Pſalmus

¶ Sanguis. Deut̓. xij. Nō debes comedere anima eſt.¶ Charitas. Act̉. iiij. Multitudinis credentium erat corvnum ⁊ anima vna.¶ Cupiditas. Eſaie. v. Dilatauit infernus animam ſuaꝫ.Poſtea on̄dit cauſas qͣre ſuſtinet. Prima eſt adiutoriumdn̄i: vn̄ dicit (qm̄ adiutor) .ſ. (nr̄ eſt) ps. Cū ipſo ſuꝫ in tribulatōe eripia eū ⁊cͣ. ⁊ alibi (adiutor) in oportunitatibus⁊ tribulatione. Scd̓a cā eſt protectio dei: vn̄ ſequit̉ (⁊ protector noſter eſt) ps. Dn̄e vt ſcuto bo. volū. tue. coronaſtinos. eſt ergo dn̄s (adiutor) ad bonū. protector autē cōtramalū. Tertia cauſa eſt leticia ſpūalis: vnde ſequitur.¶ Quia in eo letabitur cor noſtrum: ⁊ in nomine ſancto eius ſperauimus.¶ Quia in eo) .i. in dn̄o .i. in eius obſeq̄o vl̓ in eiꝰ ꝓmiſſion vel in eiꝰ fruitiōe. Primū eſt cōtra accidioſos. Scd̓mcōtra incredulos. Tertiū ꝯͣ reprobos. Infra. Cor meū ecaro mea exultauerūt in deū viuū (letabit̉ cor nr̄m) ſpūli leticia .j. Mach̓. iij. Iudas ⁊ frēs eiꝰ p̄liabant̉ p̄lia iſrcū leticia. Quarta cā eſt ſpes: vn̄ dicit (⁊ in noīe .ſ. e.) .i. inpotētia vel in filio vel in noīe ſctō eiꝰ. nō in noīe ꝑentū nōbiliū vel augurū celeſtiū. psͣ. Vocauerūt no. ſu. in ter. ſuis.Eſa. xiiij. Perdā babylonis nomē ſꝫ m noīe ſcō eius. Eſa.xxx. Ecce nomē dn̄i de longinqͦ venit ⁊ qd̓ eſt illud nomē.Lu. j. Et vocabit̉ nomē eiꝰ ih̓s. Hiere. xxiij. Et hoc eſt nomē qd̓ vocabūt eū: dn̄s iuſtus nr̄. Eſa. viij. Voca no. e. accelera ſpolia detrahe. feſtina p̄dari (ſperauimꝰ) de qͦ noīeEſa. xxx. Ecce no. do. venit de lōginquo. ⁊ in eo ſperandūeſt: qꝛ ſicut dr̄. Prouer. xviij. Turris fortiſſima no. dn̄i. etquia ſꝑauimus ne fraudemur a ſpe noſtra.¶ Fiat miſericordia tua domīe ſuper nos:quemadmodum ſperauimus in te.¶ Fiat mi. t. do ſ. n.) ⁊ pōt ſic dici (ſuꝑ nos) .i. deſuꝑ mitte filiuꝫ tuū incarnandū ẜm ꝙ alibi petit psͣ. Emitte ma.tuā de al i. filiū tuū ꝑ quē oꝑaris vel ſic (ſuꝑ nos) .i. (deſuper) infunde nobis gr̄am tuā. Iac. j. Om̄e datuꝫ op. ⁊ oēdonū ꝑfe. deſur. eſt deſcē. a pa. lu. vel (ſuꝑ nos) .i. ſupra etvltra merita nr̄a miſerere nr̄i. psͣ. Si iniqͥtates obſer. dn̄edn̄e qͥs ſuſti. ⁊ nō dicit fac miſcd̓iam vel faciamꝰ nos mſericordiā ſꝫ imꝑſonalit̓ (fiat miſcd̓ia tua) ne videat̉ tātūopus dei vel tantū opus hoīs ſil̓e. Math. vij. Fiat volūtas tua. eſt tm̄ opus gr̄e ⁊ liberi arbitrij ſicut terra nec ſine ſemīe fructificat nec ſine terra ſemē: ſic de gr̄a ⁊ liberoarbitrio. poſtea on̄dit modū ⁊ meritū huiꝰ miſcd̓ie ſb̓dēs(quēadmodū ſpaui. in te) .i. qꝛ ſꝑauimꝰ in te ⁊ nō in alioet ſicut (ſꝑauimꝰ). q. d. multa eſt ſpes nr̄a ⁊ magna miſericordia tua ſuꝑ nos. psͣ. Quia magna eſt mīa tua ſuꝑ m⁊ alibi. Miſerere mei deꝰ ſcd̓m magnā mi. tuā. Et ẜm mtitudinē mi. tu. de. iniqͥ. meā. Magnitudo aūt ⁊ ml̓titudomīe dei in multꝭ attendit̉ ⁊ ab ipſo on̄dit̉. Prīo in expectālitu do ad pnīam. Tren̄. iij. Miſcd̓ie dn̄i multe qꝛ nō ſumusulti cōſumpti. ad Ro. ij. An diuitias bonitatꝭ eius ⁊ patiētieiui­ lōganimitatis cōtemnis. Scd̓o in reuocando ad pnīamd̓ie Eſa. xxx. Nō faciet auolare vltra a te doctorē tuū: ⁊ eruntur oculi tui vidētes p̄ceptorē tuū: ⁊ aures tue audiēt verbitis. tuū poſt tergū monentis. Greg. Debemꝰ pietatē monenerubeſcere ſi iuſticiā nolumus formidare. Tertio in cōſerendo bona inimicis: immo filiū ſuū exponēdo morti proip̄is inimicis. Math̓. v. Qui ſolē ſuū facit oriri ſuper bonos ⁊ malos. ad Ro. v. Cōmendat aūt deus charitatē ſuam in nobis: qm̄ cū adhuc peccatores eſſemus xp̄us prenobis mortuus eſt. Quarto in conferendo gratiā gratis.Tyt̉. iij. ſcd̓m ſuā miſcd̓iam ſaluos nos fecit. ad Ro. iiij.Cui deus accepto fert iuſticiā ſine oꝑibus. Quīto in protegendo iuſtificatos psͣ. Cuſtodi me vt pupillā oculi: ſubvmbra alarū tuarū protege me. Sexto in bona eoꝝ multiplicando. psͣ. Ibunt de virtute in virtutē. Septimo in remunerādo ſupra condignū. psͣ. Melior eſt miſcd̓ia tua ſuper vitas. Hiero. in bonis meritum excedet clementia. adRom̄. viij. Nō ſunt cōdigne paſſiones huius tꝑis ad futurā gl̓iam que reuelabit̉ in nobis: ad quā nos perducatmiſericors ⁊ miſerator dominus Amen.

¶ Pſalmus XXXIIIEnedicam dominum in omni tempore: ſemꝑ laus eius in ore meo.¶ Titulus psͣ. dauid cū immutauit vultū ſuuꝫcorā abymelech. ⁊ dimiſit eū ⁊ abijt. Uidet̉ hic tāgere hyſtoriā q̄ habet̉. j. Reg. xxj. ſed ſicut in glo. dr̄ diuerſitas q̄inter hoc qd̓ hic dicit̉: ⁊ illud qd̓ ibi dr̄ dauid immutauitvultū ſuū corā achis. hic aūt dr̄ ꝙ coraꝫ abymelech mittitnos ad myſticā expoſitionē: vn̄ myſtice exponamꝰ. In p̄cedenti psͣ. egit de oꝑibus penitētie ⁊ miſcd̓ie ꝓpter q̄ laudandus eſt dn̄s. hic aūt ꝓpheta. q. p̄centor laudat eū ⁊ alios inuitat ad laudandū ⁊ maxīe pro immutatōe ſacramētorū veteris. t. in nouū: ⁊ eſt iſte psͣ. quadriꝑtitus. Primoꝓpheta laudē p̄mittens monet māſuetos ad idē ibi (benedicā) Scd̓o ad cōmunionē noui ſacrificij hortat̉ fidelesibi (accedite) Tertio incipiētes monet a qͥbus abſtineātibi (venite) Quarto agit de tribulatiōibus bonoꝝ ⁊ malorū ibi (oculi dn̄i) Dicit ergo ꝓpheta ⁊ vir iuſtus (benedicā dn̄m) .i. laudabo: ſꝫ laudanti plura ſunt neceſſaria quehic ponit in ordine. Primū eſt cōſtantia vt in proſperis ⁊aduerſis laudet dn̄m: de qͦ dicit (in oī tꝑe) .ſ. tā in ꝓſperitate qͣꝫ in aduerſitate. Eccl̓i. vlti. Laudabo nomē tuū aſſidue. Thob̓. iiij. Om̄i tꝑe bn̄dic dn̄o. non tm̄ in ꝓſperis ſicut ſupra cōfitebit̉ tibi cū bn̄feceris ei aūt tm̄ in aduerſis:ſicut Eſa. xxvj. Dn̄e in anguſtia reqͥſierunt te: ſed ſic ⁊ ſic:ſicut Iob. j. Si bona ſuſcepimꝰ de manu dn̄i ⁊cͣ. Eſa. xx.Uenit mane ⁊ nox ſi q̄ritis q̄rite. Greg. Dignū eſt ſꝑ gratias agere qꝛ deꝰ nunqͣꝫ ceſſat bn̄facere. hoc autē nō fiebatante mutationē vultus dauid .i. auteqͣꝫ nouū teſtm̄ ꝓductū fuiſſet. tūc em̄ ꝓ carnali mercede ſeruiebāt dn̄o ⁊ cumnō ſuccedebat eis ꝓſpere nequaqͣꝫ dn̄m laudabāt niſi illiqͥ ad nouū teſtm̄ ꝑtinebant. Scd̓m eſt ꝑſeuerantia: vn̄ addit (ſemꝑ laus eius in ore meo) qd̓ duobꝰ modis poteſtlegi vt ſit ſenſus pͥmo (ſemꝑ laus eiꝰ ⁊cͣ.) .i. nihil vnqͣꝫ loquar ꝙ nō ſit ad laudē dei: vn̄ dicit Hiero. Felix lingua q̄nō nouit niſi de diuinis cōpone̓ ſermonē: vel ſic (laus eiuſſemꝑ ⁊cͣ) .i. ſemꝑ aliqͥd vel dicā vel faciā vel cogitabo qd̓ad laudē dei referat̉: vn̄ Caſſiod̓. Quicqͥd ex charitate exſimplicitate ceteriſqꝫ ꝟtutibus vel loqͥmur vel mēte geſſimus iure diuinis laudibus applicat̉. ip̄ius em̄ eſt p̄coniūqͥ donat ore ac corde honeſta meditari. Laus em̄ a laurodicta eſt q̄ ſolet coronare victores. j. Theſ. v. Sine intermiſſione orate: ibi dicit Hiero. Nō ceſſat laudare qͥ nonceſſat bn̄ agere. j. Chor̄. x. Siue manducatis ſiue bibitisomīa in gloriā dei facite. Eccl̓i. xxxix. In omni corde ⁊ orecollaudate ⁊ bn̄dicite dn̄m. Tertiū eſt qd̓ neceſſariū laudanti deū eſt humilitas: vnde ſequit̉ qd̓ dicit¶ In domino laudabitur anima mea: audiant manſueti ⁊ letentur.¶ In dn̄o laudabit̉) nō in me. Gal̓. vlti. Mihi autē abſitgloriari niſi ī cruce dn̄i nr̄i ieſu xp̄i. Hiere. xxij. Laus meaes tu: vel (laudabit̉) in futuro: ſicut dicit apl̓s. j. Coꝝ. iiij.Nolite ante tēpus iudicare quouſqꝫ veniat dn̄s qͥ ⁊ illuminabit abſcōdita tenebrarū ⁊ manifeſtabit cōſilia cordium: ⁊ tūc laus erit vnicuiqꝫ a deo. Quartū quod eſt neceſſariū eſt māſuetudo: vn̄ poſtea māſuetos monet ad idemdicēs (audiant māſueti) audiāt inquā illud qd̓ p̄miſſumeſt (in dn̄o laudabit̉ anīa mea) ⁊ illud etiā. Bn̄dicā dn̄min oī tꝑe ⁊cͣ. ⁊ ex hoc (letent̉) qꝛ me ſociū habēt. ſolent em̄boni letari quādo alij eis aſſociant̉ (māſueti) aūt dicunt̉manu aſſueti. hij aūt qͥ dominū benedicūt tꝑe aduerſitatꝭſicut tꝑe ꝓſperitatis recte manui ſunt aſſueti vt de manudomini bona ⁊ mala ſuſcipiāt: ſicut Iob māſuetus erat .i.manui aſſuetus. vnde dicit Iob. ij. Si bona ſuſcepimusde manu dn̄i mala aūt qͣre nō ſuſcipiamꝰ: vnde aūt dicit(audiant māſueti) qꝛ taliū eſt audire. Eccl̓i. v. Eſto manſuētus ad audiendū verbū dei. Iac. j. In manſuetudineſuſcipite inſitū verbū (et letent̉) qꝛ ex auditu verbi dei ſequit̉ leticia: vnde psͣ. Auditui meo dabis gaudiū ⁊ leticiāEccl̓i. .j. Beneplacitū eſt deo fides ⁊ māſuetudo. fides inp̄dicando. manſuetudo in audiendo.

Magnitudo ⁊ multitudo diuine miſcd̓ieattenditurin multis.

22

Māſuetvnde dr̄ etqͥ dicūturmanſuētꝭ

Laus vn̄dicitur.

Laudantiplura neceſſaria.

Psͣ 33.