Pſalmus

p̄dicat oꝑari nō curat. Greg. Prelatus cum nō agit bonque loquit̉ ei ⁊ ſermo ſubtrahit̉ ne loqui audeat ip̄e q̄ nōoꝑatur ⁊ idē loquentꝭ auctoritas ꝑditur cū vox oꝑe nō adiuuat̉: ⁊ qꝛ quādoqꝫ qd̓ ab oībus rectū videt̉: iō ſubtiliusintuenti reprobat̉: iō ſubiūgit (tū ſciſti) ꝙ p̄dicta vera ſintij. Coꝝ. ij. Sicut ex deo cora deo in xp̄o loqͥmur: ſed ſunnōnulli qͥ non prohibent labia ſua actu vel volūtate contraria: ſꝫ tamē negligētia vel nimia vtilitate: bona q̄ ſciūtalijs nō cōmunicant: ⁊ licꝫ pͥmi plus peccent: hij tamenpeccato nō ſunt immunes: vnde dicit Grego. in paſtoraqui magnis muneribꝰ ditati: parere vtilitati ꝓximorū inp̄dicatione refugiūt ſi diſtricte iudicent̉ ex tantis proculdubio rei ſunt quātis ad publicū venientes prodeſſe poterūt: iō xp̄s dicit ⁊ quilibet p̄dicator dicere dꝫ qd̓ ſequit̉¶ Iuſticiam tuam non abſcondi in cordemeo: veritatem tuam ⁊ ſalutare tuum dixi¶ Iuſticiā tuam non abſcondi in corde meo). q. d. iuſtioam quā cognoui non ꝑ negligentiā aut nimiā humilitatēp̄dicare diſſimulaui. Prouer. xj. Qui abſcondit frumētmaledicet̉ in populis (veritatē tuam ⁊ ſalutare tuū dixiveritas cōſiſtit in promiſſorū adimpletiōe: ſalutare in ſanctorū glorificatione: predicare ergo debemus iuſticiaꝫ: vtopere ꝑficiatur (veritatē) vt credatur (ſalutare) vt diligatur. Primū reſpicit ſpem. Secundū fidē. Tertiū charitatem. Iuſticia p̄dicanda eſt iniuſtis: vertas ignorantibuſalutare deſperantibus. Sunt ⁊ aliqui nec ꝓpter cōtrarivoluntatē aut vitaꝫ neqꝫ ꝓpter negligentiā aut nimiā humilitatē dimittunt p̄dicare veritatē: ſed ꝓpter timorē: vnde ⁊ hoc remouet ⁊ excludit cum ſubiungit.¶ Non abſcondi miſericordiam tuā: et veritatem tuam a concilio multo.¶ A conſilio multo). i ꝓpter timorē cōcilij multi nō dimiſi quin predicarē (miſericordiā tuā ⁊ veritatē tuā) ⁊ docerem hoīes venire ad te ꝑ vias tuas: quia vniuerſe vie dn̄miſericordia ⁊ veritas: in miſericordia venit querere ⁊ ſauū facere quod perierat: ſicut dr̄ Lu. xix. In veritate veniet ad iudiciū. Eſa. iij. Dominus ad iudiciū veniet cum ſenioribus populi ſui .i. cum apoſtolis ⁊ euangelicis viris.qui cū eo iudicabunt ⁊ bene cōiungit iſta duo .ſ. miſericordiam ⁊ veritatē vt ſimul ſint vinū ⁊ oleuꝫ de qͥbus Lu. x.Utrunqꝫ em̄ cū altero eſt p̄dicandū ne aut reſpectus miſericordie ſolius moueat ad p̄ſumptionē aut reſpectꝰ veritatis mittat in deſperationē: ſed cū vinū pungit ⁊ oleulenit ſanant̉ vulnera: vt ibi dicit̉ Lu. x. Unde ī pſal. Saluauit ſibi dextera eius ⁊ brachiū ſanctū eius: ecce ſanitas⁊ poſtea addit de vino oleo: notū fecit dn̄s ſalutare ſuuꝫecce oleum in conſpectu gentiū reuelauit iuſticiam ſuaꝫecce vinū: vnde expreſſius ſubiungit. recordatus eſt miſericordie ſue ⁊ veritatis ſue domui iſrael. ⁊ alibi. Memorero Raab ⁊ babylonis .i. memorabor .i. reducam ad memoriā audientiū raab in qua notatur miſericordia: ⁊ babylonē in qua notatur punitio. hec ergo omīa non debetp̄dicator tacere propter timorē concilij: ſicut nec dominꝰMath̓. xxiij. Ue vob̓ ſcribe ⁊ phariſei ⁊cͣ. ⁊ apoſtoli. Act̉iiij. Non poſſumus que vidimus ⁊ audiuimus nō loqupoſtqͣꝫ de p̄dicatione ſua locutus eſt chriſtus conuertit ſead orandū pro ſe homīe ⁊ pro membris ⁊ hoc neceſſe fuit: quia predicatio veritatꝭ occaſio fuit quare impij cōtrachriſtū ⁊ ſuos ſeuierunt: vnde dicit.¶ Tu autem domine ne longe facias miſerationes tuas a me miſericordia tua et veritas tua ſemper ſuſceperunt me.¶ O domine pater ne longe facias) .i. ne remoueas (miſerationes tuas a me) hoīe ⁊ a mēbris meis ⁊ probat perconſuetudinē miſerendi ⁊ per veritatē promittentis ꝙ deus pater debꝫ miſereri: vnde dicit (miſericordia) tua quetibi innata eſt (⁊ veritas tua ſemꝑ ſuſceperūt me) i. nunqͣꝫ defuit mihi miſericordia cōpatiens ⁊ miſerationes promittens nec veritas promiſſa ſoluens: probat etiam ideꝫper miſerias quas patit̉: vnde addit.

¶ Quoniam circūdederunt me mala quorum non eſt numerus: comprehenderuntme iniquitates mee ⁊ non potui vt viderē.¶ Circūdederunt me mala) .i. pene quorū non eſt numerus. Eſa. xxij. Coronans coronabit te tribulatiōe. ps. Circūdederūt me dolores mortis: ⁊ quare iſta paſſus ſit oſtēdit: qꝛ ꝓpter peccata noſtra vnde ſubiungit (cōprehenderūt me iniquitates mee) .i. meorū .i. ꝓpter peccata ipſoruꝫcōprehenſus ſum ⁊ punitus. Tren̄. iiij. Spūs oris noſtrichriſtus captus eſt in peccatis noſtris: ⁊ iō (iniquitatesdicit etiā ſuas eſſe: qꝛ licꝫ nō perpetrauerit culpam tamēportauit penā. psͣ. que nō rapui tunc exoluebam (⁊ nō potui) .i. ita me tractare ꝑmiſi ac ſi impotens eſſem: vn̄ dicebant. Math̓. xxvj. Seip̄m nō pōt ſaluū facere: ⁊ hͦ (vt viderē) fructū paſſionis mee. Eſa. liij. Si poſuerit animamſuā pro peccato videbit ſemē longeuū: vel ſic (nō potui vividerē) .i. nō potui videre: quia ita viliter tractauerūt eūꝙ velata facie dabant ei alapas: ⁊ dicebant: ꝓphetiza nobis xp̄e quis eſt qͥ te percuſſit Math̓. xxvj.¶ Multiplicate ſunt ſuper capillos capitis mei: et cor meum dereliquit me.¶ Multiplicate ſunt iniqͥ.) in mēbris ⁊ pene in me (ſuꝑcapillos capitis mei) q. d. infinite fuerūt nec in his ꝑſecutionibus cōſolationē habui: qꝛ (⁊ cor meū dereliquit me)id eſt apoſtoli qͥ intimi mihi erant: ⁊ in qͥbus vita eccleſiecōſiſtebat: de qͥbus etiā alibi dicit̉: factū eſt cor meū tanqͣꝫcera liqueſcens ⁊ quod dereliquerint dn̄m: p̄dixit dn̄s eisIoh̓ .xvj. Uenit hora vt diſpergamini vnuſquiſqꝫ ī ſua ⁊me ſolū relinquatis. Iob. xix. Dereliquerūt me propinqͥmei ⁊ qui me nouerāt obliti ſunt mei. oſtenſis miſerijs petit chriſtus liberari dicens.¶ Complaceat tibi domīe vt eruas me: domine ad adiuuandum me reſpice.¶ Cōplaceat) .i. ſimul placeat (tibi vt eruas me) de manibus eorū. q. d. ſicut placet tibi vt me flagelles ita etiā cumhoc placeat (tibi vt eruas me) ⁊ ſic facit dn̄s: vnde Prouer. iij. Queꝫ em̄ diligit dn̄s corripit ⁊ quaſi pater in filiocōplacet ſibi. Iob. v. Increpationē dn̄i ne reprobes quiaipſe vulnerat ⁊ medet̉ ꝑcutit ⁊ manus eius ſanabūt ⁊ vtinterim in tribulatiōe non deficiā (dn̄e ad adiuuandū mereſpice) oculo miſericordie. psͣ. Deus ne elongeris a me:deus meus in auxiliū meū reſpice. Ita etiā debet dicere p̄dicator vt poſtqͣꝫ p̄dicauit conuertat ſe ad orationē ⁊ defectus ſuos recognoſcat: ⁊ poſtqͣꝫ miſit rhetia in capturaꝫlauare etiā rhetia ⁊ reficere nō omittat: ſed dicat (tu aūtdn̄e ne longe facias miſeratiōes tuas a me). q. d. qui p̄dicat miſcd̓iam dignus eſt vt fiat ei miſericordia: ẜm qd̓ ꝓmittit dn̄s Hiere. xv. Si cōuerteris conuertā te ⁊ ante faciē meā ſtabis: hoc allegat psͣ. dicēs. Veniant mihi miſerationes tue ⁊ viuā qꝛ lex tua meditatio mea eſt: ab impijsaūt longe eſt miſericordia: ẜm qd̓ dicit̉ Prouer. xv. Longe eſt dn̄s ab impijs: ⁊ in pſal. Longe eſt a peccatoribꝰ ſalus: penitētes etiā de longe reſpicit dn̄s ⁊ prope facit eſſemiſericordiā ſuam: ẜm qd̓ dicit̉ Lu. xv. De filio prodigoCū adhuc longe eſſet: vidit illū pater ipſius ⁊ miſericordia motus eſt ⁊ occurrens cecidit ſupra collū eius ⁊ oſculatus eſt eum. Tren̄. iij. Si abierit ⁊ miſerebit̉ ſcd̓m multitudinē miſerationū tuarū: vt autē facilius impetret qd̓poſtulat de iam receptis ſe gratū ⁊ memorē eſſe demonſtrat dicens (miſericordia tua ⁊ veritas tua ſemꝑ ſuſceperunt me) miſericordia ſuſcipit fugientē mala mundi: vnde. j. Reg. xxij. Euadens abyathar fugit ad dauid: ⁊ ait eidauid Mane mecū ne timeas: ſi quis queſierit animammeā: queret ⁊ animā tuam (veritas) ſuſcipit ſequentembona celi. Sap̄. iij. Qui confidūt in illum intelligerent veritatem. Auguſti. Proijce te in deū: nō em̄ ita crudelis eſtvt ſe ſubtrahat: ⁊ te cadere ꝑmittat. Poſtea exponit ſuaꝫneceſſitatē ſubiungens (quoniā circūdederunt). q. d. indigeo miſerationibus qꝛ miſer ſum (qm̄ circūdederunt memala) pene ⁊ culpe. Tren̄. j. In circūitū eius hoſtes eius

AllegoriceDe xp̄o.

14

13

Moralit̓.

MDe miſercordia dei.