Pſalmus
Et eis deus: ⁊ an̄ ꝯuerſionē expectādo ad penitentiā: ⁊ ī cōuerſionē dando veniā ⁊ poſt ꝯuerſionē ſeruādo gratiā depͥmo psͣ. miſcd̓ia eiꝰ p̄ueniet me. de ſcd̓o pō. miſerere mei deus ẜm magnā mi. tuā ⁊cͣ. De tercio psͣ. Et miſcd̓ia eiꝰ ſubſequet̉ me oībꝰ diebus vite mee. Eccl̓i. ij. ẜm magnitudineillius ſic ⁊ miſcd̓ia illiꝰ cū ip̄o ē. Sexta qꝛ non ſolū miſeret̉pctōꝝ ſꝫ ⁊ bonos in bono confirmat ⁊ ſeruat: vnde addit¶ Uerbo domini celi firmati ſunt: et ſpirituoris eius omnis virtus eorum.¶ Uerbo dn̄i celi firmati ſunt) qd̓ ad lr̄am verū ē ⁊ myſtice ad lr̄am ſic (v̓bo dn̄i) .i. filio (celi firmati ſūt) qꝛ ꝑ filiūfecit eos dn̄s: vn̄ Gen̄. j. In pͥncipio creauit deꝰ celū ⁊ terrā (⁊ ſpū oris eius) .i. ſpūſancto (oīs ꝟtus eoꝝ) os pr̄isfiliꝰ: qꝛ ſicut hō exponit alijs ꝑ os ſuā voluntatē: ita pateꝑ filiū huiꝰ oris: dr̄ ſpūſſanctꝰ eē ſpūs: qꝛ ſicut a pr̄e ſic a filio ꝓcedit: ⁊ hoc ſpū (oīs ꝟtus celoꝝ) .i. ꝑ eū firmitas eoſolidata ē: ⁊ ē idē opus filij ⁊ ſpūſſancti ꝑ qͦs oꝑat̉ pater:diuiſa ſunt oꝑa trinitatis ſꝫ patri auctoritas attribuit̉ ⁊ expͥmunt̉ h̓ tres ꝑſone pr̄: cū dicit (dn̄i) filiꝰ: cū dicit (verb⁊ oris) ſpūſſanctꝰ: cū dic̄ (⁊ ſpū) ſic̄ Gen̄. j. in pͥncipio creuit deꝰ celū ⁊ ter. ⁊cͣ. dei eī noīe ⁊ pr̄ ītelligit̉ ꝑ pͥncipiū filiꝑ hoc qd̓ ſequit̉ ⁊ ſpūs dn̄i ferebat̉ ſuꝑ aquās ītelligit̉ ſꝑrituſſanctꝰ. Myſtīce ſic (celi) .i. apl̓i (firmati ſunt) in fidice. (v̓bo dn̄i) .i. ꝑ filiū qͥ eos vocauit ⁊ inſtruxit: vel (v̓bo doiter mini) .i. doctrina xp̄i: vn̄ Ioh̓. vj. cū dixiſſet nemo pōt veviri nire ad me niſi datū fuerit ei a pr̄e meo vt ibi dr̄: multi d̓ꝫ ꝑ ſcipuloꝝ eius abierūt retro: ⁊ iā nō cū illo ambulabāt: iſtigni nō erāt celi: ſꝫ apl̓i qͥ erāt celi firmati ſunt verbo illo: vnbo ibi ſequit̉ Ioh̓. vj. qd̓ dixit tūc dn̄s ad duodecim. Nūqͥdfir ⁊ vos vultis abire: ⁊ rn̄dit ſimon petrus dn̄e ad quem ibmus: verba vite eterne habes (⁊ ſpū oris eiꝰ) .ſ. dei patrisid ē filiꝰ (oīs ꝟtus eoꝝ) ſupple data ē ⁊ cōfirmata ad patendū aduerſa ⁊ faciēda miracula. Luce. in fine. Sedete īciuitate quouſqꝫ induamini ꝟtute ex alto: vel (eius) .i. fil⁊ ē ſenſus (ſpū oris eius) .i. ſpū quē ꝓmiſit ſe miſſurū. Ihā. xvj. Si abiero mittā eū ad vos: vel ſic (v̓bo dn̄i) .i. vbo p̄dicationis (celi) .i. celeſtes ⁊ ſpūales (firmati ſunt) ibono ⁊ cōfortati ⁊ bn̄ dicit (v̓bo dn̄i) nō homīs. pō. Dabvoci ſue ꝟtutē celi nō terreni: qꝛ nō recipit ſtultus ꝟba prdētie niſi eā dixeris qͥ verſant̉ in corde illiꝰ vt dr̄. Prouerxviij. ⁊ Eccleſiaſti. xxj. Audiuit luxurioſus ⁊ diſplicebat ei(⁊ ſpū oris eiꝰ) .i. ſpūali p̄dicatiōe p̄dicatoris (oīs virtꝰ erū) ſolidat̉ dr̄ aūt p̄dicator ſpūalis os dn̄i. Iere. xv. Si ſeparaueris p̄cioſū a vili. q. os meū eris ⁊ Greg. in omel̓. ſuꝑEze. Oēs organā veritatis ſumꝰ quot qͦt xp̄m p̄dicamꝰ: eex hac p̄dicatiōe ſpūali ꝯfirmat̉ ⁊ ſuſtētat̉ (oīs ꝟtus eornō ꝑs psͣ. Auſeres ſpm̄ eoꝝ ⁊ deficient: ⁊ alibi. Percuſſuꝫſum vt venū ⁊ aruit cor meū. qꝛ ob. ſum co. pa. me. Septima cauſa quare dn̄s laudādus ē. eſt eius potētia de qͣ dic̄¶ Cōgregās ſicut in vtre aquas maris: ponens in theſauris abyſſos.¶ Congregās ſicut in vtre aquas maris) ſupple dn̄s ē (cōgregās ⁊cͣ.) ad lr̄am ip̄e ꝯgregauit eī aquas maris ī aluēſuo ſicut in vtre cū dixit Geneẜ. j. Congregent̉ aque q̄ ſucelo ſunt ī locū vnū ⁊ apꝑeat arida. Iob. xxxviij. Circūdodi mare terminis meis ⁊ poſui vecte ⁊ oſtia ⁊ dixi vſqꝫ huciyſti venies ⁊ nō ꝓcedes ampliꝰ. ⁊ h̓ ꝯfringes timētes fluctusliter tuos. Octaua cauſa ē qꝛ diues ē vn̄ addit (ponēs ī theſauſtri ris abyſſos) Iuxta illud psͣ. Qui ꝓducit ventos de theſaula ris ſuis: vl̓ ſic (ponēs ī theſauris abyſſos) .i. cuiꝰ theſauricut ſunt inſcrutabiles ſicut abyſſus. Baruch. iij. Quis inuenitvtrē locū eiꝰ aūt qͥs ītrauit theſauros eiꝰ: vel myſtice p̄t legi toilta tū ſic (ꝯgregās ſicut ī vtre aquas maris) .i. reſtringēs et refrenās tribulutiōes qd̓ facit dn̄s ꝓpt̓ multa. Primo ne hominē oppͥmāt. Eccleſia. xxxix. In ꝟbo eiꝰ ſtetit aqua ſic̄ cōgeries. Scd̓o ne hoīem īpediāt Sap̄. vl. Ex aqͣ q̄ ante fuitarida terra apꝑuit ⁊ ī mari rubro viā ſine īpedimēto. Eſalxiij. Qui eduxit eos ꝑ abyſſos. q. equū nō īpingentē. Itēꝯgregat has. q. (ī vtre) qn̄ facit eas potabiles in vtre enponit̉ res ad bibendū. Deut̓. xxxiij. Inundationes mariq. ſac ſuggēt. Itē ꝯgregat eas qͣſi in vtre ⁊ ſitim peccati etinguat in homine. Eccl̓i. xj. Malicia vniꝰ ore obliuionē fa
cit luxurie maxime vel (aquas maris) .i. delectationes carnales q̄ in veritate ſunt nō dulces aque ſꝫ amare qꝛ cuꝫ labore acquirunt̉: vn̄ Hiere. ix. Vt inique agerāt laborauer̄tvn̄ dixit. Quidā paruū feſtū p̄cedūt mague vigilie. Iteꝫ cito tranſeunt ⁊ ꝯſcientiam reinordent: vn̄ dixit quidā ph̓snō emo tanti penitere: ⁊ hoc dixit: qꝛ quedā meretrix petebat magnū preciū ab eo vt ꝑmitteret eū cōire cum ea: hasaquas cōgregat dn̄s quādo carnis petulantiā in ſanctꝭ reſtringit. Gen̄. iiij. Subter te erit appetitus tuus ⁊ tu dn̄aberis illius (ponēs in theſauris abyſſos) .i. pctōres faciēs lapides p̄cioſos ꝑ penitentiā. Mat. iij. Potēs ē dn̄s de lapidibus iſtis ſuſcitare filios abrae. Iob. xxviij. Ferrū de terra tollit̉ ⁊ lapis calore ſolutus in es vertit̉: vel ſic (ponēsin theſauris abyſſos) .i. pctōꝝ ꝓfunditatē quaſi theſaurizans vt penā reddat cū in die iudicij aperiet iſtū theſaurūad Roma. ij. Tu aūt ẜm duriciā tua ⁊ impenitēs cor theſaurizas tibi irā ī die ire reuelationis iuſti iudicij dei: dicit̉aūt abyſſus .i. ſine baſe: ⁊ ſine byſſo ⁊ bene ſignat peccatores tum infides qͥ ſunt ſine baſe fidei: tuꝫ prauos xp̄ianosqui ſunt ſine byſſo ⁊ candore munde vite. Et quia dn̄s talis ac tantus eſt.¶ Timeat dominum omnis terra: ab eo autē cōmoueant̉ omnes inhabitantes orbem¶ Dn̄m timeat nō mundū) Greg. Qui nihil habet de mundo qd̓ diligat nihil hꝫ in mūdo ꝙ ꝑtimeſcat. Itē nō homines. Mat. x. Nolite timere eos qͥ occidūt corpus. Itē nōdemones. Greg. Debilis ē hoſtis qͥ nō p̄t vincere niſi volētem (om̄is terra) nō celū .i. terreni timere debēt: qꝛ terrenaappetūt ⁊ querūt ⁊ ip̄m ꝯtemnūt: ſꝫ qͥ celeſtia querūt ⁊ ip̄ꝫamplectunt̉ non timere eos oꝑtet: ſed potius gaudere qd̓ſignificatū ⁊ exp̄ſſum fuit Math̓. xxviij. Ubi dicit̉ ꝙ p̄ timore angeli. dn̄i exterriti ſūt cuſtodes ⁊ facti ſūt velut mortui: ſꝫ mulieribꝰ q̄ dn̄m querebāt dixit angelꝰ nolite timerevos: ſcio em̄ ꝙ ieſum qͥ crucifixus ē queritis. q. d. illi terreni qͥ xp̄m in terra detinere putāt timeāt: ſꝫ vos celeſtes quixp̄m queritis nolite timere qd̓ manifeſtiꝰ expͥmit cū ſubiūgit (ab eo aūt ꝯmoueāt̉ oēs ihabi. orbē). q. d. nō dico ꝙ timeat (t̓ra) .i. elemētū ſꝫ (t̓ra) .i. terreni: ⁊ iō ponit aduerſatiuā ꝯiūctionē ⁊ dicit nō tm̄ habitātes orbē ſꝫ (ihabitāteshabitāt em̄ orbē etiā boni qͥ corꝑe habitāt in terra: licet ſpiritus ſit in celo. Phil̓. iij. Noſtra cōuerſatio in celis eſt: ſedmali inhabitāt orbē qꝛ etiā ex interioribꝰ ſuis eū habitāt .ſ.volūtate ⁊ deſiderio. Eccl̓i. x. Nihil iniquius qͣꝫ amare pecuniā. h̓ em̄ aīam ſuā venalē habet qm̄ ī vita ſua ꝓiecit intima ſua. Eſai. xiij. Uiſitabo ſuꝑ orbis mala ⁊ terra i. pec.cator auarus de archa ſua luxurioſus d̓ lecto ſuo guloſusde menſa: ſuperbus de cathedra ſua: ⁊ ſic de alijs: vl̓ ꝯmoueant̉ ꝑ penitentiā ẜm illud psͣ. Qui tangit montes et fumigāt. Eſa. xxiiij. Concutient̉ fundamēta terre confractione confringet̉ terra contritione conteret̉ terra cōmotionecōmouebit̉ terra agitatione agitabit̉ terra. Primū fit dn̄icōminatione. Secundū domini ꝑcuſſionē. Terciū cordiscōtritione. Quartū oris ꝯfeſſionē. Quintū oꝑis ſatiſfactione. Iob. ix. Qui commouet terrā in loco ſuo.¶ Quoniam ipſe dixit et facta ſunt ipſe mādauit et creata ſunt.¶ Quoniā ip̄e dixit) bene dico timeat dn̄m oīs terra: et vere dn̄s eſt (quoniā ip̄e dixit ⁊ facta ſunt) qꝛ ſuū dicere ē ſuum facere: vel ſic ideo timēdus ē dn̄s: qꝛ pōt mittere corpꝰ⁊ animā in gehennā: vt dr̄ Math̓. x. Et hoc ē quod dicit h̓(timeat ⁊cͣ. qm̄ dixit ⁊ facta ſunt) ⁊ ſimiliter dicet in die indicij ⁊ fietehec aūt lr̄a ſic poteſt exponi (dixit) .i. filium genuit in quo omnia fecit (mandauit ⁊ creata ſunt) .i. precepto vel ſic (dixit ⁊ facta ſunt) qͣꝫtū ad opera ꝓpagationis(mādauit ⁊ creata ſunt) qͣꝫtum ad oꝑa creationis que denihilo fecit: vel ſic (dixit ⁊ facta funt) in forma (mandauitet creata ſunt) in confuſa materia. ſcilicet yle. vel (dixit efacta ſunt) per eſſentiam (mandauit et creata ſunt) pergratiam: de factura ꝑ eſſentiā. psͣ. Ipſe fecit nos ⁊ non ipſinos: de creatione ꝑ gratiā. psͣ. Emitte ſpm̄ tuū ⁊ creabunt̉Et Iaco. j. Vt ſimus initiū aliquod creature eius: de hijsduobus ſimul. Epheẜ. ij. Ipſius factura ſumus creati in
Noͣ myſtice qualiterdn̄s reſtrīgit tribulatiōes ſicutaqͣs ī vtreꝓpt̓ multa
Myſtice.Qualiterapl̓i ac viriſpūales ꝑcelos ſignificati ꝟ̓bodn̄i ſūt firmati.
Abyſſusvn̄ dr̄ ⁊ qͦmō pctōres ⁊ infideles fignficat.