Pſalmus

cōfixa fuiſſet ſil̓is ꝯuerſio notat̉ ſupra in psͣ. Multiplicateſunt infirmitates eoꝝ poſtea accelerauerūt: vl̓ ſic (dū cōfgit̉ ſpina) .ſ. dorſi q̄ totū corpꝰ erigit ꝑ qḋ ſuꝑbia deſignatur qͥ fracta incuruat̉ hō ꝑ humilitate. ſuꝑbia aūt homineerigit ꝯͣ deū. Iob. xv. Cucurrit aduerſus deū erecto colloItē ſpinā diuitiaꝝ opulētia. Iob. xxx. Eſſe ſub ſentibꝰ delicias ꝯputabāt. Iob. xxxj. Pro frumēto oriat̉ mihi tribulus ⁊ ꝓ ordeo ſpinā hac maledictionē multi optāt vt profrumēto ſacre doctrine oriat̉ ſpina diuitiaꝝ Iere. xij. Seminauerūt triticū ⁊ mēſſuerūt ſpinas: dū hec ſpinā cōfigit̉homo ad deum conuertitur: ex his autem ſequitur confeſſio de qua ſubiungit.¶ Delictum meum cognitum tibi feci: et iniuſticiam meam non abſcondi.¶ Delictū meū cognitū tibi feci) .i. ꝑ ꝯfeſſioneꝫ tibi reuelui: ⁊ ē hec ſcd̓a ꝑs in qͣ ꝯmendat̉ ꝯfeſſio multis mōis. Prmo qꝛ integra. Scd̓o qꝛ p̄meditata. Tercio qꝛ vera. Quars to qꝛ accuſatoria. Quinto qꝛ ꝓpria. Sexto qꝛ ſatiſfactorias. oſtēdit autē ſuā ꝯfeſſionē eē generalē ⁊ plenariā .i. integreqꝛ om̄e genus peccati cōfitet̉ .ſ. pctm̄ omiſſionis: de quomo dicit (delictū meū ⁊cͣ) ⁊ peccatū cōmiſſionis: de qͦ ſeqͥt(⁊ iniuſticiā meā nō abſcondi) ⁊ hoc ē liptote. q. d. imo reuelaui vt curarer. Boetiꝰ Si operam medicātis expectasoportet vt vulnꝰ detegas Iob. xxxj. Si abſcondi. q. homopeccatū meū ſupple male mihi accidat. Prouerbi. xxviij.Qui abſcondit ſcelera ſua nō diriget̉: qͥ autē confeſſus fuerit ⁊ reliquerit ea miſcd̓iam cōſequet̉: ſꝫ qꝛ difficile ē ſubito recolere tam omiſſa qͣꝫ commiſſa: ideo debet eē cōfeſſiopremeditata. vnde bene ſequitur.¶ Dixi confitebor aduerſum me iniuſticiammeam domino et tu remiſiſti impiētatē peccati mei.¶ Dixi confi. ⁊cͣ. dixi) .i. ex p̄habita deliberatione acceſſi adconfeſſionē. Eſa. xxxviij. Recogitabo tibi oēs annos meosin amaritudine aīe mee. Eccl̓es. iij. Eſt tp̄s ſpargendi lapdes eſt tempꝰ colligēdi: lapides pctā ſignāt q̄ ſpargunt̉ dīante ſacerdotē reuoluūt̉ ꝑ confeſſionē. colligunt̉ autē duꝫante ī corde ſollicite recolunt̉. Eccl̓i. xlij. Quodcunqꝫ trades numera ⁊ appēde: datū ꝟo ⁊ acceptum om̄e deſcribe.Itē debet eē vera vn̄ dicit (confitebor) .i. ſimul corde ⁊ orefatebor. nō ē em̄ mentiendū in confeſſione ſiue in excuſardo ſiue in accuſando. vn̄ Eccl̓i. iiij. Pro anima tua nō confundaris dicere verū. et. ij. Coꝝ. vj. In ꝟbo veritatis. Itdebet eſſe accuſatoria: vnde dicit (aduerſum me) Prouerbi. xviij. Iuſtus pͥus ē accuſator ſui (aduerſum me) nō acuerſum deū vt adā: nō aduerſum fatū vt aſtronomus n̄aduerſum dyabolū vt populus ſtultus ſꝫ (aduerſum ivt dauid. ij. Reg. xxiij. Ego ſum qͥ peccaui ⁊ ego iniquepoſtea determinat quid confitenduꝫ ſit cū dicit (iniuſtiomeā) peccata em̄ debemꝰ cōfiteri ſicut publicanꝰ nō iuſticiā vt phariſeus. Luc. xviij. Sic faciūt hypocrite in cōfeſton celāt pctā ⁊ bona dicūt ſignificati ꝑ Iacob Gen̄. xxvCuiꝰ mater pelliculas hedoꝝ circūdedit manibꝰ eiꝰ ⁊ colli nuda ꝓtexit: ſic mater eoꝝ .i. vana gloria que paſcit eooꝑa penitētie p̄tendit exterius: ⁊ talibus quādo veniūt acconfeſſionē poſſꝫ dicere ſacerdos ſi bene palparet eos vequidē vox iacob ē ſꝫ manus ſunt eſau. Itē dicit nō quācūqꝫ (iniuſticiā) ſꝫ dicit (meā) nō alienā ſicut multi faciuntalioꝝ pctā vel oblique dicūt cū ſua deberēt dicere directevt qui dicunt: ita malus eſt ille vel ille oblique: vt qui dcunt ille fecit me peccare vt adam dixit. Geueſis. iij. Mulier quam dediſti mihi: dedit mihi de ligno ⁊ comedi. q. d̓ip̄a me fecit peccare ⁊ tu ip̄e qͥ dediſti mihi eaꝫ ⁊ retorquēquidā iniquitatē ī dyabolū vt qͥ dicūt dyabolꝰ decepit meqͥdaꝫ ī ꝓximū vt dictū ē quidā in deū qui dicūt ſe peccaſſedeo p̄mittēte: vl̓ dicūt ſe eē talis cōplexionis aut ꝯſtellationis qd̓ nō poſſunt abſtinere a pctō. ſꝫ qͥ bn̄ vult cōfiteri dicit (iniuſticiā) eē ſuā qꝛ libeꝝ arbitriū habet qd̓ niſi cōſenſerit nō peccabit. vn̄ dicit Augꝰ. ſuꝑ illud psͣ. Ego dixi dn̄miſerere mei ſana. ani. meā qꝛ peccaui ti. ego nō fatum nōfortuna non dyabolꝰ. Itē debet eē ꝯfeſſio ſatiſfactoria. id

ē cū ꝓpoſito emendādi: vn̄ bn̄ addit (dn̄o) .i. ad honoremdn̄i .ſ. vt ſeruiā ei de cetero. vn̄ Ioſue. vij. Fili da gloriamdeo iſrl̓ ⁊ cōfitere atꝫ indica mihi qd̓ feceris. Ex his aūt oībus ſequit̉ remiſſio peccati: vn̄ ſequit̉ (⁊tu remiſiſti impietatē pecca. mei) .ſ. qꝛ dixi ⁊cͣ. vn̄. ij. Regū. xij. DDixit dauidad nathā: peccaui dn̄o ⁊ ſtatim rn̄dit ei nathā dn̄s tranſtilit peccatū tuū a te. Et nota ꝙ ꝯfeſſio vtilis ē ꝓpter multa.Primū ē id qd̓ diximꝰ .ſ. qꝛ ꝑ eā ſtatim dimittunt̉ peccataScd̓o qꝛ ꝯfeſſio ē vomitꝰ veneni dyabolici. Eccl̓i. xxxj. Sicoactus fueris in edendo multū: ſurge e medio ⁊ vomē etrefrigerabit: ſicut eī hō qͥ comedit muſcā nō p̄t bn̄ hr̄e donec euomuerit eam: ſic ē de pctō ſꝫ multi reuertunt̉ ad vomitū. ij. Pet̓. ij. Cōtigit illis illud veri ꝓuerbij canis reuerſus ad vomitum ⁊ ſus lota ī volūtabro luti. Tercio qꝛ niſipeccatū detegat̉ h̓ ꝑ confeſſionē ad ſalutē: deus reuelabitillud in futuro ad damnationē. ij. Reg. xij. Dixit dn̄s ꝑ nathā ad dauid: tu feciſti abſcondite: ego ꝟo faciā verbū iſtd̓in ꝯſpectu oīs iſrl̓: ⁊ in cōſpectu ſolis. Quarto qꝛ ꝑ ꝯfeſſionē fit hō ſuſpectus ⁊ nō audet ei ita cōicare ſecreta ſua. Eccle. xxvij. Qui denudat archana amici fidē perdit: ⁊ poſt ſidenudaueris abſconſa illiꝰ non ꝑſequeris poſt eum.¶ Pro hac orabit ad te om̄is ſanctus in tēpore oportuno.¶ Pro hac orabit) Tercia pars in qua ꝯmendat penitentia multipl̓r. Primo qꝛ placet ſanctis: vnde dicit (ꝓ hac)ſcꝫ remiſſione peccatoꝝ ſuoꝝ (orabit ad te oīs ſanctꝰ) vteaꝫ ſibi a te valeat impetrare. Non em̄ certi ſunt ſancti deſua iuſtificationē. j. Coꝝ. iiij. Nihil mihi conſcius ſum ſednon in hoc iuſtificatus ſum. j. Ioh̓. j. Si dixerimꝰ qm̄ peccatū non habemus ip̄i nos ſeducimus: vel (ꝓ hac) ſcilicꝫremiſſione peccatoꝝ ꝓximi orabit ⁊cͣ. qꝛ vt dicit beatꝰ Grego. Apud deum perfecte diluit ꝓpria qui pie plangit aliena. ⁊ hoc (in tempore oportuno) .i. in p̄ſenti vita. ij. Corin.vj. Ecce nunc tempus acceptabile. ecce nunc dies ſalutis.Ioh̓is. ix. Opēramini dum dies ē. venit em̄ hora quandonon licet operari. tūc em̄ poſt mortē non erit tempus orādi. quia tūc nō exaudit dominus. vn̄ Prouerb. j. Tunc inuocabunt me ⁊ non exaudiā ⁊cͣ. Math̓. xxv. Uirginibꝰ ēnimis tarde venerunt dictum eſt amen dico vobis neſciovos. orabant tamen dicentes: aperi nobis. ſed non in tempore oportuno. ⁊ ideo non fuerūt exaudite. ꝓpter hoc Galat. vl. argumentat̉ apl̓s dicens. ergo dū tempus habemꝰoꝑemur bonū ad omnes ⁊cͣ. Eſa. lv. Querite dn̄m duꝫ inueniri poteſt inuocate eum dum ꝓpe eſt. Eccl̓es. viij. Omni negocio tempus ē ⁊ oportunitas. vel (tꝑe oportuno) .i.cum homo habet ꝓpoſitum relinquendi peccata. alit̓ em̄non exauditur. vnde Eſaie. j. Cum multiplicaueritis orationem non exaudiam. manus em̄ veſtre ſan. ple. ſunt. Grego. Fruſtra p̄mium tribuit qui ſe a vicijs non compeſcit ⁊alibi. cum is qui diſplicet ad intercedendum mittitur iratiiudicis animꝰ ad deteriora ꝓuocat̉. Secūdo ꝯmēdat penitentiaꝫ ex eo ꝙ eius oppoſitū .ſ. diſſolutio ⁊ peccatū deodiſplicet vnde addit.¶ Uerūtamen in diluuio aquaꝝ multarumad eum non approximabunt.¶ Uerūtn̄ in diluuio ⁊cͣ. Cōtinuatio licet orēt ſancti ꝓ peccatis alioꝝ tn̄ (i diluuio aquaꝝ multarū) .i. ī multitudinepctōꝝ (ad eū) .i. ad deū (nō approximabūt) pctōres: qꝛ vtdicit̉ ī psͣ. Quis aſcēdet in montē dn̄i aut qͥs ſta. ī lo. ſan. eꝰinno. ma. ⁊ mun. corde. de hoc diluuio Oſee. iiij. Maledictū ⁊ mendaciū ⁊ homicidiū et furtū ⁊ adulteriuꝫ inundauerūt. ⁊ plura de hoc diluuio diximꝰ ſupra in verſu illo dominꝰ diluuiū īhabitare fecit. vel (aquaꝝ multaꝝ) .i. voluptatū. Gen̄. penul. Ruben effuſus es ſicut aqͣ .ſ. ī delicijs ⁊in his (ad eum nō approximabūt) qꝛ vt dr̄ Act̉. xiiij. Permultas tribulationes oꝑtet nos ītrare in re. dei. vel (aquarū) .i. temporaliū que fluūt ſicut aqua ſꝫ quādoqꝫ flunt ī alueo qn̄ inundant ī alueo ſunt dū ad neceſſitatē habent̉ necnimis amant̉ ⁊ qͥ ſic habet bn̄ ad deū pōt accede̓ exeunt aūtalueū ⁊ fit diluuiū qn̄ ad ſuꝑfluitatē ſumunt̉: vel quandonimis amant̉ ⁊ in hoc diluuio (ad eū nō approximabūt.

Figura

Nota ſerconditōescōfeſſiōis.

Confeſſiovtilis ē ꝓpmulta.