CVQuadrageſimūſtercius
CV
eſt abſcondita pura intentio quapropter deum mori eligigimus. vnde ad eū qui eſt cōſcius cordis ſui ſe cōuertit,pheta in perſona martyrū dicens (quoniā ꝓpter te mortificamur tota die) .ſ. iſtud abſconditu nouiſti cū ergo dicit(ꝓpter te) oſtendit cauſam: cū autē dicit (mortificamuroſtēdit penā. penā autē oſtendit eſſe cōtinuā cū dicit (tota die) Iteꝫ vilē cū addit (eſtimati ſumus) a malis (ſicuoues occiſiōis) que nō reputant̉ vtiles niſi ad occidendiſicut ſupra dictū eſt ibi (dediſti nos tanqͣꝫ oues eſcarunMoraliter pōt legi totū ab illo loco tota die verecundimea cōtra me eſt. Supra em̄ dixit moraliter ī ꝑſona pctōrum q̄ mala fecit peccatū hic aūt in ꝑſona penitētis oſtdit ꝓceſſum penitētie ꝑ quā peccatū delet̉. q. ſi quis quereret quō liberaberis a pctō qd̓ tot mala tibi facit ecce qumodo (tota die verecūdia cōtra me eſt) hic notat̉ cōfeſſiin cōtritione em̄ cognoſcit homo peccatū ſuū ⁊ tunc verecundat̉ apud ſe ꝓpter enormitate peccati: ⁊ illa verecundia multū onerat hoīem ⁊ accuſat apud ſeip̄m. hoc eſt qꝛdicit (verecūdia mea) ex ꝓprijs meis exiēs (cōtra me eſt⁊ hoc nō ad horā. ſed tota die: vn̄ ſupra. Tota die cōtriſtatus ingrediebar. De hac verecūdia q̄ ex cognitione peccti naſcit̉ dicit̉ Eccl̓i. xxxij. Ante verecundiā p̄ibit gratia.ſcꝫ illuminat homine ad cognoſcendū ſuā turpitudinemin cōfeſſione aūt cōfundit̉ facies hoīs: ad litterā vn̄ dici(et cōfuſio faciei mee cooꝑuit me) de hac cōfeſſiōe Eccl̓iiiij. Eſt confuſio adducēs gratiā ⁊ gloriā. gratia em̄ preuniens p̄cedit verecundiā vt ſupra dictū eſt ſed gratia ſuſeques q̄ conſeruat hominē ſubſequit̉ confeſſionē: vn̄ Etcleſiaſti. xxxij. Poſt verba illa p̄dicta. ante verecundianp̄ibit gratia: ſtatim ſequit̉: ⁊ pro reuerētia accedet tibi bonaͣ gratia: pro reuerētiā videlicet quā exhibet hō deo in cōfeſſione: ⁊ in hoc qd̓ dicit (cooperuit) notat̉ ꝙ cōfeſſio ⁊bet eſſe integra nō em̄ dicit tm̄ operuit: ſed (cooꝑuit) Itin hoc notat̉ ꝙ cōfeſſio abſcondit homineꝫ ab ira dei. vn̄de ſupra. Beati quorū remiſſe ſunt iniqui .ſ. in cōtritioneet quorū tecta ſunt pctā in cōfeſſione: quid auteꝫ moueaad cōfitendū oſtendit cū ſubiūgit (a voce exprobrantis etobloquētis) .i. ab accuſatōne ꝓprie cōſcientie q̄ exprobrathomini turpitudinē peccati on̄dendo ⁊ obloquit̉. eternſupplicia cōminando. de hac voce Rom̄. ij. Teſtimoniureddente illis cōſcientia ip̄orum. ⁊ inter ſe inuicē cogitatonū accuſantiū. Primū ergo qd̓ fecit hominē ad cōfeſſionē preparare eſt accuſatio p̄cedentiū peccatorū. Secūdautē eſt inſtantia p̄ſentiuꝫ temptationū: vnde addit (a facie inimici) .i. ab inſtantia triplicis inimici. mūdi: carnisdyaboli qͥ nos habent odio. ⁊ iō dicunt̉ (inimici) nec ſufficit eis odiū immo ⁊ infeſtāt. vn̄ addit (⁊ ꝑſequentis) īhis inimicis ⁊ ꝑſecutoribus Tren̄. iiij. Uelociores fueriꝑſecutores noſtri aquilis ſuꝑ mōtes perſecuti ſunt nos.in p̄lationibus vbi maxime ꝑſequunt hominē qꝛ totū pōdus p̄lij vertitur in ſaul. j. Reg. vlti. vel exiſtentes in eminēti vitā eminētes dīcunt̉ eſſe ſuꝑ mōtes quos etiā precipue ꝑſequunt̉ hoſtes. vn̄ Grego. illos pulſare negligit.quieto iure poſſidere ſe ſentit: ſed quia ſunt qͥdam q̄ vidtes magnitudinē ⁊ enormitatē peccatoꝝ ⁊ ſentientes tartam inſtantiā temptationū ſeip̄os deſperant ⁊ peccato d̓mittūt habenas: ideo on̄dit ſe nō ita facere: vnde ſequit̉.(hec omīa) .ſ. predicta peccata ⁊ cōſcientie exprobratiooblocutio ⁊ temptationū inſtantia (venerūt ſuper nosſi opprimentes nos (nec tamē obliti ſumus te) qͥ es ipſmiſcd̓ia. psͣ. Deus meus miſericordia mea. psͣ. Nūqͥd obliuiſcet̉ miſereri deus aut cōtinebit in ira ſua miſcd̓ias ſuas qͥ hec non obliuiſcit̉. nunqͣꝫ deſperat. qꝛ vt dicit beatuBern̄. Maior eſt xp̄i pietas qͣꝫ queuis iniqͥtas qͥ hec obuiſcit̉ cito deſperat. vn̄ cantat eccl̓ia Tribularer ſi neſciremiſericordias tuas domine ⁊cͣ. ſic oblitus erat Cayn qͥ dixit Gen̄. iiij. Maior eſt iniquitas mea qͣꝫ vt veniā merearSed quia ſunt alij qui tm̄ de dei miſericordia p̄ſumuntefacere penitentiā nolunt: etiam iſtud remouet cū ſubiungit (et inique nō egimus in teſtamento tuo) teſtamentuchriſti qd̓ fecit ante mortē ſuam eſt pax inter deum et hominem: ẜm ꝙ dicit. xiiij. Iohan. Pacem relinquo vobis.
Eccl̓i. xlv. Statuit illi teſtamentū pacis. ad hoc aūt quodfiat pax inter aliquos: oportet ꝙ vterqꝫ in aliquo flectat̉a ſuo propoſito. ſimiliter in pace faciēda inter deum ⁊ hominē deus flectit̉ a ſua iuſticia per miſcd̓iam. ⁊ homo qͣſiei occurrit ⁊ aſſurgit per penitentiā: vn̄ dicit̉ in pſal. Miſericordia ⁊ veritas obuiauerūt ſibi: miſcd̓ia .ſ. dei remittētis pecccatū ⁊ veritas hominis ſeip̄m cōdemnantis: iuſticia ⁊ pax oſculate ſunt: iuſticia .ſ. penitentis ſatiſfacere curantis. ⁊ pax dei ip̄m recipientis: eqͥtas ergo eſt qn̄ vterqꝫqd̓ ad deū pertinet facit. Inequalitas autē ſiue iniquitasſi alter ſubtrahat ſe ab eo qd̓ facere debet. ⁊ ſic homo (inique) .i. inequaliter agit in teſtamēto dei quādo ſe retrahita penitentia facienda. ſunt etiā quidā qui penitentiā faciunt ſed in ea nō perſeuerant. ⁊ hoc etiā remouet cū ſubiūgit (⁊ nō receſſit retro cor noſtrū) receſſit a penitentia cuiſe cōiunxerat. Exod̓. xxxij. Cito receſſerūt de via quā oſtēdiſti eis. debet em̄ homo ſemꝑ procedere .i. proficere in penitentia ⁊ non retroire. quia vt habet̉ Lu. ix. Nemo mittens manū ad aratrū ⁊ reſpiciēs retro aptus eſt regno deidicit etiā (cor noſtrū) non corpus quia ſunt etiā qͥdam qͦſemꝑ manent in aliqua penitētia quia etiam dominus flagellat multos vel inuitos. ſed cū murmure ſuſtinent. Hijſignificati ſunt per latronē qͥ crucifixus eſt a ſiniſtris dn̄i:et per ſymonē cyreneū quē angariauerūt vt tolleret cruce̓ieſu Math̓. xxvij. Sunt autē ⁊ alij qui faciūt penitentiaꝫex corde ⁊ ꝑſeueranter ſed cū inde extollunt̉: vn̄ ⁊ hoc remouet cuꝫ addit (⁊ declinaſti ſemitas noſtras) .i. decliues⁊ tortuoſas eſſe oſtendiſti. ⁊ hoc (a via tua) .i. exēplo vietue: quia in cōparatione factorū ſuorū facta noſtra omīaannibilant̉: vn̄ bene dicit (ſemitas noſtras) dicitur em̄ ſemita. q. ſemis. ita qd̓ eſt ſemis via. quia totam viā domininō poſſumus tenere. Eſa. liij. Unuſquiſqꝫ in viā ſuā declinauit ⁊. lvij. eiuſdē. Declinate de ſemita auferte offendicula de via populi mei. Due autē ſunt cauſe quare hō multum humiliter ſentit de ſe vicꝫ cum affligit̉. ⁊ cū in venialia peccata frequēter labitur. vn̄ ſubiungit (quoniā humiliaſti nos in loco afflictiōis) .i. in hoc mudo qͥ dicit̉ locusafflictionis: qꝛ ſicut dicitur Eccl̓es. j. Non eſt in eo niſi vanitas ⁊ afflictio ſpiritus. ⁊ Iob. v. Homo natus ad laborem. Ioan. xvj. In mūdo p̄ſſuras habebitis (⁊ cooperuit nos) vndiqꝫ (vmbra mortis) .i. peccatuꝫ veniale. morsem̄ dicit̉ ⁊ eſt peccatū mortale. quia interficit animā. vmbra autē mortis dicit̉ peccatū veniale vel tēptatio. Lu. j.Illuminare his qͥ in tenebris ⁊ in vm. mor. ſedēt. ⁊ in hisſupradictis deū teſtem inuocat cū ſubiungit (ſi em̄ oblitſumus) deſperando vt dictū eſt (nomen dei noſtri) qd̓ eſtieſus .i. ſaluator qd̓ plenū eſt miſcd̓ia: quia ẜm ſuā miſericordiā ſaluos nos fecit Tyt̓. iij. (Et ſi expādimus manꝰnoſtras ad deū alienū) exponendo nos peccatis. ⁊ faciendo ip̄m peccatū deū noſtrū: qꝛ ſicut dicit Aug. Qd̓ vnuſquiſqꝫ colit ⁊ venerat̉ hoc ſibi deus eſt (nōne deus requiret iſta). q. d. ita requiret ſupra. Quoniā veritatem requiret dominus ⁊ retribuet abudanter faciētibus ſuperbiam⁊ vere reqͥret ipſe em̄ nouit abſcōdita cordis Sap̄. vj. Interrogabit oꝑa miſcd̓ie ⁊ cogitatiōes ſcrutabit̉ ⁊ cognoſcens abſcōdita cordis: ſcit ⁊ cognoſcit illud qd̓ ſequitur.(quoniā propter te mortificamur tota die) in hoc qd̓ dicit mortificamur oſtēdit aſperitatē ⁊ magnitudinē ſue penitentie qͣꝫtuꝫ ad carnis mortificationē que neceſſaria eſtpenitētibus. Gal̓. v. Qui chriſti ſunt carnē ſuam crucifixerunt cū vicijs ⁊ concupiſcētijs. Col̓. iij. Mortificate membra veſtra q̄ ſunt ſuꝑ terrā ⁊ mortificāda eſt caro ꝓpter hͦqꝛ caro viua ⁊ petulās ſignū eſt lepre. Leui. xiij. Si apparuerit caro viua lepra vetuſtiſſima iudicabit̉. ⁊ hoc exponit apl̓s. j. Thim̄. v. que in delitijs eſt viuēs mortua eſt. etde hac mortificatiōe dicit Nicͣ. Scimꝰ qꝛ in dei oculis maioris meriti eſt ſepe mortificari qͣꝫ mori: nonne mors martyrū tanto erat p̄cioſior quāto ante mortē pena ꝓductiorcū aūt dicit (ꝓpter te) notat purā intentionē contra hypocritas: quia ſicut dr̄ Math̓. vj. Extermināt facies ſuas vtappareāt hoībus ieiunantes: cū aūt dicit (tota die) notaꝑſeuerantiā q̄ neceſſaria eſt in penitentia: qꝛ qͥ ꝑſeueraus
Moralit̓.
Remediaper que deient̉ pctā
MDe carnismortification.