QuadrageſimuſſecundusCII

CII

re me repuliſti et quare triſtis incedo dū affligit me inimicus.¶ Quia tu es deus fortitudo mea) Supra quoniā fortitudo mea ⁊ refugiū meū es tu: ⁊ cū ſis fortitudo mea (quareme repuliſti) vt videt̉ qꝛ ꝑſecutiōi me expoſuiſti: ſupra dius deꝰ meus reſpice ī me qͣre me dereliqͥſti (⁊ quare triſtiincēdo) ego hō ⁊ ẜm ſenſualitatē tm̄ Mat. xvj. Triſtis eſtanima mea vſqꝫ ad mortē (dū affligit me inimicus) pilatflagellādo: iudei faciēdo eū alapari. cōſpui et crucifigi¶ Emitte lucem tuam et veritatem tuā ipſame deduxerunt ⁊ adduxerunt in montē ſanctum tuum et in tabernacula tua.¶ Emitte lucē tuā ⁊ veritatē tuam) .i. manifeſta ⁊ clarificame: oſtendēs ꝙ nō repuliſti me nec dereliqͥſti. Ioh̓. xij. pater clarifica nomē tuū. Venit ergo vox de celo dicēs: et clrificaui ⁊ iteꝝ clarificabo. hoc ē qd̓ ſequit̉ (ip̄a me deduxrunt ⁊ adduxerunt in montē ſanctum tuum). q. d. propteſip̄a .ſ. propter lucem ⁊ veritatem id eſt vt cognoſcerent homines veritatem veni ego de ſinu patris in vterum virgnis. de vtero in p̄ſepiū: de p̄ſepio in templū ⁊cͣ. vſqꝫ ad crucē: hec fuit eius deductio. ſꝫ qꝛ illa bn̄ expleuit meruit gloriā reſurrectionis: vn̄ addit (⁊ adduxerūt in montē ſancttuū) .i. in celū in die aſcēſionis. Phil̓. ij. Factus eſt obediens ⁊cͣ. ꝓpter qd̓ ⁊ exaltauit illū ⁊cͣ. Mons aūt dr̄ celū: vin psͣ. Quis aſcēdet in montē dn̄i. ⁊ .i. In tabernacula tua:qͥbus habitat celeſtis exercitus. psͣ. Ꝙ dilecta tabernacl̓atua dn̄e ⁊cͣ. Eſai. xxxiij. Reſpice ſyon ſolēnitates vr̄e ciuit:tis: ⁊ ſequit̉ tabernaculū qd̓ nequaqͣꝫ trāfferri poterit: necauferent̉ claui eius in ſempiternū ⁊ oēs funiculi eius norumpent̉ qꝛ ſolūmō ibi magnificus dn̄s deus noſter.¶ Et introibo ad altare dei: ad deum qui letificat iuuentutem meam.¶ Introibo) In illis tabernaculis (ad altare dei) in trāſitiue .i. ad altare: qd̓ ē deus ad quē intrantes ſumunt̉ ī holocauſtū igne amoris ſuccenſi: ⁊ hoc ē qd̓ ſequit̉ (ad deuꝫqͥ letificat iuuentutē meā) .i. me nouum hominem ⁊ tunprecipue apparuit: quādo aſcendit deus in iubilatione ſicut in psͣ. dicitur: ⁊ quia ſic remunerabis me o pater: nō interim patienter ſuſtinebo paſſionē ⁊ te laudabo hoc eſt.¶ Cōfitebor tibi in cythara deus deus meus: quare triſtis es anima mea ⁊ quare conturbas me.¶ Confitebor tibi in cythara) .i. cruce in qua omnis artueius extenſi ſicut corde in cythara: dulcē dn̄o reddideruntmelodiam: ⁊ ad litterā in cruce dominū confitebat̉ dicēsPater in manus tuas cōmendo ſpiritū meū. ⁊ iterū deumeus deus meꝰ vt quid dereliqͥſti me: in hac cythara pſalens verus dauid .i. xp̄s reduxit archā dn̄i in p̄dictū montem ⁊ in p̄dicta tabernacula: ẜm qd̓ habet̉. ij. Regum. v.In hac ergo cythara pſallēs effugauit ſpiritū malū a ſauid ē a genere humano: ſicut habet̉. j. Reg. xvj. Sed qꝛ vthab̓itum eſt ſenſualitas eius cōtriſtata fuit: ideo increpāeaꝫ ⁊ ꝯfortās ſubdit (qͣre triſtis es aīa mea ⁊ qͣ. ꝯtur. me¶ Spera in deo quoniam adhuc confiteborilli: ſalutare vultus mei ⁊ deus meus.¶ Spera in deo) Ecce ꝯſolatio (qm̄ adhuc cōfitebor illinō ſolū in cruce ſꝫ et in gloria. Xp̄s .n. hō laudat deū in petria ⁊ ſubiungit (quare) quia .ſ. (ſalutare vultus mei ⁊ demeus) .i. qꝛ tu deus ſaluaſti ⁊ me hominē ⁊ illos ſuper qͦsſignatū eſt lumen vultus mei .ſ. humiles ſpiritu: qꝛ ſicut dicitur in psͣ. Humiles ſpiritu ſaluabit: humiles aūt ſpū hn̄vultum xp̄i: quia ſunt ei ſimiles: de quo Eſai. liij. Nō eratei ſpecies neqꝫ decor ⁊ poſt quaſi abſconditus vultus eiuset deſpectus: vnde nec reputauimus eū vt ei aſſimilemurmonet apl̓s .j. Coꝝ. xv. Si portauerimus imaginē terreniportemus ⁊ ymaginem celeſtis. Poteſt etiā iſte psͣ. exponde eccleſia ſiue de quolibet fideli: poteſt legi ſicut in princicipio diximus: ⁊ ſicut dictum eſt. Primo agens de permi-

xtione maloꝝ cū bonis: petit ſeparari ab his. ē aūt duplexſeparatio .ſ. plena q̄ erit in futuro: ⁊ ſemiplena q̄ eſt in pn̄tide pͥma dicit (Iudica me deus) .i. ſepara me a malis in iudicio futuro. de quo Math̓ .xxv. Sedebit filius hoīs in fede maieſtatis ſue ⁊ ꝯgregabunt̉ ante eū oēs gentes et ſeparabit ab inuicē ſicut paſtor ſegregat oues ad hēdis ⁊cͣ.De ſecūda ſeparatiōe addit (⁊ diſcerne cauſam meā d̓ gēte nō ſancta) terrena ſapiente ⁊ querēte. ſanctus em̄ idēē qd̓ agyos .i. ſine terra: ⁊ bene dicit (cauſam) nō locū quāſi di. licet ſim cū eis loco: nō tamē cauſa ſi numero: non tamē merito. q. d. pone me cū agnis vel ouibus ⁊ feparā mea hedis: qͣꝫtū ad meritū qd̓ ē cauſa reſpectu premij: ſꝫ quiamali nō ꝑmittunt alios a ſe ſeparari ſubiūgit (ab hoīe iniquo ⁊ doloſo erue me) quaſi ꝑ violentiam eoſdem intelligere debemus ꝑ gentem nen ſanctā ⁊ ꝑ hominē iniquuꝫ ⁊doloſum ſcꝫ malos ⁊ dicunt̉ gens non ſancta qͣꝫtuꝫ ad ſeip̄os homines ꝟo iniqui ⁊ doloſi: qͣꝫtum ad alios quos velaperte ledunt ⁊ ſic iniqͥ dicunt̉ vel occulte: ⁊ ſic doloſi vocant̉. Et nota ꝙ hic captat beniuolentiā a ꝑſona iudicis ⁊a ꝑſona aduerſarioꝝ ⁊ a ꝓpria ꝑſona. Iudicem autē commendat pͥmo a dignitate iudiciaria cū dicit (Iudica meſcꝫ tu xp̄e. Ioh̓. ij. Iudiciū omne dedit filio. Scd̓o a bonitate dicens (oeus) Tercio a ſapientia ⁊ diſcretione cū dicit (et diſcerne cauſam meam) Quarto a fortitudine: vnde ſequit̉ (qꝛ tu es deus fortitudo mea) ⁊ continuat̉ ei qd̓dictū ē (erue me: qꝛ tu es fortitudo mea) .q. d. non ſufficiomihi cū ip̄i fortiter me velint tenere: ſꝫ tu es fortitudo mea⁊ ideo (erue me) ab eis qui ſolus potes. Exodi. iij. Scio ꝙnō dimittet vos pharao rex egypti vt eatis niſi per manuꝫvalidam. extendam em̄ manum meam ⁊ ꝑcutiam egyptūin cunctis mirabilibꝰ meis que facturus ſum in meclio eorū poſt hoc dimittet vos. Secūdo captat beniuolentiam aꝑſona aduerſariorum oſtendendo eos peccare in deū: ibi.(de gente) quia gentes ignorant deum ⁊ in ſe: ibi (non ſancta) et in ꝓximum dupliciter aperte: idi (ab homine iniqͦ)⁊ occulte ibi (⁊ doloſo) Tercio captat beniuolentiā iudicis a ꝑſona ꝓpria oſtendens pͥmo ſuam humilitatem cumdicit (quia tu es fortitudo mea: vt ſuſtineam. psͣ. Dn̄s fortitudo plebis ſue. Secūdo oſtēdit ſuā miſeriā que tripleeſt. Prima eſt abiectio quam patitur a deo: vn̄ addit (qͣreme repuliſti) hic etiā bene ſequitur: ad illud qd̓ p̄miſſum ē(qꝛ tu es fortitudo mea) ⁊ dominus fortitudo plebis ſue:⁊ alibi dicit qꝛ non repellet dn̄s plebem ſuaꝫ (quare) ergo(ine repuliſti) ſolutio cum exponit hominem tribulationividetur eū repellere. ſed in veritate non repellit. imo potius ſuſcipit. vnde dicit in psͣ. Cum ip̄o ſum in tribulatione.Secūda eſt miſeria quam patit̉ a ſeip̄o: vnde ſequit̉ (⁊ qͣre triſtis incēdo) hoc ſupra expoſitum eſt. Tercia eſt miſeria quaꝫ patitur ab inimicis: vnde addit (dum affligit meinimicus) Item hic notantur quinqꝫ que exigunt̉ in iudicio. Primū eſt auctoritas iudicandi que notatur cuꝫ dicit(deus) pͣsͣ. Deus iudex. Scd̓m eſt diſcretio ibi (diſcerne)Terciū ē ſententie ꝓlatio ibi (Iudica me) Quartū ē ſentēcie executio ibi (ab hoīe iniqͦ ⁊ doloſo erue me) Quintūē fortitudo ibi (qꝛ tu es fortitudo) Eccl̓i. vij. Noli q̄rere fieri iudex niſi valeas ꝟtute irrūpere iniqͥtates. Itē nota q̄illi queſtioni (quare me repuliſti) p̄t dari multiplex reſpōſio: qꝛ dn̄s etiā iuſtos repellit .i. repellere videt̉ eos tribulationibus exponendo. Sunt aūt multe rōnes quare dn̄s iuſtos exponit tribulationibꝰ ⁊ aufert eis tꝑalia. Prima eſt ꝓne temporalibus adhereant ⁊ deum relinquant: ſicut cor­ j.uus non redijt ad noe in archa. Gen̄. viij. ⁊ dicitur ꝙ cada hueri alicui illectus fuit. Grego. Qui in preſenti felicitatemqueſitam inuenit actorem qui eam tribuit non reqͥrit. Secunda eſt vt homo ſe exerceat Roma. v. Tribulatio patiētiam operatur. Gregoriꝰ. Tentatio cui nō cōſentitur nō ēvorago vitiorum ſed exercitiū virtutū. Tercia eſt vt eū attentius queramus. psͣ. Imple facies eorum ignomina ⁊ q̄rent nomē tuū domine: vnde ꝑ ꝯtrariū dicit̉ Eſa. lvij. Uiam manus tue inueniſti: propterea non rogaſti. hoc ſignatur Gen̄. xlj. vbi manaſſes dicit̉ pr̄ effraim. manaſſes ei interpretatur obliuio effraim autem fructificans. Geneẜ. xl.

Moralit̓.

Qual̓r dn̄sexpōit iuſtot multis tribulatiōibus inhac vitā ꝓpt̓ſeptē rōnes.

Separatioduplex