Quadrageſimuſprimus

C

Iud. viij. habuit Ierobo al. lxx. filios. eo ꝙ plures habuitvxores. Iteꝫ pugnat ob vxores. qꝛ pro ꝟtutibus. Eccī. iii.Pro iuſticia agoniſare ꝓ anima tua vſqꝫ ad mortē certꝓ iuſticia. ij. Chymo. ij. Labora ſicut bonus miles chriſtiItem iuſtus fuſa pinguedine .i. amiſſa deuotōe ſqualet infra. Oſſa mea ſicut cremiū aruerūt ꝑcuſſus ſum vt fenun⁊ aruit cor meū. qꝛ oblitus ſum comedere panem meum.Item ſurdus eſt cū aures dimittūtur ad tꝑalia: ſed beneaudit cū erigūtur Eſa. j. Erigit mane. mane erigit mihi aurem. infra. Audiā quid loquat̉ in me dn̄s deus igit̉ benedicit. QQuēadmodum deſiderat ceruus ad fontes aquaita deſiderat anīa mea ad te deꝰ) deſiderat Eſa. xxvj. Anma mea deſiderauit te in nocte ⁊ in eodē ſupra nomē tuū⁊ memoriale tuū in deſiderio anīe. Prouer. xiij. Lignū vite deſideriū veniens (anima) infra dicit etiā caro (ſitiuitte aīa mea qͣꝫmultiplicit̓ tibi ⁊ caro mea) ad te ſupple currere vel trahi. Can̄. j. Trahe me poſt te curremus in odore vnguentoꝝ tuoꝝ. Beatus Bernardꝰ. Qui amat ardētius currit velotius ⁊ ꝑuenit citius. Ioh̓. vlti. Currebantduo ſꝫ ille alius diſcipulus currebat citius Petro. vel ad(ad te) vacare vel ferri. ſicut lata fuit anīa Lazari. vt ha.betur Luce. xvj. Hic rep̄hendunt̉ pigri qͥ tardant venirad deum. tales nō ſunt cerui. Eccl̓i. xxxj. In om̄ibus operibus tuis eſto velox. Prouer. xxj. Deſideria occidunt pigrum. ſupple que nunqͣꝫ prorūpunt in opus. Eccl̓i. xxiiij.Ego quaſi tygris. tygris interp̄tatur velox. ⁊ etiam tygriseſt anīal velox. Alia lr̄a habet (ſicut areola p̄parata eſt acirrigatōes aquarum .ſ. canima p̄parata eſt ad te deus¶ Sitiuit anima mea ad deum fontem viuiquando veniam et apparebo autē faciemdei.¶ Sitiuit anīa mea) dico ꝙ deſiderat: nec nūc primo incipit deſiderare. ſꝫ iam olim (ſitiuit anīa mea ad deuꝫ) ⁊ inrito qꝛ fontem a quo om̄ia bona fluūt ⁊ ideo (viuū) ⁊ qͥdſitierit aperit (quādo veniam ⁊ apparebo ante faciē domni). q. d. tarde eſt mihi ꝙ veniā et appaream. qꝛ tūc ſatiabor fonte viuo. vnde in. psͣ. Satiabor cum apparuerit gloria tua .i. cum glorioſus apparebo ante faciem tuā. quangloriā a te habebo. ⁊ hoc melius dicit (apꝑebo ante faciedei) qͣꝫ ſi diceret. apꝑebit mihi facies domini. qꝛ ſicut dicitj. Iohānis. iiij. Nondū apꝑuit qͥd erimus. ſcimus auterquoniā cum apꝑuerit ſimiles ei erimus. Et nota propterhoc quod dicit (ſitiuit) ꝙ ſitis ex ſalis vſu ꝓuenit. ⁊ ſimiliter ſitire deum ex ſale ſapientie. Eccl̓i. xxiiij. Qui bibūt meadhuc ſitient. Matth̓. v. Beati qui eſuriūt ⁊ ſitiūt iuſticiaEſt entem aliud ſal huic contrariū .ſ. ſapientia mundi. Dquo. .j. Eſdre. iiij. Memores ſalis quod in palatio comedmus. hoc eſt ſal auaritie qd̓ in palacijs multum eſt in vſu(fontem viuū) Iere. ij. Me dereliquerūt fonteꝫ aque viue. pō. Quoniā apud te eſt fons vite (quādo veniā et apparebo ⁊cͣ.) ſicut hoc deſiderabile eſt iuſtis ⁊ delectabileerit eis. ita ecōtrario malis erit horribile ⁊ intollerabile. ꝙapꝑebunt in conſpectu dn̄i ſordidi ⁊ vacui. Matth̓. xxij.Quō huc intraſti nō habens veſtem nuptialeꝫ. Exo. xxiij.Non apꝑebis in conſpectu meo vacuꝰ. ⁊ de hoc dicit Atſelmus. Latere erit impoſſibile apꝑere intollerabile (antfaciem) bonis delectatōem. malis terribilē. Iob. xxxiij. dicit de bonis placabilis erit ei ⁊ videbis faciem eius in iubilo. De malis Apocal̓. vj. dicent montibꝰ et petris caditeſuꝑ nos ⁊ abſcondite nos a facie ſedentis ſuꝑ thronū. Etnota ꝙ hic notatur triplex ſtatus. videlicet incipientiunproficientiū. ꝑfectoꝝ. Incipientes querūt refugium. et ſnotatur ibi (quēadmodum deſiderat ceruus ⁊c̄.) Profieentes querūt delectari et guſtare dulcedinē dei. quod notatur ibi (ſitiuit aīa mea ⁊cͣ.) Perfecti cupiunt ſolui ⁊ eſſecum chriſto qd̓ notat̉ ibi (quando veniā ⁊cͣ.) ſed qui tātideū deſiderat de incolatū huiꝰ miſerie et dilatōne patrieplorat. vnde addit.¶ Fuerūt mihi lacrime mee panes die ac nocte: dū dicit̉ mihi quotidie vbi ē deꝰ tuus.¶ Hic etiā aperit cām ſitis. qͥ em̄ comedit cibum ſalſum etamaꝝ: cito ſitit. vn̄ et xp̄s cui dederūt in eſcā ſuam fel. Di

cit in paſſiōe ſitio. Ioh̓. xix. Lacrime aūt ad lr̄am ſalſe ſūtet amare. dicit ergo (fuerūt mihi lacrime ⁊cͣ. q. d. Ego ploraui ꝓ irriguo ſuꝑiori et inferiori. id ē ꝓ dilatōne patrie ⁊incolatū huiꝰ miſerie. ſicut Axa Ioſue. xv. et Iud. j. (panes) id eſt refectio ſpūalis. pō. Quia cinerē tanqͣꝫ panē māducabā ⁊ potū meū cū fletu miſcebā (die) quādo ſit prandiū (ac nocte) quādo ſit cena. q. d. in prandio ⁊ in cena coimēdi iſtos panes. vel (die) ꝓſperitatis (ad nocte) aduerſitatis. vel ⁊ in vita ⁊ in morte. ſuꝑ hunc ꝟſuꝫ dicit Nich̓.Hmōi panē aliquādo hō interior ſolus comedit. aliquando domeſticū ſuū vt ſecū comēdat multa fatigatiōe cōpellit. ſpūs qͥdem ſolus comedit qn̄ animus de peccatis dolet. ſꝫ lacrimas nulla rōne valet extorquere panē doloris ⁊vinū cōpunctōis pariter ſumūt cū interior hō ingemiſcit:et exterior vbertim lacrimas fundit. qͥ vero iaꝫ externorūdeſiderio lacrimat̉. cibis ꝓfecto dulcibus ſaginat̉. has etiam lacrimas excitant iugiter maloꝝ obprobria. vn̄ addit.(dum dicit̉ mihi quotidie) a malis (vbi eſt deus tuꝰ) quare em̄ eum nō vident: eū nō eſſe reputāt. ⁊ ē maxima ignorātia neſcire vbi ille ē qui vbiqꝫ ē. Sap̄. ij. Excecauit illosmalitia eoꝝ ⁊ neſcierūt ſacramēta dei neqꝫ mercedē ſperauerūt iuſticie: ⁊ ideo dicūt (vbi ē deus tuus) id ē quē quaſi mercedē expectas nec aliud habere deſideras. GregoriꝰBona mēs nil ſuū reputat. donec iſtud qd̓ ſingularit̓ appetit app̄hendat. poſtea ꝓbat ꝙ iſta obprobria excitauer̄tin eo lacrimas ⁊ deuotōem dices: hec obprobria.¶ Hec recordatus ſum et effudi in me animam meam: quoniā trāſibo in locum tabernaculi admirabilis vſqꝫ ad domum dei.¶ Hec recordatus ſum) quaſi nō exiui extra me vbi nō inuenireꝫ niſi aſperitatē ⁊ punctōes exprobrātiū. ſꝫ intra mequeſiui cōſolatōem: et hoc eſt (effudi) Tren̄. ij. Effunde ſicut aquā cor tuū in cōſpectu dn̄i (in me) ꝑ deuotōem nonextra me per oſtentatōem vel curioſitate anīa ferrea nonliquefit niſi magno igne Iere. vj. Es ⁊ ferrū vniuerſi ſunt.ſꝫ anīa cerea cito liquefit. Can̄. v. Anīa mea liquefacta eſtvt dilectus locutꝰ eſt. Lapidea vero nunqͣꝫ liquefit. zach̓.vij. Cor ſuū poſuerūt vt adamantē ne audirent legem. poſuit cām impulſiuā ſue deuotōnis. poſtea ponit cam efficientē vel finalē dicens. (quoniā trāſibo ⁊cͣ.) quaſi dicat illiꝑ obprobria ſua me impellebāt. ſed p̄guſtatio celeſtis dulcedinis me attrahebāt: hoc eſt (quoniā trāſibo) mare mūdi muꝝ carnis ſpinas peccati trāſiliens (in locū tabernaculi admirabilis) id ē eccleſie militantis: cuiꝰ locus ē xp̄s.qꝛ in xp̄o fundata eſt: dr̄ autē eccleſia militās tabernaculūqꝛ in ea peregrinātes ⁊ militātes deo: paſcunt ⁊ cubāt Cāti. j. Indica mihi vbi paſcas: vbi cubas in meridie. Itemqꝛ ibi armant̉. ij. Coꝝ. x. Arma militie noſtre nō ſunt carnalia ſed potentia deo ad deſtructōem munitionū ⁊cͣ. Itēqꝛ ibi vulnerati ſanant̉. Luce. x. Samaritanꝰ duxit ſauciatū in ſtabulū ⁊ curam illiꝰ egit. dr̄ autē (admlrabile) iſtudtabernaculū ꝓpter ſacramentoꝝ continētiā. Itē ꝓpter eorum que in eccleſia fiūt admirabilē ordinē (trāſibo) ergo(in locū huiꝰ tabernaculi) id ē ad xp̄m contēplandū ꝑ fi.dem: vel (in locū tabernaculi) id ē in ip̄am eccleſiā que eſtlocus in quo xp̄s cū fidelibus habitat. nec extra locū iſtuꝫinuenit̉ nec ibi ſiſtam. ſed (ꝑtranſibo vſqꝫ ad domuꝫ dei)id ē eccleſiā triūphantē. de qua Baruc. iij. O iſrael qͣꝫ magna ē domus dei Ioh̓. xiiij. In domo pr̄is mei manſiōesmulte ſunt. ad hanc domū tranſit in pn̄ti vir iuſtus ſpe: infuturo autē tranſiet re. psͣ. Letatus ſum in his q̄ dicta ſūtmihi in domū dn̄i ibimꝰ. Et quō tranſeat. ſubdit.¶ In voce exultationis et confeſſionis: ſonus epulantis.¶ In voce exultatōnis) De pn̄ti ſic legit̉ (exultatōnis) dedei bn̄ficijs (et cōfeſſionis) de ꝓprijs pctīs pͥmā voceꝫ datdeuotio. ſcd̓am ꝯtritio. Prima ē ꝯtra accidiā. Scd̓a ꝯtraſuꝑbiā. de his in. psͣ. Vox exultatōis ⁊ ſalutꝭ in tabernaculis iuſtoꝝ ꝯfeſſio ſalus dr̄ qꝛ ꝑ eā ſanant̉ vulnera pctō:ū.Ro. x. Corde credit̉ ad iuſticiā: ore aūt ꝯfeſſio fit ad ſalutēDe futuro ſic legit̉ (exultatōis) qͣꝫtū ad ſuā felicitatē. de qͣexultabit (et cōfeſſiōis) ſcꝫ laudis qͣꝫtū ad dei bonitatem.

n 4

Eccl̓ia militās dr̄ tabernaculūtribus reſpectibus.