Pſalmus

de his Eſa. lj. Gaudiū ⁊ leticia inueniet̉ in ea. gr̄arūactioet vox laudis (in voce) dico q̄ eſt ſonꝰ epulantis. qꝛ in pn̄ti epulat̉ anīa cū dei bn̄ficijs reficit̉. Apocal̓. iij. Intrabo ⁊cenabo cum ip̄o ⁊ ip̄e mecū. Itē cū de pctīs cōtritis hō cōfitet̉ ſupra (fuerūt mihi lacrime mee panes die ac nocte)Itē in futuro ſplendide epulabit̉. psͣ. Satiabor cuꝫ apꝑuerit gl̓ia tua. Eſa. lxv. Serui mei comedēt ⁊ vos eſurietis:de his diuerſis refectōibus ꝓcedūt iſte diuerſe voces. vn̄bene dicit̉ (vox exultatōis ⁊ cōfeſſiōis ſonꝰ epulātis.¶ Quare triſtis es anima mea: ⁊ quare conturbas me.¶ Quare triſtis) Scd̓a ꝑs in qua rō que p̄dictas cōſolatones habet increꝑat ⁊ cōfortat ſenſualitatē que de pn̄tibꝰmalis triſtat̉. vnde dicit: exquo ſcꝫ tot bona habes ⁊ habebis q̄ potius gaudere deberes: ⁊ quare cōturbas me. irōneꝫ ẜm ꝙ ſupra dictū eſt: anīa mea turbata ē valde. mela em̄ triſticia turbat rōem. ſicut fumus oculū. Vnde notādum ꝙ eſt triſticia mala et triſticia bona. et quclibet multiplex.¶ Naturalis timoris .ſ. horror mortis. Mat. xxvj. Triſtiseſt anīa mea vſqꝫ ad mortem.¶ Grauitas religionis. ij. Coꝝ. vj. Quaſi triſtes ſemꝑ autēgaudentes.¶ Corꝑalis iufirmitas. Iaco. v. Triſtatur aliquis veſtruꝫoret equo animo et pſallat.¶ Penitentie. ij. Coꝝ. vij. Que ẜm deum eſt triſticia penitentia in ſalutem ſtabilem operatur. Malach̓. iij. Ambulauimus triſtes corām domino.Compaſſionis. Rom̄. ix. Triſticia mihi magna eſt et continuus dolor cordi meo.¶ Increpatōis. Eccī. xxij. Si apꝑuerit os triſte ne metuas¶ Heſitatōis. Matth̓. xxvj. Contriſtati valde ceperūt dicere: nunquid ego ſum domine.¶ Stuporis. Luc. xxij. Inueīt eos dormiētes pre triſticia.iMala triſticia multiplex.¶ Tollicitudinis. Eccl̓i. xxx. Triſticiam ne des anime tueet ne affligas temetip̄m.¶ Accidie. Eccl̓i. xxv. Omnis plaga triſticia cordis ē. Prouerbioꝝ .xxvij. Spiritus triſtis exiccat oſſa.¶ Amaritudīs. Eſa. xlij. Nō erit triſtis neqꝫ turbulentus.¶ Auaricie. Eccl̓i. iiij. Declina pauperi ſine triſticia.¶ Deſperatōnis. ij. Coꝝ. ij. Conſolemini ne forte abundātiori triſticia abſorbeatur. j. Theſſal̓. iiij. Nolumus vosignorare de dormientibus vt nō contriſtemini ſicut ceterqui ſpē non habent.¶ Fictōis. Mat. vj. Nolite fieri ſicut hypocrite triſtes.¶ Seculi. Mat. xix. Cū audiſſꝫ adoleſcēs ꝟba hec: abijt triſtis. ij. Coꝝ. vij. Triſticia ſeculi mortem operat̉.¶ Quelibet pena tēporalis. Eccl̓i. v. Ne dixeris peccaui ⁊quid mihi accidit triſte.¶ Gehēne. Sap̄. xvij. Perſone triſtes illis apparuerūt. demala ergo triſticia non de bona dicit hic.¶ Quare triſtis es anima mea: et quare conturbas me)hoc ꝑtinet ad increpatōem. poſtea ſeqͥtur cōfortatio¶ Spera in deo quoniaꝫ adhuc confiteborilli ſalutare vultus mei et deus meus.¶ Spera in deo) psͣ. Et in dn̄o ſperans nō infirmabor: etſperare potes (quoniā adhuc) in p̄ſenti (cōfitebor illi) ſimul om̄ia peccata fatebor: vel (confitebor) .i. totus fatebor .ſ. corde. ore. ⁊ oꝑe. nō ſicut dicit̉ Eſa. xxix. Populus ſꝫlabijs me honorat. cor aūt eoꝝ longe ē a me. illi qͥ eſt (ſalutare) .i. ſaluator ⁊ recreator (vultꝰ mei) .i. in vultū mequaſi dicat in eadeꝫ natura in qua et ego Iob. xix. In carne mea videbo deum ſaluatorē meum. eſt ergo ſalutare ꝑrecreationem. ip̄e idem (deus meus) per creationem. poſtea oſtendit vnde anima habeat triſticiam hanc. Undeaddit.¶ Ad meipſum anima mea conturbata eſt:propterea memor ero tui de terra iordaniset hermonii a monte modico.

¶ Ad meip̄m anima mea (ſupple ꝯuerſa (cōturbata ex)id ē a ſeip̄a habet ꝯturbatōeꝫ. Grego. Iuſtū eſt vt in ſe ſꝑdolores īueniat qͥ relicto vero gaudio in ſe gaudia q̄rebatpsͣ. In me turbatū eſt cor meū. Poſita turbatōe ponit remediū turbatōnis ſcꝫ mēoriaꝫ dei. vnde dr̄ (propterea) ideſt qꝛ in me nō inuenio niſi turbatōem (memor ero tui) inp̄ſepio vagientis ad humiliandū (tui) in cruce morientisad diligendū (tui) ad iudiciū venientis: ad timendū (tui)in celo regnātis ad ſperāduꝫ: ſic (memor ero tui) o xp̄e vtin tui mēoria ꝯſolatōem admittā. psͣ. Renuit ꝯſolari anīamea: memor fui dei ⁊ delectatꝰ ſum. Et oſtendit multiplices cauſas qͣre debemus eſſe mēores dei .ſ. diuerſa bn̄ficiadei. Prima cā eſt innocentia baptiſmalis. qͥ em̄ an̄ baptiſmū fuimus filij ire: ⁊ in baptiſmo facti ſumꝰ filij gratie etheredes glorie: debemꝰ multū cōmendare mēorie tantuꝫbn̄ficiū: ⁊ ip̄m diuinū beneficiū. ⁊ hoc eſt qd̓ dicit (memorero tui de terra iordanis) id ē ꝓ eo ꝙ in baptiſmo qͥ ꝑ iordanē deſigͣt̉ facti ſumꝰ t̓ra fertil̓ qͥ pͥus eramꝰ t̓ra deẜta ⁊ſteril̓. Eſa. xxxv. Letabit̉ deẜta ⁊ īuia ibi dicūt. lxx. florebūt⁊ exultabūt deẜtā iordāis Scd̓a cā ē bn̄ficiū d̓i qd̓ dat hoīvt ꝯtēpnat mūdū: vnde addit (et hermonij) qd̓ interp̄tat̉anathematizatio. ꝑ quod ꝯtēptus mundi notat̉. qͥ em̄ cōtēpnit mundū dicit ſicut dixit ioſue de iericho. Ioſue. vjSit ciuitas hec anathema. ⁊ om̄ia q̄ in ea ſunt. Ierico enquod interp̄tat̉ luna ſignat mūdum deficientē. Ioſue aūtquod interp̄tatur ſaluator ſignat ſaluatorē noſtꝝ. qͥ anathemnatizat mūdū dicēs. Ue vobis diuitibꝰ. Lu. vj. ⁊ Mathei. viij. Ue mūdo a ſcandalis. ſcādala ſunt om̄ia tꝑalia:qͥbus anīa offendit. Itē. j. Ioh̓. ij. Nolite diligere mūduꝫneqꝫ ea q̄ in mūdo ſunt. Tertiū eſt humilitas ꝟtutuꝫ quādo ſcꝫ homo hn̄s culmē virtutū nō ſuperbit: ſꝫ humilit̓ deſe ſentit. vnde dicit (a monte modico) ꝑ monteꝫ intelligit̉culmen virtutū. ꝑ modicū humilitas. Eccl̓i. iij. Quāto maior es: humilia te in oībus. hermon ad lr̄am mons eſt modicus iuxta iordanē: ⁊ ſic pōt conſtrui (de terra iordanis)(et de terra hermonij) ſcꝫ (a monte modico) vel ſic (a mōte modico hermonij) et redit in ideꝫ. Quarta cā eſt duoꝝteſtamentoꝝ ſui ad hoc ꝯcors ꝓuocatio. vnde dicit.¶ Abyſſus abyſſum inuocat: in voce cataractarum tuarum.¶ Abyſſus) id ē nouū teſtamentū (inuocat abyſſum) id eſtvetus teſtamē. ſupple ad teſtimoniū. Ioh̓. v. Scrutaminiſcripturas ille ſunt q̄ teſtimoniuꝫ ꝑhibent de me. ⁊ poſt ſicrederetꝭ moyſi: forſitan crederetis ⁊ mihi. De me em̄ illeſcripſit: vel vetus īuocat nouū ad ſui complementū. Mathei. v. Nolite putare qm̄ veni ſoluere legeꝫ aut ꝓphetas:nō veni ſoluere ſꝫ adimplere. ⁊ bn̄ dicit (inuocat) .i. intusvocat. vnū em̄ teſtm̄ ē in alio. ſicut rota in medio rote. Dicunt̉ aūt duo teſtā abyſſi pluribꝰ rōnibꝰ. Prīo qꝛ ſunt inſcrutabilia. Eccl̓i. j. Profundū abyſſi qͥs dimēſus ē. ſapientiā dei p̄cedentē oīa qͥs īueſtigabit. Scd̓o qꝛ exhauriri nōpn̄t. Eccl̓i. xxiiij. A mari em̄ abūdabit cogitatio eius ⁊ conſiliū eius in abyſſo: magna cogitatio p̄t referri ad vetus teſtamētū. ꝯſiliū ad nouū. Tertio qꝛ oēs riui ſcīaꝝ ab ipſisemanant. Ben̄. vij. Rupti ſunt oēs fontes abyſſi magne.Quarto ꝓpter obſcuritatē. Gen̄. j. Tenebre erant ſuꝑ faciem̄ abyſſi. psͣ. Tenebroſa aqua in nubibus aeris. Quintoquia om̄es alias facultates recipit ſcientia duoꝝ teſtamētorum. Eccl̓es .j. Om̄ia flumina intrant mare: ⁊ mare nonredundat: ſic ergo (abyſſus abyſſum inuocat) ⁊ hoc (in voce cataractarū tuaꝝ) id eſt ꝑ doctrinam ꝓphetaruꝫ ⁊ apoſtoloꝝ a qͥbus fluenta doctrine nobis manant: ſicut a cataractis flumīa aquaꝝ. ad lr̄am em̄ cataracte dicunt̉ oſtianili ꝑ que quaſi ꝑ ſubtiles meatus effluūt aque. ẜm Greg.ſic exponit̉. abyſſus dicit̉ iudicium. Un̄ in. psͣ. Iudicia tuaabyſſus multa. abyſſus ergo abyſſum inuocat: cum hō timore futuri iudicij prouocat̉ interius in corde ad iudicandum ſeip̄m. Grego. Abyſſus abyſſum inuocare ē de iudicio ad iudiciū ꝑuenire. ⁊ hoc fit (ī voce cataractaꝝ tuaꝝ)id eſt in exhortatōne ſanctoꝝ predicatoꝝ. Unde ad hochortatur Apoſtolus. j. Chorinth̓. xj. Si noſmetip̄os diiudicaremus: nō vtiqꝫ iudicaremur. Uel in malo ſic (abyſ

6Triſticiamala multiplex.

Criſticiabona multiplex.

I¶ Duo teſtamenta dicūtur abyſſi qͥnqꝫ rationibus.

Memoredei quareeſſe debemus in br̄ficijs ſuis.