Pſalmus

onabiliter viuētes (ſaluabis dn̄e) temꝑali ſalute ⁊ coꝑalide qua ſalute dicit̉. iiij. Reg. vj. Salua me dn̄e mi rex quiait nō te ſaluet dn̄s ⁊ hͦ (quēadmodū) .i. ſicut (multiplicaſti) miſcd̓iam tuā deus .i. multiplicē oſtendiſti (hominesaūt domini electi. Ezec. xxxiiij. Vos aūt greges tantū greges paſcue mee homines eſtis (iumenta) dicunt̉ peccatores. Ioel̓. j. Computruerūt iumenta in ſtercore ſuo. vel adlitterā (homines ⁊ iumenta) qꝛ nō ſolum hominibus datdeus eſcam. ſꝫ etiā brutis animalibꝰ. psͣ. Qui dat iumētiseſcam ipſoꝝ ⁊cͣ. Math̓. vj. Reſpicite volatilia celi quoniānō ſerunt neqꝫ metunt. neqꝫ congregant in horrea ⁊ pateveſter celeſtis paſcit illa. nōne vos magis pluris eſtis illisvel totū poteſt legi in bono. vt dicant̉ (homines) contemplatiui (iumenta) actiui. homo em̄ naturalit̓ ſurſum aſꝑcit iumentū deorſum cōtemplatiui aūt in celeſtibus occupant̉. actiui vero in terrenis. ⁊ dicit̉ iumentū. q. iuuamentū quia actiui iuuāt ꝯtemplatiuos. ⁊ eoꝝ onera portantꝰhos ⁊ illos ſaluaſti dn̄e (quēadmodū multiplicaſti miſercordiā tuā deus) vere ab inicio mūdi magis ⁊ magꝭ mutiplicat̉ dei miſcd̓ia Noe .n. ꝓmiſit ſemen. tandē nobis dedit filiū ſuū ⁊ cū eo omnia. vn̄ ad Roma. viij. Qui etiam.prio filio nō pepercit ſꝫ ꝓ nobis om. tra. illū. quō nō etiancū illo oīa donauit. Dico ꝙ (hoīes ⁊ iumenta ſaluabis) .i.bonos ⁊ malos paſces in pn̄ti ſicut in pͥma expoſitione dictū ē ſed mali in hac corꝑali ſaluatione ponūt ſpem ſuamvn̄ Sap̄. v. Spes impij quaſi lanugo. boni auteꝫ non ſprant in hac ſaluatione ſed in ſpirituali. vnde ſequitur.¶ Filij autem hominum in tegmine alarumtuarum ſperabunt.is ¶ Filij aūt hoīm) .i. rōnales rōne vtentes (in tegmine alavl̓ rū tuaꝝ ſperabūt) .i. in ꝓtectiōe quā facis in alis tuis .i. inſa brachijs tuis extēſis in cruce. ⁊ alludit ei qd̓ dr̄ Matheie xxiij. Quotiēs volui cōgregare filios tuos quēadmodume gal. cōgre. pul. ſuos ſub alis de hijs alis dr̄ Malachie. ij.ē Orietur vobis timentibꝰ nomē meū ſol iuſticie. ⁊ ſanitaspennis eiꝰ. in illis em̄ brachijs xp̄i ſic extenſis ē ſanitasēibi nos ſanauit a pctīs nr̄is nec ſolū ꝑ crucē nos ſanauit⁊ nūc ꝓtegit ⁊ erigit. hͨ em̄ duo vltima inueniunt̉ ī alisala ꝓtegit ⁊ ideo dicit h̓ (in regimine alaꝝ tuarū) Itē alafacit volare de hijs duobꝰ dr̄ Iſa. iiij. Qui ſperāt in dn̄o.hͦ ē in tegmine alaꝝ eiꝰ mutabūt fortitudinē .i. fortes erunꝯͣ dyabolū. Ecce ꝓtēctio aſſumēt pennas vt aquile ⁊cͣ. ecceeleuatio. de his aūt duobꝰ cū primo qd̓ ē ſanitas cantat ecleſia. nos aūt gloriari oꝑtet ī cru. do. nr̄i ie. xp̄i. ī qͦ ē ſalꝰ vta ⁊ reſurrectio nr̄a ſalus qͣꝫtū ad ſanitatē vita qͣꝫtū ad ꝓtectionē ab eo qͥ vult nos occidere. reſurrectio qͣꝫtū ad eleuationē vl̓ ꝑ alas ītelligunt̉ duo teſtamēta vl̓ duo p̄ceptacharitatis vel ſapiētia ⁊ obediētia vel miſcd̓ia ⁊ iuſticia et⁊ hijs oībus velant̉ ſancti ⁊ ꝓtegunt̉. pͣsͣ. Protegat in velamento alarum tuarū. dicit ꝙ ſperabunt. ſed nunqͥd fruſtra. non: quia ſequitur.¶ Inebriabuntur ab vbertate domus tue:⁊ torrente voluptatis tue potabis eos.ue ¶ Inebriabūt̉ ab vbertate domꝰ tue) in futuro hͨ ē illa dole mus de qͣ. ij. Corint̓. v. Scimꝰ qm̄ ſi terreſtris domus nr̄aac huiꝰ habitatiōis diſſoluat̉ domū nō manu factā eternā hs 1ᵐ bemꝰ ī celis. hec inebriatio p̄ſignata ē Gen̄. xliij. Ubi frēsioſeph biberūt ⁊ inebriati ſunt cū eo ⁊ ibi p̄mittit̉ ꝙ ioſepl̓p̄cepit diſpenſatori domus ſue. Introduc viros domuꝫ.occide victīas ⁊ īſtrue ꝯuiuiū qꝛ mecū ſunt ꝯmeſſuri merdie ī qͥbꝰ ꝟbis notat̉ domꝰ ⁊ vbertas domꝰ ⁊ tp̄s comedēd⁊ licet in domo illa nō ſolū inebriemur ſꝫ etiā ſatiemur eddo ſicut dr̄ Iſa. xxv. Faciet dn̄s exercituū omnibꝰ populis in monte hoc cōuiuium pinguiū ⁊cͣ. tamen nō dicit hͦ n̄ſi de inebriatione. ſꝫ in hoc comp̄hendit etiā cōmeſtionemꝓpter facilitatē ſumendi. xp̄s em̄ erit potus ⁊ cibus. Cant̓v. Comedite amici ⁊ bibite ⁊ inebriamini chariſſimi. Eccl̓ixxiiij. Qui edunt me adhuc eſurient ⁊cͣ. ſed poſſet aliqͥs d̓cere inebriabunt̉. ſꝫ nō duplici potuimo amaro ẜm qd̓ diTren. iij. Repleuit me amaritudine inebriauit abſinthivnde h̓ remouens ꝓpheta ſubiūgit (⁊ torrente) non dolo)

ris amaritudinis (ſꝫ voluptatis tue) .i. affluētia dīuine fruitionis (potabis eos) torrente dicit ꝓpter abundantiā ⁊ impetuoſitatē nō qꝛ tranſeat. vn̄ alibi in. psͣ. Uocat̉ non torrens ſꝫ fluuius impetuoſus vbi dr̄ fluuius impetus letificat ciuitatem dei .i. eccleſiam triūphantē. Geneſ. ij. Fluuiꝰegrediebat̉ de loco vnluptatis ad irrigandū paradyſum ⁊vere non tranſibit torrens iſte quia eſt fluuius de fonte ꝓcedens. vnde ſequitur.¶ Quoniam apud te eſt fons vite: ⁊ in lumioe tuo videbimus lumen.¶ Qm̄ apud te eſt fons vite) .i. vita indeficiens. Ioh̓. xiiij.ego ſum via veritas ⁊ vita. via non errans: veritas nō fallens: vita indeficiens. Ioh̓. vij. Si quis ſitit veniat ad me⁊ bibat. q. d. veniat ad fontē: ſꝫ qꝛ multi volūt venire ad iſtūfontē ſꝫ vadūt ad ciſternas diſſipatas .i. ad mundi deliciasꝯquerit̉ dn̄s Iere. ij. Cū admiratione magna dicēs. obſtupeſcite celi ſuꝑ hoc ⁊ porte celi deſolamini vehementer dicit dn̄s. duo em̄ mala fecit populus meꝰ me dereliquerūtfontem aque viue ⁊ foderūt ſibi ciſternas diſſipatas q̄ ꝯtinere nō valent aquas qꝛ delicie ⁊ diuitie ⁊ honores huiusmūdi effluūt. ⁊ in eſtate .i. in temꝑe neceſſitatis vꝫ in morteom̄ino deficiunt: ⁊ quia in anima ſunt duo. ſcilicꝫ vita ⁊ ſcientia. ideo in hoc verſu dicit. duo (qm̄ apud te ē fons vite)qͣꝫtū ad vitā (⁊ in lumine tuo videbimꝰ lumē) qͣꝫtū ad ſcīetiā. in te cognoſcemꝰ te. Ioh̓. xvij. Hec ē vita eterna. vt co.te. ve. d. ⁊ quē mi. ieſum xp̄m ecce vita ſimul ⁊ ſciētia. Ioh̓j. vita erat lux hoīm ſꝫ nō ꝙ hoc prius loquit̉ de vita qͣꝫ delumine. qꝛ viuere p̄cedit videre. qd̓ bn̄ innuit̉. Ioh̓. j. vbpͥmo dr̄ ꝙ factū ē in ip̄o vi. erat. ⁊ poſtea addit̉. ⁊ vi. e. l. hominū.¶ Moral̓r p̄lato ꝯuenit iſte ꝟſus ⁊ p̄cedens. qꝛ talis dꝫ eēvt poſſit ei dici (inebriabunt̉ ab vbertate domꝰ tue) .ſ. ſub Toditi abvbertate triplici ꝯͣ illā triplicē īediā de qua Iſa. iij. de p̄Nō ſuꝫ medicus ⁊ in domo mea nō ē panis neqꝫ veſtime­ qͥbꝰ ttū nolite me conſtituere pͥncipem populi. niſi .n. ſit medicꝰ debevt ſciat infirmos a pctō curare ⁊ niſi habeant panē vt ſtantes poſſit ꝯfortare ⁊ veſtimentū vt ſciat ꝯͣ frigidū ventumaqͥlonis .i. ꝯͣ tentatiōes dyaboli munire debꝫ dicere. noliteme ꝯſtituere principē. ſꝫ ſi h̓ habeat gratiā curatiōis paneꝫp̄dicationis. veſtes ſancte ꝯuerſationis tūc ſubditi inebriabunt̉ ab vbertate domꝰ eiꝰ hͨ aūt nō ſufficiūt ſi habeat inintellectū. ſꝫ etiā dꝫ hr̄e affectū plenū dulcedine ſpnali. id̓oſubdit̉ (⁊ torrēte voluptatis tue potabis eos) .i. de plenitudine dulcedis dei quā ī tuo corde poſſidere debes. vn̄ dicit (tue) de hac plenitudine ⁊ dulcedine in psͣ. Memoriaꝫabundātie ſuauitatis tue eructabūt. ſequit̉ (qm̄ apud te ēfons vite) .i. ſons qͥ ē vita bona. a qͦ fonte debet haurire ſb̓diti diuerſa ⁊ ꝑticularia exēpla ſicut qͥ hauriūt de fonte. n̄vnꝰ totū fonte capit. ſꝫ qͥlibet qd̓ ei neceſſariū ē. ⁊ oēs ſatisīueniūt. ita dꝫ eē ī p̄lato. vn̄ apl̓s fontē vite ſe eē on̄dens dicebat. ij. Coꝝ. vij. Capite nos .ſ. qͣſi ſontē ad oīa q̄ vobis neceſſaria ſūt ⁊. j. ad Coꝝ. ix. Oībꝰ oīa factꝰ ſuꝫ vt oēs ſaluosfacerē ſicut aqͣ fontꝭ nō ad vſū vnū tm̄ accipit̉ ſꝫ ad ml̓tos(⁊ ī lu. tuo vi. lu.) .i. ꝑ exemplū ⁊ doctrinā q̄ nos illūiabis.videbimꝰ lumē veꝝ p̄lati .n. ſūt lumē ꝑ qd̓ dn̄t alij viderePhil̓. ij. Lucetis ſicut luminaria in mūdo. Iere. xxxj. Quidat ſolē in lumine diei. ꝑ ſolē intelligunt̉ magni p̄lati. bea.Ber. Paradyſum habemꝰ multo meliorē ⁊ longe delectabiliorē qͣꝫ primi parētes habuerūt ⁊ ꝑadyſus nr̄ xp̄s dn̄s ēex hoc ameniſſimo ꝑadyſi qͣtuor fontes habemꝰ .ſ. fontemmīe. fontem ſapientie. fontem gratie ⁊ charitatꝭ hauriam. Ipde fonte mīe ad abluēdas culpas: aqͣs remiſſiōis. de fonte pacſapiētie ad pacandā fitim nr̄am aqͣs diſcretionis de fonte fotegre ad irrigādas bonoꝝ opeꝝ plātas aqͣs deuotionis que emramꝰ de fonte charitatꝭ ⁊ ꝯdiendas ⁊ coquēdas affectiōesnr̄as aquas emulatiōis de qͥbus ꝓpheta ait ꝯcaluit cor meum ītra me ⁊ īmeditatiōe ⁊c̄. ⁊ alibi zelus domꝰ tue ⁊cͣ. ſiqͥdem ex dulcedine deuotōis diligis iuſticiā ex feruore emulatiōis odio habes iniquitatē ⁊ forte de hijs fontibus adhuc in carne viuentibꝰ xp̄s potū exhibuit ī ſemetip̄o quintū qui eſt fons vite poſt hoc ſeculū repromittens ad queꝫſitiebat ꝓpheta cum diceret ſitiuit anima mea ad deū fon-

In crucis ¶xp̄i alis vl̓brachijs ſanitas ꝓtectio et eleuatō nr̄a ē

De affluētia diuinefruitōis acdulcedīs īpatria.

oralit̉.de p̄latisqͥbꝰ tria eēdebent.

Tūsꝑadiſꝰ defōteſ qͥnemanant