CXTrigeſimuſprimus

CX

qͦ bonus ē ⁊ intus vbi deus videt ⁊ exteriꝰ vbi hoīes vidētvn̄. j. Pet̓ .j. Deponētes oēm maliciā ⁊ oēm dolū. maliciā.ſ. exteriꝰ: dolū interiꝰ ⁊ poſt addit qͣſi mō geniti īfantes rationabiles ſine dolo: infantes em̄ ita ſunt ſimplices ⁊ innocētes interius ſicut exteriꝰ: ⁊ hoc ē qd̓ dicit rōnabiles ſinedolo: rōnabiles eī ducti rōe: exteriꝰ peccare erubeſcūt. Nōſicut aīalia bruta q̄ nō erubeſcāt ſi videant̉ cōire vel fimoſuo maculate vel hmōi ſine dolo interiori: in ſpū dei ē bonitas. in ſpū dyaboli falſitas. in ſpū mūdi vanitas. De primo ſpūs tuus bonꝰ. De ſcd̓o. iij. Reg. vl. Ero ſpūs mēdaxin ore oīm ꝓphetaꝝ eiꝰ. De tercio. j. Coꝝ. ij. Nos autē ſpiritum huius mundi non accepimus.¶ Quoniā tacui inueterauerūt oſſa mea dūclamarem tota die.¶ Qm̄ tacui) Supra dixit in generali beatū eſſe qͥ peccatadeleuit ꝑ penitentiā ⁊ p̄cipue ꝑ confeſſionē. h̓ aūt deſcēdit⁊ ſpecificat in ſeip̄o. Primo oſtendēs ſe fuiſſe factū miſerūꝑ peccatū ⁊ poſtmodū dei auxilio ꝑ confeſſionē pctōꝝ liboratū vn̄ dicit (qm̄ tacui) nō ꝯfitēdo pctā: vel (tacui) olina cōfeſſione pctōꝝ (inueterauerūt oſſa mea) .i. ꝟtutes anime ꝑ pctm̄ fracte: in fractiōe ⁊ vetuſtate ꝑdurauerūt. q. d̓qm̄ vulnera ⁊ fracturā oſſiū nō on̄di medico: nō ſum ſantus. ſꝫ eo ꝑiculoſior qͦ vetuſtior ē fractura. psͣ. Inueteraui īter oēs inimicos meos. baruc. iij. Quid ē iſrl̓ ꝙ inueteraſtī terra aliena ⁊cͣ. Heb. viij. Quod antiquat̉ ⁊ ſeneſcit ꝓpinteritū ē. Boetiꝰ. Si operā medicātis expectas: oꝑtet vtvulnꝰ detegas. Greg. Dū putredo q̄ intus feruet eijcit̉: acſalutē vulnus aperit̉: hāc aūt taciturnitatē ꝓcurat luputſpūalis .i. Diabolꝰ ne ſi clamauerint poſt eū effuget̉ d̓ codibus eoꝝ nec ſolū ꝑ mali occultationē corrumpi pōt: ſecetiā ꝑ boni oſtenſionē: dū em̄ malū abſconditū reſeruaturdū ꝟo bonū ꝑ vanā gloriā on̄tat̉ ꝑdit̉: qꝛ ſicut dicit Gregdep̄dari deſiderat qͥ theſaurū ī viā publice portat: ⁊ idēde oſtentationē adiūgit (dū clamarē) ꝑ iactatiā (tota dieq. d. in his duobꝰ inueteratꝰ ⁊ debilitatus ſum: ꝙ mali copiam habui vtpote ꝙ ſeruaui occultum ⁊ boni econtrarioinopiā habui ꝙ ꝓ laude vana venale expoſui ⁊ hoc nō inꝑte ſꝫ in toto: vn̄ dicit (tota die) .i. qͥcquid ibi lucidū ⁊ pulcrū erat oſtentaui ſicut ezechias. iiij. Regꝭ. xx. dicit. Om̄isquecūqꝫ ſunt in domo mea viderūt. Nota ꝙ tacere dei xp̄⁊ hominis boni ⁊ mali multiplex.Tacere dei triplex.ō ¶ Diſſimulare. Eſaie. xlij. Tacui ſemper ſilui. et Eſai. lvij.is ego tacens ⁊ quaſi non videns.ma ¶ Penitentiam differre infra ne taceas nobiſcū. Abacuc.lex j. Quare taces impio concul. iuſtiorem ſe.¶ Non exaudire ſupra ne quando taceas a me. Eſa. lxiiij.Nunquid ſuper his continebit te.Tacere xp̄i duplex.¶ Patienter ferre. Eſaie. liij. Quaſi agnus coram tondēteſe obmuteſcet ⁊ non aperiet os ſuum¶ Doctrinam differre. Ioh̓. xvj. Multa habeo vobis dicere ſed non poteſtis portare modo.Tacere hominis boni triplex.¶ Ex obedientia Eſa. xxxij. Cultus iuſticie ſilentium. Eſa.xxx. in ſilentio ⁊ ſpe erit fortitudo veſtra.¶ Ex ignorantia. Eccl̓i. xx. Eſt tacens non habens ſenſumloquele.¶ Ex prouidentia. Prouerbiorū. xvij. Stultus ſi tacueritſapiens reputabitur.Tacere hominis mali decem modis.¶ A laude Eſa. vj. Ue mihi quia tacui.¶ A confeſſione. Hiere. iiij. Non tacebo quoniam vocē tube audiuit anima mea.¶ A correctionē. Eccl̓i. xx. Quaſi mutus in ore auertet correctionem.¶ Ab orationē. Heſter. iij. Si nunc ſilueris per aliam occaſionem liberabuntur iudei.¶ Ex adulatione. Eccl̓i. xiij. Diues locutꝰ ē ⁊ oēs tacuerūt.¶ Ex infidelitate Amos. vj. Tace ⁊ non recorderis nominis domini.¶ Exhumano timore. Hiere. xlviij. Silens conticeſces ſe-

¶ Ex mala conſcientia. Math̓. xxij. At ille obmutuit.¶ Ex negligentia. Prouerbio. xj. Qui abſcondit frumentamaledicetur in populis.¶ Et deſperatione. Eſaie. xlvij. Surge tace intra tenebrasfilia caldeorum.Silentium ſimiliter multiplex.¶ Cautele. Eccleſiaſtes. iij. Eſt tempus tacendi.¶ Sapientie. Gen̄. xxxvij. Pater ꝟo tacitus rem conſide¶ Reuerētie. j. Coꝝ. xiiij. Mulieres taceant in eccleſia. Eccleſiaſtici. xxxij. Audi tacens ⁊ ꝓ reuerentia ⁊cͣ.¶ Contemplatiōis. Tren̄. iij. Sedebit ſolitarius ⁊ tacebit.¶ Conſenſus. Numeri. xxx. Si audierit vir ⁊ tacuerit neccontradixerit reddet quod ꝓmiſit.¶ Interdicti. Ezechielis. iij. Eris vnicus.¶ Patientie. Eccl̓i. xiij. Pauper leſus tacebīt.¶ Condeſcenſionis. j. Coꝝ. iij. Non potui vobis loq̄ quaſi ſpiritualibus.¶ Maris. Mat. iiij. Tace obmuteſce.¶ Terre. Abac̄. ij. Sileat a facie domini.¶ Inſule. Eſai. xlj. Taceant ad me inſule.¶ Oculorum. Tren̄. ij. Neqꝫ taceat pupilla oculi.Poſtea ſubdit quomodo ad confeſſionem eſt inductus ⁊per que primum eſt flagellum domini.¶ Qm̄ die ac nocte grauata eſt ſuper me manus tua: conuerſus ſum in erumna mea dūconfigitur ſpina.¶ Qm̄ ⁊cͣ. die) ꝓſperitatis (ac nocte) aduerſitatis: vel (dieac nocte (i. aſſidue (grauata ē iuꝑ me) penā īfligēdo (manus tua) grauis eſt em̄ manꝰ dn̄i cū ꝑcutit: vn̄ dicit̉ Exo.xvij. Ꝙ manus moyſi erāt graues in lege em̄ punichaturſine miſcd̓ia. vn̄ Exo. xxj. Oculū ꝓ oculo dentem ꝓ dente⁊cͣ. Leuis aūt ē manus dn̄i qn̄ dat beneficia tꝑalia vnde j.Heſdre. vij. Dedit rex heſdre ẜm manū dn̄i dei eius bonāſuꝑ eū omnē petitionē eius: manus dn̄i iaꝫ grauis erat ſuper Iob qn̄ a planta pedis vſqꝫ ad verticem capitis nonerat in eo ſanitas amiſſis nihilominus diuitijs ⁊ filijs ⁊ filiabus ſuis ⁊ tamen adhuc petebat eam aggrauari dicēs:Iob. vj. Soluat manū ſuā ⁊ ſuccidat me: hac manū dicebat Hiere. Aggrauari. Tren̄. iij. In me vertit ⁊ conuertitmanū ſuā totā die. j. Reg. v. Aggrauata ē manus dn̄i ſuꝑazareos interp̄tatur incendētes ⁊ ſignat corruptores aliorū ꝑ malū exemplū ſuꝑ bonos nō aggrauat̉ licet aliqn̄ tāgat. Iob. xxx. Manꝰ dn̄i tetigit me. Scd̓m ē cognitio ꝓpͥinfirmitatis ⁊ hͦ generat̉ a pͥmo: vn̄ pͥmo p̄miſit ꝯiunctionē cauſalē dicēs (qm̄ die ac nocte grauata ē ſuꝑ me manꝰtua) h̓ aūt ponit conſequēs (cōuerſus ſum in erūna mea).i. ad cognoſcendū erumnā ⁊ miſeriā meaꝫ. Tren̄. iij. Egovir vidēs pauꝑtatē meā in virga indignatiōis eiꝰ. Terciūē cōpunctio que ex his duobꝰ generat̉: vn̄ dicit (dū cōfigit̉ſpina) .i. dū remordente conſciētia cōpunctio pungit cor ⁊vulnerat ⁊ ſagitta ſiue ſpina: vn̄ Prouerbi. xx. Liuor vulneris abſterget mala ⁊ plage in ſecretioribꝰ ventris .i. ꝯſciētie. vel ſic (du configit̉ ſpina) .i. dum peccatū radicat̉ ī corde: ꝑ ſpinā em̄ peccatū ītelligit̉. Gen̄. iij. Terra ſpinas ⁊ tribulos germinabit tibi hec ſpina cōfigit̉ in corde ꝑ delectationem ⁊ cōſenſum. Greg. Radices ſpinaꝝ molles ſunt ſꝫex illa mollicie ꝓferunt vnde pungunt: ⁊ quāto peccatumplus creſcit exterius per conſuetudinē: tanto ſolidiꝰ in corde figitur ⁊ radicatur ad modum ſpine: vnde peccatū conſuetudinis difficile eradicat̉ quod oſtendit dominꝰ qui qͣdriduanum lazarum cū difficultate magna ſuſcitauit. Iohānis. xj. Unde illi qui pigri ſunt ad eradicandum ſpinasiſtas dum nouella eſt plantatio earum in breui multa ſpinarum copia occupantur. Prouerbio. xxiiij. Per agrumhominis pigri tranſiui ⁊ ecce totum repleuerāt vrtice: operuerant ſuperficiem eius ſpine. ẜm ergo iſtum modum legendi eſt ſenſus huius verſus: talis (quoniaꝫ die ac noctegrauata eſt ſuꝑ me manus tua) vt ſupra expoſitū eſt (conuerſus ſum) a peccato meo ad te ꝑ penitentiam (dum ꝯfigitur ſpina) .i. dum adhuc nouū eſſet peccatum .ſ. in plantatione: qd̓ notat cū dicit (dum ꝯfigit̉ ſpina) ⁊ non poſtqͣꝫ

Tacere d̓i⁊ xp̄i hoīsboni ⁊ mali ml̓tiplex

Manꝰ domini qn̄ d̓rgrauis ⁊ leuis.

Silentiuꝫmultiplex

Peccatū ꝑſpinā ſignatur.