Pſalmus

que eleuat ⁊ iō hn̄ ⁊ ꝓprie dicit (abſcōdiſti timentibꝰ ⁊ ꝑfeciſti eis qͥ ſperant) qꝛ timor retrahit ⁊ ſpes eleuat timoreextra ſunt. ſpe in celis habitāt: vel ſic (quā abſcon. timente) .i. poſtqͣꝫ ad guſtandū oſtēdiſti: iterū abſcōdiſti ſubtrahendo eis deuotionē: ⁊ hoc facit deꝰ vt ardentiꝰ appetat̉ſicut mater on̄dit pomū filio: ⁊ iterū abſcondit vt inſtantius requirat: qꝛ faſtidire ſolet qd̓ ſubiacet ⁊ vile credit̉ qd̓ſine difficultate p̄ſtat̉ vn̄ dixerunt filij iſrl̓. Nūe. xxj. Anima noſtra nauſeat ſuꝑ cibo iſto leniſſimo: qͥ aūt cū recedidominꝰ ſubtrahendo ſic deuotionē nō diffidunt ſed inſtartius cum fiducia querūt: poſtea ipſe redit ⁊ diutius ⁊ ducius cum eis morat̉: vn̄ dicit.¶ Perfeciſti eis qui ſperant in te: in conſpectu filiorum hominum.¶ Perfeciſti eis qͥ ſperant in te) ꝑfeci .i. ꝑfectiorē dulcedinē oſtendis eis qua prius oſtenderas eis: vl̓ (ꝑfeciſti) .i. jficies in futuro (eis qͥ ſpe. in te in cōſpe. fili. hoīm) .i. bonaoꝑa faciunt corā hominibꝰ non vt ab hoībꝰ videant̉. ſecvt hoīes exemplū accipiant ⁊ ipſi a te remunerent̉. hoc ēſperare in deū (in cōſpectu hoīm) ſpes em̄ eſt certa expectatio future beatitudinis ex meritis precedentibꝰ: qͥ etgo bona oꝑa non faciunt: ⁊ tn̄ putant ſe ſaluādos nō ſperant lꝫ operent̉ (in cōſpectu filioꝝ hoīm) qꝛ certā expectationē future beatitudinis nō habent. vel ſic (qͥ ſperant inte in cōſpectu filioꝝ hoīm) .i. ita ſperant ꝙ nō erubeſcuntte cōfiteri coram hoībus. Math̓. Om̄is qui cōfitebit̉ mecoram hoībꝰ cōfitebor ⁊ ego eū coram patre meo qͥ in celis eſt: qͥ aūt negauerit me corā hominibꝰ negabo ⁊ ego eicoram patre meo qͥ eſt in celis: vel pōt cōftrui cum eo qd̓dicit̉ (ꝑfeciſti) vt ſic dicat̉ (ꝑfeciſti) .i. ꝑficies (in cōſpectufilioꝝ hoīm). q. d. tu reddes eis ⁊ ꝑficies illā dulcedinemcunctis videntibꝰ qn̄ dices in die iudicij. Uenite benedicti patris mei poſſi. para. vo. re. a conſti. mundi. Mat. xxvHoc em̄ erit (in cōſpectu oīm filioꝝ hoīm) tam bonoruꝫqͣꝫ maloruꝫ: de bonis in ps. Uidebunt recti ⁊ letabunt̉ ⁊cͣDe malis in psͣ. Peccator videbit ⁊ iraſcet̉ ⁊cͣ. ⁊ Sap̄. VUidentes turbabunt̉ timore horribili ⁊ mirabunt̉ in ſubtatione inſperate ſalutis ⁊cͣ. tunc em̄ videbunt ſanctos ēaltari: ⁊ hoc ad maiorē ſuam cōfuſionē: ſed vltra eos nonvidebunt. vn̄ Eſa. xxvj. Dn̄e exaltet̉ manus tua vt nō videant: videant ⁊ cōfundant̉. zelantes populi .i. inuidentes ⁊ ignis hoſtes tuos deuoret: ibi eſt ẜm aliā tranſlatio.nē. tollat̉ impius ne videat gl̓iam dei. Poſt oſtendit vbi ꝑficiet cum dicit.¶ Abſcondes eos in abſcondito faciei tuea conturbatione hominum.¶ Abſcondes eos in abſ. fa. tue) abſcondes .ſ. in paradiſovbi facie ad faciem videt̉ diuinitas tua quā abſcōdiſti ſt̓humanitate. vn̄ Eſa. xlv. Vere tu es deus abſconditus: ⁊tunc plenarie ꝯgnoſcet̉ qd̓ nunc credit̉ vn̄. j. Coꝝ. xiij. Udemus nunc ꝑ ſpeculū in enigmate: tunc aut facie ad facem: nunc cognoſco ex parte: tunc aūt cognoſcam ſicut etcognitus ſum: ⁊ bn̄ dicit (abſcondes) qꝛ vt dictū eſt ibi abſcondent̉ ita ꝙ mali eos nō videbunt de cetero: vn̄ bn̄ aciungit (a turbatōne hoīm) ſupple damnatoꝝ q̄ cōmuniserit om̄ibus damnatis. vnde dicit a cōturbatōe: hec eninconiunctio cum: notat cōmunitatem: hoc facies eis in futuro: ſed interim quid.¶ Protegas eos in tabernaculo tuo: a contradictione linguarum.¶ Proteges ⁊cͣ. in tabernaculo tuo) .i. in eccl̓ia militanteq̄dicit̉ tabernaculum qꝛ mobilis eſt: ſed eccl̓ia triūphās⁊cit̉ domus ⁊ hoc tabernaculū ad illā domū trāſferet̉: ẜmillud ad Heb. xij. Declarat mobilium tranſlationē tanfactorum vt maneant ea que ſunt immobilia: ⁊ Eſa. xxxiiReſpice ſyon .i. eccl̓ia militans ſpeculans ꝑ fidem ſolenntatem ciuitatis noſtre oculi tui videbūt irl̓m ciuitatē opilentam tabernaculum qd̓ nequaqͣꝫ tranſferri poterit. necauferent̉ claui eius in ſempiternū (ꝓteges) dico (a cōtradictione linguarum) .i. ſciſmatū ⁊ hereſum de qͥbꝰ Mat.

xvj. Et porte inferī non pͥualebunt aduerſas eā. pō. Domine libera aīam meā a labijs iniquis ⁊ a lingua doloſa. Uelde viris cōtemplatiuis pōt exponi ⁊ de p̄ſenti ſic (abſcondes eos in abſcondito faciei tue) ſancti em̄ viri in mundonō inueniūt niſi cōturbationē: vn̄ refugiūt ad dn̄m vt ī ipſo pacem inueniant ẜm illud Ioh̓. xvj. Hec locutꝰ ſuꝫ vtin me pacem habeatis in mundo preſſuras habebitis. Sꝫdue ſunt ſpēs cōtemplatiōis. Vna qua cōtemplamur diuinā naturā ⁊ ſuꝑceleſtia. Alia quā cōtemplamur humanā naturā in xp̄o ⁊ ea q̄ in ipſa paſſus eſt. De primo ergodicit (abſcondes eos in abſcondito faciei tue) .i. in cōtemplatiōe diuinitatis ⁊ ſuꝑceleſtiū (a cōturbatiōe hoīm) .i. aſecularibus negocijs in quibꝰ conturbant̉ homines qꝛ qͥaliqͥd de illa dulcedine ſentiunt ſeculi ꝑturbatiōibꝰ ſe nōexponunt: vn̄ de Augu. legimꝰ diſplicebat ei qͥcqͥd agebatin ſeculo pre dulcedine dei ⁊cͣ. De ſecunda ſpecie cōtēplatiōis dicit (ꝓteges eos in taber. tuo). º in ꝯtēplatiōe hūanitatis ⁊ paſſiōis tue in qua militaſti ⁊ dyabolū debellaſti(a cōtradictiōe linguaꝝ) vt detrahentes ⁊ cōtradicentespatienter feramꝰ exemplo illiꝰ qͥ vt dicit beatꝰ bern̄. In factis habuit obſeruatores ⁊ in ꝟbis cōtradictores qͥ vt dicitPetrꝰ .j. Pet̓. ij. Cū malediceret̉ nō maledicebat cū pateret̉ nō cōminabat̉. Heb. xij. Recogitate eū qͥ talem ſuſtinuit a peccatoribꝰ aduerſus ſemetip̄m cōtradictionē vt n̄fatigemini animis veſtris deficientes.¶ Benedictus dn̄s quoniā mirificauit miſericordiā ſuā mihi in ciuitate munita.¶ Bn̄dictus dn̄s) ſupra agit ꝓpheta de ꝑturbatiōibꝰ ⁊ anguſtijs quas patiunt̉ viri ſancti ⁊ de remedio qd̓ dat dn̄scontra eas: hic aūt agit gr̄as dn̄o de iſto remedio. vn̄ dicit(benedictꝰ dn̄s) ſupple ſit. ⁊ on̄dit quare bn̄dicit deū. ſcꝫꝓpter admirabilē mīam ſuā hoc eſt qd̓ dicit (qm̄ mirificauit) .i. mirabilē on̄dit (mīam ſuam mihi) .i. ad vtilitatē meam (mirificauit) aūt eā multis modis .ſ. ſe ꝓ nobis mortiexponendo. Eſa. xxviij. Alienū eſt opꝰ eius vt oꝑet̉ opusſuum peregrinū eſt opus eius ab eo. vnde ipſi angeli hācmīam admirati ſunt. in quoꝝ ꝑſona dr̄. Eſa. lxiij. Quis ēiſte qui venit de edom tinctis veſtibus de boſra ⁊cͣ. Itemhanc mifericordiam mirificauit hoſtes ſuos paſcendo. etꝓ eis orando. vnde idem p̄dicabat Math̓. v. Diligite inimicos veſtros benefacite his qui oderunt vos ⁊ orate ꝓperſequentibus ⁊ calumniantibꝰ vos vt ſitis filij patrisveſtri qui in celis eſt qui ſolem ſuum oriri facit ſuꝑ bono⁊ malos ⁊ pluit ſuper iuſtos ⁊ iniuſtos. Item hanc mirificat hoſtes ſuos tādiu ad penitētiam expectādo. ad Ro.ij. Ignoras quoniā benignitas dei ad penitentiam te adducit. vn̄ Eſa. ix. dicitur ꝙ vocabitur nomen eius admirabilis (in ciuitate munita) .i. in mundo qui munitus eſt ſeptemplici muro. id eſt ſeptem vicijs capitalibus ſicut Iericho munita erat contra filios iſrael. ⁊ qui vult iſtam ciuitatem debellare oportet ꝙ circueat eā ſepties .ſ. cogitando ea ⁊ penitendo de illis ſeptē vicijs ⁊ deteſtādo ea. Eſa.xiij. Sume cytharā circūi ciuitatē meretrix obliuioni tradita: bene cane frequenta canticū. hec meretrix eſt animapeccatrix que obliuioni tradita eſt. quia non eſt ſcripta inlibro vite ⁊ ſi quid boni vnqͣꝫ fecit non eſt acceptum coraꝫdeo. Eze. xviij. Omnes iuſticie eius quas fecerat non recordabuntur. hec vt memoria eius ſit coram deo. debet accipere cytharā penitentie vbi membra extendant̉ in rigore pnīe ſicut corde in cithara. hͦ eſt qͣꝫtum ad ſatiſfactionēItem debet circuire ciuitatem ꝑ contritionem. ẜm illudEſaie. xxxviij. Recogitabo tibi omnes annos meos in amaritudine anime mee. Item debet bene canere per confeſſionem. Et dicit bene. quia qui omittunt illa que neceſſaria ſunt ad confeſſionem male canunt. Illa aūt ſuntpͥncipaliter quatuor videlicet vt ſit feſtina amara freq̄ns⁊ integra de quibus al̓s eſt dicēdū. de hac ciuitate alibi inps. Quis deducet me in ciuitatem munitam ⁊cͣ. et Math̓.xxj. Ite in caſtellum quod contra vos eſt vel (in ciuitate)id eſt in eccleſia de qua in pſalmo. Glorioſa dicta ſunt dete ciuitas dei (munita) contra dyabolum huius ciuitatis

Spes qͥdſit.

24

25

26

Ciuitas hꝰmūdi ſepteplicit̓ munita quō ſit d̓bellanda.

Qual̓r demirificauitmīam ſuaꝫſuꝑ nos mntipliciter.

Due ſūt ſpecies ꝯtēplatiōis in qͥbꝰdeꝰ abſcōdiſctōs viros

27