Pſalmus

uorē eſt oratio: vn̄ ſtatim orat dicēs (in iuſticia tua liberame) ſupple a morte (in iuſticia tua) .i. ſicut ꝓmiſiſti. dicitem̄ Augꝭ. ꝙ iuſticia eſt ſolutio ꝓmiſſiōis huiꝰ .ſ. nō dabisſctm̄ tuū videre corruptionē: vel ī ꝑſona cuiuſlibꝫ iuſti poteſt legi (in te dn̄e ſperaui) in te nō in me: ſicut p̄ſumētesnō in hoīe vt nobiles in ſua parētela: non in diuitijs vt d̓uites. de pͥmis. Iudi. vj. Nō derelinquis p̄ſumentes de todn̄e: ⁊ p̄ſumētes de ſe ⁊ de ſua virtute gloriantes hūilias.De ſecūdis Hiere. xvij. Maledictꝰ hō qui cōfi. in hoīe etqͥ ponit carnē brachiū ſuū. Et Aug. Magis ſtudeāt nō diparentū diuitū dignitate: ſed de pauperuꝫ fratrū gloriariſocietate. De tertijs. Prouer. xj. Qui cōfidit in diuitijs ſuis corruet. j. ad Thim̄. vj. Diuitibus huiꝰ ſeculi p̄cipe nōſublime ſaꝑe nec ſperare in incerto diuitiaꝝ: ſed in deo viuo qͥ p̄ſtat nobis oīa abūde (nō cōfundar) qꝛ ſpes nō confundit. Ro. v. Eccl̓i. ij. Quis ſꝑauit in dn̄o ⁊ confuſus eſt.Prouer. xxix. Qui ſperat in dn̄o ſubleuabit̉. Eſa. lv. Poſui faciē meā duriſſimā ⁊ ſcio qꝛ nō cōfundar: ſed quiā duplex eſt cōfuſio: ſicut habet̉ in eccleſiaſtico. iiij. Eſt confuſio adducēs pctm̄: ⁊ eſt cōfuſio adducēs gratiā ⁊ gloriamDeterminat de qͣ cōfuſione loquit̉ h̓: cū addit (ineternūq. d. ⁊ ſi ad pn̄s cōfundar bona cōfuſionē adducēte gr̄am⁊ gloriā: nō tn̄ confundar ineternū cū reprobis: de quorūcōfuſionē dicit Hiere. xx. Cōfundant̉ vehemēter: qꝛ nō intellexerūt obprobrium ſempiternū qd̓ nunqͣꝫ delebitur. ijThim̄. ij. Hic patior ſed nō cōfundar (in iuſticia tua libera me) qꝛ mea iuſticia nō ſufficit ſꝫ ſuccūbit: ẜm illud Eſa.lxiiij. Facti ſumꝰ vt immūdus oēs nos. q. pānus mēſtruate vniuerſe iuſticie noſtre: in ſua aūt iuſticia liberauit noqn̄ pro nob̓ ſatiſfecit patri moriēs in cruce. vn̄ Iob. xxxiDe hac iuſticia ⁊ liberatiōe dicit̉ ſi fuerit pro eo angeluloquēs vnū de ſil̓ibus vt annūciet hoīs equitatē: miſerebtur eius ⁊ dicet libera eū vt nō deſcendat in corruptioneinueni in quo ei ꝓpicier. angelus iſte xp̄us eſt qͥ patri loqͥtur pro hoīe: vnū de ſil̓ibus qꝛ ei naturā humanā in qͣ nobis eſt ſil̓is on̄dit ⁊ annūciat hoīs equitatē cū on̄dit ſe hominē pro iniqͥtate homīs ſatiſfeciſſe: vn̄ merito dixit ei ꝑter libera eū .ſ. hoīem qꝛ inueni in quo ei ꝓpicier .ſ. iuſticituā ꝓpter hoc bene dicit apl̓us Ro. iij. Qēs peccauerūt ⁊egent gloria dei iuſtificati gratis ꝑ gr̄am ip̄ius per redemptioneꝫ q̄ eſt in xp̄o ieſu: hoc eſt ergo qd̓ petit h̓ iuſtus (iriuſticia tua libera me) vel ſic (in iuſticia tua) .i. per iuſticiam quā tū das: vel (in iuſticia) .i. in ſolutione ꝓmiſſorūẜm qd̓ ꝓmiſiſti Zach̓. j. Cōuertimini ad me ⁊ ego cōuertar ad vos: vel (in iuſticia) .i. in ꝓmiſſione tua. Eſa. xxxijErit opus iuſticie pax: vel (in iuſticia tua) .i. in xp̄o. Eſalj. Salus mea in ſempiternū erit ⁊ iuſticia mea non deficet: libera me a culpa a pena a miſeria. De pͥmo Ioh̓. vi.Si filius vos liberauerit vere liberi eritis. De ſcd̓o in pēSaluaſti nos de affligētibus nos. De tertio ad Ro. viijIpſa creatura liberabit̉ a ſeruitute corruptiōis in libertatem glorie filiorū dei. ꝓpter hoc dicit̉ in psͣ. Laqueus cōtritus eſt ⁊ nos liberati ſumus.¶ Inclina ad me aurem tuam: accelera vteruas me.¶ Inclina ad me aurē tuā ⁊cͣ.) dicit xp̄us ⁊ notantur hicduo ſub methafora ſub qua loquit̉ .i. faue mihi ſicut qͥ inclinat aurē alij ſignū eſt ꝙ ei faueat: illa aūt duo q̄ notantur hic ſunt infirmitas corꝑis xp̄i ⁊ humilitas anīe: infirmo em̄ ⁊ humili eſt inclinādū qui eū vult iuuare. De hisautē duobus poteſt intelligi illud. Math̓. xxvj. Spūs qͥdem promptus eſt .ſ. per humilitatē: caro aūt infirma: perinfirmitate: bn̄ ergo dicit (in clina ad me aurē tuā) verbū(accelera vt eruas me) .i. cito reſuſcita me poſt tres dieshoc eſt eruere .ſ. a morte: vel ſic (accelera) .i. fac me accelerare vt ſoluā animas de inferno. ⁊ bene hoc de xp̄o ſic exponitur: cuius nomē ex hoc videt̉ imponi. Eſa. viij. Voca nomen eius accelera ſpolia detrahe feſtina p̄dari (vteruas me) cum meis de limbo: vn̄ Zach̓. ix. Tu quoqꝫ inſanguine teſtamenti eduxiſti vinctos de lacu in quo nonerat aqua.

¶ Eſto mihi in deum protectorem: et in domum refugij vt ſaluum me facias.¶ Eſto mihi in deū ꝓtectorē) .i. eſto mihi tantus ꝓtectorqͣntum decet eſſe deū. ꝓtexit aūt eū dn̄s dādo ſcutū patiētie (⁊ in domū refugij) ad quā vulneratus ⁊ laſſus refugiam (vt ſaluū me facias) .ſ. ab inimicis q̄ me inſequunt̉: hͦaūt fecit ei pater in reſurrectiōe ⁊ p̄cipue in aſcenſiōe: tūcem̄ ſaluū fecit eum dn̄s ab inimicis iudeis qͥ eū iam occiſum adhuc ꝑſequebant̉ ⁊ detineri volebant in morte: vn̄poſuerunt cuſtodes ad ſepulcrum. Math̓. xxvij. Et vereita debes facere ⁊ facies.¶ Qm̄ fortitudo mea ⁊ refugiū meū es tu: ⁊ꝓpt̓ nomē tuū deduces me ⁊ enutries me.¶ Qm̄ tu es fortiudo mea) fortitudo mea ad toleranduꝫꝑſecutores (⁊ refugiū meū) ad euadendū eos qn̄ volueroẜm illud Ioh̓. x. Poteſtatē habeo ponēdi aīam ⁊ ptātemhabeo iterū ſumedi eā (⁊ ꝓpter nomen tuū deduces meid eſt dux eris mihi ī via ꝑ quā miſiſti me: ⁊ hoc (ꝓpter nōmē tuū) .i. vt manifeſtet̉ ⁊ clarificetur nomē tuū ꝑ me: vn̄Ioh̓. xvij. Pater manifeſtaui nomē tuū hoībus qͣs dediſti mͥ de mudo de via. in psͣ. dr̄. Exultauit vt gygas ad currendā viā: ⁊ de miſſione ſequit̉ a ſummo celo egreſſio eiꝰ.id eſt a pr̄e qͥ miſit eū: vn̄ Gal̓. iiij. Miſit deus filiū ſuū factū de ml̓iere natū ſub lege ⁊cͣ. In hac ergo via deduxit eūdeus pater de ſinu pr̄is in vterū ꝟginis: deinde in p̄ſepiuꝫdeinde in cruce: deinde in ſepulcrū: deinde in celuꝫ: hoc eſtdeambulatio veri yſaac. vn̄ dr̄ Gen̄. xxiiij. Ꝙ yſaac deambulabat ꝑ viā q̄ ducit ad puteū: cuius nomē eſt viuētis ⁊vidētis. in hac em̄ via fuit dembulās yſaac riſus noſter .i.xp̄s qͥ eſt gaudiū nr̄m ꝑ eā venit ad puteū viuētis ⁊ vidētis .i. ad vitā eternā: vbi eſt fons vite ⁊ cognitiōis ꝑfecte⁊ bn̄ dr̄ ibi ꝙ ibi occurrit ei rebecca. ⁊ cū vidiſſet eū deambulantē: deſcēdit de camelo ⁊ tollēs cito palliū coopuit ſeꝫ⁊ ipſe introduxit eā ſecū: ⁊ accepit eā vxoreꝫ. Rebecca eſteccl̓ia vel fidelis aīa q̄ reſpiciēs xp̄m deambulantē deſcendit de camelo ſuꝑbie ⁊ tollit palliū pnīe ⁊ cooperit peccata ſua vt deus ea nō videat: ⁊ accepit eā xp̄s in vxorē ⁊ introduxit ad celeſtem thalamū vbi ipſa ineternū fruat̉ amplexibus ſponſi ſui: ꝓpter hoc ergo bn̄ dicit (ꝓpter nomentuū deduces me ⁊ enutries me) multiplicādo ⁊ paulatimaugendo corpus meū qd̓ eſt eccleſia. Actu. ij. Dn̄s augebat qui ſalui fierent quotidie in idipſum.¶ Educes me de laqueo hoc quem abſconderunt mihi: qm̄ tu es protector meus.¶ Educes me de laqueo ⁊cͣ. (quē abſconderūt mihi) .ſ. iudei .i. de morte ⁊ paſſiōe in qͣ volebāt me illaqueare ⁊ detinere vt p̄dictū eſt: ⁊ laqueus cōtritus eſt: ⁊ nō ſolū xp̄s demorte euaſit: ſꝫ ⁊ nos liberati ſumꝰ ꝑ mortē ⁊ reſurrectiōꝫilliꝰ: ip̄e em̄ mortē nr̄am moriēdo deſtruxit ⁊ vitā reſurgēdo reꝑauit: ſicut cātat eccl̓ia: ⁊ iō (educes qm̄ tu es protector meꝰ) ⁊ iō nō timebo maliciā eoꝝ: vn̄ sͣ. in pſal. dn̄s ꝓtector vite mee a quo trepidabo: ⁊ qꝛ tu es ꝓtector ergo.¶ In manus tuas dn̄e cōmendo ſpiritummeū: redemiſti me dn̄e deus veritatis.¶ In manꝰ tuas cōmendo ſpm̄ meū) ſpm̄ meū .i. animaꝫmeā vt ꝓtegas eā ⁊ cuſtodias: vn̄ dicit Caſſiod̓. Cōmendat pr̄i ineſtimabilē theſauꝝ. ⁊ ſic facies qꝛ iā de hoc certſum: vn̄. q. certus dico (redemiſti me) .i. redimes de morte reſuſcitando dn̄e (deꝰ veritatꝭ) .i. verus in ꝓmiſſis. Hiero. dicit ꝙ ab illo loco deꝰ meꝰ reſpice ⁊cͣ. dixit dn̄s in paſſione totū vſqꝫ ad locū iſtū: ⁊ iō eccl̓ia in cōpletorio hͦ finitpſalmū iſtū: vel hoc vltimū verbū eſt vox eccl̓ie q̄ auditapͥus xp̄i paſſiōe ⁊ reſurrectione gratias agit de ſua redemptione dicēs (redemiſti me) ꝑ ſanguinē tuū (dn̄e deus veritatis) .i. qd̓ ꝑ ꝓphetas ꝓmiſiſti in tua morte adimpleſtivn̄ Lu. j. Benedictus dn̄s deus iſrael. qꝛ viſi. ⁊ fe. red. ple.ſue. ⁊cͣ. ſicut locutus eſt ꝑ os ſanctorū qͥ a ſeculo ſunt prophetarum eius.¶ Poteſt etiā legi totuꝫ in ꝑſona viri iuſti ſicut ⁊ primusverſus lectus eſt (indina ad me aurem tuaꝫ). ſcꝫ miſeriuſi

AllegoriceDe xp̄o.

Moralit̓De viroiuſto.

Moralit̓De viroiuſto

Figura