Trigeſimū ſoctauus2CIIII

XCIIII

Quinto vt illuminatorē cordiū. Lu. ij. Quod paraſti ante faciē omniū populoꝝ: lumē ad reuela. gentiū ⁊cͣ. hoc exprimit̉ in qͥnto o qd̓ eſt o oriens ⁊ ſumit̉ de Zacha. vj. Etibi ſubdit̉. ⁊ ſplēdor lucis eterne: ⁊ ſumit̉ de Sap̄. vij. Etſubiūgit. Ueni ⁊ illumīa ſedētes in tenebris ⁊ vmbra mortis: ⁊ ſumit̉ de Eſa. ix. psͣ. Exortū eſt in tenebris lumen rectis corde. Sexto vt ꝓtectorē ꝯtra hoſtes. Eſa. xxix. Mirtet eis ſaluatorē ⁊ propugnatorē qͥ liberet eos: hoc petit̉in ſexto o qd̓ eſt o rex gentiū: ⁊ ſubiungit̉ dominator eorūqd̓ ſumit̉ de Aggei vl. ⁊ in fine dicit̉. veni ſaluare homin⁊cͣ. ſicut ergo antiqͥ patres dominū expectauerūt venturūin carne: ita ⁊ nos expectamus venturū ad iudiciū vt remuneratorē ⁊ ſaluatoreꝫ qd̓ petimꝰ in ſeptimo o qd̓ eſt oemanuel rex ⁊ legifer noſter ⁊cͣ. veni ad ſaluandū nos ⁊cͣ.ſed qꝛ auxilijs ſanctoꝝ indigemus in pn̄ti ⁊ in futuro: iōde ſanctis addunt̉ due alie antiphone: vn̄. viij. o. eſt o thoma didime: in quo ſubiūgit̉: ſuccurre nobis miſeris ne vānemur cū impijs in aduentu iudicis. Nonū o eſt o viravirginū: ⁊ bene immediate ante dicit̉: o virgo virginū: q̄ꝫde virgine natus eſt ille deſideratus dominus: de quo hicdicit̉ tranſiliens (⁊ nunc q̄ eſt expectatio mea nōne dominus) Sed quia nō eſt ita expeditus ad tranſilienduꝫ: quialiquo peccato impedit̉: ideo petit dicens.¶ Ab omībus iniquitatibus meis erue meobprobrium inſipienti dediſti me.¶ Ab omībus) .i. a tribus: vicꝫ a ſuꝑbia: auaricia: luxuride qͥbus Eſa. xxiiij. Formido ⁊ fouea ⁊ laqueus ſuꝑ tehabitator es terre: formido refert̉ ad auariciā: vnde dioSenecͣ. de auaro: videt diuitē ⁊ eſtimat predonem: videpauperē ⁊ ſuſpicat̉ furē: foueā ad luxuriā. Prouer. xxvijFouea ꝓfunda meretrix: laqueus dicit̉ ſubtilis temptatio ſuꝑbie. psͣ. Abſconderūt ſuꝑbi laqueū mihi (erue mequaſi cū violentia. Ioh̓ .j. Ecce qui tollit peccata mundipoſtea oſtendit merita ſua: primū eſt patientie de quo dicit (obprobriū inſipienti dediſti me) quia ſtulti deridēt vere tranſilientē: inſipiens autē ꝓprie eſt diues: de quo in pōSimul inſipiens ⁊ ſtultus ꝑibunt: ⁊ tales derident illuꝫdiuitias ⁊ mundū cōtemnit. Iob. xij. Deridet̉ iuſti ſimplicitas lāpas cōtempta apud cogitationes diuituꝫ. Senecͣ.Nondū felix es niſi tota te turba deriſerit. Poſtea oſtendit meritū manſuetudinis cum ſubiungit.¶ Obmutui et non aperui os meum: quoniam tu feciſti: amoue a me plagas tuas.¶ Obmutui ⁊ non aperui) ſicut em̄ dicit glo. ſuꝑ Math̓v. Mitis ſiue manſuetus nō irritat nec irritat̉: ⁊ ideo dicit bene (obmutui) interius nō irritatus: ⁊ (nō aperui osmeū) exterius nō irritans alios: nec melius repͥmitur autcōfundit̉ exprobrantiū inſipientiā qͣꝫ tacendo ⁊ patienteſ⁊ manſuete ſuſtinēdo: vn̄. j. Pet̓. ij. Vt benefacientes obmuteſcere faciatꝭ imprudentū hominū ignorantiā ⁊ poſtaddit: hec eſt em̄ gratia: ſi propter dei conſcientiā ſuſtinetqͥs triſticias patiens iniuſte ⁊ qꝛ licꝫ patiēter ſuſtineat: tamē quia a ſe patientiā nō hꝫ et qͣntum ex ſe eſt deficere timet: ideo petit hoc a ſe āmoueri: vnde ſubiūgit (quoniamtu feciſti amoue a me plagas tuas). q. d. (qm̄ tu) nō ego(feciſti mihi) vt nō patienter reſponderē aut murmurarē: ideo ne per me ferre nō valeā (amoue ⁊cͣ.) vel ſic (qm̄tu feciſti) ꝑmiſſiue (plagas) vn̄ addit (tuas) ideo (amoue) . q. d. qd̓ bene pōt amouere: qꝛ (tu feciſti) omīs em̄ plaga eſt a dn̄o ꝑmittente ⁊ ſi dyabolus inferat eam ſicut patet. ij. Iob. ꝙ a dyabolo ꝑcuſſus eſt: ⁊ tn̄ dicit Iob. ix. Auferat a me virgā ſuam. ⁊. xiiij. Manū tuā longe fac a me⁊ vocat plagas obprobria ⁊ detractiōes ſicut Eccl̓i. xxviijFlagelli plaga liuorē facit: plaga autem lingue cōminuetoſſa: ⁊ neceſſe habeo vt amoueas quia.¶ A fortitudīe manꝰ tue ego defeci in increpatiōibus ꝓpter iniqͥtatē corripuiſti hoīeꝫ.¶ A fortitu. ma. tue) .i. a graui flagellatione tue potentie(ego defeci in increpatiōbus) .i. in flagellis qͣntū in me eſtIob .vj. Que eſt fortitudo mea vt ſuſtineā: de fortitudine

dn̄i dicit Iob .vj. Si fortitudo querit̉ robuſtiſſimus eſt. ⁊xxiij. Nolo multa fortitudine cōtendat mecū ne magnitudinis ſue mole me p̄mat: proponat equitatē cōtra me et ꝑueniet ad victoriā iudiciū meū: de īcreꝑatiōibꝰ Iob. xxxiijIncrepat quoqꝫ ꝑ dolorem in lectulo: ⁊ vere (in increpationibus ꝓpter iniquitatē corripuiſti hoīem) .i. humanū gnus ⁊ me inter eos increpatiōibus dicit pluraliter: qͥa eitincrepatio verberū ⁊ verborū exemploꝝ ⁊ peccatorū quibus oībus corripit dn̄s. de prima dicit̉. ij. Thimo. iiij. Argae obſecra increpa. De ſcd̓a Iob. xxxiij. Increpat quoqꝫ per dolorē in lectulo. De tertia. v. Iob. Increpationeꝫdn̄i ne reprobes. De quarta. Hiere. ij. Auerſio tua increpabit te per hoc qd̓ dicit (ꝓpter iniquitatē) tangit iuſticiāquia nō iniuſte factū eſt ſꝫ ꝓpter pctm̄ hoīs: per hoc quod(corripuiſti) tangit dei miſcd̓iam: qͥ verberat nō ad ꝑdendū: ſed ad corrigendū vt patet. Prouerb̓. iij. Quē em̄ diligit dn̄s corripit: corripit aūt deus hominē multis modis.Primo oſtēdendo oꝑa eius eſſe inutilia: vn̄ ſubiungit.¶ Et tabeſcere feciſti ſicut araneam animāeius verūtamē vane conturbat̉ oīs homo.¶ Animā eius) ſcꝫ homīs. id eſt tabefactam oſtendiſti admodū aranee: vel (feciſti). id eſt ꝑmiſiſti. q. d. oſtendiſti exid eſt homini ꝙ tabe miſerie plenus ⁊ ſine humore virtutū euiſcerauit ſe in cōgregatione terrenorū inutiliū (ſicutaranea) euiſcerat ſe in telis ſuis inutilibis. Eſa. lix. Telasaranearū texuerūt: ꝓpter hoc dicit Iob. viij. Non ei placebit vecordia ſua ⁊ ſicut tela aranearū fiducia eius: vecors em̄ dicit̉ .i. ſine corde qꝛ proiecit cor ſuuꝫ in terrenis.vn̄ Eccl̓i. x. Nihil iniquius qͣꝫ amare pecuniam: hic em̄ etanimā ſuā venalē habet: qm̄ in vita ſua ꝓiecit intima ſuaSecūdo corripit deus hominē p̄ſentes iocūditates: amaritudinibus reſpergendo: vnde addit (verūtamē) hoc eſtinſuper (vane conturbabat̉ omīs homo). id eſt p̄ter hocquod ī huiuſmodi ſollicitudine temporali eſt vanitas. eſtetiam cōturbatio. qꝛ eſt labor in acquirēdo dolor in amittendo timor in poſſidendo: ⁊ bene dicit̉ (omnis homo).nullo excepto ꝓpter paucitatem eorū qui poſſunt excipi:qui quaſi nulli ſunt in reſpectu aliorū. Hiere. vj. A minore vſqꝫ ad maximū omnes auaricie ſtudent. poteſt auteꝫproprie de mūdo exponi quod dicit̉ qui tabeſcit de bonisaliorū (et tabeſcere feciſti ⁊cͣ.) Senec. Vtinam in omni ciuitate oculos haberent ſcꝫ inuidi vt de bonis omniū torquerent̉. Sap̄. vj. Neqꝫ cum inuidia tabeſcente iter habebo. Item de hypocritis: vnde dicit̉. ij. Reg. xiij. Manſitthamar tabeſcens in domo abſalon̄. Thamar em̄ .i. amaritudo penitentie: tabeſcet in domo abſalon qui interpretatur pax patris: tamen fuit bellū patris ſui: vnde ſignat hypocritam quia vnū pretendit in nomine ⁊ contrariuꝫ exequitur in operatione. fuit etiam abſalon ſpecioſiſſimusextra in corpore: ⁊ deformiſſimus intra in anima ſic hypocrita. Iteꝫ de auaro ſcd̓m qd̓ predictum eſt qui aranee coparat̉ ꝓpter multas ꝓprietates que notant̉ his verſibus.¶ Groſſa retro ſuccincta breuis virus timet ignem.¶ Pro muſcis pendens viſcere texit opus.¶ Hec omnia competunt auaro. Eſt enim groſſus retroid eſt inflatus a poſterioribus ſcilicꝫ terrenis .j. Chorin.iiij. Cognoſcā non ſermonē eoruꝫ qui inflati ſunt: ſed virtutē. Item ſuccinctus eſt .i. parcus. Eccl̓i. xj. Manducabo de bonis meis ſolus ⁊ in eodem qui eſt locupletat̉ parce agendo. Item breuis eſt qꝛ charitatē nō habet que eſtquātitas anime: vnde Prouer j. Uſqꝫ quo paruuli diligitis infantiom ⁊cͣ. Item virus habet per iracundiā ⁊ liteꝫIac. iij. Plena veneno mortifero. pſal. Uenenū aſpiduꝫſub labijs eorum. Cimet ignē ad litteram ne res ſue comburant̉: vel ignē predicatōnis. Hiere. v. Dedi verba meain ore tuo in ignem. Itē pro muſcis laborat .i. pro temporalibus que vt muſce cito auolant. Iob. xx. Uelut ſomnūauolans non inuenietur. pſal. Dormierunt ſomnū ſuumet nihil inuenerunt omnes viri diuitiarum in manibus ſiis. Item ſuſpendit ſe per ambitionem ſicut Iudas quilaqueo ſe ſuſpendit. Math̓ .xxvij. Uiſcere texit opus

11

Uerſus.

DAuarus cōparat̉ aranee propt̓multas eiꝓprietates

Cetpideꝰ hoīemmultipl̓r.

Increpatioqͣdruplex.

Cofpedeꝰ hoīemmultipl̓r.14