Pſalmus

xij. Exhibeatis corpora veſtra hoſtiā viuentē deo placentē. ꝑ tyrū autē q̄ eſt ciuitas gentiū inter iudeos ſita intelligunt̉ gentes a parte totū ⁊ qd̓ p̄cipue ad decus ⁊ honoreeccleſie cedit quātumcūqꝫ mūera dn̄o offerāt: ⁊ acceptartur a dn̄o niſi in fide ⁊ moribꝰ eccleſie offerant̉: vn̄ bn̄ ſectur (vultū tuū) O eccleſia (dep̄cabūtur) vt habeant illuꝫ(oēs diuites plebis) .i. habētes diuitias ſpūales vel etiaꝫboni habētes diuitias temporales qͥ faciūt illud qd̓ in psdr̄. Diuitie ſi affluant nolite cor apponere: ⁊ iō (dep̄cabuntur) .i. reqͥrent vultū eccleſie: qꝛ ſi in alia effigie offerāt domino quā in vultū eccleſie .i. ſi in ſe mores ⁊ fideꝫ eccleſinō oſtendant. dicet eis dn̄s. Neſcio vos: ſicut fatuis virginibus Math̓. xxv. Et eis qͥ fecerunt miracula Math̓vij. Cōmendata ſponſa a decore. cōmendat eam cōſequēter a gloria: vnde ſequitur.¶ Omnis gloria eius filie regis ab intus.in fimbrijs aureis circūamicta varietatib¶ Oīs gl̓ia eius) videlicꝫ (filie regis) .i. eccl̓ie q̄ eſt ⁊ filiaet ſpōſa regis xp̄i (eſt ab intus) .i. interius. q. d. licꝫ decorſit exteriꝰ: ẜm qd̓ laudaui eā a decore tamē nō vane extrgloriant̉ de pulchritudine ſua: ſed oīs gl̓ia eius ab intuꝫEt noͣndū ꝙ pͥus loquebat̉ ad ſpōſam in ſcd̓a ꝑſona. hiaūt ad alios cōuertēs ſermonē loqͥ incipit de illa in tertiꝑſona qd̓ tn̄ abſurdū nō eſt: qꝛ cū eā ita laudabat loquēsei in ſcd̓ā ꝑſona. poſſet ei aliqͥs emulus dicere: qͣre adularis ei: qͣre excitas eā ad inane gl̓iam: cui obiectioni rn̄detnō ex hoc inaniter gloriabit̉. qꝛ (oīs gl̓ia eiꝰ ab intus) .i. inpura conſcīa: vn̄. ij. Coꝝ. j. Gl̓ia nr̄a hec eſt teſtimoniū cōſciētie nr̄e. Et. j. Coꝝ. iiij. Mihi aūt ꝓ minimo eſt vt a vobis iudicer an ab hūano die. ⁊ adhuc poſſet emulus dicere qͥd mirū ſi (oīs gl̓ia eiꝰ ab intus) qꝛ nihil hꝫ exteriꝰ vnde poſſet gl̓iari: vn̄ ⁊ h̓ rn̄det ſubiungens (in fimbrijs aureis) filie dico exiſtētis (in fimbrijs aureis) .i. hn̄s fimbri.as aureas .i. doctrinā ſanā ⁊ bona oꝑa. ꝑ (fimbrias) eī intelligit̉ doctrina illa rōne qꝛ in fimbrijs tunice iacinctineaaron pendebant tintinabula aurea vt audiret̉ ſonꝰ eiusqn̄ ingrediebat̉ ⁊ egrediebat̉ tab̓naculū Exod̓. xxviij. Aureis dicit. qꝛ doctrina eccleſiaſtica eſt de celeſti ſapīa. Iteqꝛ fimbrie ſunt ꝑtes extreme veſtimentoꝝ ꝑ (ſimbrias) intelligunt̉ oꝑa q̄ ꝑſeuerātia ducit ad finē (aureis) autē notat charitatē in qua fiunt oꝑa eccleſie: vel (in fimbrijs aureis) .i. in hoībusⁱ qui circa finē mūdi tꝑe antichriſti aureerūt predicatōne helye ⁊ enoch ſuſtinētes impetus ⁊ maleos ꝑſecutionū: ⁊ ideo dicit (aureis) nō deauratis vt ſupra in veſtitu deaurato: nec ſolū (in fimbrijs) habet ſponſa vnde poſſit gloriari: ſed ex omni parte: vn̄ addit (circūamicta) eſt ipſa regina (varietate) multarū virtutū ⁊ operū ⁊ bonorū virorū: ſequit̉ laus ſponſe a comitatu.¶ Adducentur regi virgines poſt eam: proxime eius afferentur tibi.¶ Quia regina oblita populū ſuū ⁊ domū patris ſui prima venit ad regē in quo ⁊ a quo tantā gloriā habet (poſteam) virgines ad litterā vel habētes mētes pudicas (adducetur) leui ⁊ oportuna p̄dicatione ⁊ gratiā dei non prepria virtute. Hiere. xxx. Applicabo euꝫ ⁊ adducet ad mehic notatur ⁊ gratia ⁊ liberū arbitriū. Cant̓ .j. Trahe mepoſt te: ⁊ poſſent hic dubitare illi qui nō ſunt virgines noad eū accedere poſſent: ad quē ſole virgines adducunt̉ niſi ſubiungerēt (proxime eius) .ſ. caſte ⁊ vidue que ſunt ingradu ſecūdo: vn̄ ⁊ ſi non ſint virgines tamē affines ⁊ ꝓxime ſunt regine. Iſte ergo ⁊ alie infime (afferent̉ tibi) orex benigne qͥ vis ⁊ ſitis ſalutē omniū. Et nota ꝙ qͥ adducitur per ꝓprios pedes cū aminiculo ambulat. qui autemaffert̉ nō ſic ſed penitus indiget aliquo vehiculo. bn̄ ergvirgines dicunt̉ adduci eo ꝙ habent pedes integros ⁊ ſnos .i. affectus incorruptos. vidue aūt ⁊ cōtinentes afferri dicunt̉: eo ꝙ habēt pedes morbidos .i. affectus fractosHic etiā tangit p̄latos qui ſuas oues debēt afferre. ⁊ hocp̄ceptū eſt Nūeri. xj. Porta eos in ſinu tuo ſicut portareſolet nutrix infantulos Angeli etiā ſunt noſtri portatoresLu. xix. Lazarus portabat̉ ab angelis in ſinu abrae. Exo.

xix. Portaui vos ſuꝑ alas aquilarū .i. angelorū. Quomodo autē afferentur ſubiungit.¶ Afferentur in leticia ⁊ exultatione: adducentur in templum regis.¶ Afferētur in leticia) cordis (⁊ exultatiōe corꝑis) vel (inleticia) qͣꝫtum ad eos qͥ afferūtur (⁊ exultatiōe) qͣꝫtum adp̄latos qͥ afferētur in domū regis: vn̄ ſequitur (adducent̉in templū regis) celeſtē vicꝫ hieruſalē vel pn̄tem eccl̓iamSequitur laus ſponſe a fecunditate.¶ Pro patribus tuis nati ſunt tibi filij: cōſtitues eos principes ſuper omnē terram.¶ Pro patri. t.) O eccleſia .i. pro patriarchis ⁊ ꝓphetis:vel (pro pr̄ibus tuis) carnalibꝰ carnalē ritū ſeruātibus etydola colētibus (nati ſunt tibi) ſpūali regeneratiōe (filijapoſtoli ⁊ p̄dicatores alij ⁊ cōuerſi ꝑ eorū p̄dicationē qͦseccl̓ia genuit ⁊ multos ex his in ſede patrū ſpūaliū conſtituit: vn̄ ſequit̉ (cōſtituēs eos pͥncipes) non vno tm̄ loco:ſed (ſuꝑ omnē terrā) Eccl̓i. xxx. Mortuus eſt pater eius⁊ quaſi non eſt mortuus. ſimilem em̄ reliquit ſibi poſt ſe.Et ipſi quid facient.¶ Memores erunt nominis tui domīe: inomni generatione et generationem.¶ Memo. erūt no. t. do.) .i. nomē tuū p̄dicātes ip̄m ī memoria habētes etiā alijs in memoriaꝫ adducēt. Sap̄. viij.Facies principū mirabunt̉ me. Eccl̓i. xlix. Memoria Ioſie in cōpoſitione odoris (in omni generatione ⁊ generatione) .i. ſemꝑ: vel in generatione iudeorū ⁊ generatiōe gētium: quia vtriqꝫ populo predicauerūt apoſtoli.¶ Propterea populi confitebuntur tibi ineternum ⁊ in ſeculum ſeculi.¶ Propterea) .i. qꝛ ita nomē tuū p̄dicantes memorabūt.(ppl̓i cōf. tebūt̉ tibi) ꝯfeſſiōe pctōꝝ (ineternū) .i. qͣꝫdiu durabit pn̄s ſtatꝰ eccl̓ie (⁊ in ſeculū ſecl̓i) .i. in futuro (cōfitebunt̉ tibi) in ꝯfeſſione laudis. psͣ. Beati qͥ hītant in domotua dn̄e in ſecula ſecl̓oꝝ laudabūt te. ¶ Moral̓r pōt exponi ſatis eodē mō vt qd̓ hic eccl̓ie dictū eſt. ⁊ etiā fideli anīedicat̉ (audi filia) dei verbū. Lu. xj. Beati qͥ audiūt verbūdei ⁊cͣ. (⁊ vide) exēpla ſctōꝝ. Heb. xiij. Quoꝝ intuētes exitus cōuerſatiōis imitamini fidē: ⁊ ſic verbis admonita ⁊exēplis inſtructa (inclina aurē tuā) vt humiliter obediasdiuīe volūtati ⁊ qꝛ amor mūdi ⁊ parentū retrahūt a ſeruitio dei: ſequit̉ (obliuiſcere ppl̓m tuū ⁊ domuꝫ patris tui).Greg. Debemꝰ copulā terrene cognatiōis agnoſcere. ſedſi curſuꝫ nr̄m p̄pedit ignorare. vel ꝓprie pōt eſſe ſermo ſanctimonialibꝰ qͥbus multa cōpetunt q̄ notant̉ ī verſu (audi). ecce obedientia (filia). ecce charitas qꝛ filie eſt diligere (⁊ vide) ꝑ circūſpectionē. ecce prudentia (⁊ inclina) eoce humilitas (aurē tuā) ad audiendū lectionē ⁊ ſermonē.non os tuū ad multiloquiū in quo notat̉ taciturnitas. taidus autē ad loquendū: multo fortius mulieres quas nonꝑmittit apoſtolus loqͥ in eccleſia ⁊ inter mulieres p̄cipuemoniales qͥbus de ordine ſilentiū imponit̉ (et obliuiſcere populū tuū). Ecce cōtemptus mundi (⁊ domū patristui). ecce abhomīatio parentū. Iteꝫ dicit̉ cuilibet anime(audi) horas eccleſiaſticas. Iac j. Sit omīs homo veloxad audiendū audi ſermones. Eccl̓i. viij. Nō te pretereatnarratio ſeniorū. Item (audi) preces pauperis. Prouer.xxj. Qui obturat aurem ad preces pauperes. Itē (audi)precepta prelatorum. Hebre. vlti. Obedite prepoſitis veſtris. Item (audi) dei inſpirationes. pſal. Audiam quidin me loquatur dominus. Item (audi) ſacram legē. Prouerbio. xxvij. Qui declinat aureꝫ ſuam ne audiat legem.oratio eius fiet execrabilis (et vide) libros. j. Thim̄. iiij.Attende lectioni. vel (vide) crucē in eccleſia in memoriaꝫcrucifixi. Tren̄. j. O vos omēs qui tranſitis ⁊cͣ. xxix. Gratiam fideiuſſoris tui ne obliuiſcaris. dedit enim pro te animā ſuam: vel (vide) exempla ſanctorū. Heb̓. vlti. Quorūimitātes exēpla cōuerſatiōis imitamini fidē (vide) ꝯſciēam tuā. Hiere. ij. Uide vias tua in cōualle ſcito qͥd fecerꝭ

15

16

Ad moniales.

Moralit̓.

13