TrigeſimuſquintusLXXXIII
hic autē ſubdiuidit malū quod ab homine ē. Primum eſtloqui malū: vn̄ dicit (v̓ba oris eiꝰ) .i. iiuſti ſūt (iniquitas)quo ad aꝑta mala ⁊ dolus qͦ ad occulta. Hiere. ix. Sagittavulnerās lingua eoꝝ dolū locuta ē. ⁊ ī psͣ. Qm̄ exacuer̄t vtgladiū linguas ſuas intenderūt arcū rem amarā vt ſagittent ī occultis īmaculatū: in vtraqꝫ aucͣte iſtaꝝ notant̉ illaduo mala lingue .ſ. aꝑtū ⁊ occultū. Scd̓m malū ē mala volūtas .i. volūtas ſciēdi bonū ad faciēdū aut malū ad declinandū. vn̄ ſequit̉ (noluit ītelligere vt bn̄ ageret) Iohā. ijLux venit in mundū ⁊ dilexerūt hoīes magis tenebras qͣlucē. Zach̓. vij. Noluerūt attēdere ⁊ auerterūt ſcapulā recedētes. psͣ. furor illius ẜm ſil̓itudinē ſerpētis ſicut aſpidisſurde ⁊ obturācis aures ſuas. Tercium peccatum eſt ſtudium malefaciendi: vnde dicit.¶ Iniquitatem meditatus eſt in cubili ſuoaſtitit omni vie non bone. maliciam autemnon odiuit.¶ Iniquitatē meditatꝰ ē in cubili ſuo) ad lr̄am: vl̓ in cubili.i. ī corde. psͣ. Que dicitis ī cordibꝰ veſtris ⁊ ī cu. ve. cōpu. ⁊⁊ alibi ī psͣ. Corrupti ſunt ⁊ abominabiles facti ſunt in ſtudijs ſuis. Quartū pctm̄ ē ꝯſenſus in malū: vn̄ addit (aſtitit) .i. ꝯſenſum p̄buit om̄i vie nō bone .i. om̄i generi peccatipsͣ. Si videbas furē currebas cū eo ⁊ cū adulteris portionē tuā ponebas: in hoc aūt ꝟbo (aſtitit) nō ſolū notat̉ conſenſus ꝑ a p̄poſitionē q̄ cōponit illud verbū ſꝫ ⁊ ꝑſeuerantia notat̉ ꝑ li ſtetit qd̓ ē alteꝝ ꝯponentiū. q. d. ad alios malefaciētes ꝑ ꝯſenſum ſe īclinauit ⁊ ī illo ꝯſenſu ꝑſeuerauiQuintū pctm̄ ē placētia pctī. vn̄ ſubiūgit (maliciā aūt nōodiuit) s dilexit vn̄ in psͣ. Dilexiſti maliciā ſuꝑ benignitatepeius ā nolle carere vitijs qͣꝫ ꝯſentire eis vl̓ ꝑſeuerare ī eismulti eī qn̄qꝫ peccāt vl̓ pctō ꝯſentiūt et in eo ꝑſeuerāt quipctō vellēt carere ⁊ in ſe ⁊ ī alijs odiūt pctm̄. vn̄ dicit apl̓sad Roma. vij. Non qd̓ volo hoc ago ſꝫ qd̓ odi illud facio.¶ Domine in celo miſericordia tua: ⁊ veritas tua vſqꝫ ad nubes.¶ Dn̄e in celo) Scd̓a ꝑs ſupra on̄dit malū eſſe ab hoīe hicon̄dit bonū eē in hoībꝰ a deo vn̄ dicit (dn̄e in celo) .i. ī vir.iuſto (ē miſcd̓ia tua) ⁊ vocat h̓ viros iuſtos celū ⁊ nubes ⁊montes celū. qꝛ ꝑ ꝯtemplationē ꝯſcij ſūt ſecretoꝝ dei. Nubes: qꝛ pluuiā doctrine ſimplicibꝰ effundūt mōtes qꝛ eminētes ſunt ꝑ bonā vitā. Dicit ergo (dn̄e in celo mīa tua) .i.ꝙ hoc celū fiat ꝑ ꝯtemplationē a tua mīa ē nō a ſua ſapīqꝛ ſicut dicit apl̓s. ij. Corinth̓. iij. Nō ſumꝰ ſufficiētes cotare aliqͥd ex nobis. q. a nob̓. ſꝫ ſuf .n. ex deo ē (⁊ ꝟitas tua.i. noticia ꝟitatis tue vl̓ amor vl̓ efficacia veritatis tue q̄ eſtriplex veritas vite ꝟitas iuſticie ꝟitas doctrine (venit vſead nubes) .i. p̄dicatoribꝰ reuelat̉ vt eā ppl̓o p̄dicēt pͥus faciētes eā ⁊ hn̄tes ī ſe vn̄ dn̄s dixit Ezec. iij. Audies de ormeo verbū ⁊ annūciabis eis ex me. tūc em̄ qn̄ veritas viad nubes venit pn̄t hymbrem doctrine dare. ẜm qd̓ dr̄ Ecleſiaſtes. xj. Si replete fuerūt nubes hymbrē ſuꝑ terrā etfundēt. alioquin ſunt nubes ſine aqua q̄ a vētis circūferū.tur ſicut dicit iudas in canonica ſua. ꝓpter hoc oſtendebātapl̓s ſe nubē plenam eſſe. Gal̓. j. dicēs. Notuꝫ vobis faciofratres euangeliū quod euangelizatū ē a me. qꝛ nō eſt ẜmhominē. neqꝫ em̄ ab homine accepi illud ſed didici ꝑ reuelationem ieſu xp̄i.¶ Iuſticia tua ſicut montes dei iudicia tuaab yſſus multa.¶ Iuſticia tua) .i. iuſtificatio. qua iuſtificas homines faciteos (ſicut mōtes dei) vel ē (ſicut mōtes dei) q. d. dei iuſtificationē habere ⁊ montes dei eſſe inuicem conuertuntu.i. nō fiunt montes in vita ſancta niſi ꝑ tuā iuſticiā .i. iuſtificationē .i. gratiā tuam iuſtificantē ⁊ ſi iuſtificant̉ fiunt mōtes vn̄ Roma. viij. Quos vocauit hos iuſtificauit illos etmagnificauit. ꝙ aūt iuſticiā vocamꝰ iuſtificationē nō ē abſurdū cum dicat Apl̓s Roma. iij. Iuſticia dei ꝑ fideꝫ ieſuxp̄i in omnes ⁊ ſuꝑ oēs qͥ credunt in eū nō em̄ ē diſtinctioomnes em̄ peccauerūt ⁊ egēt gloria dei iuſtificati gratis ꝑgratiā ip̄ius. vel ꝑ celū ſpecialiter intelligunt̉ p̄lati per nu
bes p̄dicatores ꝑ montes dei penitentes. qui pͥus fueruntmontes dyaboli .i. montes gelboe ꝑ ſuꝑbiam ⁊ cumulumpeccatoꝝ. ſed in penitentia fiūt montes dei ventis tribulationū expoſiti nō tamen moti radijs ſolis iuſticie illuſtrati⁊ ẜm hoc bene cōpetit ſeries littere (on̄e in celo) i. in prelato (miſcd̓ia tua) quia p̄lati debent eſſe miſericordes. vndeProuerb. xx. Miſericordia ⁊ veritas cuſtodiūt regeꝫ ⁊ roboratur clemētia thronus eius veritas aūt neceſſaria ē nubibus .i. p̄dicatoribus. vn̄ primis p̄dicatoribꝰ dictū eſt. Iohā. xvj. Cū venerit ille ſpūs veritatis docebit vos omnemveritatē vite: iuſticie ⁊ doctrine. ideo ſequit̉ (⁊ veritas tuavſqꝫ ad nubes) iuſticia debet eſſe in montibꝰ .i. in penitētitibus. vnde in psͣ. Iuſticia ⁊ iudiciū correctio ſedis tue. idē anime iuſti que eſt ſedes dei. penitentia aūt eſt correctioanime. vnde ſequit̉ (iuſticia tue ſicut montes dei) ſꝫ poſſꝫquis dicere verū eſt ꝙ hic bona gratie a deo ſunt in qͥbuſdam hominibꝰ: ſꝫ quare nō in om̄ibus. ideo ſubiungit (iudicia tua abyſſus multa). q. d. hoc neſcit homo quia hoc ēdn̄e de occultis iudicijs tuis que ſunt (abyſſus multa) .i.inſcrutabilia ⁊ incōprehenſibilia. vnde ad Roma. xj. O altitudo diuitiarū ſapi. ⁊ ſcien. dei qͣꝫ incomp̄. ſunt iudi. eius⁊ inueſ. vie eit s. vel poteſt legi abyſſus ex parte ſuppoſitiſic (abyſſus) .i. ꝓfunditas peccatoꝝ que multa eſt) qꝛ multi ſunt vocati pauci vero electi eſt (iudicia tua) id eſt ex iudicio tuo ē licet occulto ſed tamē iuſto. ꝙ em̄ iſtos ſeruat apeccato ⁊ nō illos iudiciū dei eſt iuſtū. ſed occultū ad lr̄amduo ſunt iudicia dn̄i. primū fuit per aquā. ſcd̓m erit ꝑ ignēvnde Dan̄. vij. Cum loqueret̉ de iudice dixit fluuius igneus rapiduſqꝫ egrediebat̉ a facie eius ⁊ ſunt abyſſus iſta iadicia. vn̄ ad Roma. ix. Miſerebor cui voluero. ecce abyſſus multa. Notandum eſt ꝙ p̄ter illa que ſupra dicta ſuntpl̓es ſunt ꝓprietates in nubibus qͣre p̄dicatores dicunt̉ nubes. q̄ notantur hijs verſibus.¶ Pulſa nothis. ꝓcul a terra mare linquit in vmbres.¶ Soluit̉ ⁊ tonitruis volat tenuata dat yrim. Hec ꝓprietates cōueniunt p̄dicatori: qui ſepe pulſus eſt vento tribulonis. Item dicunt̉ pulſi. quia nō habent ꝓpriā manſionemIob .xxxij. Luſtrant cuncta ꝑ circuitū quoqꝫ eas id eſt nubes voluntas gubernantis duxerit. Itē p̄dicator ē procula terra ꝑ contemplationē ⁊ deſideriū eternorum. Iob. vij.Suſpendiū elegit anima. Item ꝑ ꝯtemptum temporaliūPhil̓. iij. Que retro ſunt obliuiſcēs ad ea q̄ ſunt priora extendens meip̄m. Item mare linquit id eſt amaritudinemmundi. iij. Reg. xviij. Ecce nubecula parua. q. veſtigiū hominis aſcendebat de mari. Item in ymbres ſoluit̉ ſic et p̄dicator in ymbres lachrymaꝝ ad irrigandā ꝓpriā terraꝫ etdoctrine ad irrigandā terram ꝓximoꝝ. Iob. xxvj. Qui ligat aquas in nubibus vt nō erumpat pariter deorſum ſedſupple dent hymbrem tꝑe ſuo ſoluit̉ etiā p̄dicator in tonitruis ꝑ cōmunicationes. Iob. xxxvj. Si voluerit extendere nubes quaſi tentoriū ſuum ⁊ fulgurare lumine ſuo deſuper. Eccl̓i. xliij. Vox tonitrui eius aſpirabit vl̓ liberabit terram. Item p̄dicator volat. Iſa. xl. Qui ſunt iſti qui vt nubes volāt. ⁊ Deut̓. xxxiij. Magnificētia eius diſcurrūt nubes. ⁊ quod mirum. quia ſicut dicit̉ in psͣ. Uelociter curritſermo eius. Item dat yrim. Gen̄. ix. Ponā arcū meū ī nubibus celi. i. ſacrā ſcripturā in p̄dicatoribus que ē diuerſisſenſibus decorata ſicut yris diuerſis coloribꝰ. vel qꝛ ſicutibi dicit̉ yris ē ſignū federis inter deū ⁊ hominē. tūc dat p̄dicator yrim quando recōciliat pctōres deo. ij. Coꝝ. v. Dedit nobis verbum reconciliationis ⁊ poſuit in nobis ꝟhuꝫreconciliationis.¶ Homines et iumenta ſaluabis dn̄e quemadmodum multiplicaſti miſericordiam tuādeus.¶ Homines ⁊ iumenta) Supradictū eſt ꝙ ex iuſto iudicōēdei tamē occulto malis hoībus nō dat dn̄s bona gratuitah̓ autē vt oſtendat̉ ꝙ deus nō ſolū iuſtus ē ſꝫ etiam miſericors oſtendit ꝓpheta ꝙ deus etiā malis hoībus de ſua miſericordia dat bona temꝑalia vnde dicit (homines) id eſtelectos ratione vtentes (⁊ iumenta) id eſt reprobos irrati
l 3
Predicatores aſſimilant̉ nubibus