Pſalmus

poteſt quem ſemē iuſti ⁊ ſi querat appetēdo nō tamē querit mēdicando: quia iuſti abundant iſto pane. ẜm quod dicit Apl̓s Col̓. 3. Uerbum xp̄i habitat in nobis abūdanter.Prouer. xv. Secura mens. q. iuge cōuiuiū. vel ſic pōt corſtrui. ⁊ ẜm hoc minuſ habebit calūnie (nō vidi iuſtū derelictum) nec ſemen eius. ſupple vidi derelictū (ſemen) dic(querēs paneꝫ) .i. dicens panē noſtꝝ quotidianū da nolhodie. qꝛ qui ſic querit nō derelinqͥtur a dn̄o. ps. nō dereliquis querentes te dn̄e. ⁊ manifeſtū eſt ꝙ nō derelinquittiuſtus (nec ſemē eius) ex indigentia querit pane̓. qꝛ ſeqͥt̉.¶ Tota die miſeretur ⁊ commodat: ⁊ ſemenillius in benedictione erit.¶ Tota die miſeret̉ ⁊ cōmodat) ex hͦ manifeſtū eſt ꝙ dominus nō derelinquit eū qui ad eum venit tota die in patperibus qͥbus miſeret̉ ⁊ cōmodat. dicit em̄ Matth̓. xxvqͣꝫdiu feciſtis vni de his fratribꝰ meis minimis: mihi feeiſtis. vnde narrat btūs Gregorius. ꝙ qͥdam bonus homoerat qͥ libenter recipiebat ⁊ paſcebat pauꝑes. ⁊ quadā dievenit dn̄s ad domū illius in ſpecie peregrini pauꝑis: quecum ille recepiſſet ⁊ vellet dare aquam manibus illius vpranderet. vertit ſe vt acciꝑet aquaꝫ ⁊ dn̄s diſparuit. quofacto cum ille ſtupefactus eēt. in ſequēti nocte apparuit ein viſu dn̄s dicens. ceteris diebus recipiebas me in membris meis. ſꝫ hodie me in ꝑſona propria recepiſti. Iteꝫ ꝑ hͦꝙ tota die miſeret̉ ⁊ cōmodat. manifeſtum ē ꝙ nō eſt qrens panē vt dictum eſt. ſed abundat. vnde (miſereturcōmodat. miſeret̉ in affectu (cōmodat) in effectu. Prouerbio. xix. fenerat̉ dn̄o qui miſeret̉ pauperi. Deut̓. xv. N.deerūt pauperes in terra habitatiōis tue. idcirco egocipio tibi vt aperias manum fratri tuo. ⁊ egeno pauperitecuꝫ verſant̉ in terra. ⁊ dicit̉ hic (miſeret̉ ⁊ cōmodat) tde corꝑali qͣꝫ ſpirituali ſubuentōe. ⁊ non inuanū facit hocqꝛ ſeqͥtur (⁊ ſemen illius) .i. iſta opera ⁊ miſeratōnesq̄facit vt fructum eternū recipiat (in benedictōe erit) .i. afret ei benedictōnem eternam. Un̄ Deūt̓. xxxij. Fratri tuoabſqꝫ vſura id qd̓ indiget cōmodabis. vt bn̄dicat tibi dn̄ideus tuus in om̄i tēpore in terram ad quā ingrederis poſidendā Math̓. xxv. Eſuriui ⁊ dediſtis ⁊cͣ. vel etiā (ſemeillius) tam filij qͣꝫ opera (in bn̄dictōne erit) etiam in pn̄tiqꝛ ad lr̄am pauperes bn̄dicūt eis ⁊ filijs ſuis qn̄ recipiunelemoſynā. ⁊ dn̄s etiā dat eis bn̄dictōeꝫ gr̄e. ⁊ pꝰ bn̄dictionem gl̓ie. Vnde. ij. Coꝝ. ix. Qui ſeminat in bn̄dictionibuꝫde bn̄dictōibꝰ ⁊ mētet. Criẜ. Cōſiderate qͣlit̓ pauꝑes bn̄dicūt qͥ recipiūt ⁊ cogitate qͣlit̓ dn̄s remūeret cui pluſ place⁊ ne qͥs nimis confidat̉ de el̓ynis ⁊ putet ſe poſſe ꝑ elemſynas emere licentiā peccandi. maxime ꝑ hoc quod dicit̉Luc. xj. Date elemoſynā ⁊ ecce omnia munda ſunt vobiIdeo ſequitur.¶ Declina a malo ⁊ fac bonum: et inhabitain ſeculum ſeculi.¶ Declina a malo ⁊ fac̄ bonū) ſi vis ꝙ elemoſyne tue plceāt deo (declina a malo) .i. pctō vel diabolo. ⁊ qꝛ vt dicitGrego. minus ē mala nō agere niſi etiā quiſqꝫ ſtudeat bonis oꝑbus inſudare. ideo adiūgit. (⁊ fac bonū) nō tm̄ elmoſynas ſed quodcūqꝫ potes Prouer. xj. Deſiderium inſſtoꝝ om̄e bonū non tm̄ vnū Eccl̓. ix. Quodcūqꝫ pōt faceqiet rem. vn̄ Prouer. xv. ꝑ timorem dn̄i declinat oīs a malore manus tua inſtanter oꝑare. declinat̉ aūt a malo ꝑ timoluꝫ bonū autē fit ꝑ amorē. vn̄ dicit Apl̓s Gal̓. v. Fides quipdilectōem oꝑat̉. poſt hͦ on̄dit cās qͣre iſta duo debeamꝰ faati cere. Prima rō eſt. qꝛ ſunt cauſa inhabitatōis eterne btītudinis. vn̄ ſeqͥtur (⁊ inhabita) Scd̓a qꝛ placent deo qd̓ notat̉ ibi (qꝛ dn̄s amat iudiciū). Tercia qꝛ acqͥrn̄t cōſortiūdei. qd̓ notat̉ ibi (⁊ nō derelinquet ſctō ſuo) Quarta qꝛ ꝑilla cōſeruat̉ hō ab om̄i malo. qd̓ notat̉ ibi (in eternū corſeruabunt̉. Dicit ergo (⁊ inhīta) q. d. ſi declines a malo etfacias bonū inhītabis celeſtē māſionē (in ſeculū ſeculi) .iinet̓nū. ⁊ ſignant̓ dicit inhīta. nec addit vbi: in qͦ innuit ꝙnō eſt hītatio niſi celeſtis. q̄ ꝓprie debeat dici inhītatio. qꝛtꝑalibus iſtis oēs ſunt hoſpites. vn̄ Sap̄. v. Spes impquaſi lanugo ⁊cͣ. ⁊ poſt addit. ⁊ tanqͣꝫ mēoria hoſpitis vni

us diei p̄tereūtis. iuſti autem imꝑpetuū viuēt Iob. xxvij.Edificauit ſicut tynea domū ſuam. ⁊ ſicut cuſtos fecit vnibraculū. ita eſt de diuitibꝰ. tynea em̄ facit domū ſuam ī veſte. ⁊ excutit̉ ⁊ cōculcat̉ ⁊ perit. ⁊ ſic diuites cū edificauerūt palatia: excutiunt̉ ꝑ mortē. ⁊ cadūt in infernū vbi conculcant̉ ⁊ pereūt ineternū. Itē cuſtos vineaꝝ vel ſegetuꝫnō habitat in vmbraculo niſi ad tēpus. ſic ⁊ ip̄i diuites intꝑalibus iſtis nō habitāt niſi ad momentū. vn̄ ibi ſeqͥt̉ qd̓addit Iob. Diues cū dormierit nihil ſecū afferet ⁊cͣ. Secūda cauſa eſt qꝛ iſta placēt deo vnde ſeqͥtur.¶ Quia dominus amat iudicium: ⁊ non dereliquet ſctōs ſuos: ineternū cōſeruabūtur¶ Quia dn̄s amat iudiciū) diſcretiōis quo ſeꝑat hō malūa bono Eſa. lxj. Ego dn̄s diligēs iudiciū Iere. xv. Si ſeꝑaueris p̄cioſum a vili. qͣſi os meum eris. hͨ aūt diſcretio ſiue ſēꝑatio ita debet fieri vt eligat̉ bonū ⁊ reprobat̉ malū.vt dictū eſt. vn̄ psͣ. Dilexiſti iuſticiā ⁊ odiſti iniqͥtatē Eſa.vij. Butyrū ⁊ mel ⁊cͣ. nō ecōuerſo ſicut faciūt qͥdam. de qͥbus Iere. ix. Sapiētes ſunt vt faciant mala. bn̄ autē facere neſcierūt. de hoc iudicio diſcretionis. j. Coꝝ. xj. Si noſ.metip̄os diiudicauerimꝰ nō vtiqꝫ iudicaremur Tercia cāeſt qꝛ ꝑ hoc habet̉ cōſortium dei ſpūale. vn̄ ſeqͥtur (⁊ nonderelinquet ſctōs ſuos) Eſa. xliij. Cum trāſieris ꝑ aquastecū ero. aque ſunt diuitie delitie ꝑ quas nō tranſeūt mūdani. ſed ſubmergūt ſe in illis. qͥ em̄ vult trāſire aquā videt vbi minor ē aqua ⁊ ibi intrat. ita faciūt ſanctī viri. ⁊ iōbn̄ dicit hic ſctōs .i. ſine terra. qꝛ qͣꝫtum minus pn̄t retinentde terra ⁊ de aqͣ. ſꝫ mūdani intrant aquā diuitiaꝝ ⁊ deliciarum vbi vident eā eſſe maiorē. ⁊ iō ſubmergunt̉ cū eis. etgo qͥ trāſeunt ē dn̄s cum eis nec eos derelinqͥt. bn̄ diciturdeus eoꝝ Exo. v. Deꝰ hebreoꝝ vocat nos vt eamꝰ viamtriū dieꝝ in ſolitudinē. hebreus trāſiens interp̄tat̉. ſolitudo eſt religio via triū dieꝝ eſt triplex votū. quod fit in religione ad quā vocat deus hebreoꝝ. ſꝫ hoīes ſurdā aurē faciunt ei. ſꝫ timere debēt ne deꝰ dereliquat eos. Quarta cāeſt. qꝛ non ſolū ꝑ hoc hn̄t diuinū cōſortiū. ſed ⁊ p̄ſidiū. vn̄addit (in eternū cōſeruabunt̉) a deo qͥ dicit̉ cuſtos Eſaiexxj. Cuſtos qͥ de nocte. vn̄ nō negauit ſe eē ſamaritanumIo. viij. qꝛ ſamaritanus idē eſt qd̓ cuſtos. qͥ auteꝫ bn̄ vultſeruari deo cōmittat totā cuſtodiam. qꝛ qui nimis curioſevult ſe cuſtodire deus dimittit eū ſibi. ⁊ ita cito ꝑdit ſeip̄mvn̄ Io. xij. Qui amat aīam ſuā ꝑdet eam ⁊ qͥ odit aīam ſuam in vitā eternā cuſtodit eā. ⁊ vbi bn̄ cuſtodit̉ anīa. abygail docuit. j. Reg. xxv. dicēs ad Dauid. erit anīa dn̄i meicuſtodita. q. in faſciculo viuentiū apud dn̄m deū tuū faſciculus viuentiū eſt ꝯgregatio ſctōrum viroꝝ. vbi anīa facilius cuſtodit̉. quia qͥ ibi ē tot habet oculos ⁊ cuſtodes adſe cuſtodiendū quot frēs ſunt in ꝯgregatione. quia quodalter videt rep̄henſibile in alio charitatiue corrigit ⁊ ſic cuſtoditur. vn̄ dicit Auguſtinꝰ in regula. Deus qͥ habitat innobis etiā iſto mō cuſtodiet nos ex nobis. ⁊ loqͥtur de mōquo ſeinuicē corrigere debent: ⁊ ideo dicit Eccl̓. iiij. Melius ē duos eſſe ſimul qͣꝫ vnū. hn̄t em̄ emolimentū ſocietatꝭſue. ⁊ ſi duos. ergo multo fortius plures. ⁊ hoc in ip̄o verbo notat̉. cum dicit (cōſeruabunt̉) .i. ſimul ſeruabunt̉. religio em̄ eſt ſeruatoriū dn̄i. vn̄ tutum ē ibi eſſe. ps. Ecce qͣꝫbonū ⁊ qͣꝫiocūdū hītare frēs in vnū. Poſuit qͣttuor rōnesque alliciūt hoīem ad bonū faciendū ꝑ amore. ⁊ etiam admalum declinandū ꝑ timorē. poſtea ponit vnā que ſpēaliter moueat ad timorem per quam ꝓprie declinatur a malo. vnde dicit.¶ Iniuſti puniētur: ⁊ ſemē impiorū peribit¶ Iniuſti punient̉) ſicut ⁊ boni remunerabunt̉ Matth̓.xxv. Ibūt hi in ſupplicium eternū Eccl̓. vij. Uindicta carnis impij ignis ⁊ vermis. ⁊ poſſet aliquis dicere. ⁊ ſi ſintiniuſti. tamen aliqua bona ſecerūt per que ſaluabunt̉. nōdicit īmo (⁊ ſemen impioꝝ peribit) .i. oꝑa ſiqua ſeminauerint: nō afferent fructū Oſee. ix. Radix eoruꝫ exiccata eſt.fructum neqͣꝫ facient. radix ē charitas. vn̄ Gregorius. Nihil habet viriditatis ramꝰ boni oꝑis niſi manſerit in radice charitatis. j. Choꝝ. xiij. Si diſtribuero in cibos pauperum omnes facultates meas. et ſi tradidero corpus

Qualit̓ ſdeclinādia malo etfacienduꝫbonū ꝓpqͣttuor rationes

28

27