Trige ſimusLXIIII

cationē accepit: vn̄ dicit pͥmo in generali (audiuit dn̄s) .i.exaudiuit me donans mihi dedicationē quā ſupra petijſſeme dixi: poſtea ſpāliter determīat in qͥbus ip̄a cōſiſtit .ſ. pͥmo in amotiōe oīm miſeriaꝝ: vn̄ addit (⁊ miſertꝰ eſt meimiſereri em̄ dr̄ reſpectu miſeriaꝝ: qͥ tn̄ videt miſerias alterius ⁊ nō remouet cum poſſit nō d̓r̄ miſereri illius miſerivn̄ idē eſt (miſertꝰ ē mei) ꝙ miſerias a me amouit. Scd̓oin auxilio bn̄faciēdi ⁊ ad bona oīa ꝑueniēdi vn̄ dicit (dn̄sfactꝰ eſt adiutor meꝰ) .ſ. in reſurrectiōe ⁊ in inferni ſpoliatione ⁊ in alijs. Tertio in conſolatione apoſtolorū et credentiū: vnde dicit.¶ Cōuertiſti plāctū meū ī gaudiū mihi: cōcidiſti ſaccū meū ⁊ circūdediſti me leticia¶ Cōuertiſti planctū meū in gaudiū mihi ⁊cͣ.) planctūme plangebāt apl̓i ⁊ mulieres ⁊ alij credētes cōuertiſti ingaudiū ẜm qd̓ ꝓmiſerā eis. Ioh̓. xvj. Vos aūt cōtriſtal̓mini: ſed triſticiā vr̄a ver. in gaudiū ⁊ iō bn̄ dicit (mihi) .i.vt ego verax apparerē in ꝓmiſſis. Quarto in paſſibilitate corꝑis dādo ſtolā corꝑis: vn̄ dicit (cōcidiſti ſacͣcū meūid eſt mortalitatē corꝑis mei: ſaccꝰ em̄ eſt pannus aſperſumit̉ ad duos vſus .ſ. ad domādū carnē: vn̄ Eſa. xxij. Vocabit dn̄s ad fletū ⁊ ad plāctū ⁊ ad caluiciū et ad cingulūſacci. Itē ſumit̉ ad reponēdū frumētū. Caro autē xp̄i ẜmvtrūqꝫ vſuꝫ pōt dici ſaccꝰ qꝛ in ea paſſus eſt ⁊ in ea repoſitū eſt frumētū optimū .ſ. diuinitas quo frumēto ſatianiſancti in patria. psͣ. ⁊ adipe frumēti ſatiat te: h̓ ſaccus ſciſus eſt qn̄ remota eſt mortalitas a carne xp̄i ī reſurrectione ⁊ ſciſſo ſacco in paſſiōe apparuit granū frumēti .i. vereapparuit deus qͥ pͥus abſcōditus erat ſub ſacco. vn̄ Eſaxlv. Uere tu es deꝰ abſcōditus. Quīto ꝑfecta fuit iſti dedicatio in ſtola aīe: de qͣ dicit (⁊ circūdediſti me leticia) Gardiū em̄ ⁊ leticia ad ſtolā anīe ꝑtinēt: dicit em̄ (circūdediſtme leticia) vt notet magnitudinē iſtius leticie qͥ pociꝰ cōtinet ſuos poſſeſſores qͣꝫ cōtineat̉ ab eis: vn̄ Math̓. xxv.Nō dr̄ Recipe gaudiū dn̄i tui. ſed dr̄: intra in gaudiū dn̄tui. Eſa. lj. Leticia ſempiterna ſuꝑ capita eoꝝ: poſtea oſtedit cauſam finalē duplicē: qͣre deus pr̄ cōtulit ei iſta. Prima eſt ex parte patris .ſ. vt ipſe laudetur: vnde dicit.¶ Ut cantet tibi gloria mea ⁊ nō cōpūgar:dn̄e deus meus ineternū confitebor tibi¶ Vt cantet). q. d. hͦ mihi feciſti (vt cantet tibi gl̓ia mea)id eſt gl̓ia reſurrectiōis mee ſit cā qͣre tibi cantet̉ ab eccl̓iate ſuꝑ hoc laudāte. Scd̓a cā eſt ex parte filij .ſ. vt deceteronō patiat̉: vn̄ addit (⁊ nō cōpungar) .i. vltra nō ſentiā dolore alicuius paſſiōis. Rom̄. vj. Chriſtus reſurgēs ex mortuis iā non morit̉ mors illi vltra nō dn̄abitur ⁊cͣ. ⁊ poſteacōcludens dicit ſe pro his oībus laudaturū deū patrē dicens (dn̄e deus meꝰ ineternū) .i. ſemꝑ (confitebor tibi) i.laudabo te: vel (ineternū) .i. in eterna beatitudine.¶ Saccus enim multipliciter accipitur.¶ Caro xp̄i. Eſa. xx. Solue ſaccum de lumbis tuis.¶ Pena pctī. Ioel̓. j. Plāge. q. virgo inducere ſacco.¶ Uelū pctōrū. Apo. vj. Factus eſt ſol. q. ſaccꝰ cilicinus¶ Triſticia. Iob. xvj. Saccum conſui ſuper cutem meā¶ Habitus religioſus. Heſt. iiij. Non erat licituꝫ indutūſacco aulam regis intrare.¶ Aſperitas penitētie. Eſa. j. Induā celos tenebris ⁊ ſaccis mollibus veſtientur.¶ Signum obſecrationis. Baruch. iiij. Exui me ſtola pacis ⁊ indui me ſacco obſecrationis.¶ Lr̄a leg. Gen̄. xliiij. Inueni ciphum in ſacco beniamin.¶ Ueſtis plāgentiū. iiij. ℟. iij. Accingimī ſaccis ⁊ plāgite.¶ Diauiū viatoris. Eccl̓ia. xvij. El̓yna viri. q. ſacculus cūipſo. Prouerb̓. vij. Sacculum pecunie ſecum tulit.¶ Theſaurus celeſtis. Lu. xij. Facite vobis ſacculos quinon veteraſcunt.¶ Hypocriſis. Eccl̓i. xxv. Obcecauit vultum ſuum tanq̄vrſus ⁊ quaſi ſaccū oſtendet in medio proximorū. Zach̓.xiiij. Non operientur pallio ſaccino ⁊cͣ.¶ Auaricia. iiij. ℟. v. Ligauit duo talēta in duobꝰ ſaccis.¶ Cor doloſū. Deu. xxv. Nō hēbis ī ſacculo diuerſa pon.

¶ Meretrix. Aggeus. j. Congregauit mercedes et miſiteas in ſaccum pertuſum.¶ Idolatria. Eſa .xlvj. Qui conuertis aurum de ſacculo.¶ Habitus p̄dicatorꝭ. Apo. j. Prophetabūt amicti ſaccisiij. ℟. xix. Miſit oꝑtos ſaccis. Idē aūt pōt ⁊ dꝫ dicere qͥlibet iuſtus (Audiuit dn̄s me) ſupra poſtulātē ꝟtutē ⁊ fortitudinē ꝑſeuerādi ī bono. psͣ. Et clamor meꝰ in cōſpectueius ⁊ introiuit ī aures eiꝰ. (⁊ miſertꝰ eſt mei) cuſtodiēdome ne caderē: nō em̄ eſt ꝟtutꝭ nr̄e: ſed dei miſcd̓ie. ad Ro.ix. Nō eſt volentꝭ neqꝫ currētis ſꝫ dei miſerentꝭ. Tren̄. Miſericordie dn̄i eſt ꝙ nō ſumꝰ cōſumpti: qꝛ nō defecerūt miſeratiōes eiꝰ (dn̄s factꝰ eſt adiutor meꝰ) ⁊ ſic notat in hocverſu ſe hr̄e a deo duas ꝑtes iuſticie q̄ ſunt declīare a malo ⁊ facere bonū (cōuertiſti plāctū meū in gaudiū mihi).qꝛ ẜm multitudinē doloꝝ meoꝝ in corde meo ꝯſolatiōestue letificauerūt aīam meā: plāctus aūt erat eius qꝛ timebat vinci a tēptatiōibꝰ: ⁊ ſic deſcēdere in corruptiōꝫ et plāctus iſte cōuertit̉ a dn̄o in gaudiū qn̄ in tēptatione dat victoriā. Thob̓. iij. Poſt tēpeſtatē traquillū facis: ⁊ poſt lachrymationē ⁊ fletū exultationē infundis (cōcidiſti ſaccūmeū) .i. corpꝰ diuerſis penis afflixiſti de hͦ ſacco. Heſt. iiij.Nō erat licitū indutū ſacco aulā regꝭ intrare: qꝛ corpꝰ impedit nos ꝙ nō poſſumꝰ ad paradiſum intrare. Sap̄. ix.Corpus qd̓ corrumpit̉ aggrauat aīam. ij. ad Coꝝ. v. Scimus qm̄ ſi terreſtris domꝰ nr̄a huius habitatōis diſſoluatur: qd̓ edificationē ex deo habemꝰ domū nō manufactaꝫeternā in celis: ⁊ ex hͦ nō doleo ſꝫ gaudeo: vn̄ ſequit̉ (⁊ circūdediſti me leticia. Iob. vj. Hec mihi ſit cōſolatio vt affligēs me dolore nō parcat: ⁊ hͦ feciſti mihi ⁊ facis nō vt inde ſuperbiā: ſed (vt cātet tibi gl̓ia mea) .i. vt gloria quamhabeo ex iſtis in teſtimonio cōſcientie mee (cantet tibi) .i.te laudet ⁊ totum tibi aſcribat qͥcquid boni hꝫ: vn̄ Col̓. iij.In gratia cātantes in cordibꝰ vr̄is dn̄o (⁊ nō cōpungar)ſpinis viciorū vel gladio cōſcīe: ⁊ iō (dn̄e deꝰ meus. dn̄e)timēde (deus) venerāde (meus) diligēde (ineternū confitebor tibi) cōfeſſione laudis (ineternū) .i. in tota vita mea(pſallam deo meo qͣꝫdiu fuero) vel (ineternū). id eſt ineterna vitā vt ſupra.¶ Pſalmus XXXN te dn̄e ſperaui non confundatineternū: in iuſticia tua libera me.¶ Titulus. In finem pſal. dauid. pro extaſiIn p̄cedēti pſal. egit de dedicatōne eccl̓ie q̄ iam in capitecōpleta eſt. In futuro aūt fiet in mēbris ⁊ ſic ad ſpeꝫ nosinuitauit: ſed qꝛ vt habet̉ Deut̓. xxiiij. Nō eſt accipiendaſuꝑior ⁊ inferior mola loco pignoris .i. nō eſt ſubtrahēdaſpes vel timor a corde homīs qꝛ ſpes ſine timore luxuriarin p̄ſumptionē ⁊ timor ſine ſpe degenerat ī deſperationeꝫvt dicit btūs Grego. Ideo in hoc pſal. agit̉ de eis que timorem incutiunt viris ſanctis. ſcilicet de periculis mundi: ⁊ ẜm hoc ſumit̉ titulus vbi dicit̉ pro extaſi qd̓ primodr̄ in finē. psͣ. dauid nō indiget expōne: ⁊ iō hoc ſolum verbum .ſ. pro extaſi exponamus: extaſis dr̄ quaſi extra ſe ſtatus quod fit cū ſancti extra ſe ponunt̉: vel pre gaudio velpre timore nimio: ⁊ in hoc vltimo ſenſu .ſ. pro pauore hicp̄cipue accipit̉. Iſte aūt pͣsͣ. tripartitus eſt. Primo ponitremedia contra timorē. Secūdo enumerat que ⁊ quot etquāta ꝑturbāt ibi. (miſerere mei) Tertio que ſunt bonacontra illa mala perturbantia ibi (qͣꝫmagna multitudo)Et notandū in hoc pſal. ꝙ quedā verba eorū que in eo dicunt̉ capiti cōueniūt quedā mēbris: quedā autē ꝓphetie.Nō tamē ꝓpter hoc mutat̉ vox: ſed ſub eadē voce loquit̉ꝓpter vnitatē capitis ⁊ mēbroꝝ. Dicit ergo in ꝑſona capitis .i. xp̄i. In te dn̄e) pater (ſperaui) ẜm ꝙ hō ⁊ ceſſet obiectio: ſciendū eſt ꝙ ſpes ſimpliciter non fuit in xp̄o ẜm ꝙdiffinitur ab Auguſt. Spes eſt certa expectatio future beatitudinis ſed tn̄ ratōne ſtole corꝑis habuit ſpē. Itē ſpesin xp̄o poteſt dici certitudo ⁊ fiducia: ⁊ hoc eſt primuꝫ remediū contra pauorem .ſ. ſpes: ⁊ qꝛ (ſperaui non confundar ineternū). id eſt nunqͣꝫ confundar in inſultationibuset obprobrijs iudeorum. Secundū remedium contra pa-

Saccꝰ qͣredicitur caro chriſti.

Saccꝰ ml̓tiplicit̓ accipitur.

15

14

Psͣ. .xxx.

Moralit̓.De viroiſto.

Eptaſisvnde dr̄.

AllegoriceDe xp̄o.

BSpes quōdr̄ fuiſſe inchriſto.