LXXITrigeſimuſprimus

LXXI

qꝛ ſicut dicit dn̄s Mat. xix. Facilius ē camelū ꝑ foramenacus trāſire qͣꝫ diuitē in re. ce. vl̓ (nō approximabūt) etiaꝫin p̄ſenti ꝑ ꝯtemplationē: vn̄ dicit Greg. Tꝑaliū diſpenſaſationes tāto bonis grauiores ſunt quāto ab intuitu eternoꝝ: vl̓ ad modicū euellūt ideo dicebat dn̄s Mat. vj. Nolite ſolliciti eē dicētes qͥd manducabimꝰ aut qͥd bibemusaut puo operiemur: querite primū regnū dei ⁊ iuſticiaꝫ ei⁊cͣ. (vel aquaꝝ) .i. verboꝝ qͥ dicunt̉ aqua. Prouerbi. xvij.Qui dimittit aquā caput ē iurgioꝝ hec aqua infra alueuꝯtinetur dū modeſtia ẜmonis ſeruat̉. Inundat aūt et fudiluuiū qn̄ repagulū modeſtie ⁊ diſcretiōis amouet̉: hͦ diluuiū timebat ille qͥ dicebat: pone dn̄e cuſtodiā ori meo etoſtiū circūſtantie labijs meis: ⁊ in hoc diluuio ad eū nō approximabūt qꝛ qͥ diluuiū hoc patit̉ immūdus ē. Leui. xv.Uir qͥ patitur fluxū ſeminis ⁊ īmūdus erit. ⁊ Numeri. xi.Uas qd̓ nō habuerit oꝑculuꝫ aut ligaturā deſuꝑ īmundierit. ꝓuer. xiij. Ubi ꝟba ſūt plurima ibi freq̄nt̓ egeſtas: ve(i diluuio aqͣꝝ ml̓.) .i. doctrinaꝝ (ad eū nō approx.) qꝛ frquent̓ lr̄ati a dn̄o ſe elongāt ꝑ ſuꝑbiā ⁊ ambitionē ⁊ aliavcia ⁊ ſimplices ⁊ idiote ad dn̄m approximāt ꝑ vite innoctiā ⁊ hūilitatē. pō. Om̄ nō cognoui lr̄aturā introibo in potētias dn̄i. Aug. Heu idiote ⁊ ſimplices rapiūt celū ⁊ nocuꝫ lr̄is noſtris demergimur in infernū. Tercio ꝯmendapenitentiā in eo ꝙ dominus eſt refugium penitentium.¶ Tu es refugium meuꝫ a tribulatione quecircundedit me: exultatio mea erue me a circundantibus me.¶ Tu es ⁊cͣ. refugiū me.) .ſ. fugienti mihi de laqueis ⁊ cacere dyaboli. psͣ. Petra refugiū heri nacijs .i. xp̄s pctōribꝰa tribulatiōe tentationis (q̄ circūdedit me) cū eī hō ad ꝑnitentiā redit: tūc inſurgit dyabolꝰ ꝯͣ eū ſicut pharao ꝯͣ filos iſrael egrediētes de egypto: ⁊ tūc multiplicat̉ exercitudyaboli ꝯͣ eū: vn̄ in psͣ. Dn̄e qͥd multiplicati ſunt qͥ tri. memul. inſur. aduer. me: ml̓. di. a. m. nō ē ſa. ip̄i in deo eius. tiaūt dn̄e ſuſceptor meꝰ es. Eccl̓i. ij. Fili accedēs ad ẜuitutedei: ſta in iuſticia ⁊ timore: ⁊ p̄para animā tuā ad tentationē. Quarto ꝯmendat̉ penitētia qꝛ refugiētes ad deumpenitentiā nō ſolū ſecuritatē aut tutelā in eo habēt ſꝫ etiagaudiū ⁊ exultationē vn̄ ſubiungit (exultatio mea) ſuꝑtu es .ſ. ꝑ ſpem ⁊ ꝯſolationē. Nō em̄ penitētes tm̄ affligonere penitētie: ſꝫ et reficiunt̉ ſpe retributiōis eterne dolgaudēdo ⁊ gaudēt dolēdo. ꝓuer. xiiij. Cor qd̓ nouit amatudinē aīe ſue ī gaudio illiꝰ nō miſcebit̉ alienꝰ. j. Heſdr. iij.Nō poterat quiſqͣꝫ agnoſcere vocē clamoris letantiū ⁊vcē fletus: ideo bn̄ dixit h̓ tu es (exultatio mea) vt notetriſus ſuꝰ dolori miſcet̉: ſtatim quaſi dolēs ⁊ timens ad(erue me a circūdantibꝰ me) i. libera me ab inimicis meis .ſ. demonibꝰ malis hoībus et peccatꝭ qui circūdederumme vndiqꝫ vt non euadam. Iob. xix. Obſederunt in gyrotabernaculum meum.¶ Intellectum tibi dabo ⁊ inſtruam te ī viahac qͣ gradieris firmabo ſuꝑ te ocl̓os meos¶ Intellectū) Quarta ꝑs in qͣ ponit̉ letus finis ⁊ ē reſpōſio dn̄i ad penitentem qͥ ſupra petierat (erue me) ⁊ rn̄dedn̄s vere eruā (intellectū tibi dabo) .i. noticiā p̄ſentiū vt ꝑtrāſeas eternoꝝ bonoruꝫ vt ea appetas: ⁊ ad ea curras:penaꝝ vt eas fugias. ⁊ tui ip̄ius vt humilieris ⁊ deo bonattribuas h̓ ē intellectꝰ bonꝰ de qͦ dr̄ in psͣ. Intellectꝰ bonoībus faciētibꝰ eū (⁊ inſtruā te) ne in his qͥ noueris erresEſt ergo hic dr̄ia int̓ hec duo (intellectū dabo ⁊ inſtruaqꝛ intellectū dat dn̄s ad cognoſcendū. inſtruit aūt ad operandū ſiue in operando. Dn̄s aūt intellectū dat ⁊ inſtruitribus modis pͥncipalit̓ vicꝫ ꝑ inſpirationē ꝑ p̄dicationeꝑ tribulationē. de pͥmo Iob. iiij. Porro ad me dictū ē verū abſconditū ⁊ qͣſi furtiue ſuſcepit auris mea. venas ſuſurrij eiꝰ. j. Io. ij. Nō neceſſe habetis vt aliqͥs doceat vosſꝫ ſicut vnctio eius docet vos de oībus. De ſcd̓o in psͣ. Declaratio ſermonū tuoꝝ illuminat et intellectū dat ꝑuulisDe tercio Eſa. xxviij. Tm̄mō ſola vexatio dabit intellectūauditui. Iob. xxxiij. Increpat ꝑ dolorē in lectulo. ⁊ ibi primittit. Iob tunc aperit aures viroꝝ erudiens eos inſtruit

diſciplina. ſic ergo dicit ¶ Intellectū tibi dabo ⁊ īſtruā te)⁊ hoc (in via hac qua gradieris) .i. in oībus q̄ ſunt ī hac vita vt ſcias ꝙ nō ſunt niſi via. de autē finis. ⁊ ita nō hereas eis ſꝫ ꝑtranſeas. vn̄ dicit Aug. Deus finis ē ⁊ terminusad quē eundū ⁊ vbi immorandū. quicqͥd autē citra deū ēvia ē. in illa autē nō ē immorandū. Iſta aūt noticia qͣtuorilloꝝ q̄ p̄diximus .ſ. p̄ſentiū eternoꝝ bonoꝝ penaꝝ īfernaliū ſuijp̄ius. in hac via nos redclit expeditos: feruentes: timidos ⁊ ſollicitos. qͥ em̄ cognoſcit p̄ſentia ꝯtemnit ea ⁊ relinquit ẜm illud Naum. iij. Oīs qͥ viderit te reſiliet a te. etſic fit hō expeditꝰ. qͥ autē cognoſcit eterna bona deſideratea. et ita fit feruens. qui autē cognoſcit penas horret eas ⁊ſic fit timidus. qui autē cognoſcit ſeip̄m et debilitatē ſuamſollicitus fit. quia non cōfidit de ſua fortitudine ⁊ de hͦ eſtexemplum bonum in vetulis debilibꝰ que quando vadūtin peregrinationem ita ſunt ſollicite quod tantaꝫ dietā faciunt quantā viri fortes et equites. om̄is ergo creatura viaeſt ad deū in qua nō ē immorandū. ſed alacriter ambulandum vt dicit Aug. vnde beatus Bern̄. In via dei nō ꝓgredi regrēdi ē (Firmabo ſuꝑ te oculos meos) quaſi non ſolum inſtruā. ſꝫ et (firmabo ⁊cͣ.) Et notantur hic reſpectusmiſericordie dei et cuſtodia. Non em̄ dicit tm̄ ponam ſuꝑte oculos meos. ſꝫ dicit (firmabo) id ē ponā ⁊ nō remouebo. psͣ. Quia dn̄s amat iudiciū .i. penitentiā in qua hō iudicat ſe. pͥmo in corde ꝑ ꝯtritionē. poſtea in ore dando cōtraſeip̄m ſententiā in ꝯfeſſione ⁊ exequit̉ ſententiā iudicij ī ſatiſfactiōe. ⁊ ſic dicit psͣ. Quia dn̄s amat iſtud iudiciū et nōderelinquet ſanctos ſuos ineternū conſeruabunt̉ et alibi.oculi dn̄i ſuper iuſtos ita dicit hic (firmabo ſuꝑ te) penitētem (oculos meos) .i. gratiam ⁊ miſericordiā mea tibi cōſeruabo. Sapien̄. iiij. Gratia dei ⁊ miſericordia in ſanctoseius ⁊ reſpectꝰ eius ſuꝑ electos illius. poſtea monet aliosvir iuſtus vt intellectum iſtum in ſe recipiant ⁊ qui habētnon amittant cum ſubiungit.¶ Nolite fieri ſicut equus et mulus quibusnon eſt intellectus.¶ Nolite fieri ſicut equus ⁊ mulus). q. d. exquo dominusvos rationales fecit ⁊ intellectū dedit vobis (nolite fieri)irrationales (ſicut equus ⁊ mulus quibus nō ē intellectꝰ)quia bruta ſunt ſed hunc honorē ītelligite ꝙ dn̄s fecit vosrationales ad imaginē ⁊ ſimilitudinē ſuā. ⁊ qd̓ firmat oculos ſuos ſuꝑ nos. Eccleſi. xvij. Deus creauit de terra hominē ⁊ ẜm īmaginē ſuā fecit illū ⁊ iteꝝ ꝯuertit illū in ip̄amet veſtiuit illū virtute. ecōtrario dicit̉ de malis in psͣ. hō cūin honore eſſet nō intellexit cōparatus eſt iumentis inſipiētibus ⁊ ſimilis factus eſt illis. hoc autem fit precipue ī peccato carnis. vnde dicit angelus Tobie. vj. In eos qui cōiugia ita ſuſcipiunt vt deum a ſe ⁊ a ſua mentē excludāt etſue libidini ita vacant ſicut equus ⁊ mulus in quibus noneſt n̄tellectus habet ſuper eos demoniū poteſtatē. Itemper equum poſſumus diſtincte intelligere aꝑte peccantes.equus em̄ vix tenetur fortis eſt. luxurioſus eſt. ſuꝑbus. ſeſſorem non diſcernit. ꝑ quas ꝓprietates diuerſa genera peccatorum intelliguntur. per mulum autem hypocrite deſignantur. mulus em̄ ex nobili ⁊ ignobili generatur. ita ī generatione hypocrite conueniunt. nobile .ſ. opus de generebonorum ⁊ ignobile .ſ. corrupta intentio et ip̄i ſemꝑ nobilitatem oſtendunt ⁊ iactant. ignobilitateꝫ vero abſcondūtſicut fabuloſe narratur de mulo queꝫ vulpis interrogauitde quo genere fuerat. et mulus reſpondit ꝙ ꝓnepos eratmagni equi regis hiſpanie. Non quero de patre dixit vulpes. ſꝫ de matre. ⁊ noluit indicare ita faciunt multi. Et moraliter vt dictum eſt de hypocritis quibus dicit dominus.Mat. xxiij. Ue vobis ſcribe et phariſei hypocrite quia ſimiles eſtis ſepulchris dealbatis q̄ a foris parēt hominibꝰſpecioſa intus autē plena ſunt oſſibꝰ mortuoꝝ ⁊ om̄i ſpucicia ⁊ ad lr̄am qͥ ſemꝑ nomināt nobiliorē de ſuo genere ſiquerat̉ de genere eoꝝ. facta exhortatione ad ꝓximum viriuſtus ꝯuertit ſe ad orōem ad deū ꝓ ꝓximo. vt ſicut ip̄e ꝑflagella ꝯuerſus ē ad dn̄m ita dn̄s etiā flagellat pctōres vtip̄i ſimiliter conuertantur ad eum. vnde dicit.

Dn̄s dat ītellectū ⁊ īſtruit tribꝰmodis

10

RQualit̓ ꝑequū aperte peccantes ⁊ ꝑ mulum hypocrite deſignantur.

Quaruorq̄ nos reddūt ad bn̄oꝑandū expeditos feruētes timidos ⁊ ſollicitos.

11