TrigeſimuſquartusI. V XX
44
ꝯſvnde ergo habet zizania: dn̄s ſeminauit bonum ſemen .ſ.apl̓os: martyres ⁊ alios ſanctos pr̄es: ſꝫ modo ſurgunt inagro dn̄i .i. in eccleſia iſta zizania .i. iſti falſi teſtes de qͥbusdicit xp̄us (ſurgentes teſtes iniqui q̄ ignorabā interrogabant me) .i. tꝑales diuitias: delicias ⁊ honorēs: q̄ oīa xp̄signorauit ⁊ ꝑ exꝑientiā ⁊ ꝑ approbationem: qꝛ nec illa habuit: nec illa approbauit: hec aūt interrogāt dn̄m .i. petūt⁊ cupiūt ſibi ab eo dari tam clerici qͣꝫ laici: tam ſubditi ꝙͣp̄lati: ẜm illud Hiere. vj. A minore vſqꝫ ad maiorē om̄esauaricie ſtudent. Psͣ. Filij hoīm vſqꝫquo graui corde vtquid di. va. ⁊ que. mēdaciū .i. tꝑalia iſta q̄ vanitas ⁊ mendacium ſunt vt ſupra dictū eſt de his falſis ⁊ iniquis teſtibus dicit be. Bern̄. Miniſtri xp̄i ſunt ⁊ ſeruiūt antixp̄o:honorati incedūt de bonis dn̄i qui dn̄o honorē nō ferunt:vn̄ is quē quotidie vides meretricius in corpus hyſtrionicus habitus: regius apparatus inde auruꝫ in frenis: inſellis: in calcaribus: ⁊ plus calcaria qͣꝫ altaria fulgent. Ide menſe ſplendide ⁊ cibis ⁊ ciphis inde cōmeſſatōnes ⁊ebrietates. Inde cythara ⁊ lyra ⁊ tybia. Inde redundantia torcularia ⁊ ꝓmptuaria plena eructātia ex hͦ ī illd̓. Irde dolia pigmētaria: inde referta marſupia: ꝓ hmōi volūeſſe ⁊ ſunt eccleſiarū p̄poſiti ⁊ decani: ep̄i ⁊ archiep̄i: ſꝫ qͥddicit Amos. vj. c. Ue vobis qui opulenti eſtis in ſyon. i. ij.eccleſia qui ꝯfiditis in monte ſamarie .i. in eccleſiaſtica d̓gnitate optimates capita ppl̓orum ingrediētes pompatice domuꝫ iſrl̓ qui dormitis in lectis eburneis ⁊ comeditisagnum de grege ⁊ vitulos de medio armenti: bibētes viniin phialis ⁊ optimo vnguento delibuti ⁊ nihil patiebant̉ſuꝑ ꝯtritōe ioſeph .i. xp̄i: ecce qd̓ que ignorat deus ipſi interrogāt ⁊ querūt: ſꝫ ſi deus dat eis nunquid nō ſūt ingrati: ſūt vtiqꝫ: vnde addit (retribuebāt mihi mala ꝓ bonisſcꝫ ꝓ bonis naturalibus q̄ ꝑtinent ad creationem: pro bnis gratuitis que pertinent ad recreatōnem pro ibonis tporalibus q̄ ꝑtinet ad ſuſtētationē ꝓ primis deberēt retibuere honore creatori ⁊ retribuūt ꝯtumeliam Eccl̓i. xxixPro honore ⁊ bn̄ficio reddet ei ꝯtumeliā. ꝓ ſcd̓is deberēretribuere amorē redemptori ⁊ retribuūt odiū Oſee. viEgo redemi eos ⁊ ipſi locuti ſūt cōtra me ꝯtumeliā. Psͣ.Poſuerūt aduerſum me mala ꝓ bonis: odium ꝓ dilection mea. Pro tercijs deberēt retribuere famulatū ꝓuiſri ⁊ retribuūt ꝑſecutionē Hiere. xviij. Nunquid reddit̉ ꝓbono malū: vn̄ ꝯquerit̉ ⁊ dep̄cat̉ Zach̓. xj. Si bonū eſt inoculis vr̄is: mercedē meā afferte: ſi nō quieſcite .ſ. a cōtumelia. ab odio: a ꝑſecutōe: hanc aūt retributionē maloruꝫvocat ſterilitatē aīe ſue: vn̄ addit (ſterilitatē anīe mee) qꝛaīam ſuam dedit xp̄s vt nos a pctō redimeret ⁊ qui a pecato ceſſare nō vult aīam eius quantū in ſe eſt ſterilem fcit Eſa. vlt. Si ego qui generationē ceteris tribuo ſteriliero ait dn̄s. Et notandū ꝙ lex dei eſt q̄ dat bonū ꝓ malolex dyaboli malū ꝓ bono: lex carnis malū ꝓ malo.¶ Ego autem cum mihi moleſti eſſent: induebar cilicio.¶ Ego aūt) ſupra on̄dit xp̄s q̄ ipſe econtrario fecit eis. primū eſt qꝛ induit ſe mortalitate ⁊ ſub ea abſcōdit potentidiuinitatis: vn̄ dicit (ego aūt) q. d. illi ita retribuebāt (egoaūt) ego diſcretiue (cū mihi moleſti eſſent) iudei clamantes crucifige crucifige eum (induebar cilicio) .i. ſub carnemortali latebā. nec oſtēdebā potentiā ſumēdo vindictamvn̄ dicit Eſa. liij. Abſcōditus eſt vultus eius ⁊ deſpectus:vn̄ nec reputauimus eū. Scd̓m eſt qꝛ humiliauit ſe. Terciū qꝛ ieiunauit. de qͥbus duobus dicit.¶ Humiliabam in ieiunio animam meam:⁊ oratio mea in ſinu meo conuertet̉.¶ Humiliabā in ieiunio aīaꝫ męā) in ieiunio ad lr̄am. vn̄Matth̓. iiij. ⁊ Marci j. habet̉ de ieiunio dn̄i ⁊ vere in illo ieiunio humiliabat aīam ſuā: qꝛ ieiunabat inter beſtias⁊ qꝛ patiēter ſuſtinuit tentatōes dyaboli. Quartū fuit eiꝰdeſideriū: qꝛ ſalutem eoruꝫ deſiderabat qd̓ in iſto ieiunioallegorice notat̉ qꝛ cum eſuriret eorū ſaluteꝫ: ẜm qd̓ dicitIoh̓. iiij. Meus cibus eſt vt faciā voluntatem eius qͥ mſit me. ⁊ Ioh̓ .vj. dicit. Hec eſt aūt voluntas eius qui mi
ſit me patris: vt omne qd̓ dedit mihi nō ꝑdam ex eo: tn̄ ieiunauit qꝛ paucos ad fidē ꝯuertit: ⁊ in hͦ ietunio vt haberet cibū humiliauit aīam ſuā vſqꝫ ad mortē: mortē autemcrucis. Quintū eſt qꝛ ꝓ eis orabat: vn̄ dicit (⁊ oro mea cōuertet̉) .i. cōuertebat̉ (in ſinu meo) .i. in ſecreto diuinitatis mee q̄ intra me abſcōdita eſt. q. d. ego hō orabā ad medeū. Sextū eſt qꝛ eos diligebat: vn̄ addit.¶ Quaſi ꝓximū ⁊ qͣſi fratrē nr̄m ſic cōplacebam: qͣſi lugēs ⁊ ꝯtriſtatus ſic humiliabar¶ Quaſi ꝓximū ⁊ qͣſi fratrē noſtrū ſic cōplacebā) duobꝰmodis ꝯſtrui pōt primo (ſic ꝯplacebam) ſupple mihi inbonis eorū ſic (qͣſi ꝓximū ⁊ qͣſi fra .n.) .i. ſicut de ꝓximo ⁊fratre vt ponat̉ caſus ꝓ caſu: vel (ſic ꝯplacebam) ſupplepr̄i habēdo eos (qͣſi ꝓximū ⁊ qͣſi fra. no.) licet mihi retribuerent mala ꝓ bonis: vn̄ dixit. pr̄ ignoſce eis qꝛ neſciuntqͥd faciūt Luce. xxiij. Septimū eſt qꝛ de pctīs eoꝝ dolebatvn̄ addit (qͣſi lugens) .i. vere lugēs (⁊ ꝯtriſtatus) de pctīseorū ſic (humiliabar) ꝯpatiēdo eis: vn̄ Luc. xix. Vidēs ciuitatē fleuit ſuꝑ eam. Poſtea oſtēdit ꝙ nec ſic volueruntcōuerti nec emēdari ſꝫ peiorati ſunt: vn̄ enumerat mala q̄ecōtrario fecerūt ei. Primū eſt qꝛ aduerſus eum letabāt̉⁊ ei inſultabant: vn̄ dicit.¶ Et aduerſū me letati ſūt ⁊ ꝯuenerūt: congregati ſunt ſuꝑ me flagella ⁊ ignoraui.¶ Et aduerſum me letati ſunt) vn̄ infra in hͦ psͣ. dixerūt euge euge. Scd̓m malū eſt ꝯſpiratio eoꝝ: vn̄ addit (⁊ cōuenerūt) Math̓. xxvj. Tunc ꝯgregati ſunt principes ſacerdotū ⁊ ſeniores ppl̓i ⁊ ꝯſiliū fecerūt vt ieſum dolo tenerēt⁊ occiderēt. Tercium eſt flagellatio: vn̄ ſequit̉ (ꝯgregataſunt fuꝑ me flagella) Psͣ. Supra dorſum meū fab. pecca.Quartū eſt qꝛ eum ignorantē reputauerūt: vn̄ ſubiungit(⁊ ignoraui) .i. ad modū ignorātis me habui ⁊ etiā reputatus fui. Quintū fuit ſciſma: vn̄ ſequit̉.¶ Diſſipati ſunt nec compuncti.¶ Diſſipati ſūt) .i. ꝑ ſciſma diuiſi Ioh̓. ix. Dicebāt ex phariſeis quidā nō eſt hic a deo qͥ ſabbatū nō cuſtodit: alij dicebāt quō pōt hō peccator hͨ ſigna facere ⁊ ſciſma erat inter illos: vel de pena pctī pōt legi (diſſipati ſūt) .i. ꝑ diuerſa loca diuiſi ꝑ Tytū ⁊ veſpaſianū. Sextū fuit eoꝝ obſtinatio: vn̄ addit (nec ꝯpuncti) lꝫ ſic difſipati vt dictum eſtvn̄ Stephanus arguit eos Act̉. vij. Dura ceruice ⁊ incircūciſi corde. Septimū fuit eoꝝ doloſitas: vn̄ ſubiūgit.¶ Tētauerūt me ſubſannauerūt me ſubſannatiōe: frenduerūt ſuꝑ me dentibus ſuis.¶ Tentauerūt me) Math̓. xxij. Quid me tentatis hypocrite Math̓. xxvij. Si filius dei es deſcēde de cruce. Octauū fuit deriſio eoꝝ: vn̄ ſubdit (ſubſannauerūt me) ſꝫ vt on̄dat magnā eſſe ⁊ frequētem: addit (ſubſannatōe) q. d. frequenter ſubſannauerūt Tren̄. iij. Factus ſum in deriſumomni ppl̓o meo canticū eorum tota die. Nonū fuit crudelitas eorum: de qua dicit (frenduerūt ſuꝑ me) more feraꝝ(dentibus ſuis) dentiū colluſione ſeuiciā cordis exprimebant ſicut cōtra ſtephanū Act̉. vij. vbi dr̄ ꝙ ſtridebat dentibus in eum. poſtea petit xp̄s liberari ab eis in reſurrection: vn̄ dicit.¶ Dn̄e qn̄ reſpicies reſtitue aīaꝫ meā a malignitate eorum: a leonibus vnicam meā.¶ Dn̄e ⁊cͣ) .q. d. fecerūt illi ita: ſꝫ tu o (dn̄e) pater (qn̄ reſpicies) me ab ipſis liberādo (reſtitue aīam meā) corꝑi in reſurrectōne (a malignitate eorū) ſuppe liberatam (⁊ eruea leonibus) .i. iudeis ⁊ dyabolo (vnicā meā) .ſ. aīam: vel(vnicā) .i. carnē q̄ fuit (vnica) .i. ſola ꝯcepta ſine oī pctō:(vnicā) .i. eccleſiā Can̄. vj. Una ē columba mea. Moraliter. ego aūt cū mihi moleſti eſſent hͦ dicit vir iuſtus: ⁊ ſicfacere debet (qn̄ moleſti ſunt ei inimici) .ſ. caro mundusdemones ꝑ importunitatē tentationū (induebar cilicioPonit hic tria remedia cōtra moleſtiā illoꝝ triū .ſ. macerationē carnis ꝯͣ viciū ipſiꝰ carnis: or̄onē ꝯͣ dyabolū mīaꝫꝯͣ mundū: ſꝫ qꝛ viciū carnis monſtrū eſt habēs duo capi-
De xp̄o allegorice
predicatores mali vtingrati debeneficijs
Moraliter
18
19
20
16