Pſalmus
hieruſalem quaſi polluta menſtruis inter eos. Sequit̉ tercium argumentum cum dicit.¶ In te inimicos noſtros ventilabimus cornū ⁊ ī noīe tuo ſpernemꝰ inſurgētes ī nobis¶ In te inimicos nr̄os ⁊cͣ.) et ſic elicit̉ terciū argumētū ēqͦ dn̄s tot bōa faciet ī futuro ſanctꝭ ꝙ ēt alios iudicabūt ſdr̄ Math̓. xix. Uos qͥ ſecuti eſtis me ſedebitꝭ ſuꝑ ſedes indicātes duodecim tribꝰ iſrl̓: gͦ mirū videt̉ quō ꝑmittit eodus hͨ tātis tribulationibꝰ affici ⁊ on̄dit duplicē poteſtaquā ī futuro habebūt. Prima ē ptās iudiciaria: vn̄ dicit (te) .i. in ꝟtute nobis a te data (vētilabimꝰ) .i. vēdicabimꝰſeparādo granū a paleis (inimicos nr̄os) .i. pctōres repbos qͥ odio hn̄t bonos ⁊ inquantū mali odiunt̉ ab ip̄is ſicin pōͣ. dicit̉ ꝑfecto odio oderā illos: ⁊ alibi. Iniqͦs odio hbui: de vetilatiōe dr̄ Mat. iij. Cuiꝰ ventilabꝝ ī manu ſu⁊cͣ. (cornu) hoc nomē p̄t eē ablatiui caſus vl̓ vocatiui: abltiui vt ſit ſenſus (ventilabimꝰ cornu) .i. fortitudine vel vcatiui vt ſit ſenſus (in te) o (cornu) .i. o tu xp̄e qui es (cornu) .i. fortitudo nr̄a ⁊ oīm ſanctoꝝ Luce .j. Bn̄dictus dn̄ꝫdeꝰ iſrl̓: qꝛ vi. ⁊ fe. re. ple. ſue: ⁊ erexit cornu ſalutꝭ nob̓. Secūda ptās ē qꝛ ꝯculcabunt malos ⁊ ip̄os demones: vn̄ acdit (⁊ ī noīe tuo) .i. in ꝟtute tua noīabili (ſpernemꝰ īſurgtes in nobis) .ſ. malos hoīes ⁊ demones. Alia lr̄a exprefus dicit q̄ ſic habet (in noīe tuo ꝯculcabimuꝰ aduerſarioEſai .xxxvij. Deſpexit te ſubſannauit te virgo filia ſyon:quit̉ ad ſennacherib i. ad malos: ⁊ demones ꝟgo filia ſꝫē ꝯgregatio bonoꝝ Malach̓. vlt̓. Salietis ſicut vitulus darmēto ⁊ calcabitis impios cū fuerint cinis ſub planta ꝑdū veſtroꝝ. poſt on̄dit ꝙ ſancti habebāt duas dignitatebas merito humilitatis ⁊ diuidit humilitatē ſanctoꝝ in qͦtuor partes. Prima eſt quando homo bona ſua ſibi nō attribuit de quo dicit.¶ Non enim in arcu meo ſperabo: ⁊ gladius meus non ſaluabit me.¶ Nō em̄ in arcu meo ſperabo) Alia lr̄a (confidā in arcu.i. in oꝑibus meis bonis qͥbus dyabolū ſagitto. Secundē quādo ſalutē ſuā ſibi nō attribuit: vn̄ dicit (⁊ gladius mus nō ſaluabit me) .i. fortitudo mea qua reſiſtere ſufficiaꝫTercia eſt quando attribuit deo ſaluationem ſuam ⁊ hocfacit cum ſubiūgit¶ Saluaſti enim nos de affligentibus nos:et ꝯdientes nos confudiſti.¶ Saluaſti em̄ nos ⁊c̄. Tyrannis ⁊ demonibꝰ. Quarta eſqꝛ attribuit deo victoriā ſuā de hoſtibꝰ ⁊ hoc dicit cum acdit (⁊ odiētes nos cōfudiſti) eoſdē vocat odientes qͦs vcauit affligētes: ſꝫ plus ē ꝯfundere eos qͣꝫ ſaluare de marbus eoꝝ. aliqn̄ em̄ ſaluat̉ qͥs de manu regis vel alteriꝰ inimici ſui qd̓ cedit ad honore regis vl̓ illius qͥ ei aduerſat̉ vcū ꝑterritus fugit ab eo vel intrat locuꝫ ignominioſum.euadat hoſtē ſuū: ſꝫ tūc cōfundit̉ hoſtis qn̄ vincit̉ ⁊ captiuus ducit̉ ⁊ hoc f et in die iudicij de malis hoībus qͥ h̓ ſanctos xp̄i ꝑſecuti ſunt: ⁊ de malignis ſpiritibꝰ quorū inſtinctu hoc fecerūt: ſꝫ dicit (ſaluaſti ⁊ cōfudiſti) quia iam certſunt de hoc ſancti qͣſi ſi p̄teritū eſſet. Nec ſolū p̄dicta habebūt ſancti merito humilitatis ſue: imo hec duo q̄ ſequūtur. Primū ē exultatio ꝯtinua ⁊ eterna: vnde dicit.¶ In deo laudabimur tota die: et in nomine tuo confitebimur in ſeculum.¶ In deo) Exiſtentes (laudabimur) .i. iocundi ⁊ laudabiles erimus (tota die) .i. ineternū Zach̓. vl. Erit dies vna qnota ē dn̄o. psͣ. Quia melior ē dies vna in atrijs tuis ſupermilia. Scd̓m qd̓ habebūt ſancti ē laus cōtinua: vn̄ ſubiungit (⁊ in noīe tuo) .i. in ꝟtute ⁊ re noīs tui qd̓ ē ieſus (cōfitehimur tibi) .i. habētes ſaluationē noſtrā laudabimus te(in ſeculū) ſempiternū. psͣ. In ſecula ſeculoꝝ laudabūt tePoteſt etiā exponi eodē mō moralit̓ (In te inimicos nonoſtros ventilabimꝰ) .i. quaſi puluerē aut paleā deijciemꝰ(inimicos) .ſ. mundū carnē dyabolū. psͣ. Quoniā ī te eripar a tentatione ⁊ in deo meo trāſgrediar murū: ventilatioſit cū manibꝰ: ⁊ fit ibi duplex motus .ſ. ſurſum ⁊ deorſum
ꝑ qd̓ ſignificat̉ bona oꝑatio facta in dilectiōe dei et ꝓximi(in te) .i. tibi adherēdo Iob. xvij. Pone me iuxta te et cuiuſuis manus pugnet ꝯtra me (cornu) .i. fortitudinē xp̄i īcarnati. ſic .n. ponit beda. qꝛ cornu ē ⁊ durius carne ⁊ mollius oſſe. ſic xp̄us nec videbat̉ penitus in ſua maieſtate necpenitus in humanite (in noīe tuo ſpernemꝰ inſurgētes innobis). id eſt motus omnis peccati intus in corde ſurgentes qͦs illi ſpernūt qͥ eos cū indignatiōe repellūt. ſꝫ nō ſpernūt qͥ eos recipiūt ⁊ quaſi cū eis colloquentes in ip̄is delectant̉. Prouer. xvj. Indignatio regis nuncij mētis nuncijmortis ſunt ſuggeſtiones dyaboli ⁊ motus peccati dyabolus em̄ ⁊ peccatū dicit̉ mors: qꝛ animā interficiunt quosnuncios indignat̉ rex .i. ille qͥ bene ſe regit. de qͦ Prouerbioꝝ. xx. Rex qui ſedet in ſolio iudicij diſſipat omne malumintuitu ſuo. ſpernemus ergo eos nō p̄ſumentes (nō em̄ inarcū meo ſperabo: ⁊ gladius meus nō ſaluabit me). q. di.nō in minore ꝟtute mea nec in maiore ſperabo (vel arcꝰ)dicit̉ ſcientia ſacre ſcripture. vn̄ Iob. xxix. Arcus meus inmanu mea inſtaurabit̉ GGladius) ē p̄dicatio Ephe. vj. Etgladiū ſpūs qd̓ eſt verbū dei ⁊ in neutro iſtorum ponendaeſt ſpes ſalutis: ſed in ſolo ſaluatore. ideo bene addit cauſam (ſaluaſti enim nos de affligentibꝰ nos) tu .ſ. non aliusAct̉. iiij. Nō eſt in aliquo alio ſalus. Deūt̉. xviij. Beatꝰ estu iſrael. quis ſ. l̓. s tui erit popule qui ſaluaris in domino.ſcutum auxilij tui et gladius glorie tue deus tuus ſcutumvidelicet ad defenſionē ⁊ gladius ad impugnationem (etodientes nos confudiſti) qꝛ ſalus iuſtoꝝ ē confuſio demonū ⁊ hominū maloꝝ. vn̄ Mich̓. vij. Educet me dn̄s in lucem ⁊ videbo iuſticiā eius ⁊ aſpiciet me inimica mea ⁊ operiet̉ ꝯfuſione (in deo laudabimur) vt ſupra expoſitū ē. ps.Beati qͥ habitāt in domo tua domine ⁊c̄.¶ Nunc autem repuliſti et confudiſti nos ⁊non egredieris deus in virtutibus noſtris¶ Nunc aūt) Secūda ꝑs in qua enumerat mala q̄ h̓ ſuſtinent ſancti. ⁊ ē h̓ cōcluſio triū p̄cedentiū argumentorū. qͣſitu quondā tot bona feciſti populo dure ceruicis ⁊ tantumdilexiſti nos ꝙ filiū tuū deꝰ pater miſiſti ꝓ nobis et tot bona facies nobis in futuro. nūc aūt repuliſti nos. q. d. miruꝫē. Enumerans aūt mala que ſuſtinent ſancti diuidit ea induo .ſ. in dura ⁊ in turpia. dura aūt diuidit ī plura: Primūeſt anxietas de dilatione patrie. vn̄ dicit (nūc autem repuliſti nos) .ſ. ab ingreſſu patrie. psͣ. tu vero repuliſti ⁊ deſpexiſti Chriſtū tuū. Secūdum eſt confuſio exterior qua confundebant̉ ſancti quia eis imponebantur multa mala. vnde dicit (⁊ confudiſti nos) Et nota modū loquendi ſanctorū dicunt em̄ ꝙ tribulatio a deo eſt quicunqꝫ eam inferat.ẜm ꝙ dicit Iob. j. Dominus dedit dn̄s abſtulti ⁊ tamē adlr̄am caldei irruerūt in eū. ⁊. ij. Reg. xvj. Dominus p̄cepitſemei vt malediceret dauid. Terciū ē auxilij diuini ſubtractio vnde addit (⁊ nō egredieris deus in virtutibꝰ noſtrꝭ)id ē in exercitibus ſicut ſolebas facere qn̄ vnus ꝑſequebatur mille ⁊ duo fugabant. x. milia. ſicut dicit̉ Canti. Deut̓.Quartū eſt auerſio a fide qͣꝫtum ad eos qui defecerūt int̓tormenta. vnde dicit.¶ Auertiſti nos retrorſuꝫ poſt inimicos noſtros ⁊ qui oderunt nos diripiebant ſibi.¶ Auertiſti nos retrorſum) .i. quoſdā ex nobis (retrorſū)a fide poſt inimicos nr̄os. tyrānos vt victi eoꝝ ſequerent̉errore negādo fidē ſaltē vocetenꝰ. qͦrū vnꝰ fuit ip̄e petrusvel ẜm aliā lr̄am. Iſtud qͣrtū ē ꝑſecutio qͣ de loco ad locūfugabāt̉ ſancti ſicut em̄ hꝫ alia lr̄a ꝟtiſti terga nr̄a hoſtibꝰMath. x. Cū perſequētur vos in ciuitate iſta fugite ī aliāQuintū ē īcarceratio. vl̓ bonoꝝ eoꝝ direptio. vn̄ addit (⁊qͥ oderūt nos diripiebāt) .i. dire rapiebāt nos vt ad carceres traherēt) ſibi .i. vt ſuā crudelitatē ſaciarēt qua ſanguinē noſtꝝ ſitiebant. Hebre. xj. Alij vero ludibria ⁊ verberaexꝑti inſuper ⁊ vincula ⁊ carceres. vel (ſibi) .i. malo ſuo vl̓(diripiebant) .i. detrahebant ⁊ diuerſi (rapiebant ſibi) bona noſtra qꝛ bona ſcōꝝ ꝯfiſcabāt̉ ⁊ diripiebant̉ ſicut p̄daẜm iltud Eſa. lix. Facta ē ꝟitas ī obliuionem: ⁊ qͥ receſſit amalo p̄de patuit. Sextū ē vilitas mortis. vnde ſequit̉.
Scī hēbūtduplicemptātem iniudicio
Moralit̓.
16
Mala q̄ b̓ſuſtinēt ſācti.