Trige ſimuſſecundusLXXIII

cXIII

.ic. xp̄o ieſu in oꝑibus bonis. Moraliter legit̉ verſus iſte cōtra doctores quoꝝ dicere nō ſequitur facere. Math̓. xxiij.Super cathedrā moyſi ſederunt ſcribe ⁊ phariſei que dicunt facite: que autē faciunt nolite facere. dicunt em̄ et nōfaciunt. Nec ſolū quia ſic omīpotens eſt dn̄s: iō eſt timendus: ſꝫ etiam quia oīa ſciens qd̓ notat̉ cum addit̉.¶ Dominus diſſipat conſilia gentiū: reprobat autem cogitationes populorum: et reprobat conſilia principum.¶ Dn̄s diſſi. cōſi. gen.). q. d. nō tm̄ facta ſꝫ ⁊ conſil̓ia ſecreta ⁊ cogitatiōes cognoſcit ⁊ cognita diſſipat ne ad effectūꝑducant̉: hͦ eſt qd̓ dicit (on̄s diſſi. cōſi. gen.) martyres interimentū qꝛ licꝫ interimerēt nō tn̄ ad effectū quē intendbant ꝑuenerūt qꝛ hͦ faciebāt vt cultū dei euacuarent: ⁊ cultū ydolatrie ampliarent: ſꝫ dn̄s ita diſſipauit cōſilia eoruꝫꝙ ex ip̄a occiſiōe martyrū creuit cultꝰ dei: ⁊ cultus ydolo.rū eſt diminutus (reprobat aūt cogitatiōes populorū) .i.iudeoꝝ qͥ cogitauerūt ip̄m interficiendo nomē eius extirguere: ⁊ ex hoc magꝭ innotuit. Et noͣndū ꝙ cū loquit̉ de getibus dicit (diſſipat cōſilia) cum loquit̉ de iudeis dicit (xprobat cogitatiōes) ꝑ hoc innuēs ꝙ plus diſplicebāt decogitatiōes iudeoꝝ qͣꝫ etiā cōſilia gentium: ⁊ tn̄ maius eſtpctm̄ in ſe conſiliū facere cōtra deū qͣꝫ cogitare tm̄: ſꝫ in iudeis qͥbus promiſſus erat qͥ cognoſcere debebāt aggrauatur peccatū (⁊ reprobat cōſilia pͥncipū) .i. tyrannoꝝ inſuigentiū cōtra eccl̓iam: quorū cōſilia multotiens nō ſolumdiſſipauit: ſed on̄dit ſe reprobare eos dando in reprobuꝫſenſum: ⁊ tꝑaliter etiā puniēdo. de his Iob. xij. Ipſe nouit ⁊ decipientē ⁊ eū qui decipit̉ ⁊ adducit conſiliarios inſtultū fine ⁊ iudices in ſtuporē: vel ſic (dn̄s diſſi. cōſi. gͦeid eſt vana ſtudia ph̓oꝝ q̄ tm̄ in vanitatibus ſtudēt. Eſxix. Sapiētes cōſiliarij pharaonis dederūt conſiliū inſiens. ij. Reg. xvij. Infatua queſo dn̄e conſiliū achitophel(reprobat aūt cogitatiōes popu.) .i. laicoꝝ qͥ contra clericos multa mala cogitant. Mich̓. ij. Ue qͥ cogitatis inutile ⁊ operamini malū (reprobat aūt cōſilia pͥnci.) .i. p̄latorū quoꝝ cōſiliuꝫ eſt ſubditos exactionibus ſpoliare. Eſa.viij. Verte cōſiliū ⁊ diſſipabit̉ loqͥmini verbuꝫ ⁊ non fiet.Eſa. xliiij. Irritā faciens ſignā diuinoꝝ ꝑ (cōſilia gentiūid eſt ph̓oꝝ reſiſtit̉ ſapīe filij ꝑ (cogitatiōes populoꝝ) dirogat bonitati ſpūſſancti ꝑ (conſilia principū) .i. potentūſeu prelatorū qͥ ſuo pͥncipatu abutunt̉: derogat̉ potentiapatris. Iō dicit dn̄s Oſee. viij. Ipſi regnauerūt ⁊ non exme: principes extiterūt ⁊ nō cognoui. Moraliter: ꝑ (conſlia gentiū) .i. carnaliū: cōcupiſcentia carnis pōt deſignari.carnales em̄ dicunt̉ gentes .i. geniti tales qꝛ ex corruptiōeſue generatiōis contrahūt incentiuū libidinis. Horū corſiliū eſt Sap̄. ij. Uino p̄cioſo ⁊ vnguentis nos impleamet nō pretereat nos flos tꝑis: coronemus nos roſis anteqͣꝫ marceſcant: nullū pratū ſit qd̓ nō ꝑtranſeat luxuria n̄ſtra: nemo noſtrū exors ſit luxurie nr̄e: hoc (cōſiliū diſſi.qn̄ cōuertit hoīes hmōi ad penitentiā: vl̓ cū eis īmittit tribulationē vel infirmitatē vel mortē ꝑ (cogitatiōes po.) i.auarorū cōcupiſcentia oculoꝝ: qꝛ a minore vſqꝫ ad maiorē oēs auaricie ſtudēt: vt dicit Hiere. vj. Horū cōſiliū eſtProuer .j. Abſcōdamus tēdiculas contra inſontē fruſtradegluciamꝰ eū ſicut infernus viuentē ⁊ integrū. q. deſcendentē in lacū: oēm p̄cioſam ſub̓am repiemꝰ implebimusdomos nr̄as ſpolijs ſortē mitte nobiſcū marſupiū ſit vnoīm nr̄m: ⁊ horū cogitatiōes diſſipat: ſil̓iter duobꝰ p̄dicmodis cōuertēdo ad pnīam vt pꝫ in Math̓. ix. vel mortmittēdo: vt pꝫ in diuite cui dictum eſt Lu. xij. Stultē hanocte repetēt aīam tuā a te ⁊ q̄ paraſti cuiꝰ erūt: vel ꝑ (cſilia pͥncipū) ſuꝑbia vite intelligit̉: ⁊ horū cōſilia ſunt facre ſibi nomē in terra alios ſibi ſubiugare ⁊ hmōi: ſicut. j.Mach̓. v. Dixerūt ioſephus ⁊ azarias faciamꝰ ⁊ ipſi nobis nomē: ⁊ Iudith. ij. Vocauit nabuch̓. oēs maiores natu oēſqꝫ duces bellatores ſuos: ⁊ habuit cū eis myſteriūcōſilij ſui: dixitqꝫ cogitationē ſuā cū eo eſſe vt oēm terramſuo ſubiugaret imꝑio: qd̓ dictū placuit oībus ⁊cͣ. ſꝫ dn̄s reprobauit cōſilia iſta ſicut rei euētus cōprobauit in vtriſqꝫ

ſic ⁊ modo facit qꝛ deus ſuꝑbis reſiſtit. Iac. v. De huiusdiſſipatiōe Iob. v. Qui diſſipat cogitatiōes malignoꝝ nepoſſint implere manus eoꝝ qd̓ ceperāt qui apprehenditſapiētes in aſtutia eorū ⁊ cōſiliū prauoꝝ diſſipat. hic notātur illa tria p̄dicta. luxurioſi enim dicunt̉ malgni .i. maloigne ſuccēſi: cupidis aſtutia ⁊ dolus aſcribit̉: ſuꝑbis prauitas: qꝛ licꝫ exterius nō videant̉ mali in cōſpectu hoīumtn̄ interius ſunt praui in cōſpectu dei. Prouer. xj. Abominatio dn̄i cor prauū ⁊ volūtas eius in his qͥ ſimplicit̓ ambulant .i. in huilibus: ita reprobat ⁊ mutat cōſilia eorum.Sꝫ ſuū conſiliū eſt immobile ⁊ immutabile: vn̄ addit.¶ Conſiliū aūt dn̄i ineternū manet cogitationes cordis eiꝰ ī generatiōe ⁊ generatiōꝫ.¶ Cōſiliū aūt dn̄i ineter. ꝑma.) qꝛ qd̓ diſponit dn̄s mutari nō pōt ab hoībꝰ: vn̄ Act̉. v. Dixit gamaliel ſi ē ex hoībꝰcōſiliū. hoc opus aūt diſſoluet̉. ſi ꝟo ex deo eſt: non poteritis diſſoluere (cogitationes cor. eius in generatiōe ⁊ generationē) .i. in ſempiternū. Eſa. xlvj. Conſiliū meū ſtabit: ⁊omīs voluntas mea fiet. Eſa. lv. Nō em̄ cogitatiōes meecogitationes veſtre.¶ Beata gens cuius eſt dn̄s deus eiꝰ: populus quem elegit in hereditatem ſibi.¶ Scd̓a ꝑs in qua on̄dit beatos eſſe cultores dei: vn̄ dicit(beata ges cu. eſt do. deꝰ. e.) .i. q̄ dn̄m deū eſſe credit: ⁊ euꝫvt deū colit. h̓ em̄ duo exigunt̉ .ſ. fides ⁊ oꝑatio. ad hͦ ꝙ beatus ſit hō: qꝛ impoſſibile eſt ſine fide placere deo. Heb̓. x.Et fides ſine oꝑibꝰ mortua eſt. Iac̄. ij. Et vere (beata eſtgens) illa qꝛ ei oīa optata ſuccedēt: vn̄ Sap̄. vij. Uenerūtmihi oīa bona pariter cū illa. Greg. Quid eſt qd̓ non hꝫ qͥoīa habentē hꝫ. Itē (beata gens) p̄deſtinatoꝝ (cuiꝰ eſt dominꝰ deus eiꝰ) .i. qͥ ſeruit dn̄o deo ſuo: nec ponit aliqd̓ verbū vt innuat ꝙ beatitudo eſt eterna: deus eſt oīm ꝑ naturā: ſꝫ dn̄s eſt oīm per cultū ſpālem. iij. Reg. xxiij. Si deuseſt ſequimini illū: ⁊ ne hō hoc ſuis meritis aſcribat audiat qd̓ ſequit̉ (ppl̓us quē elegit dn̄s in here. ſibi) Ioh̓. xv.Nō vos me elegiſtis ſꝫ ego elegi vos (elegit ī hereditatē).id eſt vt eū excolat: ſicut hō excolit hereditateꝫ ſuā. deꝰ eſtem̄ agricola. Ioh̓. xiiij. Pater meus agricola eſt. Hiere.xiiij. Quare qͣſi colonꝰ futurus es in terra. Colit aūt dn̄sſuos multꝭ mōis .ſ. vepres amouēdo .ſ. pctā. Hiere. xj. Exarſit ignis in ea ⁊ cōbuſta ſunt frutecta eius. ij. Reg. xxiij.Preuaricatores aūt. q. ſpine euellent̉ vniuerſi. Item colit eos vomere verbi ſui arando. Eſa. ij. Cōflabunt gladios ſuos in vomeres ⁊ lanceas ſuas in falces. Gladius autē eſt verbū dei: vt dr̄ Eph̓. vlt. Gladiū ſpūs qd̓ eſt verbūdei. Itē poqͣꝫ arauit ſemīauit ſemē gratie. Eſa. xxviij. Nūquid tota die arabit arans vt ſerat: ⁊ poſt addit. Nonnecū adequauerit faciē terre: ſeret Gith ⁊ ciminū ſparget etponet triticū ꝑ ordinē ⁊ ordeū ⁊ miliū ⁊ viciā in finibꝰ eiꝰIn his diuerſio ſemībus diuerſarū gratiarū genera deſignant̉. Itē cū ſeminauerit: ſepē circūdat .ſ. verecundiā ettimorē ne beſtie .i. demones ingrediant̉ hereditatē ſuam.Eſa. lviij. Vocaberis edificator ſepiū auertēs ſemitas iniquitatū. Eccl̓es. x. Qui diſſipat ſepē mordebit eū coluberid eſt dyabolus. Itē ſeruat eā. Eſa. xxvij. Ego dn̄s qui ſeruo eā repente propinabo ei ne forte viſitet̉ cōtra eam nocte ⁊ die ſeruo eā. Itē auget eā ſicut homo ſuā hereditatēpsͣ. Snꝑ harenā multiplicabunt̉. Itē delectat̉ in ea. Prouer. viij. Delicie mee eſſe cū filijs hoīm: ⁊ cū dn̄s om̄s bouos elegerit in hereditatē tn̄ ſpāliter clericos. Exo. vj. Aſſumā vos mihi in populis ⁊ eo deus veſter. Deū. vij. Elegit te deus deꝰ tuus vt ſis ei ppl̓us peculiaris de cunctꝭ populis: vn̄. j. Pe. ij. Vos eſtis genꝰ electū gens ſancta ppl̓sacquiſitiōis: timendū eſt ne pro via ſua poſſit verius diciUos eſtis genus abiectū: gens prophana: ppl̓us ꝑditiōisEt nota ꝙ primo dicit (gens) ſcd̓o (ppl̓us) tertio (hereditas) gens pro ſtatu culpe: populus pro ſtatu gr̄e: hereditas pro ſtatu glorie. Eſa. xix. Hereditas mea iſrael. pſal.Hereditas mea in terra manet. Nota etiā ꝙ dicit (cuiusdn̄s deus eius) plus em̄ eſt qͣꝫ ſi dixiſſet gens que eſt dn̄i.

Moralit̓.

Moralit̓.

Colit deusſuos multipliciter.

ti

11