Pſalmus

quaſi diceret dn̄s eſt eius poſſeſſio ⁊ ipſa dn̄i: ⁊. xliij. Illedicet dn̄s ego ſum. Ezech̓. xliiij. Ego poſſeſſio eorū ſuꝫ dicit dn̄s. Poſtea on̄dit quō habeat̉ hmōi beatitudo .ſ. prebeneficijs q̄ confert dn̄s quoꝝ quedā confert per creaturas: quedā autē per ſeip̄m: ⁊ primo agit de eis que cōfertper creaturas dicens.¶ De celo reſpexit dominus: vidit omnesfilios hominum.¶ De celo) ad lr̄am dando pluuiam (reſpexit dn̄s) oculomiſcd̓ie: vel (de celo) .i. de xp̄o qͥ eſt celū celorū ⁊ alios facit celos dādo ex eis pluuiā doctrine ⁊ lumē gratie. Io. j.Plenū gratie ⁊ veritatꝭ. Eſa. ix. Populus gentiū q̄ ambulabat in tenebris vidit lucē magnam: vel (d celo). i. de angelis de qͥbus reſpicit dn̄s ſuꝑ nos: cū eos ad miniſtrandū nobis mittit (vidit) oculo miſcd̓ie (om̄s filios hoīmſicut dr̄ reſpexiſſe petrū Lu. xxij. vel (vidit omēs filios hominū) ad lr̄am: qꝛ oīa nuda ſunt ⁊ aperta oculis eius. Eccleſiaſt. xxiij. Omīa videt oculus eiꝰ: vn̄ dicit Boe. Ma.gna nobis indicit̉ neceſſitas probitatꝭ cū ante oculos verſamur iudicis cuncta cernentis.¶ De preparato habitaculo ſuo: reſpexit ſuper omnes qui habitant terram.¶ De preꝑa. habi.) .i. de hūanitate (reſpexit) oculo miſericordie (ſuꝑ oēs qͥ habitant terrā) .i. ſuꝑ totū genus hūnū vt eos redimeret: ⁊ dr̄ humanitas habitaculū ẜm qd̓dicit̉ Col̓. ij. In ip̄o habitat plenitudo diuinitatis corporaliter. hoc (p̄paratū fuit) .i. ab eterno preuiſum ad ſalutem mūdi. Itē (preparatū fuit) .i. pͥus ſanctis patribꝰ promiſſum: vn̄ Lu. j. Bn̄dictus dn̄s deus iſrael: qꝛ viſitauit⁊cͣ. vſqꝫ ibi. Sicut locū. eſt ꝑ os ſancto. qͥ a ſeculo ſunt priphetarū eius: vel (de habitaculo) .i. de anīabus ſanctoruꝫqͥs p̄parant ſancti ad ſuſcipiendā gr̄aꝫ dn̄i: immo ip̄m dominū vt in eis habitet. de p̄paratione hac dr̄. j. Regū. vijPreparate corda vr̄a dn̄o ⁊ ſeruite illi ſoli ꝙ ſint habitaculū dei: dicit apl̓us .j. Ehorin. iij. Neſcitis qꝛ templuꝫ deeſtis ⁊ ſpūs dei habitat in vobis. de hoc habitaculo ſic priparato reſpexit dn̄s ⁊ reſpicit frequēter oculo miſcd̓ie (ſuper oēs qͥ habitant terrā) .i. ſuꝑ terrenos hoīes qn̄ eosſanctos ſuos inſtruit: Eccl̓i. xxxvij. Anīa viri ſancti enūciat aliqn̄ vera quā ſepteꝫ circūſpectores ſedentes in excelſum ad ſpeculandū: vel (de p̄parato habitaculo ſuo) .i. d̓celo vbi ſuis p̄parauit habitaculum. Iuxͣ illud Ioh̓. xiii.Uado vobis parare locū: ⁊ poteſt hic verſus dici cōtra ilos qͥ cū ſint in proſperis nō reſpiciūt miſeros cōpatiēdoeis: in celo qͥdeꝫ oīs iocūditas: oīs felicitas: ⁊ dn̄s exiſtēsibi nō eſt oblitus pauperū ⁊ miſeroꝝ. Cccl̓i. xj. In die bonorū ne immemor ſis maloꝝ. Iob. xxix. Cū ſedereꝫ quaſirex circūſtante exercitu. eraꝫ tamē merentiū cōſolator (yſpexit ſuꝑ eos qͥ habitāt terrā) inter quos vidit vnā puelā que magis placuit ei ⁊ captus amore eius venit in terram: beata virginē dico. Eccl̓i. xvj. Poſt hoc deꝰ in terramꝓſpexit .i. in beatā virginē: ⁊ impleuit illā bonis ſuis quado angelus dixit. Aue gratia plena dn̄s tecū: vel (de p̄parato habitaculo ſuo) .i. de beata ꝟgine quā p̄parauit .i. ꝑalijs parauit ad habitandū (reſpexit ſuꝑ omēs qͥ habitāterrā) .i. ſuꝑ oēs pctōres: vn̄ psͣ. Dn̄s de celo proſpexit vtaudiret gemitꝰ ⁊c̄. Scd̓o agit de bn̄ficijs q̄ confert deus ꝑſeip̄m. Primū eſt ꝙ format ⁊ reformat imagineꝫ ſuam inanima: vnde dicit.¶ Qui finxit ſigillatim corda eorum: qui intelligit omnia opera eorum.¶ Qui finxit) .i. formauit vel reformauit (corda eoruꝫ) .i.aīas: ⁊ hoc (ſigillatim .ſ. dans cuilibꝫ ꝓpriū donū .j. Coꝝ.xij. Diuidēs ſingulis ꝓut vult: vn̄ de quolibet ſancto pōtvere legi illud Eccl̓i. xliiij. Nō eſt inuētus ſimilis illi. Secundū eſt ꝙ facta ſanctoꝝ approbat vt remuneret in vitaeterna: vn̄ dicit (qui intelligit) .i. approbat (oīa oꝑa eoꝝſcꝫ iuſtorū: ſicut dr̄ Prouer. iiij. Uias q̄ a dextris ſunt nouit dn̄s ⁊ ecōtrario. Math̓. vij. dicit dn̄s. Tunc cōfiteboeis qꝛ nunqͣꝫ noui vos: Diſcedite a me om̄s qͥ oꝑa. ini. ve

(intelligit) .i. videt ⁊ ſcit (oīa. o. e.) tā bonorū qͣꝫ malorūpsͣ. Qui plantauit aurē nō audiet aut qͥ fixixit oculuꝫ noncōſiderat. Prouer. v. Reſpicit do. vi. ho. ⁊ om̄s greſ. illiuscōſiderat. ¶ Hic notandū ꝙ fingere dicit̉ multis modis in ſacra ſcriptura. dicitur em̄ fingere.¶ Cōponere: vn̄ cōpoſitores luti figulos appellamꝰ. Hiere. xviij. Deſcēde in domū figuli ⁊ ibi audies ꝟba mea.¶ In myſterio dicere vel oſtendere: vnde Lu. vlt. Finxitſe longius ire.¶ Simulare. Sap̄. j. Spūs .ſ. diſci. effugiet fictū: ⁊ poteſteſſe ſenſus duplex. Spus dator diſcipline effugiet fictumdiſcipline .i. eum qui fingit ⁊ ſimulat ſe eſſe diſciplinatumvt hypocritam.¶ Creare vt hic ⁊ Eſa. xxix. Quaſi dicat figmentuꝫ fictoriſuo non intelligis.¶ Animo confingere: vnde Sap̄. xv. Res ſuperuacuasfingit. Cinis eſt em̄ cor eius.¶ Preuidere. Hiere. xviij. Ecce ego fingo contra vos malū ⁊ cogito cōtra vos cogitationem: hoc aūt qd̓ dicit (quifinxit ſigillatim corda eorū) .i. anīas ē ꝯtra quoſdā hereticos quoꝝ quidā dicūt aīas oēs ſimul fuiſſe creatas ſicutangelos. alij dicūt eas eſſe ex radice .i. ex anīa ade (finxit)aūt dicit ad modū figuli qꝛ facit eas quales vult: ſicut figulus vaſa. Hiere. xviij. Ecce ſicut lutum in manu figuli ſicvos in manu mea domꝰ iſrl̓. p. Ipſe nouit figmentū noſtrū .i. nos qͦs finxit. vel id qd̓ nos fingimꝰ. Eſt aūt duplexhoīm fictio. curioſi fingunt ſcīam. hypocrite ꝟtutē. De prima fictiōe dr̄ Eccl̓i. xxx. Eſt iuſtus qͥ inclinat faciē ⁊ fingitſe videre qd̓ ab alijs ignoratū eſt. Sap̄. xv. Deuꝫ fingit deeodē luto .i. nihil vult credere curioſus niſi ꝙ rō pōt capere. Sap̄. j. Spūſſan. diſcipline effugiet fictū. De ſcd̓a fiction que eſt hypocritarū dr̄ Sap̄. xv. Figulus mollē terrāpremens .i. carnē exterius affligēs labio ſe finxit ad vſusnoſtros qͥ inde proficimus vnūquodqꝫ vas.¶ Non ſaluatur rex per multā virtutem: etgygas nō ſaluabit̉ in multitudīe ꝟtutꝭ ſue:¶ Supra egit de bonis ſpūalibꝰ q̄ confert dn̄s ſiue per ſeip̄m ſiue ꝑ alios. Hic aūt on̄dit̉ ꝙ nō ſolū ſpūalia ſꝫ ⁊ corporalia bona dat deus .ſ. potentia q̄ per regē fortitudineꝫque ꝑ gygantē: diuitias q̄ ꝑ equū intelligunt̉. ⁊ p̄terea on̄dit ꝙ nō eſt cōfidēdū in eis: qꝛ nec corꝑis ſalus nec aīe inip̄is eſt: vn̄ dicit (nō ſaluat̉ rex ꝑ multā ꝟtutē) .i. ꝑ multāpotentiā ſuā nō ſaluat̉ ab hoſtibꝰ viſibilibus niſi dn̄s dederit ei potentiā reſiſtendi j. Mach̓. iij. Nō eſt differētiain cōſpectu dei celi liberare in multis ⁊ in paucis. Itē datfortitudinē: vn̄ addit (⁊ gygas) .i. fortis corꝑe ⁊ magnus(nō ſaluabit̉ in multitudine ꝟtutꝭ ſue) .i. ſi ſibi eā attribuat. j. Reg. xiiij. Nō eſt dn̄o difficile ſaluare vel in multꝭ velin paucis. Eſa. j. Fortitudo veſtra. q. fauilla ſtuppe. Pōtetiā legi de ſaluatiōe anīe. ⁊ bene cōtinuat̉ ei qd̓ immediate ſupradictum eſt (qͥ intelligit) .i. approbat vel ſcit ⁊ iudicat (oīa oꝑa eorū) ẜm qd̓ expoſitū eſt. Et poſſet aliqͥs dicere vel putare ꝙ iſti magnates ꝑ potentiā ſuā ſaluarent̉vn̄ hoc remouēs dicit (no ſaluat̉) .i. non ſaluabit̉ (rex) .i.potens per (multā ꝟtutem) ⁊ (gygas) vt dictū eſt (nō ſaluabit̉ in multitudine) .i. ꝓpter multitudinē (ꝟtutis ſue)vel ſic vt q̄libet qͥ ſe regit dicat̉ rex (nō ſaluat̉ rex) .i. qͥcuqꝫ ſe etiā regēs (per multā virtutē) ſupple ſuā .i. ſi ſibi virtutē quā a deo habet attribuerit nō ſaluat̉ in hoc ſed dānat̉ (⁊ gygas) .i. quātumcūqꝫ fortis ad bona opera. Hiere. ix. Non gloriet̉ fortis in fortitudine (non ſaluabitur inmultitudīe vir. ſue) .i. eius quā ſibi attribuit: ſicut Pelagius qͥ dicebat. Det vitā det opus animū mihi ipſe parabo. Alia lr̄a hꝫ (nō ſaluabit̉ rex in multitudīe exercitus).ij. Paral̓. xxv. Si putas in multitudine exercitꝰ bella conſiſtere ſuperari te faciet deus ab hoſtibus.¶ Notandū ꝙ gygas bonus multiplex.¶ Ad lr̄am hō magnus. Gen̄. vj. Gygātes erāt ſuꝑ terrā. Gbo¶ Xp̄us. psͣ. Exultauit vt gygas ad currendā viam.¶ Angelus. Iob .xxvj. Ecce gygantes gemunt ſub aquis.¶ Prelatus. j. Mach̓. iij. Induit ſe loricam vt gygas.

14

15

MFingere d̓citur multpliciter.