TrigeſimuſſextusLXXXVIII

meū ita vt ardeā charitatē aūt nō habuero. nihil mihi prodeſt: vel (ſemē īpioꝝ) .i. verbū dei. ſi ab ip̄is vl̓ ī ip̄is ſeminet̉ (ꝑibit) qꝛ nō affert fructū boni oꝑis. Et nota ꝙ ſemeniſtud perit ꝓpt̓ multas cauſas vꝫ ꝓpt̓ ſui corruptionē. Sapien̄. xij. Semē .n. erat maledictū ab initio. Oſee. viij. Uēalit̓ ſe tū ſeminabūt ⁊ turbinē mētēt culmꝰ ſtās nō ē ī eis germenbi dei nō faciet farinā. Itē ꝓpt̓ ſiccitatē. Iac. v. Helyas erat hōt ī cor­ ſil̓is nobis paſſibilis ⁊ orationē orauit vt nō plueret ſuperip̄ioꝝ terrā ⁊ nō pluit ꝑ annos tres ⁊ mēſes ſex. ⁊ rurſum orauinultis ⁊ celū pluuiā dedit ⁊ terrā dedit fructū ſuū. de hoc habet̉.ad in iij. Reg. xvij. Itē ꝓpter ſalſuginē. ſoph̓. ij. ſiccitas ſpinarūſemīs ⁊ acerui ſalis ⁊ deſertū vſqꝫ ineternū. Itē ꝓpt̓ ſpinas ⁊ perialis tras ⁊ aues de qͥbus Mat. xiij. Creuerunt ſpine ⁊ ſuffocauerūt ea .ſ. ſemina. Itē ꝓpt̓ pluuiā ſuꝑfluā. Prouer. xxvi.Uir pauꝑ calūniās pauꝑes ſil̓is ē imbri vehemēti in qͦ parat̉ famēs. Itē ꝓpt̓ agrū īcultū. Prouerbi. xxiiij. Per aghoīs pigri trāſiui ⁊ ꝑ vineā ſtulti viri. ⁊ ecce totū repleuerāt vrtice. Itē qꝛ ē viā beſtiaꝝ. Efa. lj. Poſuiſti vt terrā corpus tuū: ⁊ qͣſi viā trāſeuntibꝰ. ecōtra dr̄ de bonis mala beſtia nō aſcēdet ꝑ eā. Itē ꝓpt̓ nimiū frigꝰ īfidelitatꝭ. Eccl̓ixliij. Gelu. q. ſale effundet ⁊ extinguet viride ſicut ignē. Dico ꝙ (ſemen impiorum peribit.)¶ Iuſti autem hereditabunt terram: et inhabitabunt in ſeculum ſeculi ſuper eam.¶ Iuſti aūt hereditabūt terrā) viuentiū. Eccl̓i. xliiij. Cū ſimine eoꝝ ꝑmanet bona hēditas. nec vt mamotreti aut ſb̓pedagogo poſiti he̓ditabūt eā. ſꝫ liberi ⁊ dn̄i ⁊ reges ſuꝑ eāerūt. vn̄ addit (⁊ īhabitabūt ī ſeculū ſeculi ſuꝑ ca) ſuꝑ notat dn̄iuꝫ. Mat. xxv. ſupra multa te ꝯſtituā. Poſtea ponitriplex meritū oīm hoꝝ pͥmū ē ſancta meditatio. vn̄ dici¶ Os iuſti meditabitur ſapientiā et linguaeius loquetur iudicium.¶ Os iuſti meditabit̉ ſapiētiā) ⁊ attribuit̉ ori qd̓ ē cordiꝓpt̓ ꝯſonantiā. ſicut dictū ē ſupra ibi ⁊ lingua mea medit.bit̉ iuſticiā tuā: ⁊ in hoc on̄dit̉ ꝙ pͥus meditari debemꝰeloqͥ. Prouerbioꝝ. xviij. Qui pͥus rn̄det qͣꝫ audiat. ſtulturſe eē demōſtrat ⁊ ꝯfuſionē dignū Eccleſiaſtici. v. ſi ē tibi ītellectꝰ rn̄de. ſin aūt manus tua ſit ſuꝑ os tuū (Sapiētiāxp̄m. j. Cor. j. p̄dicamꝰ xp̄m de ꝟtutē ⁊ dei ſapīaꝫ iſtā ſapimeditari debemꝰ. vn̄ Can̄. viij. Pone me vt ſignaculū ſcor tuū. Eccleſiaſti. xxix. Gratiā fideiuſſoris ne obliuiſcadedit .n. ꝓ te animā ſuā. Heb̓. xij. Recogitate eū qͥ taleꝫſtinuit a peccatoribus aduerſus ſemetip̄m cōtradictionevel ſapientiā .i. ſacrā ſcripturā. psͣ. In lege eius medit. diac no. Prouerbi. viij. Beatus qͥ audit me ⁊ qui vigilat acfores meas quottidie. Scd̓m ē diſcreta locutio. vn̄ ſequi(⁊ lingua eius) .i. iuſti. Coquit̉ iudiciū) .i. diſcretionē. pōdiſponit ſer. ſuū in iudicio Eccl̓i. xxj. Verba prudentiū ſtatera ponderabūt̉. Et. xxviij. Verbis tuis facito ſtateram ⁊frenos tuos oris rectos ⁊ attēde ne forte labaris in linguaibi dicit Interl̓. vt nihil indiſcretū loquaris. Terciū meritn̄ ē bona voluntas vnde dicit.¶ Lex dei eius in corde ipſius: ⁊ nō ſupplātabuntur greſſus eius.¶ Lex dei eius in corde eiꝰ) lex .ſ. nature. lex ſcripture. lextie. pō̄. Sed in lege dn̄i volūtas eiꝰ. Oſtēſis meritis ꝑ q̄ viri ſancti merent̉ ea q̄ p̄dicta ſunt iteꝝ enumerat h̓ quēdapremia q̄ ex meritis iuſtoꝝ ſequunt̉. Primū ē ꝙ ꝯſeruaritͣtur ne cadant in peccatū cū dicit (⁊ nō ſupplantabūt̉ greſis iū ſus eius) .i. nō cadet in foueā peccati ⁊ quid mirū. qui em̄m.ambulat in lege dn̄i nō ceſpitat: qꝛ vt habet̉ Prouerbi. vj.mandatū lucerna ē ⁊ lex Lux Ioh̓is. xj. Qui ambulat ī lumīe nō offendit. Secundū ē ꝙ eripit eos dominus ab hominibus malis. vnde addit.¶ Conſiderat peccator iuſtum ⁊ querit mortificare eum.j¶ Cōſiderat pctōr iuſtū) hoc planum ē de iudeis ⁊ de xp̄oquē ip̄i obſeruabāt ⁊ de iuſto quolibet quē (ꝯſiderat peccator) nō vt imitet̉: ſꝫ vt accuſet. Prouer. xxiiij. ne inſidierꝭ

⁊ q̄ras impietatē in domo iuſti. Itē (ꝯſiderat) vt malignetur. vn̄ addit (⁊ querit mortificare eū) vn̄ Sapͥ. ij. Grauisē nobis etiā ad videndum ⁊ poſt addūt. morte turpiſſimaꝯdemnemꝰ eū (mortificare) corꝑaliter vel ſpiritualiter.¶ Dominus aūt non derelinquet euꝫ in manibꝰ eiꝰ nec dānabit eū cū iudicabitur illi.¶ Dn̄s aūt) licet pctōr ita q̄rat mortificare iuſtū (ſi derelinquet eū) .ſ. iuſtū (i manibꝰ) .i. ī ptāte ⁊ crudelitate (eiusᵈpctōris. psͣ. eripiēs inopē de manu fortioꝝ eiꝰ. Act̉. xij. nūcſcio ꝟe qꝛ miſit dn̄s angelū ſuū ⁊ eripuit me de manu herodis ⁊cͣ. licet aūt dn̄s qn̄qꝫ derelinqͣt corꝑa ſanctoꝝ ī manibus pctōꝝ ẜm qd̓ dr̄ Tren̄ j. dedit me dn̄s in manu d̓ qͣ n̄potero ſurgere ⁊ Iob. ix. Terra data ē ī manus impij. tamē de quolibet eoꝝ vere dici p̄t ꝙ dn̄s nō derelinquit euꝫī manibꝰ eius: qꝛ nō totū derelinqͥt. corpꝰ eī ē ꝑs indignioraīa ꝟo dignior. quā nō derelinqͥt dn̄s i manibꝰ eoꝝ. vn̄ dicit eis. Math̓. x. Nolite timere eos q̄ corpꝰ occidūt. aīamaūt nō pn̄t occidere. Iob. ij. Ecce i manu tua ē. verūtamēaīam illius ſeruā. Terciū ē ꝙ īmunes erūt a pena eterna.vn̄ addit (nec dānabit dn̄s eū) iuſtū. psͣ. ab auditiōe malanō timebit. Quartū qꝛ ſaluabūt̉. vn̄ addit (cū iudicabit̉ illi. i. cū ſentētia dabit̉ ꝓ eo Mat. xxv. Eſu. ⁊ dediſtꝭ mi. mādu. ⁊cͣ. venite bn̄dicti ⁊cͣ. Iob. xxxvj. Nō ſaluat impios etiudiciū pauꝑibꝰ tribuit. Exquo ergo tot bona ſunt viri iuſti hortatur ꝓpheta vt homo iuſticiā ſuam tenere non deſerat. vnde addit.¶ Expecta dominum ⁊ cuſtodi viam eius:⁊ exaltabit te vt hereditatem capias terraꝫcum perierint peccatores videbis.¶ Expecta dn̄m) q. d. nō deficias in tribulationibꝰ. ſꝫ paciēter expecta dn̄m qͥ te remunerabit. Iaco. v. Patiētes eſtote fratres vſqꝫ ad aduentā dn̄i. ecce agricola expectat p̄cioſum fructū terre ferēs donec accipiat temporaneū ⁊ ſerotinū patiētes eſtote ⁊ vos ⁊ ꝯfirmate corda vr̄a qm̄ aduentus dn̄i appropinqͣbit. ſꝫ ne inuanum expectes interim (cuſtodi viā eiꝰ) al̓r em̄ deo veniēti nō poteris occurrere niſiviā eiꝰ teneas q̄ duplex ē .ſ. miſcd̓ia ⁊ veritas. psͣ. vniuerſevie dn̄i miſcd̓ia ⁊ veritas. psͣ. retribuet mihi dn̄s ẜm iuſticiam meā ⁊ ẜm puritatē manuū meaꝝ retribuet mihi. qꝛ cuſtodiui vias dn̄i (⁊ exaltabit te) h̓ replicat p̄mia vt magisalliciat ⁊ notat duo. gr̄am in pn̄ti ⁊ gloriā in futuro de quadicit (⁊ exaltahit te) in augmēto ꝟtutū ⁊ bonoꝝ opeꝝ. Deſecūdo dicit (vt hereditate) .i. iure hereditario (captas terrā) viuentiū ⁊ hec dictio (vt) notat cauſā. nō eī p̄t illā altāterrā caꝑe qͥ pͥus nō fuerit ī ꝟtutibꝰ ⁊ bonis oꝑbꝰ exaltatꝰẜm ꝙ ſupra dictū ē. Iuſti aūt hereditabūt terrā: ſꝫ qꝛ ml̓tiſt̓ qͥ nō volūt expectare he̓ditatē iſtā qꝛ nō vidēt eā in pn̄ti.ẜm qd̓ ī psͣ. alio dr̄. ꝓ nullo habuer̄t terrā deſiderabile. id̓oſeqͥt̉ (cū perierint pctōres videb̓) ⁊ ſi nō videas mō pctōres aūt ꝑibūt ī die iudicij lꝫ mō ſe ꝯſeruēt Iere. iiij. In dieilla dicit dn̄s ꝑibit cor regꝭ ⁊ cor pͥncipū ⁊cͣ videb̓ dico ⁊ tuabona ⁊ illoꝝ mala. de pͦ ꝓprie ītelligi p̄t illud. Eſa. lx. Tūcvidebis ⁊ afflues ⁊ mirabit̉ ⁊ dilatabit̉ cor tuū. De ſecundo Eſaie. in fi. egredient̉ ⁊ videbūt cadauera viroꝝ qui p̄uaricati funt in me.¶ Uidi impium ſuperexaltatum ⁊ eleuatuꝫſicut cedros libani.¶ Uidi īpiū) ſupra on̄dit dignitatē ſcōꝝ eternā eē h̓ on̄ditdignitatē maloꝝ ſantaſticā eē ⁊ trāſitoriā. vn̄ dicit (vidi īpiū ſuꝑexaltatū) .i. vltra qͣꝫ deberet: ⁊ ſuꝑ alios exaltatuꝫhonoribꝰ (⁊ eleuatū) ſuꝑbia nō parū. ſꝫ (ſicut cedros libani) .i. ſicut cedri altiores ſunt alijs arboribꝰ ⁊ precipue cedri ex libano. ita ip̄e imꝑius oībus ſe ſupponit ī corde ſuo⁊ tales cōpetenter ſignificant̉ ꝑ cedros libani: qꝛ libanꝰ cādidatio interp̄tat̉ ⁊ ipſi nitent candore huiꝰ ſeculi. vidi dicō: ſꝫ nō admirās eū ſteti. q. ad ſpectaculum. ſicut ſtulti huius mundi faciunt. ſed.¶ Et tranſiui et ecce nō erat: queſiui eum etnon eſt inuentus locus eius.

Premia q̄ſequūt̉ exmeritis iuſtorum.

Qualit̓ ſemē ꝟbi deiperit ī cordibꝰ īp̄ioꝝex multiscāis ad inſtar ſemīsmaterialis

34

37

36

35