Pſalmus

ſuū ſicut predictum eſt: vnde Eſa. lix. Telas aranearumtexuerunt.¶ Exaudi orationē meā dn̄e: ⁊ deprecationem meā auribus ꝑcipe lachrymas meas¶ Exaudi orationē) Tertia ꝑs in qua pͥmo petit ſibi deūadeſſe inter p̄dicta mala. Et pͥmo ſupplicat voce̓ cū dicit.(exaudi) .i. efficaciter audi orationē meā. Scd̓o mētis denotiōe cū ſubiūgit (⁊ dep̄cationē meā) Tertio lachrymarū effuſione cū addit (auribus percipe lachrymas measid eſt diligent̓ attēde lachrymas qͣs licꝫ tranſileā: effundopro incolatu huiꝰ miſerie ⁊ pro dilatōne patrie. Itē notaip̄ ꝙ oratio ⁊ dep̄catio dicūt duos termīos: oratio em̄ eſt adut bonū acqͥrendū. dep̄catio ad malū amouendū: lachrymerꝟo ad vtrūqꝫ quaſi condimentū: ſꝫ quō poſſunt lachrymela auribus ꝑcipere. Solutio in hoc innuit ꝙ apud deū ideꝫeſt audibile ⁊ viſibile Tren̄. iij. Deducāt oculi mei lachrꝰyili mas: ⁊ nō taceat pupilla oculi mei. Eccl̓es. xxxv. Lachryme vidue deſcendūt ad maxillā ⁊ exclamatio earū ſuꝑ dee ducentē eas. Nos etiā debemus effundere lachrymas q̄druplices .ſ. ꝓ peccatis ꝓprijs pro peccatꝭ alienis ꝓ incoī latu huiꝰ miſerie ꝓ dilatione patrie. Prime lachryme petūt veniā. Secūde clementiā. Tertie ꝯſolationē. Quarteꝓmiſſorū exhibitionē. Sed poſſet modo dn̄s ei reſpondere qͥd petis qꝛ oras ⁊ dep̄caris ⁊ lachrymaris: vn̄ ip̄e aperit qͥd petat .ſ. iocunditatē mētis. dicēs (ne ſileas) o domine: ſed ſicut dr̄ Cant̓. ij. Sonet vox tua in auribus meisloquit̉ aūt dn̄s pacē q̄ iocundā reddit cōſcīam. psͣ. Audi.qͥd loquat̉ in me dn̄s deꝰ: qm̄ loquet̉ pacē in plebē ſuamvere in plebē ſuā q̄ ſua nō dyaboli eſt: vn̄ addit (⁊ ſuꝑ ſanctos ſuos ⁊cͣ) ⁊ hoc allegat hic iſte tranſiliens dicens.¶ Ne ſileas quoniam aduena ego ſum apud te ⁊ peregrinus: ſicut oēs patres mei.¶ Ne ſileas) quaſi dicat oīa iſta reliqui tꝑalia regnū huius mūdi in qͦ natus ſum filius ire reliqͥ ⁊ contemno vt toſequar: ⁊ oſtēdit hic duplex meritū. Primuꝫ eſt tranſitusde regno mūdi ad regnū chriſti qd̓ notat̉ cū dicit (qm̄ aduena ego ſum) a regno mūdi (apud te) morans ꝑ ſpemdeſideriū (aduena) em̄ dr̄ qui de patria ſua recedēs: alibimorat̉. Scd̓m meritū eſt tranſitus de virtute in ꝟtutemqd̓ notat̉ cū dicit (⁊ ꝑegrinus) ꝑegrinus em̄ vadit de hoſpitio in hoſpitiū donec ꝑueniat ad locū qͦ tendit: ſic faciq̄ bene tranſilit. psͣ. Ibūt de ꝟtute in virtutē donec videbtur deus deoꝝ in ſyon: ecce terminus ꝑegrinationis. Pmū meritū ꝑtinet ad incipiētes. Secūdum ad ꝓficient.qd̓ aūt addit (ſicut oēs pres noſtri) ꝑtinet ad ꝑfectos.d. nō ad horā vel ad modicū ſum aduena ⁊ ꝑegrinus: ſedſimpliciter ⁊ ꝑfecte (ſicut omēs pr̄es noſtri. Deut̓. xxxiij.Perfectio tua ⁊ doctrina tua a viro ſancto tuo quē probaſti in tēptatione ⁊cͣ. Eccl̓i. xliiij. Noe inuētus eſt ꝑfectꝰ iuſtus: hec tria tangunt̉ .j. Pe. ij. Obſecro vos tanqͣꝫ aduenas ⁊ ꝑegrinos abſtinere vos a carnalibus deſiderijs: ecce aꝑte de duobus pͥmis. De tertio aūt qd̓ ad ꝑfectioneꝫꝑtinet addit cōuerſationē veſtrā inter gētes habentes bonā. Qui em̄ inter gentiliter viuentes bene cōuerſant̉ perfectus eſt: ſicut loth in ſodomis: imꝑfectus em̄ cito cōfomat ſe vite eorā inter quos habitat ẜm qd̓ dicit̉ in psͣ. Ecōmixti ſunt inter gentes ⁊ didicerūt oꝑa eorum ⁊ ſeruirūt ſculptilibus eorū ⁊cͣ. Senecͣ. Socrati ⁊ Lelio bonitatem ſua diſſimilis multitudo excutere potuiſſet: qꝛ ꝟo n̄eſt homo qͥ nō peccet ⁊ pctm̄ tranſilientē impedit: iō in fine petit remiſſionē peccatorū vt expedite ⁊ ſine obſtaculo poſſit tranſilire: vnde dicit.¶ Remitte mihi vt refrigerer: priuſqͣꝫ abeam et amplius non ero.¶ Remitte mihi) peccata mea (vt refrigerer) pecctū em̄ignis ſunt ⁊ incendunt hominē. pſal. Incenſa ignis ⁊ ſuffoſſa (vel remitte) .i. iteruꝫ mitte gratiam cooperantē (vrefrigerer) ab eſtu culpe ⁊ pene: gratia em̄ culpā fugat etpenam mitigat: gratia quippe eſt ros. de quo Eccl̓i. xviij.Medicina omniū in feſtinatione nebule obuians ros ab

ardore venienti humilē efficiet eū: hec nebula eſt chriſti incarnatio: ros eſt ſpūſſancti gratia: humilitas autē facit penā leuius portari (remitte vt refrigerer) dico hic qͥa poſtmortē non eſt remiſſio neqꝫ refrigeriū: vt patet in diuite. qͥnec guttam aque potuit habere ad refrigerandū linguamſuam: ⁊ hoc eſt qd̓ ſequit̉ (priuſqͣꝫ abeam) .i. eaꝫ a via huius vite (⁊ ampliꝰ nō ero) ſupple ſi ſine remiſſione abieroobiero (ampliꝰ nō ero) qꝛ male ero ⁊ male eſſe nō eſt eſſevnde Ezech̓. xxviij. Nihil factus es ⁊ nō eris in perpetuum quia in pena erūt tales ſocij dyaboli: qui dicit̉ nō eſſequia male eſt. Iob. xviij. Habitent in tabernaculo illiusſocij eius qui non eſt.¶ Pſalmus XXXIXXpectans expectaui dominum etintendit mihi.¶ Titulus in finē pſal. dauid. Finis dicit̉ cōſumptionis: vt finita eſt expenſa. Item cōſummatiōis vtfinitus eſt liber .i. conſūmatus: ſed finis conſūmatiōis duplex dicit̉ .ſ. finis conſumens ⁊ finis conſūmatus. Finiscōſumans eſt iuſticia in pn̄ti vel nouuꝫ te. in quo iuſticiadocet̉: finis cōſummatus eterna beatitudo: ⁊ eſt ſenſus tituli. ps. iſte attribuit̉ dauid .i. chriſto vel cuilibet mēbro eccleſie dirigens nos in finē cōſumantem .ſ. iuſticiā: ꝑ quaꝫvenit̉ ad finē ⁊ cōſummatū ſeculi .ſ. beatitudinē: vel in finē .i. noun̄ teſtamentū cōſumans in quo terminat̉ vetusIn hebreo habet̉ pro victoria. psͣ. dauid. qd̓ bene huic qd̓hic habemus cōpetit: qꝛ per victoriā venit̉ ad finē. intention monet legētes vt relictis figuris legis ⁊ ſuperſtitioneydolatrie ad nouū teſtamentū accedant. Modus tripartitus eſt. psͣ. Primo oſtendit eccl̓iam expectaſſe chriſti incarnationē ⁊ habuiſſe eam ⁊ a xp̄o nouū teſtamentuꝫ qd̓multi locuti ſunt ꝑ qd̓ reprobāt̉ ſuperſtitiones. Inuitatetiā ad mirabilia dei. Secūdo exponit illa mirabilia queſunt incarnatio iuſticia p̄dicatio liberatio hominū ab iniquitatibus cōfuſio inimicoꝝ leticia ſperantiū ibi annūciaui. Eccleſia ergo dicit in ꝑſona antiquorū (expectās expectaui dominū). Primo ergo oſtendit̉ deſideriū eccl̓ie cuꝫdicit (expectans). Secūdo longanimitas eccleſie in diu ⁊patienter expectando cum replicat (expectaui) quid (dominū) incarnandū. Abac. ij. Si mora fecerit expecta eumquia veniens veniet ⁊ nō tardabit. Eſa. xxv. Ecce domi­ Prnus deus noſter iſte expectauimꝰ eū ⁊ ſaluabit nos. Ter ſiutio oſtendit prouētus huius expectatiōis. Primus eſt in­ de acarnatio cum dicit: ⁊ intendit mihi dominus: quaſi dicat. xp̄inō ſum fraudatus a deſiderio meo. psͣ. Intēde mihi ⁊ ex­ muaudi me. Secundus ꝓuētus eſt petitionū exauditio: vnde dicit¶ Et exaudiuit preces meas: et eduxit mede lacu miſerie et de luto fecis.¶ Et exaudiuit preces meas) quibus. ſcꝫ rogabam vt veniret: vnde dicit in pſal. Propter miſeriam inopum et gemitū pauperum nunc exurgam dicit dominus. Iteꝫ hocverificatum fuit quando apoſtoli ⁊ ſancti orantes faciebant miracula et nihil eis negabat dominus ſicut promiſerat eis Iohā. xvj. Si quid petieritis patrem meū in nomine meo dabit vobis. Tertius prouētus eſt liberatio eorum qui erāt in limbo: vnde dicit (et eduxit me). id eſt extra duxit (de lacu miſerie). id eſt de limbo vbi tenebāturet erat eis miſeria non videre deum quem deſiderabant.Zacha. ix. Tu quoqꝫ in ſanguīe teſtamēti tui: emiſiſti vinctos tuos de lacu in quo non eſt aqua. Quartus prouentus fuit: quia qͣntum in ip̄o fuit docuit nos exire de ſubiectione carnalium concupiſcentiarum: vnde addit (et deluto fecis). id eſt de peccatis carnalibus qui dicuntur lutum: quia fetent. ad litteram: ⁊ conculcantur. id eſt hominem reddunt conculcatum ⁊ vilem per infamiam: ab hischriſtus ſuo exemplo nos docuit exire qͥ in carne ſua omnem paſſionem ſuſtinuit et omnes delitias fugit: vnde. jͣ.Pet̓. iiij. Chriſto igitur in carne paſſo ⁊ vos eadem cogitationearmamini: qꝛ qui paſſus eſt in carne deſijt a p̄ctīs

RDro ⁊ dep̄catio dicūtduos terminos ſꝫ lachryme vtrūqꝫ ⁊ qͣliter qͣdruplici reſpectu ſit lachrymādū

15

t6

Prouētusſiue fructꝰde aduentuxp̄i ī carnemultiplex.

Psͣ. xxxix.

Finis conſūmatiōisduplex.