Pſalmus

¶ Et tranſiui) ad ꝯtemplandū eterna (⁊ ecce) qͣſi in euidēti ⁊ in ꝓximo. vidi (ꝙ nō erat) .i. ꝙ ſua dignitas nulla erat⁊ ſuū eē etiā nō eē erat: qꝛ ſociꝰ erat eius qͥ nō ē .ſ. dyaboli.Grego. cū eterna retributio cogitat̉ pn̄s gloria ꝙͣ ſit nullacognoſcit̉. Idē ꝯtemnunt̉ tꝑalia. cū ꝯſiderāt̉ eterna. bonū ē gͦ trāſire. Luc. ij. trāſeamꝰ vſqꝫ bethleē ⁊cͣ. Eccl̓i. xxiiijTrāſite ad me oēs qͥ ꝯcupiſcitis me ⁊ a generationibꝰ meis īplemini: vel ſic (traſiui) ſupple modicuꝫ tꝑis .ſ. vſqꝫ adnouiſſima eiꝰ (⁊ ecce nō erat) .i. ita ꝑua erat vita eiꝰ ꝙ necreputari deberet. Iaco. iiij. q̄ ē vita nr̄a. vapor ad modicūparēs ⁊ deinceps exterminabit̉. Eccl̓i. x. Oīs potentatusvita breuis. Iob. xx. Gau. ypocrite ad inſtar puncti (queſiui eū) .i. impium .i. ad memoriā reduxi (⁊ nō ē inuētus locus eiꝰ) .i. veſtigiū aliqd̓ (vel locus eiꝰ) .i. poſſeſſiones pseijciant̉ de habitationibꝰ ſuis (vel locus) .i. delectatio velcorpus vel vtilitas qua vtilis eſt alijs.¶ Cuſtodi innocentiā et vide equitatē quoniam ſunt reliquie homini pacifico.¶ Cuſtodi innocentiā) h̓ iteꝝ hortat̉ ad bonū ⁊ hec ē intētio ꝓphete monere ad bonū: ⁊ allicere ꝓmiſſione eternobonoꝝ ⁊ reuocare a malo ꝑ cōminationē maloꝝ. vnde dehijs interſcalariter h̓ agit. q. ꝑ totum primo de vno poſteade alio loquens vnde ⁊ hic dicit (cuſtodi innocentiā) amore eternoꝝ p̄mioꝝ (⁊ vide equitatem) dei quā malos cordemnabit: vt ſic fugias mala. vel ſic (cuſtodi innocentiāad deū (⁊ vide equitatem) ad ꝓximū vt .ſ. non facias alijsqd̓ tibi non vis fieri: ⁊ ideo cuſtodi innocentiā ⁊cͣ. (qm̄ ſūreliquie homini pacifico) .i. qm̄ deus reliquit eas .ſ. inno.centiam ⁊ eqͥtatem (homini) q. in teſtamento pacis. vndEccle. xliiij: Statuit ei teſtamentū pacis Ioh̓. xiiij. Paceꝫrelinquo vebis pacem meā do vobis. In pace autem concurrūt h̓ duo innocentia qua nulli noceamus ⁊ equitas qͦcunctis vt equū ē ſubueniamus vel ſic (qm̄ ſunt reliqͥe homini pacifico) id ē ideo ſunt illa p̄dicta facienda quoniamdeus reſeruat homini pacifico qui innocentiam cuſtodit ⁊eqͥtatē facit. reſeruat dico reliqͥas paradyſi cōuiuiū eternivn̄Thob. xiij. Beatꝰ ero ſi fuerint reliquie ſemini meo. vſic (reliquie) ſunt ꝯſolutiones quas de cōuiuio ſuo celeſtmittit dn̄s qn̄qꝫ ad corda eoꝝ qͥ expectant in porta vꝫ ī trbulationibus ꝑ quas oꝑtet intrare regnū celoꝝ (cuſtodiergo (innocentiā) vt nullū malū inferas (⁊ vide equitatvt om̄ibus bona facias. qd̓ ē eſſe pacificū (qm̄ ſunt reliqͥhomini pacifico) tali dat̉ exemplū de pauꝑibus qui rixartur ⁊ ꝑcutiunt ſe cum ſcutellis ſuis qn̄ venit elemoſynarinihil dat eis: ſꝫ eis qͥ ſedent ad portā ⁊ expectāt in pace dareliquias .i. conſolationes qͥbus guſtatis multū accendūt̉⁊ deſiderāt vt poſſint intrare ad menſam: vn̄ venerūt illreliquie ꝓpter hoc dicit̉ alibi in psͣ. in reliquijs tuis p̄parabis vultū eoꝝ .i. voluntatē ⁊ deſideriū. ita ē de bonis. maaūt nō habebūt ꝑtem in reliquijs illis. vnde ſequitur.¶ Iniuſti autem diſperibunt ſimul reliquieimꝑiorum interibunt.¶ Iniuſti aūt diſperibunt) .i. diuerſis penis peribūt. de qͣrū diuerſitate Eccl̓i. xxxix. ignis grādo fames ⁊ mors omnia hͦ ad vindictā creata ſunt beſtiaꝝ dētes ⁊ ſcorꝑij ⁊ ſerpentes ⁊ rumphea vindicans in exterminiū impios. h̓ pr̄multa genera penaꝝ intelligi. licet diuerſitas ſit in penitamē peribūt (ſimul) vnde Eſa. xxiiij. Congregabunt̉ ī cōgregatione vniꝰ faſcis in lacū ⁊ claudent̉ ibi in carcere (ereliquie impioꝝ) .i. bona tꝑalia q̄ reliquerūt (interibūt)nō hꝫ euētus ſordida p̄da bonos. dicunt̉ aūt tꝑalia reliqͥimpioꝝ: qꝛ vel int nolint relinquēt ea. vn̄ Iob. xxvij. diuescū dormierit nihil ſecū afferet. psͣ. ⁊ relinquēt alienis diuitas ſuas (vel reliqͥe impioꝝ) ſunt filij eorū qͥ (interibūt)plerūqꝫ ꝯtingit ꝙ tales prauū exitū hn̄t vn̄ Sap̄. iiij. Aduterine plantationes nō dabūt radices altas. vl̓ ſic pūctariꝯgrue p̄t (iniuſti diſperibūt) vt expoſitum eſt ⁊ cum eis (ſimul reliquie impiorum interibunt.¶ Salus autem iuſtorum a domino: et protector eorum in tempore tribulationis.¶ Salus aūt) Iam multotiēs dixit de bonis q̄ hn̄t boni. hͨ

iteꝝ dicit de eiſdem poſt penas maloꝝ aſſignatas. ⁊ ne aliquis ſibi bona illa aſſcribat on̄dit ea eē a dn̄o ⁊ enumeratea. pͥmū ē gr̄e īfuſio de quo dicit (ſalꝰ aūt iuſtoꝝ ē a dn̄o)ſalus dr̄ infuſio gr̄e qꝛ morbū peccati expellit vn̄ dicit apoſtolꝰ. j. ad Coꝝ. xv. Gr̄a dei ſum id qd̓ ſum. q. d. gr̄a dei reduxit me ad vitā ⁊ hͦ (ſalus iuſtoꝝ ē a dn̄o) Act̉. iiij. nō eſtī aliqͦ alio ſalus Heb̓. v. factus ē oībus obtemperātibꝰ ſibicauſa ſalutis. in cuiꝰ rei figurā dixerūt ad Ioſeph Geneẜ.xlvij. ſalus nr̄a in manu tua ē. Secundū ē ꝓtectio in tribulatiōe. vn̄ addit (⁊ ꝓtector eoꝝ) ſupple ē dn̄s (in tꝑe tribulationis) interioris .ſ. tentationis. Eccl̓i. ij. Fili accedensad ſeruitutē dei ſta in iuſticia ⁊ p̄para animā tuā ad tentationē. .j. Coꝝ. x. fidelis ē deus qui non patiet̉ vos tētari ſupra id qd̓ poteſtis: ſꝫ faciet cū tentatione etiā ꝓuentū. Terciū eſt auxilium domini in bene operando. vnde dicit.¶ Et adiuuabit eos dominꝰ ⁊ liberabit eoset eruet eos a peccatoribus: ⁊ ſaluabit eosquia ſperauerunt in eo.¶ Et adiuuabit eos do.) .i. iuſtos ad bn̄ operādū. Quartūē libertatis donatio a ſeruitute praue ꝯſuetudinis. vnd̓ dicit (⁊ liberabit eos) a praua ꝯſuetudine Ioh̓. viij. Qui facit peccatū ſeruus ē peccati. Quintū ē liberatio a ꝑſecutoribꝰ. vn̄ ſequit̉ (⁊ eruet eos a peccatoribꝰ) psͣ. Erue me demanu filioꝝ alienoꝝ .ſ. pctōꝝ qͥ ſunt filij nō dei: ſꝫ dyaboliScxtū ē vite eteene adeptio. vn̄ ſequitur (⁊ ſaluabit eos)Phil̓. iij. Saluatorē expectamꝰ dn̄m nr̄m ieſum xp̄m ⁊cͣ. ītine ſubiūgit meritū iuſtoꝝ dicēs (qꝛ ſperauerūt ī eo) vnd̓ſupra in hoc psͣ. dixit ſpera in eo ⁊ ip̄e faciet. Roma. v. ſpesnon confundit: ⁊ alibi mirifica miſericordias tuas qui ſaluos facis ſperantes in te.ſalmusXXXVIIOmine ne in furore tuo arguas me:neqꝫ in ira tua corripias me.¶ Titulus. psͣ. Dauid in rememoratōe. Suꝑius ꝯmendauit ꝓpheta multiplicit̓ ſtatū bonoꝝ ⁊ reprobauit ſtatū maloꝝ hͦ aūt agit de penitētia ꝑ quā acquirit̉ ſtatus bonoruꝫ⁊ ſtatus maloꝝ vitat̉. ibi cauere docuit ne peccemꝰ cuꝫ dixit noli emulari ⁊cͣ. h̓ docet nos penitere ſi peccauerimusEccl̓i. xxj. Fili peccaſti nō adijcias iteꝝ. Ecce pͥmū ſꝫ et depͥſtinis dep̄care deū. Ecce ſcd̓m ⁊ ē iſte psͣ. tercius eoꝝ quipenitētiales dicunt̉. ſꝫ qꝛ pnīa dꝫ fieri in dolore ī timore inamore: iō bn̄ intitulat̉ psͣ. iſte de remoratiōe. vn̄ is ē ſenſuspsͣ. iſte attribuit̉ dauid .i. penitēti. qui. psͣ. habitus ē ī rememoratiōe: qꝛ pnīa de qua h̓ agit̉ fit in rememoratiōe pctōrū q̄ generat in corde dolorē. Itē ī rememoratiōe p̄miorūq̄ accedit amorē. Intētio ē monere ad penitentiā. Modꝰqͣtuor ſunt ꝑtes. Primo captat miſcd̓iam. penas ꝑ qͣs patit̉ ſūmatm̄ ꝑſtringēs. Scd̓o ponit narrationē ī qͣ enūeratmiſerias ibi (putruer̄t) Tercio qꝛ inter tot mala ſperauitin dn̄o affirmat ſe audiendū a dn̄o cū cōmemoratiōe emēdationis ibi (qm̄ ī te dn̄e ſꝑaui) Quarto ponit letā ꝯcluſionē de ſalutē vt certa ſit ſpes īmitantibꝰ ſicut ē in oībꝰ. psͣ.penitētialibꝰ ibi (ne derelinquas me) Penitens gͦ. pͦ petita ſe remoueri qd̓ maxīe timet .ſ. dānationem eternā dicēsdn̄e deꝰ cui ſeruire volo (ne ī furore tuo arguas me) id eſtin eterna damnatiōe qua ꝯdēnās impios furioſus apparebis. Eſa. xxx. Ecce nomē dn̄i veniet de longinqͦ ardēs furor eius. Scd̓o petit a ſe remoneri penā purgatorij dicēs(neqꝫ in ira tua corripias me) licet .n. argui ī furore et corripi ī ira grauia ſint tn̄ pͥmū grauiꝰ ē qͣꝫ ſcd̓m ſic licꝫ eternadānatio ⁊ purgatorij purgalio vtrūqͣꝫ gͣue ſit. tn̄ damnatōeterna i infinitū grauior ē. vn̄ dicit b. Augꝰ. ille ignis ſic ſehꝫ ad noſtrā ignē. ſicut ſe hꝫ veritas ad picturā ⁊ loquit̉ d̓igne purgatorij: ⁊ ſic ſe hꝫ ignis purgatorij ad nr̄m ſicut ſehꝫ ignis purgatorij ad igne gehene iō gͦ timet nō ſolum pͥmū ſꝫ ſcd̓m vn̄ dicit (neqꝫ ī ira t. cor. me.) Heb̓. x. horrēduꝫincide̓ in manus dei viuētis. Notandū ē aūt ꝙ cū petit ſenon corripi ī ira ⁊ nō argui in furore non recuſat corripi inmiſericordia ⁊ argui in manſuetudine hoc ē in preſenti flagellari. Hiere. x. Corripe me domine verūtamen in iudicōet non in furore. in iudicio .ſ. preſentis afflictionis que eat

41

40

39

Psͣ. xxxvij