Pſalmus

Succedentibus proſperis propoſitus pincernarum oblitus ē interp̄tis ſui. Quarta ē vt eū ardētius diligamus psͣ.Dū ſuꝑbit impius incendit̉ pauꝑ. Dan̄. iij. Nō ceſſabantqͥ miſerāt eos mīſtri regis ſuccēdere fornacē. Quinta ē vtſciamꝰ bona nr̄a nō hr̄e a nobis Eſa. xlv. Accinxi te ⁊ noncognouiſti me. Sexta ē vt exemplo eoꝝ ⁊ patiētia infirmiroborent̉. Gregꝭ. Facta p̄cedentiū recolamꝰ ⁊ grauia nonerūt q̄ ſuſtinemꝰ. Iaco. vl. Exemplū accipite fratres exitꝰmali: longanimitatis laboris ⁊ patiētie ꝓph̓as ⁊cͣ. ⁊ pꝰ ſuferentiā Iob audiſtis ⁊ finē vidiſtis dn̄i. Septima ē vt mali terreant̉. Prouerbio. xj. Si iuſtus ī terra recipit quantemagis impius ⁊ pctōr. Luce. xxiij. Si ī viridi ligno hoc faciūt in arido qͥd fiet (Emitte lucē tuā) hoc p̄t exponi de incarnatiōe. Xp̄s em̄ ē lux vera q̄ illu. oēm ho. ve. in hūc mīdū Ioh̓ .j. Hāc petit eccl̓ia in ꝑſona antiquoꝝ emitti .i. extra mitti de ſinu patris. Eſaie. xvj. Emitte agnū dn̄e dn̄atorē terre (⁊ veritatē tuā) .ſ. xp̄m qͥ dicit Ioh̓. xiiij. Ego ſūvia veritas ⁊ vita: vel hoc pōt referri ad miſſionē ſpūſſancti. de qͦ Ioh̓. xvj. Cū aūt venerit ille ſpūs veritatis docebit vos oēm veritatē: vel ſic (emitte lucē tuā ⁊ veritatemcreatā .ſ. (lucē) gr̄e ꝯͣ tenebras ignorantie ⁊ culpe (veritatem) triplicē .ſ. vite doctrine iuſticie hoc ē illa oīs veritasde qͣ p̄habitū ē docebit oēm veritatē. De hac luce ⁊ veritate Ioh̓. j. Gr̄a ⁊ veritas ꝑ ih̓m xp̄m facta ē: ipſa .ſ. lux ⁊ vtritas (deduxerūt) ꝑ viā (⁊ adduxerūt) ad patriā: hoc ē qꝛdicit (in montē ſanctū tuū ⁊ ī tabernacula tua) vt ſupra expoſitū ē: de quibꝰ tabernaculis Eſaie. xxxij. Sedebit popilus meus ī pulcritudine pacis ⁊ in tabernacul̓ fiducie: ahoc gͦ adducūt lux ⁊ veritas: ſicut dr̄ Ezec. xl. Adduxit memanus dn̄i ī viſionibꝰ dei in terrā iſrl̓ ⁊ dimiſit me ſuꝑ mōtem excelſū nimis ⁊cͣ. viſiones dei ſunt lux gr̄e. ⁊ veritas ila triplex ꝑ gratiā em̄ videmꝰ ⁊ cognoſcimꝰ deū: ⁊ ꝑ veritatē cognoſcit̉ ⁊ videt̉ deꝰ in nobis: ⁊ loquit̉ eccl̓ia hͦ ꝓ illiqͥ iam ſunt ī gr̄a: vel qͥlibet iuſtus qͥ iam illuc adductusꝑ ſpem. ⁊ ibi habitat cogitatiōe ⁊ auiditate. Phil̓. iij. Conuerſatio nr̄a ī celis ē vel de pn̄ti pōt legi (adduxerūt ī mortē ſanctū tuū) .i. in eccleſiā militantē vt de ea ſim meritode qua dicit xp̄s in psͣ. Ego aūt ꝯſtitutus ſum rex ab eo fiper ſyō mō .ſ. eiꝰ. eadē etiā eccl̓ia ītelligit̉ ꝑ (tabernaculain tabernaculis enim militat̉. ⁊ ipſa militans a militandodicit̉. (Et introibo ad altare dei) hec eſt ſcd̓a pars in quaagit de leticia in fine habenda. eodem modo exponitur deccleſia vel de quolibet iuſto quo ſupra eſt de chriſto (addeū qui letificat iuuētutem meam) ſpūalem .i. ſtatū gratqui dicitur iuuentus ꝓꝗter multa. Primo quia iuuentuſpecioſa eſt: ſic homo ī ſtatu gracie. Can̄. ix. Quo abijt diiectus tuus o pulcherrima int̓ mulieres. Scd̓o quia iuuētus fortis eſt ſic vir ſpiritualis. p̄s. Fortitdinē meam adte cuſtodiā. Tercio quia bellicoſa ſic iuſtꝰ. Prouer. xxviij.Iuſtus qͣſi leo confidens abſqꝫ terrore erit. Quarto quiacute videt. iuuenis: ſic homo. ſpūalis .j. Cor. 2. Spiritialis homo omnia dijudicat Quīto. quia ſtrenue operativnde Eccl̓es. xj. Mane ſemina ſemen tuū ⁊ veſꝑe non ceſet manus tua. Poſtea on̄dit qͦ merito intrat ad deū .ſ. perpenitentiā. vn̄ addit (cōfitebor tibi in cythara) .i. ſic faciaꝫpenitentiā vt tu deus glorificeris in oꝑibus meis. cytharaem̄ ſignificat penitentiā. qꝛ ſicut cythara extendit̉ cordisſic ⁊ panitētia dꝫ extēdere oīa membra hominis plectroceptoꝝ vt ſingula membra caſtigent̉. ⁊ ideo bn̄ dicit (cōſitebor) .i. ſimul omnibus cordis fatebor que corde ſi nimistendtāur rumpuntur. ſi nimis laxentur nihil ſonant Apocalip. xiiij. Uocem quam audiui ſicut cythatedoruꝫ cytharizantium in cytharis ſuis. ſed quia ſenſualitas homīs depenitentia contriſtat̉. ideo confortat eam ſubiungens (ōre triſtis es aīa mea ⁊ quare cōturbas me. ſpera ī deo quniam adhuc confitebor illi ſalutare vultus mei ⁊ deꝰ meep̄pone ſicut ſupra expoſitū eſt in fine precedentis pſalmqui ſimiliter terminauit de triſticia ⁊ ꝯſolatione. dicit apoſtolus Hebreo. xij. Omnis diſciplina in p̄ſenti videt̉ noneſſe gaudij ſed meroris ecce triſticia poſtea aūt fructū pacatiſſimū exercitatis ꝑ eam reddet iuſticie ad quē nos perducat deus noſter. Amen.

PHſalmusXLIIIEus auribus noſtris audiuimus patres noſtri anūciauerunt nobis¶ Deus auribus noſtris) Titulus. In finē p̄s. Filijs chore ad intellectum. Senſus huius tituli talis eſt. psͣ. iſte dirigēs nos (ī ſinem) .i. in chriſtum conuenit (ilijs chore) .i.imitatoribus paſſionis videlicet martyribus ad intellectūid eſt vt intelligant quare dominus exponit eos tribulationibus ⁊ a ſeculi proſperitate facit eos alienos videlicet vtſolum deum appetant: ⁊ propter ceteras cauſas quas ſupra habuimus in pecedenti p̄s. ſuper illud verbum quareme repuliſti. In hoc p̄s. loquunt̉ martyres. Materia eſtcōſolatio infirmoruꝫ. Intentio eſt monere ad contēptumtemporalium et appetitum celeſtiū. Modus talis ē. Pri.mo agit de beneficijs collatis. Secūdo de malis que ſuſtinent ſancti: ibi (nunc autem repuliſti) Tercio petit auxilium. ibi (exurge quare) Continuatio. In p̄cedenti pſalmoegit de preſſuris contra quas in hoc psͣ. ponuntur ⁊ petuntur conſolationes. Dicunt ergo martyres ⁊ quilibet ſanctitribulationibus expoſiti ⁊ admirantes dicūt Deus auribus noſtris audiuimus) ſicut admirantes ſupra aliqͣ ſolemus exclamare (oeus) ⁊ in hac prima parte ponūtur triaargumenta per que probat ꝙ mirum videtur ꝙ deꝰ exponit martyres ⁊ ſanctos perſecutionibus ⁊ tribulationibꝰ.Pr mō probat hoc a minori quaſi dicat populo dure ceruices. ſcilicꝫ iudeis dediſti tot bona ⁊ enumerat ea vſqꝫ ibi(tul es ipſe rex meus) ergo mirum eſt quomodo populuꝫſanctum ⁊ te ſuper omnia diligentem permittis affligere?ſed poſſet aliquis querere quomodo ſcis que fecerit iudeis: ecce quomodo (auribus noſtris audiuimus) quia (patres noſtri annunciauerunt nobis) ⁊ notanda ſunt h̓ triaque neceſſaria ſunt ad hoc vt aliquis bene doceatur. Primum eſt intentio ⁊ attentio eius qui docetur quod notat̉ibi (auribus noſtris audiuimus) Math̓. xiij. ⁊ Apoca. iij.Qui babet aures audiendi audiat. Ezechiel̓. xxiij. Naſumtuum ⁊ aures tuas preſcident. Secundū eſt auctoritas etſcientia eius qui docet quod notatur ibi (patres) Iob. xijIn antiquis eſt ſapientia ⁊ in multo tempore prudentia .j.Coꝝ. iiij. Et ſi decem milia pedagogorum habeatis in xp̄oſed non multos patres. Tercium eſt vt is qui docet ⁊ is qͥdocetur inuicem ſe diligant: quod notatur cum dicit̉ (patres noſtri) ⁊ quid annunciauerunt: opera domini. Et primo opera magnificentie que fecit iudeis educendo eos deegypto ⁊ diuidēdo mare rubrum ⁊ trāſducendo iudeos ⁊ſubmergendo egyptios: vnde dicit.¶ Opus quod operatus es in diebus eorūet in diebus antiquis.¶ Opus ⁊cͣ.) ſcilicet illud magnificum (opus quod operatus es in diebus eorum) ſcilicet filiorum iſrael (⁊ in diebꝰantiquis) id eſt ab initio mūdi. Secundo ponit opera potentie: vnde ſequitur.¶ Manus tua gentes diſperdidit et plantaſti eos afflixiſti populos et expuliſti eos.¶ Manus tua ⁊cͣ.) .i. potentia tua (diſꝑdidit gentes) illasque erant in terra ꝓmiſſionis: amorreū ⁊ eueum et alias:De quibus Deut̓. vij. ⁊ in multis alijs locis (diſperdidit)id eſt diuerſis penis ⁊ afflictionibus ⁊ in diuerſis locis ꝑdidit. Tercio oſtendit opera miſericordie in iudeos: vndeaddit (⁊ plantaſti eos) .ſ. iudeos in terra ꝓmiſſionis de qͣgentes diſperdidiſti de his tribus operibꝰ in psͣ. Uineā deegypto tranſtuliſti. Ecce primum. Uinea autem eſt populus iſrael. vnde Eſa. v. Uinea dn̄i exercituū domus iſrl̓ eſtpoſtea ſequit̉ in psͣ. Eieciſti gentes. Ecce ſcd̓m ⁊ plantaſtieam. Ecce terciū ſed qͥ tunc plantati fuerunt. poſtea auulſi ſunt ẜm illud Hiere. xlv. Quos plantaui ego euellā poſtea h̓ oſtendit quo ordine hoc fecerit. vn̄ ſubiungit qd̓ primo afflixit eos dicēs (afflixiſti popl̓os) .ſ. gētiles. Sap̄. xij.Miſiſti anteceſſores exercitꝰ tui veſpas vt illos paulatimexterminarent. Secūdo expulit eos. vn̄ addit (⁊ expuliſtieos) poſtmodū on̄dit ꝙ ipſe deus non iudei hec omnia fecit. vnde ſequitur.

Status gͣtie dr̄ iuuetus ī ꝓpterquinqꝫ.

Tria neceſaria ad hvt aliqͥs bene doceat̉

Ps. xliij.