TrigeſimusLXI

LXI

cordie. psͣ. Inclinauit dn̄s aurē ſuā ꝙ p̄cipue factū eſt qn̄filiū incarnauit ⁊ ad obedientiā inclinauit mihi. i. ad meāvtilitatē. Phil̓. ij. Humiliauit ſemetip̄m fa. ob. vſ. ad mor.humiliare em̄ notat inclinationē: obediens ad aurē refert̉vel auris potiꝰ ad obēdientiā. ī hͦ etiā qd̓ dicit (inclina adme aurē tuā) notat vir iuſtꝰ or̄onē ſuā eē hūilē. Eccī. xxxv.Oratio humiliantis ſe penetrabit nubes: ⁊ loquit̉ ad ſil̓itudinē infirmi qͥ dicit medico nō poſſum clamare inclinete vos parū. Poſtea on̄dit neceſſariā eſſe cū ſubiungit (accelera) q. d. neceſſe habeo. qꝛ accellerāt inimici. vn̄ Tren̄iiij. Uelociores fuerūt ꝑſecutores nr̄i aqͥlis celi. ProuerEſa. lxix. Pedes eoꝝ ad malū currūt ⁊ feſtināt vt effundāt ſanguinē. ⁊ iō dn̄e accelera vt eruas me d̓ manibꝰ eoEſa. lj. Cito veniet traditꝰ ad aperiendū. Can̄. ij. Ecce iſteveniet ſaliens. Petit aūt h̓ tria .ſ. vt eripiat̉ de manu inimicoꝝ: vn̄ dicit (vt eruas me) .ſ. a demonibꝰ a pctīs a malis hoībꝰ. Scd̓o cū dicit (eſto mi. in de. ꝓtectorē) petit ꝓtectionē q̄ neceſſaria eſt poſt eruitionē. qꝛ tūc maxime nitidyabolꝰ hoīem impugnare. Un̄ eze. iij. Aſſumpſit me ſpiritꝰ ⁊ audiui poſt me vocē cōmotiōis magne qd̓ ſignificatū fuit Exo. xiiij. Qn̄ egredientibꝰ filijs iſrl̓ de egypto ꝑſecutꝰ eſt eos pharao cū egyptijs. Item Gen̄. xxxj. Qn̄ fugente iacob ꝑſecutꝰ eſt eū laban. ſꝫ qꝛ lꝫ deus ꝓtegat hoīemdando ei fortitudinē ⁊ potentiā reſiſtendi: qn̄qꝫ nō ceſſatꝓpt̓ hoc dyabolꝰ: ſꝫ īſtat tentando vt tandē ꝑ tēdiū vincatIō petit iuſtꝰ: Terciū remediū .ſ. refugiū. vn̄ addit (eſtomihi in deū ꝓtectorē ⁊ in domū refugij) in qua .ſ. iam nopugnando: sꝫ quieſcēdo ſim tutꝰ ⁊ ſecurus. hō em̄ ꝓtegitin bello: ſed refugiū hꝫ in caſtrū vel in turrem: vbi nō iampugnat ſed laſſus de pugna reficit̉ ⁊ qͥeſcit. ſil̓r dn̄s nos ꝓtegit in pugna cū in actiua vita laborātes corroborat vt iiunio ⁊ oratiōe ⁊ oꝑibꝰ miſcd̓ie: om̄e genꝰ demoniorum?nobis eijciamꝰ: vt dicit̉ Math̓. vij. Hoc genꝰ demoniorinō eijcit̉ niſi ꝑ oratōnē ⁊ ieiuniū. ⁊ Tob. xij. Dicit̉ bona ēoratio cū ieiunio ⁊ elemoſina a morte liberat. ⁊ ip̄a eſt qupurgat peccata ⁊cͣ. domꝰ aūt refugij eſt domꝰ viro iuſto.cōtemplatiōe vbi nō pugnat hō. ſꝫ cōſolatiōe dei reficit̉ etſecurus qͥeſcit poſt laborē vn̄ Can̄. ij. Surge ꝓpera amicamea colūba. m. ⁊ veni. iam eī hye. tra. ym. a. ⁊ re. flo. ap. ⁊cͣq. d. ſurge ad cōtēplationē veni ad amplexus. qꝛ iam nōtempꝰ pugne ſed gaudij. de his duobꝰ .ſ. de cōtemplatiōirefugio ⁊ ꝓtectiōe in actiōis p̄lio: d̓r in psͣ. Abſcōdes eosabſcōdito faciei tue ⁊ a ꝯturbatiōe hoīm hoc qͣꝫtum ad cōtemplationē ꝓteges eos in tabernaculo tuo ⁊cͣ. qͣꝫtum aactionē: bn̄ gͦ dicit (eſto mi. in deū ꝓte. ⁊ in domū refugij⁊ bn̄ dicit (in deū ꝓtectorē) nō in deū vaſtatorē qͣlis ē verter qͥ multis eſt ⁊ erit hodie ⁊ cras in deū vaſtatorē. vndePhil. iij. Quoꝝ deꝰ venter eſt ⁊ gl̓ia in cōfuſiōe eoꝝ qͥ terrena ſapiunt. Dan̄. xiiij. Nōne videt̉ tibi bel deꝰ viuensan nō vides qͣnta comedat ⁊ bibat quotidie: Bel em̄ intepretat̉ deuorator (⁊ in domū refugij) .i. turrim. Prouerxviij. Turris fortiſſima nomē dn̄i .i. xp̄s ad eū currit iuſt⁊ exaltabit̉. ſed multi fugiūt iſtud refugiū. Iob. xxvij. Omanu eiꝰ fugiens fugiet. Iob. xj. Oculi impioꝝ deficien⁊ effugient pibit ab eis colūba libenter fugit ad turrimvibi ſaluet̉. Can̄. ij. Surge ꝓpera ami. m. colum. m. formoſamea ⁊ ve. Hiere. xlviij. Eſto qͣſi colūba uidificās in ſūmoore foraminis: ſequit̉ (vt ſaluū me facias) His em̄ duobmodis ſaluꝰ fit hō ab inimicis cū ꝓtegit̉ ne ledāt eū ⁊ cūin tuto recipit̉ ne terreat̉ ab eis: vel ſi forte leſus fuit ī aliquo in pace curet̉. ⁊ neceſſe eſt mihi vt ſis ꝓtector ⁊ domꝰrefugij (qm̄ fortitudo mea ⁊ refugiū meū es tu) q. d. nō habeo fortitudinem niſi a te. psͣ. Dn̄s fortitudo plebis ſue. j.Mach. iij. Nō in multitudine exercitꝰ victoria belli: ſꝫ decelo fortitudo ē. Nūe. xiij. Stirpē enach vidimꝰ ibi: ibi dic̄orig. vult ſꝑ dn̄s mirabiles res face̓ vult de locuſtis vincere gygantes ⁊ de his q̄ in terra ſunt celeſtes nequitias ſuperare (⁊ tu es refugiū meū) qꝛ aliud nō habeo. ij. Paralxx. Cū ignoremꝰ qͥd agere debeamꝰ hoc ſolū habemꝰ reſidui vt ad te noſtros oculos dirigamꝰ. Prouer. xviij. Turris fortitu. nomē dn̄i ad ip̄m currit iuſtꝰ ⁊ exaltabit̉ (dn̄seſt fortitudo) reſiſtētibꝰ in bello. Iac. iiij. Reſiſtite dyabo

lo ⁊ fugiet a vobis. ⁊ eſt refugiū laſſis ⁊ fugientibꝰ. Mat.xj. Uenite ad me om̄s qͥ laboratis. psͣ. Dn̄s firmamentuꝫmeū ⁊ refugiū meū: ſequit̉ (⁊ ꝓpter nomē tuū) nō ꝓpt̓ merita mea (deduces me) ꝑ viā iuſticie de vno bono oꝑe ī aliud: de virtute in virtutē. de articulo in articulū. psͣ. ſupraDeduxit me ſuꝑ ſemitas iuſticie ꝓpter nomē ſuū (⁊ enutries me) multiplicādo gr̄am q̄ nutrix eſt filioꝝ dei. Sap̄.xvj. Omniū nutrici gratie tue deſeruiebant. Et nota ꝙ nōdicit tm̄ nutries me ſꝫ (enutries). q. extra nutries .i. extractos a voluptatibꝰ mundi: vn̄ dicit beatꝰ Bern̄. Delicataeſt diuinā cōſolatō nec cōcedet̉ admittentibꝰ alienā. Oſeeij. Ego ſatiabo eā ⁊ ducā eā in ſolitudinē ⁊ ibi loquar adcor eiꝰ. Eſa. xxviij. Quē docebit ſcīam ⁊ qnē intelligere faciet auditū ablactatos a lacte auulſos ab vberibꝰ a mundanis voluptatibus: ꝑ hec aūt que p̄dicta ſunt liberaturhō a tentatiōibꝰ dyaboli: vn̄ ſubdit (educes de la. hoc quiabſcōde. mihi) .i. de tentatiōe quā abſcondūt demones ſl̓ſpecie boni. vn̄ Iob. xvij. Abſcondita ē in terra pedica eiꝰ⁊ decipula eiꝰ ſuꝑ ſemitā: vbi dicit Greg. dū eſcā app̄hendit pedica ſtringit̉ quā nō attendit: qꝛ vt de bonis moribꝰpreualeat ſemetip̄m ſub velamine virtutis occultat: ⁊ dehoc laqueo (educes me: qm̄ tu es ꝓtector meꝰ) Nota ꝙdn̄s hoīem iuſtū educit ⁊ deducit ⁊ adducit: educit de egypto: deducit ꝑ deſertū: adducit in terrā ꝓmiſſiōis. PrimūS6js īſit ꝑ fidē. Scd̓m ꝑ charitatē. Terciū ꝑ ſpem. vel ſic poteſtducdiſtingui ꝑ multiplicē effectū gr̄e electos educit ducit deducit circūducit adducit introducit.cit o¶ Educit aūt multipliciter.¶ A culpa. Sap̄. x. Eduxit illum a delicto ſuo.¶ Ab amore ꝓprio .ſ. carnis. Sap̄. x. Eduxit illum de limopterre.¶ De mala cōſuetudine inolita ꝑ peccatū. Mich̓. vj. Eduxi te de terra egypti de domo ſeruitutis liberaui te. ſicut eīegyptij violenter faciebant filios iſrael ſeruire ſibi: ſic conſuetudo ⁊cͣ.¶ A difficultate bn̄ operandi. psͣ. Eduxit me in latitudineꝫAct̉. xij. Petrus naͣrrabat quomodo eduxiſſet eum dominus de carcere.¶ De ſui cuſtodia ad exercitiū ſpūalis prelij. j. Paral̓. ij.Tu eras qͥ educebas ⁊ reducebas iſrl̓ .ſ. ad preliū ⁊ hoc dicebant ad dauid.¶ Ab actiua ad cōtēplatiuā. Eze. xxxvij. Facta eſt ſuꝑ memanus dn̄i ⁊ eduxit me in ſpū domini. q. d. oꝑe dn̄i nō ꝓprijs viribus eductus ſum in cōtemplatione.¶ A ſtatu meriti vel expectationis ad premiū. Mich̓. vij.Educet me in lucem ⁊ videbo iuſticiā eius.¶ Educit inſuper ⁊ eduxit animas educit¶ De corpore. Sap̄. iiij. Placita erat illi anima illiꝰ: ꝓpterea ꝓperauit illam educere de medio iniquitatum.Eduxit¶ Olim a limbo. zach̓. ix. Tu quoqꝫ in ſanguine teſtamenti tui eduxiſti vinctos tuos de lacu.Deducit autem.¶ Uiatorem ꝑ viam mandatorum. Prouerb̓. iiij. Ducamꝑ ſemitas equitatis: deducit ꝟo de bono in melius ꝓficiētem ⁊ hoc multis modis.Quia deducit.¶ Per viam timoris ad inferiora.¶ Per viam ſpei ad ſuperiora. vn̄ Sap̄. xvj. Tu es domine qͥ vite ⁊ mortis habes poteſtatem ⁊ deducis ad portasmortis ⁊ reducis. ⁊ Eſa. xxxviij. In dimidio dierū meorūvadā ad portas inſeri queſiui reſiduū annoꝝ dixi nō videbo dn̄m deū in terra viuentiū.¶ Ad humilitatē ꝑ ꝓpriam ſuijpſius dijudicationē. Ioel̓.iij. Deducam eas .ſ. gentes in vallem Ioſaphat ⁊ diſceptabo cum eis. Ioſaphat interp̄tat̉ ipſe iudicans: ꝑ valleꝫaūt notat̉ humilitas.¶ Per operum moderationē. Sap̄. ix. Deducit me in ope¶ Per intentiōis rectificationē. Sap̄. x. Iuſtum deduxitribus meis ſobrie.dn̄s ꝑ vias rectas. ⁊ off. il. reg. dei.Circunducit autem.

Deducit.

Electos ſuos quō deus ducit adducit educit ⁊ deducit circūducit ⁊ introducit.

Equcit