Pſalmus

bus et reuelaſti ea ꝑuulis. Iteꝫ dormit veſtita: ſic religioſiad lr̄am. Nee. iiij. Ego ⁊ fratres mei nō deponebamꝰ veſtimēta noſtra. Itē religioſus timet lupū infernalem de quoIoh̓. .x. Lupus rapit ⁊ diſꝑgit oues. Itē fugit imbres .i. cōſcientie remorſiones. Prouer. xix. Et. xxvij. Tecta iugit̉ſtillantia litigioſa mulier .i. conſciētia mala. Item carne inuat qꝛ ⁊ religioſi miniſtrāt carnalia Ion̄. xxxj. Quis det d̓carnibus eiꝰ vt ſaturemur. Itē pelle iuuat .i. carnis ſue meceratiōe ꝓſunt alijs. Infra extendēs celū ſicut pellē .i. hominē ſanctū. Itē iuuat vellere .i. exteriori ꝯuerſatione. iobxxxj. De velleribꝰ ouiū meaꝝ calefactꝰ ē. Itē lacte .i. ꝯſolatione. Can̄. iiij. Mel ⁊ lac ſub lingua tua. Iuuat etiā fimeid ē increpatione. Eccl̓. xxij. De ſtercore boū lapidanduspiger. Itē cernit humū ecce humilitas. Luc. xviij. Nec ardebat oculos ad celū leuare. bene cernebat humū Abraaqͥ dicebat Geneẜ. xviij. Loquar ad dominū meū cum ſimpuluis ⁊ cinis. Item balat nō vlulat vt lupus qui reſpicitcelū ⁊ ſitit ſanguinē ⁊ carnes Mathei. xxvj. Loquela tuamanifeſtū te facit. Itē edit herbas .i. auctoritates ſacre ſcripture nō ſicut Mich̓. iij. Dicit̉ comederūt carnē ppl̓i meItē ouīs fuit in lege hoſtia ⁊ ip̄i corꝑa ſua mactāt ī carnismaceratione. ⁊ animā in obedientie ꝓmptitudine qd̓ maius ē qꝛ melior ē obediētia qͣꝫ victime. j. Reg. xv. Item ē velox. Eccl̓i. xxxij. Hora ſurgendi nō te triſtat .i. nō tardes. ev. eiuſdē. nō tardes ꝯuerti ad dn̄m ⁊ ne differas de die ī⁊em. Item paſtorē ſequit̉. Ioh̓. x. Sequunt̉ me. ⁊ ego vitāeternā do vobis. Sequunt̉ quidē ꝑ voluntariā pauperttem Math̓. xix. Ecce nos reliquimꝰ oīa. ⁊ ſecuti ſumus teItē libenter ē in grege. Act̉. ij. erāt oēs diſcipuli pariter ineodē loco. pariter corde: in eodem loco corꝑe. Itē ſola dolet ꝓpter illud Eccl̓i. iiij. Ue ſoli qꝛ ſi ceciderit nō hꝫ ſubleuantē ſe. ideo Luce. x. Miſit dn̄s diſcipulos binos ad predicandū. Itē ruminat psͣ. ⁊ lectiones. Deū. xiiij. Sus quediuidit vngulā ⁊ nō ruminat. immūda ē. Item ē innocuscornu. qꝛ ſi religioſi ⁊ ſi p̄dicandi habeat poteſtatē. nō tn̄ excōicandi. ij. Corinth̓. x. Si amplius aliqͥd gloriatꝰ fuero d̓poteſtate nr̄a quā nobis dedit in edificationē ⁊ nō ī deſtrutionē veſtrā nō erubeſcā. Itē pede duro ad ſuſtinēdas ꝑſetiones: vt nō offendat ad lapidē pedē ſuū. Hiere. xiij. Anteqͣꝫ offendant pedes veſtri ad montē caliginoſum. Itē eſtvertice duro. ad ſuſtinēda obprobria Eze. iij. Dedi fronituā duriorē frontibꝰ eoꝝ. Itē tonſa tacet ſicut xp̄s Eſa. li.Corā tondente ſe obmuteſcet. ſed multi iſtā ꝓprietatē amſerūt qꝛ an̄qͣ in modico ꝑmittāt ſe tonderi .i. temꝑalibꝰ minui litigant ⁊ clamāt. ita ꝙ ꝑ totam patriaꝫ audit̉ clamoeoꝝ ⁊ multotiens tranſit alpes ⁊ ad aures dn̄i pape ⁊ fratrū ꝑueniens nō ſinit eos dormire ſomno ꝯtemplatatiōisItem ſi morbida eſt ouis totum gregem maculat. Eccleſiaſti. xiij. Qui tangit picem coinquinabitur ab ea ⁊ qui cōicauerit ſuperbo induet ſuꝑbiam.¶ Tota die verecundia mea contra me eſt ⁊confuſio faciei mee cooperuit me.¶ Tota die) oſtenſis ſupra om̄ibus q̄ martyres patiuntuextra h̓ on̄dit q̄ patiunt̉ intra. Primo verecundiā quādāquā naturali corruptione habet animus hoīs qn̄ vilit̓ tractatur. ⁊ de hac tentabant̉ martyres vnde dicit (tota dinō tm̄ vna hora (verecūdia mea) .i. illa tentatio verecūdi.a ſpūalitate mea ꝓcedens (ꝯtra me ē) tentās rationē vt etꝯſentiat. Et poſſet dici qꝛ nō ē magna iſta cōfuſio: imo vn̄addit (⁊ ꝯfuſio faciei mee) .i. in facie ꝑ quendā ruborē apparens (cooꝑuit) ex om̄i ꝑte (me) qꝛ nō tm̄ faciei ruboreꝫoſtēdit ſꝫ ⁊ totū corpus horret: ſed adhuc eſt tolerabilis verecūdia q̄ ab amicis ad correctionē infert̉ h̓ aūt nō ſic. ſedab inimicis ad ꝑditionē exercet̉. Diuidit aūt inimicorūtuor genera. Primū ē aꝑte blaſphemātiū qd̓ notat cū dic̄.8 ¶ A voce exprobrantis et obloquentis a facie inimici. et perſequentis.¶ A voce exprobrātis) aperte. Secundū genus eſt occultedetrahentiū. vn̄ addit (⁊ obloquentis) .i. occulte mordentis ⁊ detrahentis. Terciū genus eſt malam voluntatē habentiū vnde ſequit̉ (a facie inimici). id ē in corde odientis

Quartū genus eſt oꝑe nocentiū. de quo addit (⁊ ꝑſequentis) poſt oſtendit triplicē ꝯſolationē ſanctoꝝ martyꝝ contra p̄dicta mala. Prima eſt innocentia. Secūda ē bona cōſcientia. Tercia ē bona cauſa. Innocentia aūt conſiſtit intribus. Primo ī intelligētia .i. in fide quod notatur cū dicit¶ Hec omnia venerūt ſuꝑ nos nec obliti ſumus te: ⁊ inique nō egimꝰ in teſtamēto tuo.¶ Hec om̄ia) .ſ. p̄dicta mala (venerunt ſuꝑ nos nec tamēobliti ſumus te) hanc memoriā fecit fides figere. qꝛ fideseſt argumentū nō apparentiū. ſed quia vt dicit Iacobi. ij.Fides ſine operibus mortua ē. ideo ad verā innocentiamſecūdo exigit̉ bona operatio. vnde ſubdit (⁊ inique nō egimus in teſtamēto tuo) .i. teſtamentū tuū noue legis qd̓ ſeruādū accepimꝰ ẜuauimꝰ ⁊ executi ſumꝰ. iniq̄ eī agit qͥ teſtamentū qd̓ exequendū accepit mortuo teſtatore exequi nolens deperire. ſed quia ip̄a opera niſi fiant ex charitate meritoria nō ſunt: ideo ad innocentie ꝑfectionē: cū fide ⁊ opere ncceſſaria eſt bona voluntas quā fecit charitas de quaſubiungit.¶ Et non receſſit retro cor noſtrum: et declinaſti ſemitas noſtras a via tua.¶ Et nō receſſit) a deo (retro cor noſtꝝ) ſꝫ deo ꝑ charitateꝫinſeꝑabiliter adheſit. vn̄ de martyribus legit̉ illud ad Roma. viij. Quis nos ſeꝑabit a charitate xp̄i tribulatō. an anguſtia. an ꝑſecutio. Innocētia aūt ī iſtis tribꝰ ꝯſiſtit. ī bonafide: in bono opere: in bona volūtate. Primū ſpectat ad rationalē. ſecundū ad iraſcibilē. terciū ad ꝯcupiſcibilem. Dehijs tribus Gal̓. v. In xp̄o neqꝫ circūciſio aliqͥd vꝫ neqꝫ p̄puciū. ſꝫ fides que ꝑ dilectionē oꝑat̉. Fides ecce primumOperat̉ ecce ſecundū. ꝑ dilectionē ecce terciū. hac aūt triplicē innocentiā attribuit nō ſibi ſꝫ deo. vn̄ addit (⁊ declinaſti ſemitas noſtras) .i. de inclinatiōe ⁊ fortitudine ad recitudinē reduxiſti. ⁊ hͦ (a via tua) .i. exemplo vie tue psͣ. dirige me in veritate tuā. Et vere ad veritate vie xp̄i ſuas ſemitas dirigi oſtendit cum ſubiungit.¶ Quoniam humiliaſti nos in loco afflictionis et cooperuit nos vmbra mortis.¶ Qm̄ humiliaſti nos in loco afflictiōis) .i. in carnificio tyrannoꝝ vbi martyres affligebāt̉ ⁊ humiliabant̉ quia ⁊ vſlia ⁊ aſpera ſuſtinebāt ſicut ⁊ dn̄s ſuſtinuit ⁊ etiā mortemvn̄ ſequit̉ (⁊ cooperuit nos vmbra mortꝭ) .i. mors temporalis ⁊ corꝑalis que nō eſt niſi vmbra in reſpectu mortꝭ ſpiritualis mortis eterne que vera mors dicit̉. qꝛ ꝑmanēs eſtineternū. ꝓpter hoc dicit Gre. quos ꝯſtat nō ſpū ſꝫ ſola carne mori: nequaqͣꝫ vera morte ſed vmbra mortis dn̄i ſe operiri. Scd̓a ꝯſolatio ſanctoꝝ ē bona ꝯſciētia vnde ſequitur¶ Si obliti ſumus nomen dei noſtri. ⁊ ſi expandimus manus noſtras ad deū alienum¶ Si obli.) .q. d. qd̓ dico ꝙ nō obliti ſumꝰ te bona ꝯſciētiadicē ⁊ cora deo. ſi .n. obliti ſumꝰ (nōne deꝰ reqͥret iſta) Etnota ꝙ ꝯtra illa tria in qͥbus innocentiā ꝯſiſtere ſupra diximꝰ vꝫ fidē ⁊ operationē. ⁊ bonā voluntatē. h̓ ponit triaꝯtraria vn̄ dicit (ſi obliti ſumꝰ nomē dei nr̄i) ꝯͣ fidē (⁊ ſi expandimꝰ manus nr̄as ad deū) ꝯͣ bonā operationē (expandimus) dico .i. ex corde pandimꝰ ꝯͣ bona voluntatē (expādimus manus) ad lr̄am. adorando ydola (vel manus) .i.oꝑa que ad deum alienū expandit qui quod fecit ydolo attribuit. ſi hoc inqͣꝫ fecimus.¶ Nonne deus requiret iſta: ipſe enim nouit abſcondita cordis.¶ Nōne deꝰ reqͥret iſta) ⁊ poſſet aliqͥs dicere nō qꝛ ignoratquod remouet cū addit (ip̄e em̄ nouit abſcondita cordispsͣ. Scrutans corda ⁊ renes deus. Tercia conſolatio ē iuſta cauſa de qua ſequitur.¶ Quoniā propter te mortificamur tota dieeſtimati ſumus ſicut oues occiſionis.¶ Quoniam ꝓpter te mortificamur tota die) pena em̄ nonfecit martyrem ſed cauſa ⁊ ſic continuandum eſt dico vobis ꝙ ipſe deus nouit abſcondita cordis ſcilicet noſtri in qͦ

17

Innocertia in tribꝰconſiſtit