Pſalmus

erit in fine ſine fine. Eſa. lj. Conſolabit̉ dominus ſyō gaudium ⁊l eticia inuenient̉ in ea gr̄arūactio ⁊ vox laudis. vpōt iungi ſic (⁊ dicant) iſtud quod ſequitur (ſemꝑ magnificetur dominus) id ē magnus reputet̉. ſicut in ſe magneſt: quia maior fieri nō poteſt. hoc dicāt illi (qui diligūt ſalutare tuū) id ē xp̄m. de quo Luc. ij. Quia viderunt oculſalutare tuū. hͦ eſt argumentū ꝙ charitatē debet haberevult p̄dicare. vnde Grego. Officium p̄dicationis aſſumere nō debet qͥ charitatem ad proximū non habet. Et notaꝙ ſicut in p̄dictis tribus verſibꝰ notata fuerūt tria malacordis. oris. operis. ita in hoc ſolo verſu notant̉ tria boncordis. cum dicit (exultent ⁊ letent̉) operis cum dicit (ōrentes te) oris cum dicit (⁊ dicant ⁊cͣ) ⁊ notatur infinitatmali. ꝑ hoc ꝙ malum ponit̉ in tribus verſibus. bonū aūtin vnico. Itē in hoc verſu non tm̄ tria bona ſꝫ vndecim bena tangunt̉ contra vndecim mala (exultent) cōtra accidam (letētur) contra iram (ſuꝑ te) contra cupiditatē. q. nōſuper aurum vel argentu (om̄es) contra ſingularitatem.(querētes) contra pigriciam (⁊ dicant) contra taciturnitatem cōfeſſionis ⁊ laudis (ſemꝑ) contra in terruptōnemboni (magnificet̉) contra inuidiam (dn̄s) contra ſuꝑbiā.(qui diligunt) contra odiū (ſalutare) ꝯͣ infirmitatē ſpūs.¶ Ego autem mendicus ſum ⁊ pauper: dominus ſollicitus eſt mei.¶ go autē ⁊cͣ). q. d. dico ꝙ (exultent ⁊ letent̉ ſuꝑ te omnesquerentes te) nō aliena que ſunt huiꝰ mundi ⁊ ꝙ te ſoluꝫdebeant q̄rere. ergo dicit xp̄s. on̄di eis ꝑ exemplū meū. ethoc eſt (ego autē mendicus ſum ⁊ pauper) mendicus fuitxp̄s querens ab alijs neceſſaria. nec hoc ſine om̄i neceſſitate faciebat ſicut quandoqꝫ faciūt trutāni. ⁊ ideo non dicittm̄ mendicus ſed ⁊ pauper. ij. Choꝝ. viij. Scitis gratiandomini noſtri ieſu chriſti: quoniā propter nos egenus factus eſt cū eſſet diues. hoc eſt qd̓ dicit̉ in psͣ. Simul in vnidiues ⁊ pauꝑ (⁊ dominus ſollicitus eſt mei) vnde Matiiij. Angeli acceſſerūt ⁊ miuiſtrabant ei.¶ Adiutor meus ⁊ protector meus tu es:deus meus ne tardaueris.¶ Adiutor meus) in mirabilibꝰ faciendis (⁊ protector meus) in ꝑſecutionibus illatis (tū es). q. d. in hoc apparet odominꝰ ſollicitus eſt mei: quia ⁊ adiuuat ad bonū ⁊ protegat a malo. Deut̓. xxxiij. In domino ſcutū auxilij mei (ous meus ne tardaueris) redde mihi p̄miū paſſionis vt alifortiores fiant ad patienter ſuſtinēdū: de illo merito ⁊ prmio dicitur Phyl̓. ij. Humiliauit ſemetip̄m fac. obed. vſead mortem. mortē aūt crucis. ꝓpter qd̓ ⁊ deus exaltauit:lum ⁊cͣ. Ita etiā debēt dicere imitatores xp̄i (ego aūt meidicus ſum ⁊ pauꝑ) hec em̄ duo in eis qͥ ſe xp̄i miniſtros eſe ꝓfitentur ſimul debēt eſſe. Multi em̄ ſunt mendici quipauꝑes nō ſunt: ſed mendicādo diuitias cōgregāt. vt trutanni ⁊ etiā queſtuarij p̄dicatores. ⁊ quotqͦt ſint clerici etprelati qͥ oblationes recipiūt ⁊ reqͥrūt: ⁊ ex his theſaurofaciūt vel īmoderate expendūt. pauꝑes vero ⁊ nō mendici ſunt multi pauꝑes ad lr̄am q̄ mendicare erubeſcunt. qhij non ſunt pauꝑes ſpiritu ſed re tm̄. In chriſto autem ⁊ſuis imitatoribꝰ nec pauꝑtas a mēdicitate. nec mēdicitasa pauꝑtate recedit Tertiū vero oportet habere qd̓ ſequiſcꝫ confidentiā de dn̄i ꝓuiſione. vnde dicit (dominꝰ autſollicitus ē mei) ⁊ ſic in hoc verſu notant̉ tria que deus dligit ⁊ odit eoꝝ contraria. ſicut dicit̉ Eccl̓. xxv. Tres ſpēodiuit anīa mea ⁊ aggrauor valde anīe illoꝝ diuitem mēdacem pauꝑem ſuꝑbum ſenem fatuū ⁊ inſenſatū. diuitesmēdaces ſunt qͥ mendicantes pauꝑtatem ꝓfitent̉. ſed intheſauris recondētes vel delicioſe viuentes pauꝑtatis veritatē nō habent recipiēdo pauꝑes ſunt. ſed vtendo diuites ſunt. pauꝑ ſuꝑbus eſt qͥ mendicare erubeſcit. hoc eūex ſuꝑbia eſt. ſenex fatuus eſt quicūqꝫ plenus mūdi ſapiētia q̄ ſtulticia ē apud deū. dei ſapiētie nō acqͥeſcit que dicitPrimū querite regnū dei ⁊ iuſticiā eius. ⁊ hec oīa adijciētur vobis Mat. vj. Et eradicato fundamēto eccleſie ⁊ religionis qd̓ eſt petra xp̄s diuitias dicūt eſſe fundamentuꝫ

vnde cum in aliqua eccleſia vel religione nō ſunt diuitie:dicūt ꝙ ſine fundamento eſt. ſed magis credendū eſt apoſtolo qͥ dicit. j. Choꝝ. iij. Fundamentum aliud nemo pōtponere p̄ter id qd̓ poſitū ē qd̓ eſt xp̄s ieſus. iō dicit h̓ verꝰpauꝑ (dn̄s ſolli. ē mei) iō ⁊ alibi dr̄ in psͣ. Iacta ſuꝑ dn̄mcurā tuā ⁊ ip̄e te enū. et. j. Pet̓. v. Oēm ſollicitudinē vr̄aꝫꝓijcientes in eum. qm̄ ip̄i cura eſt de vobis nec tm̄ ſollicitus ē prouidendo ſuſtētatōem ſꝫ ⁊ adiutor eſt in oꝑatione⁊ ꝓtector in tentatōe. vnde adiūgit (adiutor meꝰ ⁊ protector meus tu es) ſupple in pn̄ti: ſꝫ in futuro eris ſaluator.⁊ ne diu te caream (deus meꝰ ne tardaueris) tu ſcꝫ qͥ deꝰes ꝑ creatōnem. meus per recreatōnem (ne tardaueris)quin cito venias ad ſaluationem. Eſaie. xxxv. Puſillanimes cōfortamini nolite timere: ecce deus vr̄ vltionem acducet retributōnis deus ip̄e veniet ⁊ ſaluabit nos. primūdicit vltionem qͣꝫtum ad malos. ſed ꝙͣtum ad bonos dicitſaluabit nos. qd̓ nob̓ preſtare dignet̉ ip̄e ſaluator Ieſusxp̄s Amen.¶ Pſalmus XLEatus qui intelligit ſuper egenumeum dominus.b et pauperem: in die mala liberabit¶ Titulus. In finem pſalmus Dauid. Iſte titulus patet. ẜm autē Hiero. titulus talis eſt. In finem iutellectꝰ filijs chore. Sepe in titulis pſalmoꝝ fit mentio de filijs chore. qꝛ licet chore ꝓpter ambitōem ſuaꝫ ꝑierat. vt legit̉ Nume. xvj. Tamē qͥdam de ſuis filijs maliciā illius non ſuntimitati: ⁊ a dauid in miniſterio domus dn̄i ſunt aſſumpti.Itē ꝓpter nomīs interp̄tatōem maxime ſumit̉ in iſto titulo. chore em̄ caluaria interp̄tat̉. in quo loco crucifixus eſtdn̄s. ⁊ filij chore dicunt̉ ſpēaliter imitatores dn̄i. Unde iseſt ſenſus tituli intellectus huiꝰ pſalmi. Tendēs in finemxp̄m attribuit̉ filijs chore .i. imitatoribꝰ paſſionis xp̄i. Intentio eſt vt moneat credere in xp̄m deum ⁊ pauꝑem crucifixū reſuſcitatū. vn̄ triꝑtitus eſt psͣ. Primo ꝯmēdat eumqui xp̄m pauꝑem ⁊ egenū videns nihilominꝰ eum eē veꝝdeum credit. Scd̓o agit de paſſione ibi (inimici mei) Tercio de reſurrectōe ip̄ius ibi (tu aūt dn̄e) Dicit ergo (btūsqui intelligit ſuꝑ egenū ⁊ pauꝑem) xp̄m .i. qͥ ꝓpter hͦ quodoculis corꝑis videt eū pauꝑem ⁊ egenū. oculo fidei intelligit id qd̓ ſupra id qd̓ videt̉ eſt .ſ. diuinitatē in eo eſſe intelligit ꝑ fidem Act̉. xv. Fide purificās corda eoꝝ Matt. v.Beati mūdo corde qm̄ ipſi deū videbūt (ſuꝑ egenū ⁊ pauperē) xp̄s fuit egenus ⁊ paup. ẜm ꝙ predictū eſt ibi. Egoaūt mendicus ſum ⁊ pauꝑ. Et ſuꝑ iſtū etiā debemꝰ intelligere .i. in eū vt recogitemus qͥd ꝓ nobis fecerit. vn̄ Eccl̓i.xxix. Gr̄am fideiuſſoris ne obliuiſcaris. dedit em̄ ꝓ te animā ſuā. ſed ſicut dr̄ Eſa. lvij. Iuſtus perit ⁊ nō eſt qͥ recogitet in corde ſuo. Pōt etiā ſic legi (btūs qͥ intelligit ſuperegenū ⁊ pau.) .i. ſuꝑ xp̄m qͥ egenus ⁊ pauꝑ eſt in membrisſuis. ſicut dicturꝰ eſt in iudicio. vn̄ Mat. xxv. Nudus fui⁊ coopuiſtis me ⁊cͣ. Et itē qd̓ vni ex minimis meis feciſtꝭ.mihi feciſtis. ſꝫ multi ſunt qͥ nolunt intelligere ſuꝑ iſtū egenū. ſꝫ ſatis attenti ſunt ſuꝑ eū diuitē. vn̄ dicit Augꝰ. Xp̄usdonat ⁊ eget qn̄ donat vis acciꝑe. qn̄ egēt nō vis dare. velſic. (ſuꝑ egenū ⁊ pau.) quēcūqꝫ. ⁊ dicit (intelligit) qꝛ maiꝰeſt dare aīam ꝯpatiēdo qͣꝫ pecuniā Eſa. lviij. Cū effuderꝭeſuriēti aīam tuā ⁊ aīam afflictā repleueris: oriet̉ in tenebris lux tua. ⁊ debemꝰ intelligere ſuꝑ eū quod ē eiuſdē nature nobiſcū ⁊ eiuſdē cōditiōis. ⁊ de eodē luto Iob. xxxiij.De eodem quoqꝫ luto ego formatꝰ ſum.¶ Et notandū ꝙ dr̄ pauꝑ bonus et malus. et vterqꝫ mul-tipliciter.¶ Ad litteram Deut̓. xv. Non deerunt pauperes in terra plehabitatōnis tue.¶ Xp̄s. ij. Coꝝ. viij. Propter nos egenus factus eſt. Matthei. viij. Filius hoīs nō habet vbi caput reclinet.¶ Clauſtralis. ij. Coꝝ. vj. Tanqͣꝫ nihil habentes. Matth̓.xix. Ecce nos reliqͥmus om̄ia.¶ Quilibet humilis. Mat. v. Beati pauꝑes ſpiritu. Eſa.

Tres ſpēshominumodit deus.

Moralit̓.

24

Pauꝑ bonus multiplex

Psͣ. 4. j