Pſalmus

corpore. vnde Iob. ij. Ecce in manu tua eſt ⁊cͣ. De ſpirituali autem afflictione ſequitur.¶ Dum confringuntur oſſa mea: exprobrauerunt mihi qui tribulāt me inimici mei¶ Dū ꝯfringunt̉) Per peccatū aut vires anime tentatiōeꝯcutiuntur. Quarta cauſa ē tribulatio quā ſuſtinet ab inmicis viſibilibus: vnde addit (exprobrauerūt mihi qͥ tribulant me inimici mei) ſcilicet mali hoīes qui tribulant inferendo plura mala quorum primum eſt exprobratio peccati: vnde dicit (exprobrauerūt mihi) ſcd̓m ē improperiū dereligione ſiue ſanctitate: vnde ſequit̉ (dū dicunt mihi perſingulos dies vbi eſt deus tuus). q. dicat nuſqͣꝫ ē aūt ſi eſtnō curat de te: ⁊ ita ſtultū ē tali deo ſeruire: de eccleſia aūtꝓprie legit̉ hoc. (dū ꝯfringunt̉ ⁊cͣ.) hͦ ē eī lamentatio eccleſie cuius oſſa ꝯfringunt̉ qn̄ p̄lati vel viri eccleſiaſtici in qͦcbus fortitudo eccleſie cōſiſtit: ꝑ peccatū a ſtatu rectitudīin deijciunt̉ ⁊ cōminuunt̉ cōtra illud Exod̓. xij. Os nō cōminuētis ex eo. ⁊ Ioh̓. xix. idem ⁊ nota ꝙ oſſa arida de facilfrangunt̉ ⁊ difficile renouant̉ ſic eſt de p̄latis ⁊ clericis. pͣsy Oſſa mea ſicut cremiū aruerūt ⁊ cauſam dicit Iob. iij. Oo ſa mea aruerūt p̄ caumate .ſ. ardore cupiditatis ⁊ ambitiocnis. ⁊ Prouer. xvij. Spūs triſtis exiccat oſſa .ſ. triſticia ſeculi: ꝓpter hoc dicit Iere. xxx. Inſanabilis fractura tua enimis fragile ē illud os qd̓ lingua pōt frāgere. Eccl̓i. xxviiPlaga lingue cōminet oſſa ⁊ bn̄ dicit (cōfringunt̉) ⁊ quiaoēs exceptis paucis frangunt̉: ⁊ qꝛ cū eis alij frangunmalū corū exemplū: vn̄ bene dicit ⁊ cōiungit (dū ꝯfringutur oſſa mea exprobrauerunt mihi qͥ tribulant me inimicimei) heretici ⁊ mali xp̄iani: hoc em̄ ē qd̓ p̄cipue exprobrāheretici ſancte eccleſie videlicet peccata p̄latoꝝ.¶ Dum dicunt mihi per ſingulos dies vbivbi eſt deus tuus qͣre triſtis es anima meaet quare conturbas me.¶ Dū dicūt mihi) ecce exprobratio (ꝑ ſingulos dies) ecceinſtātia qͥd dixerūt (vbi ē deus tuꝰ) qͣſi dicat exemplū vitexp̄i vbi relucet in prelatis ⁊ clericis in qͥbus maxime deberet relucere ibi nō lucet. xp̄s em̄ pauꝑ ip̄i diuites: xp̄us humilis. ip̄i ſuꝑbi. xp̄s laborauit: ip̄i ocio ⁊ voluptatibus vacāt ⁊ ꝓpter hoc dicit bea. Ber. Miniſtri xp̄i ſunt ⁊ ſeruiū:antixp̄o. Nō ſic apl̓s qͥ in ſe ip̄m alijs oſtēdebat dicēs: imtatores mei eſtotē ſicut ⁊ ego xp̄i. j. Corin. xj. ⁊. ij. Coꝝ. xiij.An experimentū queritis eius qͥ in me loquit̉ xp̄us: quaſiquererēt ab eo (vbi ē deus tuꝰ) Poſitis cauſis triſticie iterū conſolat̉ animā ſuaꝫ ſicut pͥus dicens (quare triſtis eꝫanima mea ⁊ quare conturbas me¶ Spera in deo quoniam adhuc confiteborilli ſalutare vultus mei et deus meus.¶ Spera in deo) Iſti duo verſus ſupra babiti ſunt ⁊ expoſiti: ſꝫ ideo repetit: qꝛ cū frequēs ſit tribulatio neceſſaria eſtfrequēs cōſolatio ſil̓is repetitio habet̉ .jͣ. Ioh̓. Confeſſusē ⁊ nō negauit. ⁊ confeſſus ē quia nō ſum ego xp̄s. id̓o em̄ſepe rn̄dit: qꝛ ſepe fuit ei obiectū: ⁊ nota ꝙ triſticia expellēda ē multis rationibꝰ. Primo quia vniuerſalit̓ vulnerat.ul Eccleſiaſti. xxv. Om̄is plaga triſticia cordis. Secūdo qꝛ īꝰ terficit. Tercio qꝛ inutilis ē. de his duobꝰ Eccl̓i. xxx. Triſtitiā longe expelle a te. multos em̄ triſtitia occidit ⁊ nō ē vtlitas in ea. Quarto qꝛ bonos mores diſſipat. Prouer. xix.Sicut tinea veſtimēto ſic triſtitia cordi. Quinto qꝛ deuotionē extinguit. Prouer. xvij. Spūs triſtis exiccat oſſa. Sexto qꝛ gaudiū ſpūale exufflat. Eccl̓i. xxx. Nō ē oblectamētū ſuꝑ cordis gaudiū. Septimo qꝛ inducit faſtidiū tꝑaliuꝫvl̓ ſpiritualiū. Nūeri. xxj. Tedere cepit populū itineris exlaboris ⁊ dixit. aīa nr̄a iam nauſeat ſuꝑ cibo iſto leuiſſimoOctauo qꝛ facit honorē ineptū bello ſpūali. Deut̓. xx. qͥs ēformidoloſus ⁊ corde pauido reuertat̉ ī domū ſuā Eccleſi gſti. xxxviij. A triſtitia feſtinat mors ⁊ cooꝑit ꝟtutē et triſtitia cordis flectit ceruicē. Itē ſuꝑ illud verbū dū dr̄ (mihi ꝑ ſingulos dies) p̄t diſtingui dies bona ⁊ dies mala vtꝫ¶ Angeli boni. ſupra. Dies diei eructat verbū.¶ Hoīes electi. jͣ. Annūciate de die in diē ſalutare eius.

¶ Uia vite. Ioh̓. xj. Qui ambulat in die non offendit.¶ Tempus gratie. Ioh̓. viij. Abraham exultauit vt videret di. me.¶ Etas homīs. Geneſis. viij. Nox ⁊ dies nō reqͥeſcēt in eū¶ Fides. Roma. xiij. Nox p̄ceſſit: dies aūt appropinqͣuit¶ Intelligentie. j. Coꝝ. iiij. Mihi ꝓ minimo eſt vt a vobisiudicer aut ab humano die¶ Uiſitationis .j. Pet̓. ij. Glorificent deū ī die viſitationis.¶ Innouationis. Treno. iiij. Innoua dies noſtros ſicut aprincipio.¶ Penitētie. Ro. xiiij. Alius iudicat inter diem et diem.j¶ Salutis. ij. Coꝝ. vj. Ecce nunc dies ſalutis.¶ Cōſolationis. Trenoꝝ j. Adduxiſti diem conſolationis¶ Deſiderij celeſtis. Can̄. ij. Paſcatur inter lilia donec aſpiret dies.¶ Iudicij. Phil̓. j. Qui cepit in nobis opus bonū perficietvſqꝫ in diem dn̄i noſtri ieſu xp̄i.¶ Eternitatꝭ. ij. Pet̓. iij. Ipſi gloria nunc in diem eternumZach̓. xiiij. Erit dies vna que nota ē dn̄o. psͣ. Melior ē dies vna in atrijs tuis ⁊cͣ.Dies mala ſimiliter multiplex.¶ Culpe. Iob. iij. Pereat dies in qua natus ſum.¶ Mortalitatꝭ. Eccl̓i. vij. Melior dies mortꝭ: die natiuitꝭ¶ Angelus apoſtata. Iob. iij. Dies illa vertat̉ in tenebras¶ Proſperitas ſeculi. psͣ. Per diem ſol non vret te neqꝫ luna per noctem.¶ Delectatio. Iob. xxj. Ducunt in nobis dies ſuos.¶ Gloria antixp̄i. Iere. xvij. Diē hoīs nō deſideraui tu ſcis¶ Timoris mūdani. Eſai. xxxvij. Dies tribulationis et anguſtie dies hec.¶ Ultionis. Exodi. xxxij. Ego autem in die vltionis viſitabo contra peccatum eorum.¶ Damnationis. Sopho. j. Dies ire dies illa tribulatiōiset anguſtie.PſalmusXLII.Udica me deus et diſcerne cauſammeam de gente non ſancta: ab hoīeiniquo et doloſo erue me.¶ Iudica me deꝰ) Titulus in finē. psͣ. dauid. Psͣ. iſte tendēs ī f. nē ē dauid ꝓph̓e vl̓ viri iuſti loquētis h̓ in ꝑſona corporis xp̄i myſtici qd̓ ē eccl̓ia. Materia d̓ qͣ loquit̉ ē de orādū deū ꝯͣ preſſuras huiꝰ ſeculi. Intentio ē monere nos nevacillemꝰ in preſſuris. Modus biꝑtitus ē. psͣ. Primo conquerit̉ de ꝑmixtione maloꝝ cū bonis ⁊ petit ſeparari. Secūdo agit de leticia in fine habēda: ibi (⁊ introibo) Cōtinuatio huius pſalmi ad p̄ccdentē ibi egit de charitate: ſꝫ qͥ deum vere amat ſtatim mūdus eū oſtēdit ⁊ ꝑſequit̉ Ioh̓. xvSi de mūdo fuiſſetis: mūdus qd̓ ſuuꝫ erat diligeret: qꝛ ꝟode mūdo nō eſtis: ꝓpterea odit vos mūdus: ⁊ poſt addit ſime ꝑſecuti ſunt ⁊ vos ꝑſequent̉. Tob. xij. Quia acceptuserat deo neceſſe fuit vt tentatio ꝓbaret te. Primo autē p̄tpsͣ. iſte exponi de xp̄o poſito in preſſura paſſiōis ⁊ dicenteIudica me deus) pater qͥ iuſte iudicas. Nam iudei ⁊ pylatus iniuſte me iudicant: ſupra exurge ⁊ intēde in iudiciomeo. Itē deus iudex iuſtus ⁊cͣ. (et) vt melius iudices (diſcerne cauſaꝫ meam de gente non ſancta) quaſi per hoc ꝙgens iudeorum non ſancta: Sed neqͣꝫ et iniqua me perſequitur apparet manifeſte ꝙ cauſa mea iuſta eſt ⁊ bona vnde ſupra. Uide humilitatem meam de inimicis meis vl̓ ſic(diſcerne cauſam meā de gente non ſancta) id eſt attendequia alia eſt cauſa paſſionis mee quare patior videlicet ſalus humani generis: et alia eſt cauſa quare me crucifiguntvidelicet inuidia (ab homine iniquo) videlicet a pylato qͥfuit iniquus tradendo ieſum iudeis crucifigendum ⁊ barraban dimittendo. Math̓. xxvij. Tunc dimiſit illis barraban: Ieſum autem flagellatum tradidit eis vt crucifigeretur: ſed quia pylatus maliciam ſuam voluit palliare: ſicutibi dicitur ꝙ lauit manus aqua rorā ppl̓o dicēs. Innocēsego ſum a ſanguine iuſti huius: ideo bene hic addit (⁊ doloſo) et hoc mihi facias.¶ Quia tu es deus meus fortitudo mea: qͣ-

Qualit̓ clerici ⁊ prelati qͥdicūt̉ oſſa eccleſie cōfringūt̉ ꝑͥ pctm̄ ⁊ꝓpt̓ hͦ ab hereticis ⁊ mal̓xp̄iāis exprobrat̉ eidē eccleſie.

Triſticia expellēda multis rationibꝰ

17

16

Allegoricede Chriſto.

Dies malamultiplex

Psͣ. xlij.

Dies bonamultiplex.