XCVIIIQuadrageſimus

XCVIII

vlti. Ad quē reſpīciā niſi ad pauꝑculum ⁊cͣ.¶ Abſtines. Tob̓. iiij. Pauꝑem vitā gerimus ⁊cͣ.¶ Martyr. Eccl̓i. xiij. Pauꝑ leſus tācebit. Heb̓. xj. Egentes anguſtiati afflicti ⁊cͣ.¶ Apl̓us Act̉. iiij. Auꝝ ⁊ argentū nō eſt mihi¶ Penitens Eccl̓i. x. Pauꝑ gloriat̉ per diſciplinam. Eſaiexlviij. Elegi te in camino pauꝑtatis.¶ Captiuus. Gen̄. xlj. Creſcere me facit deus in terra paupertatis mee.¶ Illr̄atus. Prouer. xij. Melior eſt pauper ⁊ ſufficiēs ſibiqͣꝫ glorioſus ⁊ indigens pane. Eccl̓i. xiij. Pauꝑ locutꝰ eſtet dicunt: qͥs eſt hic ⁊cͣ.Pauper malus multiplex.¶ Diabolꝰ. Prouer. xiij. Egeſtas a dn̄o ī domo impij.ia ¶ Hypocrita. Apocal̓. iij. Neſcis qꝛ tu es miſer ⁊ miſerabi1lis et pauper.¶ Piger. Eccl̓i. xl. Fili tꝑe vite tue ne indigeas.¶ Maledictus. Eccl̓i. xiij. Nequiſſima paupertas in domo impij.¶ Impatiens. Prouer. xiij. Qui pauper eſt increpationēnon ſuſtinet.¶ Mendax. Eccl̓i. xiij. Execratio diuitis pauper.¶ Infirmus in f. de. Eccl̓i. xj. Eſt homo marcidꝰ egens recuperatōne plus deficiens virtute ⁊ abūdās pauꝑtate.¶ Adulter. Prouer. vj. Qui adulter eſt ꝓpter cordis inopiam perdit animā ſuam.¶ Auarus. Ieronymus. Auaro deeſt tam qd̓ habet qͣꝫ qd̓nō habet. Eccl̓i. xxxviij. Subſtātia inopis ẜm cor eiꝰ. Sicergo tripliciter intelligēdum ē (ſuꝑ egenū et pauꝑem)fidem vt dictū eſt diuinitatis in xp̄o ꝑ cōpaſſionē ad chriſtum. ꝑ cōpaſſionem ad pauꝑes ⁊ homini qͥ ſic (intelligitſuꝑ egenū ⁊ pauperē) multa bona ꝓmittit. Primū eſt bonū vite eterne qd̓ diuiditur in duo. Primū eſt habere omne bonū. de quo dicit (beatus) ille em̄ eſt btūs cui oīa optata ſuccedūt. Scd̓m eſt carere om̄i malo. de quo ſubiun⁊ git (in die mala liberabit eum dn̄s) dies mala ē dies iudincij. Eccl̓iaſtes. vij. Diē malam p̄caue que dicit̉ mala malicia pene Soph̓ .j. Dies ire dies illa dies t̓bulatōis ⁊ angſtie dies calamitatꝭ ⁊ miſerie ⁊cͣ. Scd̓o ꝓmittit ei bōa vitepn̄tis plura pͥmo gr̄am conſeruantē. vnde dicit.¶ Dominus conſeruet eum ⁊ viuificet eum⁊ beatum faciat eum in terra: ⁊ non tradateum in animam inimicorum eius.¶ Conſeruet eum) qͥ intelligit credendo Iere. v. Dn̄e oculi tui ꝓſpiciūt fidem. vel (eu) compatientē xp̄o ⁊ in ſe ⁊ inpauꝑibus. psͣ. Cuſtodit dn̄s oēs diligentes ſe (conſeruetid eſt ex toto ſeruet. Ia. ij. Qui offenderit in vno factꝰ etoīm reus. vel (cōſeruet) .i. cum illo ſeruādo ſeruet. j. Coiij. Dei adiutores ſumus. vel (conſeruet) id ē cū alijs ſeruet. Prouer. xviij. Frater qͥ adiuuat̉ a fratre. q. ciuitas fitma. Augꝰ. in regula clericoꝝ. deus qͥ habitat ī vobis. etiāiſto mō cuſtodiet nos ex vobis .i. ſi alter ſit ſollicitꝰ de altero. Scd̓o ꝓmittit eis gr̄am viuificātē dicens (⁊ viuificeeum) credentē. Abacūc. ij. Iuſtꝰ ex fide viuit. vel eū cōptientē. j. Thym̄. iiij. Pietas ad oīa vtilis ē ꝓmiſſionē hn̄svite que nūc eſt ⁊ future. Tertio gr̄aꝫ cōſumantē cū addit(et btm̄ faciet eū in ter.) id ē in pn̄ti vita. ⁊ qūo pōt hō eſſebeatꝰ in terra: ꝑ ſpem. Rom̄. viij. Spe ſalui facti ſumus.ad Coll̓. ij. In quo ⁊ reſurrexiſtis ꝑ fidem. ecce btītudo refurrectōis per fidē. Quarto liberatōeꝫ a pctīs que ſunt exſuggeſtione diaboli. vn̄ ſeqͥtur (⁊ nō tradat eū in aīam inmicoꝝ eius) .i. in voluntatē ⁊ deſideriū eoꝝ licet qn̄qꝫ tradat in manibꝰ eoꝝ ad ꝓbatiōem. nō tamē tradit in volūtateꝫ eoꝝ que ē vt ad pctm̄ ꝑducat̉. vnde Iob. .j. Ecce oīaq̄ habet in manu tua ſunt. ⁊ ſecūdo eiuſdē. ecce in manutua ē. nō dicit in volūtate. vn̄ volūtatem diaboli repͥmensſtatim ſubiūgit ibi verūtamē aīam illiꝰ ſerua. Quinto liberatōem a pctīs que ſunt ex tentatōibus carnis. vn̄ dicit.¶ Dominus oꝑem ferat illi ſuper lectū doloris eius: vniuerſum ſtratum eius verſaſtiin infirmitate eius.

¶ Suꝑ lectū do. eius) caro em̄ eſt lectus in quo delitijs diſſolueris filia vaga. ſed dn̄s īmitrendo dolorē ⁊ infirmitatem facit eſſe lectū doloris. ⁊ ſic fert oꝑa. qꝛ ſicut dicit̉ Eccle. xj. Malitie vniꝰ hore obliulonē facit luxurie maxime.et hoc ē quod ſeqͥtur (vniuerſum ſtratū eius) id ē vniuerſam carnis voluptatē (verſaſti) id ē ꝯuertiſti in anguſtiaset dolores. vel (verſaſti) id ē carnē q̄ prius ſpūi p̄erat verſaſti vt ſpūi ſubdita eſſet. Gen̄. iiij. Sub te erit appetitustuus ⁊ tu dn̄aberis illius. (in infirmitate eius) quā ei propter hoc cōtuliſti. ij. Coꝝ. xij. Uirtus in infirmitate ꝑficit̉.psͣ. Multiplicate ſunt infirmitates eoꝝ. poſtea accelerauerūt. hec etiā ſex pn̄t affignari ſex operibꝰ miſcd̓ie. de qͥbusMatth̓. xxv. que notant̉ his verſibus.¶ Uiſito. poto. cibo. redimo. tego. colligo. condo.Hoc vltimū quod ſeptimū eſt nō habetur in Mat .ſ. ſepelire mortuos. ſed in Tobia ſumit̉. de illo ergo qͥ facit oꝑamiſcd̓ie de quo expoſitū eſt (btūs qͥ intelligit ſuꝑ egenū etpau.) dicit (on̄s cōſeruet eum) qꝛ tegit (viuificet) qꝛ c̓ibat(beatū faciet) qꝛ viſitatꝭ (non tradat eum ⁊cͣ.) qꝛ redimet.(opem ferat illi) qꝛ colligit (vniuerſum ſtratu eius verſaſti in infirmitate eius) dando ſanitatē qꝛ condit. Itē qꝛ dicit nō. tm̄ (ſtratū) ſed addit (vniuerſuꝫ)¶ Notandū ꝙ multiplicit̓ dicitur lectus ſiue ſtratuꝫ. ⁊ qͦdlibet verſat dn̄s in infirmitate. videlicet caro dicit̉ lectusvt dictum eſt.¶ Item amor tꝑalium. Can̄. iij. In lectulo meo ꝑ noctesqueſiui quē diligit anīa mea. q̄ſiui ⁊ nō inueni. hunc lectulum verſat dn̄s in infirmitate hoīs. qꝛ facit tꝑalia expēdiIob. ij. Pellē pro pelle. ⁊ cuncta que habꝫ homo dabit ꝓanima ſua.¶ Item conſciētia. ps. Lauabo ꝑ ſingulas noctes lectū meum. hūc verſat dn̄s in infirmitate ꝑ ꝯfeſſioneꝫ Eccl̓i. xviij.In tꝑe infirmitatis oſtēde ꝯuerſatōem tuam. Eccl̓. xj. Irfine hoīs denudatio oꝑis illius. Lua. xv. Mulier q̄ perdiderat dragmā .i. gr̄am euertit domū ⁊ querit diligēter donec inueniat. Poſitis illis bonis q̄ promittit eis qͥ fidē criſti ⁊ cōpaſſione proximi habuerūt: propheta nō de ſe p̄ſumēs ad dei miſcd̓iam recurrit. petens ea ſibi nō ſuis meritis ſꝫ miſcd̓ia dei dari. vnde ſeqͥtur.¶ Ego dixi domine miſerere mei: ſana animam meam quia peccaui tibi.¶ Ego dixi) ⁊ ſi ego ergo ⁊ vos alij dicere debetis qͥd (domine) qͥ potens es (miſerere mei) Sap̄. xj. Miſereris omniū qꝛ oīa potes. ⁊ in collecta. Deus qͥ oīpotentiā tuā percēdo maxime ⁊ miſerēdo manifeſtas (ſana aīam meam)tu qͥ es medicus aīarum ⁊ indigeo mīa ⁊ ſanitate (qꝛ peccaui tibi) .i. contra te. q. d. Miſerere mei qꝛ cōfiteor me miſerū (ſana) qꝛ cōfiteor me egrū (miſerere) quo ad offenſedimiſſione (ſana aīam) quo ad ſeq̄le pctī deletōem. Iere.xvij. Sana me dn̄e ⁊ ſanabor. ſaluū me fac ⁊ ſaluus ero.cū autē dicit (ſana) oſtēdit ꝙ nō eſt īſanabilis plaga ſua. ſicut ecōtrario Iere. xiiij. Quare ergo ꝑcuſſiſti nos ita vtnulla ſit ſanitas: et. xxx. Ier̄. Inſanabilis fractura tua peſſima plaga tua,¶ Inimici mei dixerunt mala mihi: qn̄ morietur et peribit nomen eius.¶ Scd̓a ꝑsͣ in qua xp̄s agens de ſua paſſiōe loqͥtur de crucifixoribꝰ ſuis qͥ nō ſuꝑ egenū intellexerūt. ſꝫ tm̄ egenū hominē eum putauerūt. Et pͥmo oſtēdit eis malā voluntatēhabniſſe cū dicit (inimici mei) ps. Qui oderūt me gratis.Scd̓o oſtendit eoꝝ falſitatē dicēs (dixerūt mala mihi) ideſt cōtra me. psͣ. Locuti ſunt aduerſum me lingua doloſa.⁊ alibi. Poſuerūt .i. depoſuerūt aduerſum me mala ꝓ bonis. Tertio on̄dit roꝝ crudelitatē qua mortē illiꝰ appetebant. cū ſubiūgit (qn̄ moriet̉) ſupple dicētes (qn̄ moriet̉)pō. Captabūt in aīam iuſti ⁊ ſanguinē innocentē ꝯdemnabūt. Quarto on̄dit eoꝝ inuidiā qua nō tm̄ mortē eius ꝓcurare ſꝫ ⁊ memoriā noīs eius delere volebāt. vn̄ addit. etdicētes hoc (qn̄ peribit nomē eius) de his duobꝰ Iere. xj.Cogitauerūt ſuꝑ me ꝯſilia dicētes. Mittamꝰ lignū in panē eius. ecce de morte. Et eradamꝰ eum de terra viuētiuꝫ

Bona quecōſcqͥt̉. virintendenꝫſuꝑ egenūet pauꝑem

BPauꝑ malus multi-plex.

Allegoricede xp̄o ⁊ ſuis crucifixoribus.

Lectꝰ ſiueſtratuꝫ d̓multipl̓r.