Pſalmus

dit (⁊ hūiliatus ſum) id eſt obmuteſcēs (ſilui a bonis) vthec dictio bonis ſumat̉: vel maſculini generis vel neutriid eſt (ſilui a bonis) hominibus quod nō docui eos (vel abonis) verbis: que malis nō dixi: qꝛ contēnebant Ezech̓.iij. Eris mutus nec quaſi vir obiurgans quia domus exaſperans eſt: ⁊ quia ſic oportuit ſilere a bonis (dolor meusrenouatus eſt) nouus erat (dolor) ꝓ damno bonorum qamittunt paſtum verbi dei nouus erat cum loquebatur.quia contemnabāt verbum dei (renouatus eſt) cum ſileta bonis quia paruuli petunt panem: ⁊ nō eſt qui frangateis Iob. xvj. Si locutus fuero non quieſcit dolor meus:ſi tacuero: nō recedit a me. Sed qꝛ dolor iſte poſſet eſſe cōtra malos ex indignatione. quia cōtemnunt eum: et ergabonos ex appetitu glorie. quia .ſ. vellet eis predicare ꝓpterinanē gloriā: ideo vtrūqꝫ remouet cum ſubiungit.¶ Concaluit cor meum intra me: ⁊ in meditatione mea exardeſcet ignis.¶ Concaluit) .i. ſimul tam ad iſtos qͣꝫ ad illos caluit. q. divterqꝫ dolor ex charitate cordis ꝓcedit: vel (concaluit)ſimul exga deum ⁊ ꝓximum caluit. q. d. iſte dolor ex geminaͣ dilectione: dei .ſ. ⁊ ꝓximi ꝓcedit: ⁊ qꝛ calorem iſtum nōpoſſum pandere vt ex bono theſauro cordis ꝓferam bona ſermonis exhortatorij tamen (in meditatione mea exardeſcet ignis). q. d. ⁊ ſi non poſſim dilectionem cordisducere ad effectum intus tamen ſeruabo affectum: et bene dicit. nō ardebit: ſed (exardeſcet) quod eſt inchoatiuiquia charitas ſicut nunqͣꝫ excidit: ita nō veteraſcit: ſꝫ ſemꝑiuueneſcit. Unde Ioh̓. xiij. Mādatum nouum do vobisvt diligatis inuicem ⁊cͣ. Rnm̄. xiij. Nemini quicqͣꝫ debeatis niſi vt inuicem diligatis: ibi dicit Glo. ꝙ charitas dumreddit̉ non amittit̉: ſed reddendo multiplicat̉. Poteſt auem exponi ſpiritualiter de religioſo: qui ꝓprie yditum. iot tranſiens .ſ. de mūdo ad clauſtrum vt dicat (dixi cuſtoliam vias meas) que ſunt tres vie ſiue triplex via. de quaExo. xv. Deus hebreorum vocauit nos vt eamus viā trium dierum in ſolitudine. hec via trium dierum eſt triplevotum quod ſit in religione que ꝑ ſolitudinem deſignaturvidelicet votum caſtitatis: votum obediētie: votum pauꝑtatis ſiue abrenunciatio ꝓprietatis: iſte vie cuſtodiunt̉ ſcut ſupra dictum eſt in alia expoſitione: ⁊ bene (dixit) id ēꝓpoſuit ea cuſtodire: qꝛ vt melius poſſit eas cuſtodire ſieis alligat vinculo indiſſolubili quod eſt votum ſolenne.nec ſolum illas cōmunes vias cuſtodiūt: ſꝫ ⁊ ſpeciales alias ſemitas .ſ. ſilentium: ieiunium ⁊ alia. vnde addit (vt nōdelinquā in lingua mea) male loquendo: vel etiam comedendo (poſui ori meo cuſtodiam) ſcꝫ p̄l̓atum qui portatclaueꝫ oris mei: qꝛ nec loqui nec comedere poſſum ſine licentia eius Michee. vij. Ab ea que dormit in ſinu tuo ciſtodi clauſtra oris tui .i. a carne que primo mouet ad gul⁊ deinde ad loquacitatē nec ſolum os religioſi cuſtodit p̄latus: ſed ⁊ omuia membra eorum. qꝛ nec ire nec operanpoſſunt niſi quantum ꝑmittit regula vel p̄latus qd̓ ſignatum eſt Gen̄. xlj. vnde dixit Pharao Ioſeph abſqꝫ tuo imperio nō mouebit quiſqͣꝫ manum aut pedem in omni terta egypti: voluntarie em̄ hic ligāt manus ⁊ pedes ſuos netandem nolentes ligatis manibus ⁊ pedibus ꝓijciātur intenebras exteriores cum illis qui ad mūdi vanitates ⁊ delicias carnis ⁊ ad honores: manus ⁊ pedes extendūt: ẜmꝙ dicit Iob. xxj. Ducunt in bonis dies ſuos: ⁊ in punctoad inferna deſcēdunt (obmutui) duplex eſt cauſa taciturnitatis .ſ. voluntariū ſilentium: ⁊ impotentia loquēdi quex facit hominem mutū clauſtrales voluntariū ſilentiuꝫ ſibiaſſumunt: ⁊ etiam potentiam loquendi ſibi abſcindunt. ſicut aliquis quandoqꝫ ꝓijcit clauem domus quando vultbene cuſtodire ne aliquis ingrediat̉ aut egrediat̉ vtrunqꝫhic notat̉ (obmutui) qͣꝫtum ad impotentiam (⁊ ſilui a bonis) qͣꝫtum ad voluntarium ſilentium: ſed qꝛ quidam dicunt dn̄s magis gratum habet paruum bonum ſi facio inſeculo animo libero qͣꝫ maius bonum ſi facerem in religione niſi quaſi coactus eſſem: ideo oſtēdit tumulum meritiſui dicens (⁊ humiliatus ſum). q. d. ꝙ alij ſubiectus ſum:⁊ ꝙ ſilentio aſtrictus ſum. nō ex ſeruili conditōe ſꝫ ex vera

humilitate que quanto magis corā hominibus me deijcit̓tanto magis coram deo me extollit: et ꝓpter hoc bene dicit talibus Eſa. xxx. In ſilentio ⁊ in ſpe. qua .ſ. in ſolo deoſperans quod ad humilitatem ꝑtinet erit fortitudo veſtraſꝫ contra multos religioſos eſt qd̓ ibi ſequit̉ ⁊ noluiſtis etdixiſtis. nequaqͣꝫ: ſꝫ ⁊ equos fugiemus: multi em̄ religioſinec in ſilentio nec in humilitate volunt manere: ſꝫ ad lr̄amequitare: ⁊ mādi pompis intendere (dolor meus renouatus eſt) dolor religioſi vetus eſt de peccatis que fecit: ſꝫ qͦtidie nouat̉ ꝓ incolatu huius miſerie. Psͣ. Heu mihi quiaincolatus meus ꝓlongatus eſt: renouat̉ aūt ꝓ dilationepatrie Roma. vj. Infelix ego homo quis me liberabit demortis corpore huius. vt .ſ. anima libere poſſit euolare adpatriam (concaluit cor meum) .i. ſimul caluit quaſi nullapars frigida vel tepida remanſit Apoca. iij. Utinam calidus eſſes aut frididus: ſed qꝛ tepidus es incipiam te euomere ex ore meo: ſꝫ non p̄termittendum eſt quod dicit (intra me) multi em̄ ſunt qui non habent cor intra ſe: ſed extra ad temporalia ad mundana quecūqꝫ. Psͣ. Cor meumdereliquit me: ⁊ his flat frigidus aquilo: nec poſſunt calefieri: ⁊ inde eſt quod refrigeſcit charitas multorum: ſed boni religioſi qui omnia exteriora contemnunt ⁊ obliuiſcūtcor habent intra ſe: ⁊ ideo calefiunt Hiere. xx. Factus eſtin corde meo quaſi ignis eſtuans clauſuſqꝫ in oſſibus meis Tren̄ .j. De excelo miſit ignem in oſſibus meis: hec eſtbona gutta inoſſata. vel artetica: talis em̄ dicit̉ incurabilis: ſic eſt de amore dei quando ſic cordi infigit̉ Can̄. viijAque multe nō potuerūt extinguere charitatem. ⁊ Cant̓.v. Amore langueo: boni aūt religioſi qui ſemꝑ meditant̉de bonitate dei: hunc ignem nutriūt: vnde addit. (⁊ in meditatione mea exardeſcet ignis). ſcꝫ meditatio mea facieteum exardeſcere: inchoatiue: ita ꝙ nunqͣꝫ ceſſabit ardere.Leui. vj. Ignis in altari meo ſemꝑ ardebit quem nutrietſacerdos ſubijciens ligna ⁊cͣ. Altare: cor eſt: ſacerdos religioſus vir. ligna xp̄i beneficia ⁊ ſanctoꝝ exempla vel ſacerdos ē xp̄s. ẜm ordinē melchiſedech. ligna ſūt inſpiratōes.¶ Locutus ſum in lingua mea: notū fac mihi domine finem meum.¶ Locutus ſum) ſupra diximus ꝙ in duobus oſtendebatiſte tranſiliens id qd̓ p̄dixit: poſui ori meo cuſtodiā videlicet in eo qd̓ claudebat os qn̄ oportunū erat ⁊ de hͦ habitūeſt: ⁊ in eo qd̓ etiā aꝑiebat: qn̄ neceſſe erat: ⁊ de hoc dr̄ hic.(locutus ſum) non hoībus: quibus obmutui ⁊ ſilui: ſꝫ deoſcꝫ in or̄one: in lectōe em̄ loquit̉ deus nobiſcū: nos autē eiin or̄one nō corde tm̄: ſꝫ (in lingua mea) .i. ad lr̄am: vocalior̄one: vel (in lingua mea) .i. in ydiomate meo: quo .ſ. loqͥconſueui deo .ſ. in deſiderio aīe ⁊ deuotione: vel (in linguamea locutus ſum) nō in aliena ꝓpria lingua tranſilientiseſt lingua celeſtis: aliena eſt lingua mūdi tranſeuntis ⁊ peregrini: lingua cognoſcūt̉ ſil̓r tranſiliētes dei. qꝛ ſicut dicit̉Ioh̓. iij. Qui de terra eſt de terra loquit̉: ſil̓r qui de celo eſtde celo loquit̉ Math̓. xxvj. Uere ⁊ tu ex illis es .i. ex galyleis: nam ⁊ loquela tua manifeſtum te facit Act̉. ij. Nōneoēs iſti qui loquunt̉ galylei ſūt .i. tranſitores (locutus ſū)quid hic (notū fac̄ mihi dn̄e finē meū) .i. xp̄m qui eſt finis⁊ retributio bonorū: ſicut dicit Glo. ſuꝑ illud psͣ. Oīs ꝯſūmatōnis vidi finē. Glo. i. xp̄m qͥ eſt retributio ⁊ beatitudonr̄a Rom̄. x. Finis legis xp̄s eſt ad iuſticiā oī credēti. ⁊ iō(notū fac) qꝛ noſſe illū ē vitā et̓na. vt dr̄ Ioh̓. xvij. ⁊ noſſeillū eſt hr̄e illū: vel finē meū) ad lr̄am .i. mortē (notum facmihi) vt eam in memoria habeā: qd̓ neceſſariuꝫ eſt ꝓptermulta: videlicet.¶ Facit cōtemni diuitias. Hiero. Facile cōtemnit oīa quiſe ſemꝑ cogitat moriturū.¶ Facit ꝯteni gloriā mūdanā ⁊ ineptā leticiā Eccl̓i. xj. Simultis annis vixerit hō: ⁊ in his oībus letatus fuerit: meminiſſe dꝫ tenebroſi tꝑis: ⁊ dierū malorū: qui cū venerint:vanitatis arguent̉ p̄terita.¶ Repͥmit ſuꝑbiā Eccl̓i x. Quid ſuꝑbis terra ⁊ cinis. vn̄ īdie cinerū dr̄ hoī. Memēto hō qꝛ cinis es ⁊ in cine. reuer.¶ Timorem incutit Denielis. v. Apparuerunt digiti quaſi manus hominis ſcribentis contra candelabrum in ſu-

Cauſa taciturnitatis duplex

Expoſitiode religioſo.

Memormortis neceſſariapter ml̓ta