Pſalmus

rit vſqꝫ in finē ſaluus erit. hec tria .ſ. mortificationē: puraꝫintentionē: ꝑſeuerantiā notat apl̓us. ij. Coꝝ. iiij. Sempermortificationē ieſu in corꝑe noſtro circūferentes ⁊ vita ieſu manifeſtet̉ in carne noſtra mortali: mortificationē eccepͥmū ſemꝑ ecce ꝑſeuerantia. ⁊ vt ⁊ vita ⁊cͣ. Ecce intentio⁊ finis. ſed qꝛ horū omniū cuſtos debet eſſe humilitas: bn̄ſequit̉ (eſtimati ſumis) .i. reputati a nobiſmetip̄is: ſicu(oues occiſionis) .i. viles ⁊ inutiles iuxta conſiliū domini Lu. xvij. Cum feceritis omīa que precepta ſunt vobis:dicite ſerui inutiles ſumus.¶ Exurge quare obdormis domine exurgeet ne repellas in finem.¶ Exurge) Tertia ꝑs Poſita ſuꝑius triplici conſolatiōecōtra mala q̄ patiunt̉ ſancti tn̄ qꝛ hec non ſufficiūt ſine diuino auxilio: ideo ad illud recurrūt in hac tertia ꝑte petētes auxiliū dei dicētes (exurge) ⁊ pōt legi eodē mō de martyribus allegorice. ⁊ de penitētibus moraliter. dicentibus(exurge in auxiliū) ſupra exurge in adiutoriuꝫ. ⁊ enūeramala a qͥbus ſancti ⁊ penitētes liberari volūt. Primū eſtdilatio eterne retributionis. vn̄ dicit (quare obdormis domine) Nota ꝙ chriſtus dormitauit qn̄ fuit mortalis. dormiuit quādo mortuus fuit. obdormiuit retributionē eternā differendo. Lu. viij. Nauigātibus illis obdormiuit dominus: ⁊ deſcēdit procella venti in ſtagnuꝫ .i. tribulatio inmundū hoc eſt Secundū a quo petūt liberari expoſiti tribulationi: vn̄ ſequitur (Exurge ⁊ ne repellas in finē) .i. ineternū licꝫ ad pn̄s (repellas) .i. repellere videaris ad Roma. xj. Nunquid deus repulit populū ſuū. Tertiū eſt ſubtractio gratie quo ad quedā mēbra eccl̓ie: vn̄ ſequitur.¶ Quare faciem tuam auertis: obliuiſcerisinopie noſtre ⁊ tribulationis noſtre.¶ Facies dicit̉ gratia dei. vel reſpectus miſcd̓ie eius. vnde Sap̄. iiij. Gratia ⁊ miſcd̓ia dei eſt in ſanctos eius et reſpectus ī electos illius. Quartū eſt miſeria innata ⁊ genralis: vn̄ addit (obliuiſceris inopie noſtre) Inops d̓r homo qͥ eſt ſine opibus ⁊ ſine ope: ⁊ ſic naſcit̉ ⁊ morit̉ omīshomo niſi deus cū eo moriēte ſit Iob. j. Nudus egreſſuſum ex vtero matris mee. nudus reuertar illuc. Deus autē eſt homini opes ⁊ opis. Thob̓. x. Oīa ſimul in te vrhabētes: te nō debuimus dimittere. Quintū eſt tribulatiocorꝑalis: vn̄ addit (et tribulationis noſtre) quare .ſ. obliuiſceris. sͣ. Miſerere mei dn̄e quoniā tribulor. Sextū eſpeccatū cogitationis: vn̄ dicit.¶ Qm̄ humiliata eſt in puluere anima noſtra: cōglutinatus eſt ī terra venter noſter.¶ Qm̄ humiliata eſt) .i. inclinata (in puluere) praue cotatiōis (anima noſtra) .i. ratio: alia littera hꝫ (incuruataeſt. Eſa. lj. Incuruare vt trāſeamꝰ. ⁊ vbi (in puluere) terrenorū: de quo Math̓. x. Excutite puluerē de pedibus veſtris: ergo multo fortius de oculis. ⁊ maxime de anima.Machab̓. v. Effron ꝓhibuit iude tranſitū in hieruſalerEffron interpretat̉ puluis inutilis qͥ multos prohibet trāſire in ſupernā hieruſalē que eſt mater noſtra. Nota proSprietates pulueris his verſibus.3 ¶ Aridus inſtabilis ſterilis leuis innumeroſus.¶ Sordidat excecat pulices facit imbre lutū fit. Septimūmalū eſt peccatū ſpiritualitatis qͣꝫtum ad prauā volunt:tē: vn̄ addit (cōglutinatus eſt) ꝑ amorē (in terra) .i. in terrenis (vēter noſter) .i. ſpiritualitas q̄ eſt mollis. ſicut verter ⁊ plena immūdis cogitatiōibus ex qͥbus oriunt̉ torſiones ſpirituales Eſa. xiij. Torſiones ⁊ dolores tenebūt ⁊cͣHiere. iiij. Ventrē meū doleo ventrē meū doleo. Senſucordis mei turbati ſunt in me de hac cōglutinatione Gen̄.xxxiiij. Conglutinata eſt anima ſychen cū dina. dina intepretat̉ cauſa. ſychen humerus. ⁊ illi qͥ libenter ſupponunthumerū ad ſarcinas mūdi portādas libenter cōglutinantanimā ſuā cū dina .i. cū cā ⁊ precipue aduocati Prouerxvij. Semꝑ iurgia querit malus. jͣ. adheſit pauimēto anima mea per pauimentū qd̓ teritur ⁊ pictū eſt ſignificant̉temporalia q̄ ſpecioſa vident̉ quaſi animā interficiūt qn̄

eis adheret: ⁊ ideo ſequit̉ ibi: viuifica me ſcd̓m verbū tuūniſi em̄ ſe mortuū ſenſiſſet nō illud ſubiunxiſſet: ꝯtra iſtasmiſerias petūt triplex remedium. Primū eſt vt deus eoserigat ad celeſtia: vnde ſequitur.¶ Exurge domīe adiuua nos ⁊ redime nospropter nomen tuum.¶ Exurge dn̄e) .i. fac nos exurgere: vt anima q̄ pauimētoadheret ad te erigat̉. ⁊ poſſumꝰ dicere. adheſit anīa meapoſt te. Secundū eſt auxiliū dei in bene oꝑando. vn̄ addi(adiuua nos) ad bn̄ operandū. Tertiū eſt liberatio ab oīmalo. vn̄ dicit (⁊ redime nos) a malo. Iteꝫ nota ꝙ ter di.cit (exurge) pͥmo (exurge) vt liberes a culpa: ſecūdo (exurge) vt liberes a pena. tertio (exurge) vt liberes a mūdoet ab his q̄ ſunt in mūdo: vel pͥmo vt purges a peccatis:ſecūdo vt des gratiā: tertio vt cōferas gloriam (dn̄e) ecceſeruitutis cōfeſſio (adiuua) tranſmigrātes vel luctantes(⁊ redime) captiuos. In fine oſtendit cauſam omniū horū cū ſubiugit (ꝓpter nomē tuū) nō ꝓpter merita noſtra.xx. Ezech̓. Scietis qꝛ ego dn̄s cū benefecero vobis ꝓpternomē meū. psͣ. Deus in nomīe tuo ſaluū me fac: vn̄ ſit nomē dn̄i benedictū ex hoc nūc ⁊ vſqꝫ in ſeculū. Amen.¶ Pſalmus XLIIIIRuctauit cor meum verbum bonum: dico ego opera mea regif ¶ Eructauit) Titulus (in finē pro his qui cōmutabunt̉ filijs chore ad intellectu canticū pro dilecto).Supra egit ꝓpheta de victoria martyrū: victoriā aūt ſeqͥtur laus: vn̄ bene ſubiūgitur psͣ. iſte in quo cātant̉ laudeschriſto a quo eſt oīs victoria qͥ pͥmus vicit dyabolū ⁊ mūdū ſumptis armis in tabernaculo ſuo .i. in vtero beate ꝟginis: vn̄ ꝓpheta cantat hic carmē qd̓ dicit̉ epithalamiū.id eſt carmen factū pro thalamo. vn̄ ſenſus tituli talis eſt(canticū) .i. ps. iſte eſt (pro) ideſt de (dilecto) ⁊ eſt dirigēsnos (in finē) .i. ineterna beatitudinē (pro his qͥ cōmutabunt̉) .i. pro ſanctis (filijs). id eſt qͥ ſunt filij .i. imitatores(chore) .i. paſſionis chriſti (ad intellectuꝫ) .i. vt intelligātmyſteriū incarnatiōis. In hoc ergo psͣ. loquit̉ ꝓpheta velvir iuſtus. Materia de qua loquit̉ eſt de nuptijs xp̄i ⁊ eccleſie ſpōſi ⁊ ſponſe regꝭ ⁊ plebis. Intentio eſt monere adlaudē chriſti ⁊ eccl̓ie. Modus triꝑtitus eſt psͣ. pͥmo ſe ꝓmittit laudaturū deū. ſecūdo laudat ſponſum ibi (ſpecioſus) tertio ſubmiſſius laudat ſponſam ibi (audi filia) volens ꝓpheta in nuptijs cantare cōmendat carmē ſuū multipliciter. Primo a plenitudine ſapiētie cum dicit (eructauit). q. de pleno Math̓. xij. Ex abudantia cordis os loqͥtur. Prouer. xxij. Cū ſeruaueris eā in corde tuo redundabit in labijs tuis. Secūdo ab interiori ſapore cū dicit (cormeū) Greg. illi ſoli de deo ſuauiter loqͥ nouerūt qͥ eū totiscordis viſceribus amare didicerūt. Tertio a fidelitate ſermonis cū dicit (verbū bonū) nō fabulas. nō falſa. non vana. ij. Coꝝ. ij. Nō ſumus ſicut plurimi adulterātes verbūdei: ſed ex ſinceritate ⁊cͣ. Quarto a cōformitate oꝑis et ſermonis cū dicit (dico ego oꝑa mea regi) .i. illa q̄ dico facioet illa q̄ facio p̄dico. ne dicat̉ mihi qͥ p̄dicas nō furanduꝫfuraris Ro. ij. Greg. Loquētis auctoritas perdit̉. cū voxoꝑe nō adiuuat̉ vn̄ ad Rom̄. xv. Nihil audeo loqͥ eorū q̄per me nō efficit xp̄s. ⁊ dicit (ego). q. diſcretiue. q. d. pauciſunt qͥ ita faciant: ſermocinatores em̄ ſunt multi: operarijꝟo pauci. Quinto a bona intētione cum dicit (regi) .i. adhonorē regis chriſti. Eſa. xxiiij. In doctrinis glorificate dominū. Sexto cōmendat carmē a ſpūſſancti dictamīe cumſubiungit.¶ Lingua mea calamꝰ ſcribe: velociter ſcribentis.¶ Lingua mea) Eſt (calamus ſcribe) .i. ſpiritus .ſ. q. d. qd̓loquor a meipſo nō loquor ſꝫ a ſpū ſancto. Math̓. x. Nōem̄ vos eſtis qͥ loquimini: ſed ſpūs patris veſtri qͥ loquit̉in vobis. ſicut em̄ (calamus) nō ſcribit qd̓ vult ſed quodſcribens vult ſic homo nō p̄dicat a ſe ſed a ſpū ſancto dictante ⁊ ſcribente in corde p̄dicatoris ⁊ in cordibus audi

K QNota proprietātespuluerisverſus.

Qualiterxp̄us dormitauidormiuitet obdormiuit.

25

26

Psͣ. xliiij.