerb̓. xx. Malum eſt malum eſt dicit om̄isemptor: ⁊ cum receſſerit tunc gloriabit̉. hec em̄ vita eſt tēpus nundinarum vbi emimus nobis neceſſaria ad futuram vitam: ⁊ cum receſſerimus ex hac vita cum operibusaureis gloriabimur: ⁊ nō ante: ꝙ bn̄ nota. in ſerie huiꝰ vecta ſit varietatibus virtutum ⁊ donorū: nō tn̄ in his gloriatur: ſꝫ (in fimbrijs aureis) .i. in operibus finaliter bonis.Num̄. xv. Dic filijs iſrl̓ vt faciant ſibi fimbrias (adducēt̉regi virgines poſt eaꝫ) (ꝓxime eius afferent̉ tibi) Hic in

nuit̉ vita actiuorū ⁊ vita ꝯtemplatiuorum que adducūt̉ u⁊ ędes habent in terra. Que ꝟo aafferunt̉: eleuant̉ a terra. Uirgines ergo que adducūt̉ actiui ſunt qͥ in terrrenisactibus implicant̉: ita tn̄ vt incorrupti remaneant ⁊ mentem ſuam nō ꝓſtituant ꝑ malam intentionem ſꝫ virginesſint ꝑ puritatem mentis qua ſoli deo placere intendant.Proxime ꝟo que afferunt̉ ſunt contemplatiui qui a terrenis actibus ⁊ curis eleuati deo fiunt ꝓximi in cōtemplando ⁊ in eum delectando: hos vtroſqꝫ debent afferre p̄lati.Eſa. xlix. Afferent filios tuos in vlnis filias tuas ſuꝑ humores ſuos portabūt Exo. xx. Portaui vos ſuꝑ alas aqͥlarum .i. p̄latorū. hec nobis ſignata ſunt in Maria ⁊ martha Luce. x. Ubi dr̄ ꝙ Maria ſedebat ſecus pedes dn̄i.Martha aūt ſatagebat circa frequēs miniſterium. Greg.Illa actiue ſeruiebat ꝑ exterius minniſterium: altera contemplatiue ꝑ ſuſpenſionem cordis in verbum: ⁊ qꝛ eſt ibidelectatio adiungit (afferent̉ in letitia ⁊ exultatione) ꝑ hͦaūt ꝙ dicit in leticia ablatiua ſignificat̉ quies cōtemplatiuorum ꝑ hoc qd̓ addit adducent̉ in templum regis: ⁊ ponit in templum: in accuſatiuo ſignificat̉ motus actiuorūTunc adducit̉ anima in templū regis qn̄ egradiēs de corpore adducit̉ in celum quod terminus eſt motuſqꝫ iuſtorum. de quo templo in psͣ. In templo eius omnes dicentgloriā Eſa. lvij. Aducam eos in templū ſanctum meū ⁊letificabo eos (ꝓ patribus tuis nati ſunt tibi filij) Supraexpoſitū eſt in bono de eccleſia: nūc aūt in malo ſenſu poſſumus ei dicere (ꝓ patribus) .i. ꝓ viris venerabilibus qͦante erant in eccleſia p̄bendati ⁊ plantati qn̄ moriui ſunt(nati ſunt tibi filij) .i. paruuli ⁊ fatui ad lr̄am qui ſtercorant lectū ſuum ⁊ gremiū eccleſie ⁊ in ſuis fecibus dormiunt ⁊ quieſcūt Hiere. xliiij. Fertilis fuit moab in adoleſcētia ſua moab ex pr̄e interp̄tat̉ ⁊ ſignif. cat nepotulos p̄latorum qui ab adoleſcētia ſua fertiles ſunt in bonis tꝑalibus eccleſie. ⁊ ſequit̉ ibi requieuit in fecibus ſuis: nec ſolum de talibus fiunt canonici ſꝫ ⁊ p̄lati. vn̄ ſequit̉ (conſtitues eos pͥncipes ſuꝑ oēm terrā) qꝛ fere vbiqꝫ terrarū inueniunt̉ tales p̄lati qui potius indigerēt regi qͣꝫ alios regere: ſꝫ ve terre cuius rex puer eſt ⁊ cuius principes manecomēdūt Eccl̓s. x. Principes illi ⁊ p̄lati mane comeduntqui anteqͣꝫ in vinea dn̄i laborauerint emolumēti tꝑalis refectionē accipiunt. Cum tn̄ apoſtolus dicat. ij. Theẜ. iiij.Qui nō laborat nō manducet (ſuꝑ oēm terram) Triplexeſt terra. Una que gerit̉. alia que terit̉. tercia que petiturſuꝑ priamam conſtituunt̉ principes: qꝛ a ſcd̓a conculcantur. ⁊ ideo a tercia excludunt̉ (memores erunt noministui dn̄e) ſi iſte verſus verus eſſet de p̄latis ſequēs verſusverus eſſet de ſubditis .ſ. (ꝓpterea confitebunt̉ tibi ⁊cͣ) qꝛſi boni ſūt p̄lati: boni erunt ⁊ ſubditi Hiere. xxxj. Inebriabo animas ſacerdotum pinguedine: ⁊ populus meus bonis adimplebit̉ Eſaie. lv. Montes ⁊ colles coram vobiscantabunt laudem id eſt prelati maiores ū minores. ⁊ ſequitur. ibi omnes regiones plaudent manibus id eſt laici reſpōdebunt operibus (ineternum) non ad horam. ſicut dicitur Iohannis. v. cap̄. Vos voluiſtis ad horam exultare in luce eius Mathei. x. Qui perſeuerauerit vſqꝫ infineꝫ hic faluus erit. Quod nobis preſtare dignet̉ ſalutisactor xp̄s ieſus Amen¶ Pſalmus XLVd Eus noſter refugium ⁊ virtus: adiutor in tribulationibus que inuenerunt nos nimis.Titulus (in finem psͣ. Dauid ꝓ archanis) id eſt psͣ. iſte tēdens (in finem) xp̄s eſt Dauid) vel cuiuſlibet iuſti de iudea pro archanis. id eſt agens de manifeſtatōne archanorum diuine diſpoſitionis. ẜm aliam tranſlationem: ſic eſttitulus (in finē pſalmi filijs chore pro archanis) filij chore ſūt filij crucis. ſcilicet martyres ⁊ alij ſctī. qui hic loquūtur de archanis que ſunt ꝙ deus hō ſit cum dicat in Oſeexj. Ego deus ⁊ non homo. ꝙ ſalus promiſſa vtriqꝫ populo ⁊ tamen dicat Matthei. xv. Non ſum miſſus niſi adoues que perierūt domus iſrael. ꝙ apoſtoli tranſierūt ad

o 5

Per fimbriā aureāfinis borvite ſibnat̉

Uita acti-

Psͣ .xlv.

OContra miſerabilemſtatū p̄ſentis eccl̓ie.

uorū ⁊ ꝯtīplatiuorūquō adducunt̉.