Pſalmus

uicit ¶ Infirmos quaſi per viam planam ⁊ magis tutam. vndeExo. xiij. Nō eduxit dn̄s populū ꝑ viam terre philiſtim ōvicina eſt ne forte peniteret eū ſi vidiſſet aduerſum ſe bella conſurgere ⁊ reuertet̉ in egyptū: ſed circūducit ꝑ viā deſerti que ē iuxta mare rubrū. Iteꝫ Deut̉. xxiij. Circūduxiteum ⁊ docuit ⁊ cuſtodiuit quaſi pupillam oculi ſui.Adducit ꝟo.¶ Ad viam rectā vocando ꝑ gratiā inſpirationis ⁊ ſignuꝫboni exempli. Eſa. xlviij. Vocaui eū ⁊ adduxi eum et directa eſt viā eius.Introducit autem multipliciter¶ Ad videndū ſuggeſtiones maloꝝ vt caueant̉. Ezec. viijIntroduxit me ꝑ oſtiū domus dn̄i qd̓ reſpiciebat ad aqulonē ⁊ ecce ibi mulieres ſedebāt plangentes adonidem.¶ Ad videndū hortuꝫ gratie in penitentibus. Ezec. xj. Eleuauit me ſpiritus ⁊ introduxit me ad portam domꝰ domni orientalem que reſpicit ſolis ortum ⁊cͣ.¶ In feruens deſideriuꝫ charitatis. Can̄. j. Introduxit merex in cel lam vinariam.¶ In patriam. Hiere. iij. Introducā vos in ſyon. ſꝫ qꝛ viroiuſto cura ē nō de corꝑe. ſꝫ de aīa. iō on̄dit ſe ꝓtectionē anime a deo poſtulaſſe cū ſubiūgit (in manus tuas dn̄e ꝯmedo ſpiritū meū) hoc p̄cipue debet dicere vir religioſus qͥ ēin cruce penitētie ſicut dn̄s hijs ꝟbis vſus ē in cruce. Lucxxxiij. Debēt em̄ religioſi crucē aſcēdere ſicut xp̄s ſicut dicit dn̄s Math̓. xvj. Siqͥs vult venire poſt me abne. ſemetī̄m ⁊ tol. cru. ſu. tollere crucē ē aſcēdere arduā vitā et auerā. abnegare ſemetip̄m eſt dicere in manus tuas dn̄e cōs.nendo ſpiritū meū qd̓ fit cū in ꝓfeſſione abrenunciantprie volūtati. ⁊ ē vtrūqꝫ neceſſariū vt corpus in cruce affigat̉ ꝑ macerationē carnis et obſeruantiuꝫ regulariū diſeiplinarū ⁊ ſpūs in manu p̄lati ꝯmendet̉ qͥ vicem dei geritSed nota ꝙ ſpiritus duo comp̄hendit .ſ. intellectū ⁊ affetum. Intellectus aūt corrumpit̉ in clauſtrali ꝑ ꝓpriū ſerum. affectus autē ꝑ ꝓpriam voluntatē. quantū ergo ad hduo debet religioſus cōmendare ſpm̄ in manu p̄lati vt neꝓprium ſenſum retineat ad iudicandum nec ꝓpriam volūtatem ad eligendum. dicit em̄ dominus cuius vices gerprelatus vos vocatis me magiſter ⁊ domine ⁊ bene dicitſum enim. Ioh̓. xiij. Si ergo eſt magiſter debet ei cederecredere intellectus non ꝓprio ſenſui ſi eſt dominus debꝫeobedire affectus non ꝓprie voluntati ſi ita faciat. vere pōtdici (in manus tuas ꝯmendo ſpiritū meū) Sed quidaꝫ volunt per omnia xp̄o aſſimilari. qui cum ſpiritum commerdauerunt in manu p̄lati. ſtatim volunt reſumere ⁊ ſue eſſepoteſtatis. q. ipſi omnipotentes ſint ſicut xp̄s qui dicebaIoh̓is. x. Poteſtatē habeo ponendi animam. ⁊ poteſtate:habeo iterum ſumendi eam. ſed hoc ſoli deo conuenit ſiconiunctum prima pars conuenit alijs. quia in poteſtathominis eſt abrenunciare ꝓprie voluntati. ſed non ē in poteſtate eius reſumere eaꝫ. ſicut nec homo mortuus poteſtreſurgere per ſeipſum. vnde monachis dicitur Coll̓. ij. Smortui eſtis cū xp̄o ab elementis mundi huius. qͥd adhuctanqͣꝫ viuentes mundo decernitis. ⁊ poſtea in tercio capitulo addit. mortui em̄ eſtis ⁊ vita veſtra abſcondita eſt cūchriſto in deo. Sed poſſet aliquis dicere durus eſt hic ſermo quis poteſt eum audire. Ioh̓is. vj. Sed emollit ⁊ temperat eum verbuꝫ quod ſequitur (redemiſti me dn̄e deuveritatis) quaſi dicat vir iuſtus reddam tibi vicē ſicut potero quia poſuiſti animā tuam in manus patris pro me etcorpus tormentis. ſic ego tradam ſpiritum meū in volūtte prelati ⁊ corpus ſubijciam reguluribus diſciplinis PsͣQuid retribuam domino ꝓ om̄ibus que retribuit mihi cli. ſa. ac. ſic ergo xp̄i paſſio debet eſſe cauſa ⁊ exempluꝫ nr̄penitentie. Item eſt etiā mitigatoriū ⁊ remediū. qꝛ ſicut d̓cit bea. Ber. Deuotus miles ſua non ſentit cū benigni ducis vulnera intuetur. Hebre. xij. recogitate eū qui talem fuſtinuit a peccatoribus aduerſus ſemetip̄m contradictionivt non fatigemini animis veſtris deficientes. Et nota ꝙ inbijs verbis hortat̉ ad amorē cū dicit (redemiſti me) ad timorem cum dicit (dn̄e deus veritatis)Manus autem dei multiplex.

¶ Ipſe filius. psͣ. Emitte manum tuam de alto. Deu. xxxijLeuabo in celum manum meam.¶ Potētia ſapiētia bonitas. ps. Oꝑa manuū tuaꝝ ſunt celi. In manu tua domine omnes fines terre.¶ Ordinatio Iob. xij. In cuius manu ē anima omīs. Sapien. iij. Iuſtorū anime in manu dei ſunt.¶ Fortitudo. psͣ. In manu potenti ⁊ brachio extento.¶ Largitas. psͣ. Aperis tu manum tuā. ⁊ imples omne animal benedictione.¶ Conſolatio Ezech. iij. Manus domini erat mecum confortans me.¶ Donum ꝓphetie. Ezec. viij. Cecidit ibi ſuꝑ me manꝰ domini. id eſt ſpiritus ꝓphetie.¶ Preſentia. Eſa. xlix. In manus meas deſcripſi te. Gloſ.vt ſemper videam te.¶ Miſericordia. ps. Cum ceciderit iuſtus non collidet̉ qꝛdominus ſupponit manum ſuam.¶ Protectio. Eſa. lj. In vmbra manus mee protexi te¶ Uoluntas. psͣ. In manibus tuis ſortes mee ⁊cͣ.¶ Comminatio. Eſa. ix. Adhuc manus domini extenta.¶ Uindicta. Iob. xiij. Manum tuam longe fac̄ a me.¶ Operatio. Deut̓. xxxij. Manꝰ mea fecit hec oīa ſequit̉.¶ Odiſti obſeruantes vanitates ſuꝑuacue¶ Odiſti obſeruantes vanitates) continuatio cum ſis deꝰveritatis odiſti obſeruantes vanitates: contrarium videt̉Sapien̄. xj. Nihil odiſti eorum que feciſti. Sed ſoluit hicaugꝰ. dicēs ꝑſeqͣmur ī malis ꝓpriā iniqͥtatē miſereamur ineis cōeꝫ cōditionē. ſic deꝰ diligit ī homine id qd̓ feciti in eoſcꝫ naturā ſꝫ odit id qd̓ hō male fecit .ſ. iniquitatē ẜm ꝙ dixit Eccleſi. xij. Da bono ⁊ nō receperis peccatorem (obſeruantes va.) Nota ꝙ ob. quandoqꝫ notat contrarietatē vtLuc. xiiij. Et ipſi obſeruabāt eū. quādoqꝫ cauſam vt Eccleſiaſtes. vlti. Deū time ⁊ mā. eius obſerua. qn̄qꝫ diligentiaꝫvt h̓. ⁊ Phil̓. iij. Imitatores mei eſtote fratres ⁊ obſeruateeos qͥ ita ambulāt ſicut habetis formā noſtrā. De hijs ergo dicit (odiſti obſeruātes) .i. diligētes cuſtodiātes ⁊ amātes (vanitates) .i. temꝑales diuitias ⁊ delicias ⁊ honoresvnde Iaco. iiij. Quicūqꝫ voluerit amicus eſſe huiꝰ mundiinimicus dei conſtituit̉. Mūdus aūt illa tria continet. vn̄aꝑtius dicit. j. Ioh̓. ij. Nolite diligere mundū neqꝫ ea quein mūdo ſunt ſi qͥs diligit mundū nō eſt charitas patris ineo. quoniā omne quod in mūdo eſt concupiſcētia carnis ē⁊ ꝯcupiſcentia oculoꝝ ⁊ ſuꝑbia vite: hͨ autē tria ⁊ precipuediuicie dicunt̉ vanitates. quia non īplent. Eccl̓es. v. Auarus nō implebitur pecunia. Item quia cito diſparēt. j. Iohānis. ij. Tranſit mundus ⁊ cōcupiſcentia eius. ps. Et relinquet alienis diuitias ſuas. Item quia etiam cū habent̉paruum vel nullum emolumentū preſtant: vnde obſeruātes vanitates dicent eum apparuerit veritas illud Sapi.v. Quid nobis ꝓfuit ſuperbiā aūt diuitiaruꝫ iactantia qͥdcontulit nobis tranſierunt omnia illa tanqͣꝫ vmbra. Rom̄.vj. Quem fructum habuiſtis tunc in illis in quibꝰ nūc erubeſcitis. ⁊ ideo bene addit̉ hic (obſer. vani. ſuperuacue) .i.fruſtra. d̓ diuitijs aūt dr̄ (odiſti obẜ. vanitates ſuꝑuacue).i. p̄ter neceſſitatē ad neceſſitatē eī bn̄ pn̄t ẜuari ſꝫ vltra neceſſitatē non maxime tꝑe chariſtie vn̄ Luc. xj. Ꝙ ſupereſtdate elemoſinaꝫ ibi Gloſa. qd̓ ſuꝑeſt neceſſario victui ⁊ veſtimento date pauꝑibus. j. ad Thimo. vlti. Habentes alimenta ⁊ quibus tegamur hijs contenti ſimus Grego. ꝙ acommuni domino tribuitur. iuſtum eſt vt qui accipiūt cōmuniter vtantur. ⁊ Hiero. proprium nemo dicat quod cōmune eſt pluſqͣꝫ ſufficit ſumptum violenter eſt obtentū vl̓aliter (obſeruantes vanitates) id eſt ſubtilitates inutilesque inutiles ſunt que ad nihil valent niſi ad ſebuerſionemaudientium. ij. ad Thimo. ij. Noli contendere verbis. adnihil enim vtile eſt niſi ad ſubuerſionē audientium ⁊ poſtaddit: prophana autem ⁊ vaniloquia deuita: multum em̄ꝓficiunt ad impietatem. Eccleſiaſtes. vj. Uerba ſunt plurima multamqꝫ in diſputando vanitatem habentia quodneceſſe eſt homini maiora ſe querere ⁊cͣ .j. ad Timotheumvj. Si quis aliter docet ⁊ nō acquieſcit ei que ẜm pietateꝫ

xCircūducit

Adducit

Introducit

De abnegrcōne ſuqͦ ad aīamiet corpus.

Spūs nr̄cōprehenditd̓ no

Ob p̄poſtio tria denotat in cōpoſitione.

Diuitie dicunt̉ vanitātes ꝓptertria.

Contranmis ſubtilanteſ maſtros ⁊ p̄dicatores.

Manꝰdeml̓tiplicit̓accipitur.