TrigeſimuſnonusL

XCV

vt iam no hominū deſiderijs: ſed voluntati dei qd̓ reliquieſt in carne viuat temporis. Quintus fuit confirmatio infide chriſti: vnde ſequitur.¶ Et ſtatuit ſupra petram pedes meos: etdirexit greſſus meos.¶ Statuit) .i. ſtabiles fecit (ſupra petrā) chriſtū qͥ vt dicicit̉. j. Coꝝ. x. Petra erat xp̄us (pedes meos) apl̓os qͥ fuerūt pedes eccl̓ie: qꝛ eā portauerūt ſuſtinētes pōdus dieieſtus. Eccl̓i. xxxj. Pedes firmi ſuꝑ plantas ſtabilis muliris fundamēta eterna ſuꝑ petrā ſolidā: ecce h̓ habet̉ de eocleſia q̄ eſt ſtabilis mulier. ⁊ de apoſtolis qͥ ſunt pedes efundamēta ⁊ de xp̄o qͥ eſt petra ſolida: ⁊ de ſtabilitiōe apſtolorū ſupra iſtā petrā. Sextus ꝓuentus eſt directio viꝑadiſi: vn̄ dicit (⁊ direxit greſſus meos) dādo ꝯſiliū volūtarie pauꝑtatꝭ: ſeruare em̄ mādata via erat: ⁊ adhuc ē d̓cens ad patria: ſꝫ tn̄ vadit circūeundo ꝑ tꝑalia ⁊ ſollicitudines huiꝰ mūdi: ſeruare aūt ꝯſilia ſemita recta eſt in quadirexit greſſus apl̓oꝝ ⁊ totius eccl̓ie que in volūtaria parpertate ⁊ cōmunitate fundata fuit de via q̄rebat ille adoieſcēs qͥ dixit dn̄o. Math̓. xix. Quid faciā vt vitā eternahabeā: ⁊ dn̄s viā docuit eū cū ſubiūxit: ſi vis ad vitā ingredi ſerua mādata: greſſus aūt eius volens dirigere in ſentis cōſilioꝝ adiūxit: ſi vis ꝑfectus eſſe vade ⁊ vende oīahabes ⁊ da pauꝑibus ⁊ veni ſequere me: ille ꝟo dirigi noluit: vn̄ ibi ſequit̉: cū audiſſet adoleſcens verba hec abijtriſtis. Erat aūt habens multas poſſeſſiōes: ⁊ in hoc mutos hꝫ hodie ſequaces: ſꝫ dauid directus dei volebat iſtaꝫſequi cū dicebat: legeꝫ pone mihi in via tua ⁊ dirige me inſemita recta ꝓpter nomē tuū quod eſt ieſus vt me ſaluēsSeptimꝰ ꝓuetus eſt leticia ⁊ laus de noua gr̄a: vn̄ ſeqͥt̉¶ Et immiſit in os meum canticum nouumcarmen deo noſtro.¶ Et immiſit in os meuꝫ) .i. ita me intus repleuit gaudiovt in ore canticū aſſumo (nouū) qꝛ pro nouis: vn̄ in pſalCantate dn̄o canticū nouū qꝛ mirabilia fecit .ſ. noua. Noua em̄ ſolēt homīes admirari: nouū fecit dn̄s in chriſti cōceptione qꝛ cōceptus eſt ſine virili ſemīe. Nouū in natiuitate qꝛ de virgine natus eſt. Nouū in predicatione. Beat.pauperes ſpū mandatū nouū do vobis ⁊cͣ. et ita in omnibus factis eius noua poſſunt inueniri: vn̄ eccleſia nouumcanticū incepit cantare. Octauus eſt leticia ⁊ gratiarumactio in tribulatiōibus: vn̄ addit (carmē deo noſtro) Iobxxxv. Qui dedit carmina in nocte .i. leticiā ⁊ gratiaruactionē in tribulationē. Act̉. v. Ibant apl̓i gaudentes a conſpectu concilij: qm̄ digni habiti ſunt pro noīe ieſu cōtumeliāpati. Nonus eſt cōuerſio aliorum: vn̄ ſubiungit.¶ Uidebunt multi et timebunt ⁊ ſperabūtin domino.¶ Uidebūt multi) me laudantē deū cantico ⁊ carmine ſupradicto (⁊ timebūt ſibi) qꝛ nō ſimiliter faciāt: ſꝫ tn̄ non deſperabūt: ſed (⁊ ſperabūt in dn̄o) hec em̄ duo faciūt hominē cōuerti ad deū ſcꝫ ſpes ⁊ timor: ⁊ altero deficiente nonpōt cōuerti: ꝓpter qd̓ dicit̉ Deut̓. xxiiij. Non accipies loco pignoris inferiorē aut ſuperiorē molam. Poſtea oſtendit beatū eſſe illū qͥ ſi conuertit̉: vn̄ addit.¶ Beatus vir cuiꝰ eſt nomen domini ſpeseius ⁊ non reſpexit in vanitates ⁊ inſaniasfalſas:¶ Beatus cuius nomē dn̄i) .i. xp̄s (eſt ſpes eius) .i. cōuertit ſe ad fidē chriſtianā ſperās ſe in ea ſaluari: quia de duobus populis cōuerſi ſunt ſcꝫ de iudeis ⁊ gentibus: bene ſequit̉ (et non reſpexit) .i. confidentiā non habuit (in vanitates) .i. in cerimonias que non ſunt niſi vanitas et vmbra fuerunt eorū que ſunt in nouo teſtamēto (et inſaniasfalſas) .i. ad ſimulacra ⁊ ydola que colere contra rationēeſt ⁊ inſania qꝛ falſa ſunt: nec eſt ibi veritas aliqua .j. Chorinth̓. viij. Scimus quoniā nihil eſt ydoluꝫ in mundo. Etpoſſet querere iudeus vel gentilis ⁊ chriſtus nunqͥd ipſeverus deus: vnde ſubiungit probationem ꝙ chriſtus ſitdeus dicens.

¶ Multa feciſti tu domine deus meus mirabilia tua: et cogitationibus tuis non eſtqui ſimilis ſit tibi.¶ Multa feciſti tu) nō alius (dn̄e) deus meus (mirabiliatua) .i. mirabilia oꝑa tua celū ⁊ terrā creando tot miracula in aduētu tuo faciendo: ⁊ ex hoc manifeſtū eſt te eſſe deum: quia nullus poſſet hec facere niſi deus. ps. Mirabilia teſtimonia tuā. Ioh̓. v. Ipſa oꝑa q̄ ego facio teſtimoniū ꝑhibēt de me: nec feciſti iſta auxilio aut conſilio hominū ſed tua ſapiētia ⁊ diſpoſitiōe: vn̄ addit (⁊ cogitationibus tuis) .i. tua ꝓuidentia ⁊ ſapiētia ſupple feciſti illa mirabilia. Eſa. xxv. Dn̄e deus meus es tu exaltabor ⁊ confitebor nomini tuo: qm̄ feciſti mirabilia ⁊ cogitatiōes antiquas fideles animi ⁊ ne dicat iudeus vel getilis ꝙ ſimiliter poſſet alius .ſ. moyſes vel machometus facere: ſequit̉(nō eſt qui ſimilis ſit tibi) quia tuum velle facere eſt. Iobxxvj. Ecce deus excelſus in fortitudine ſua ⁊ nullus ei ſimilis in legiſlatoribus: quia nec moyſes qui fuit legiſlatoriudeorū nec machomētus qͥ fuit legiſlator gentiū. Moraliter dicit quilibet cōtemptor temporaliū (expectans expectaui dn̄m). q. d. licꝫ alij expectent quādoqꝫ nō tamen expectant dominū ſed alia: vn̄ notandum ꝙ deus expectathominē ⁊ homo bonus expectat dominū: ⁊ mali homīesexpectant alia vt patet in ſequentibus.¶ Deus expectat hominem ad penitentiā. Eſaie. xxx. Expectat dominius vt miſereatur noſtri.ut¶ Bonus homo expectat dei filiuꝫ vt redemptorē Abac.h.ij. Si mora fecerit expecta eum.¶ Ut iudicē. Lu. xij. Et vos ſimiles hominibus. ex. do. ſu. nHeb̓. x. Terribilis eſt quedā expectatio iudicij.¶ Ut glorificatorem. Soph̓. iij. Fxpecta me dicit dominꝰ pin die reſurrectionis mee in futurum.¶ Vt benefactorem. Hiere. xiiij. Tibi expectauimus expectatio iſrael.¶ Vt hereditatem. Tren̄. iij. Pars mea dominus dixitanima mea propterea expectabo illum.¶ Gloriam creatam. ij. Pet̓. iij. Nouos celos ⁊ nouā terram ⁊ promiſſa ipſius expectamus.¶ Conuerſionem malorum. Eſa. lix. Expectamus iudicium ⁊ non eſt. ſalutem ⁊ elongata eſt a nobis.¶ Malus homo expectat.¶ Uindictā. Prouer. xj. Preſtolatio impiorū furor.¶ Felicitatem terrenam. Iob. xxx. Expectabam bona etvenerunt mihi mala. Prouerb̓. xj. Expectatio ſollicitorūperibit.¶ Plagas bonorū. Act̉. xij. Nunc ſcio vere quia mi. dominus an. ſu. ⁊ eri. me. de ma. hero. ⁊ de omni expectatione plebis iudeorū. Tren̄. ij. En iſta eſt dies quā expectabamus inuenimus vidimus.¶ Iudeus expectat.¶ Meſſiaꝫ cū aſino. de quo Gen̄. xxij. Expectate hic cumaſino.¶ Omnis creatura ſimiliter expectat.¶ Ad Ro. viij. Expectatio creature ī reuelatiōe filioꝝ deiContēptis gͦ alijs dicit vir iuſtus (expectās expectaui dominū) ⁊ in gn̓atiōe verbi etiā natura deſideriū expectantꝭ⁊ lōganimitas. Dn̄s aūt quē expectaui non cōfundit meab expectatiōe mea: ſꝫ ⁊ intēdit mihi. ps. Oculi dn̄i ſuꝑ iuſtos ⁊ aures eius in p̄ces eoꝝ: nō tm̄ intendit ſꝫ efficaciter(exaudiuit ꝑces meas) .i. ad effectuꝫ audiuit: vt .ſ. faceretqd̓ petebat̉: vn̄ in ſeq̄ntibus exponit que ſunt illa dicens(et eduxit me de lacu miſerie ⁊ de luto fecis) .i. de peccato quod dr̄ lacus hoc qd̓ ſicut defacili cadit hō in lacū ſednō defacili exit. ſic in peccato defacili cadit ⁊ per ſe. ſed nōdefacili ⁊ nec per ſe reſurgit. ps. Spūs vadens ⁊ non rediens: hoc ſignificatū eſt in hoc ꝙ filij iſrael defacili ingreſſiſunt in egyptū. Gen̄. xlvj. Sed cū maxima difficultate exierunt: ⁊ non ꝑ ſe: ſed dei auxilio: vt habet̉ a pͥncipio exodi vſqꝫ ad. xv. capl̓m. dicit̉ autem non tm̄ lacus ſed lacusmiſerie: qꝛ per pctm̄ fit homo miſer amiſſis oībus bonisq̄ ante habebat ſicut ecōtrario iuſticia ditat: vn̄ Prouer.

Moralit̓.

Qualit deus expectat̉hoīem ⁊ bonus hō deūmultipl̓r homines autēmali iudeꝰ⁊ omīs creatura expectant alia.

Quare peccatum dr̄ lacus miſerieet lutum fecis.