LIUigeſimuſquartus

LI

nec tn̄ ꝓpter hoc illuminat̉ intellectus ad illud inueniendū. iō addit (⁊ doce me) vt .ſ. nō ſolū te cupiam ſed ⁊ volūtatē facere ſciam. psͣ. Doce me facere voluntatē tuā (qꝛ ties deꝰ ſaluator meꝰ ⁊ te ſuſtinui tota die) hoc exponit̉ vſupra. poſſet etiā exponi totū de vijs pͥmi aduētꝰ cū d̓r (vas tuas dn̄e demo. mi.) viator em̄ ꝓprie fuit dn̄s in primoaduentu ẜm ꝙ admirans dicit Hiere. xiiij. Quare qͣſi cōlonus futurus es in terra ⁊ qͣſi viator declinans ad mandū. ⁊ habuit viator iſte vias ⁊ habuit ſemitas que ſint v⁊ q̄ ſemite deſcribit Caſſio. dicens. Uie ſunt qͣs cōmeante um generaliter licentia ꝓuagat̉. ſemite q̄ anguſto calle d18. rigunt̉. nec vulgo note ſunt ſed occultis ītineribꝰ ambultur. vie cōes ⁊ oībꝰ note fuerunt pauꝑtas labor ⁊ vilitasde quibus dicit in pſal. Pauper ſum ego ⁊ in laboribus ⁊iuuentute mea exaltatꝰ aūt humliatus ſum ⁊ cōturbatusego cū pondere .ſ. dn̄s celi ⁊ terre pauꝑ ſum. ecce pauꝑtas⁊ in laboribꝰ: ecce labor exaltatꝰ aūt in cruce hūiliatꝰ ſumecce vilitas. has igit̉ vias debet petere vir iuſtꝰ ſibi oſtēdi vt ꝑ eas poſt dn̄m ambulet. vn̄ dicit Petrus. j. Pet̓. ij.Xp̄s paſſus eſt ꝓ nobis vobis relinquens exemplū vt ſequamini veſtigia eiꝰ. paſſus eſt dico illa tria .ſ. pauꝑtatemlaborē ⁊ vilitatē. ſemite ꝟo que ſolis indigenis note ſt̓ inxp̄o fuerunt charitas ē humilitas ip̄ius q̄ etiā priuatisſcipulis ſunt aliqn̄ minꝰ note: ſemitā em̄ charitatis ad pnū nō nouerat Petrus qn̄ audito a xp̄o ꝙ moriturꝰ eſſeꝓ genere humano increpauit eū dicens Abſit a te dn̄e n̄erit tibi hͦ. Math̓. xvj. vn̄ dn̄s increpauit eū ꝙ ſemitā iſtāignoraret dicens ei. Uade poſt me ſathana ſcandalū mihi es. qꝛ nō ſapis ea q̄ dei ſūt ſed q̄ hominū. q. d. neſcis ſemitā ⁊ ſi forte ſcias viam. Itē ſemitā humilitatꝭ xp̄i. ignorabat idē Petrus qn̄ dn̄o volente lauare pedes eiꝰ cōtradixit dicens. Dn̄e tu mihilauas pedes. ⁊ poſt: nō lauabismihi pedes īeternū Ioh̓. xiij. vn̄ ⁊ dn̄s dixit ei. Qd̓ ego facio tu neſcis mō. ſcies aūt poſtea. q. d. tu neſcis mō ſemitāhumilitatis ⁊ ad qͦd petit ſibi vias oſtendi ⁊ ſemitas doceri ſubiungit (dirige me) in vias tuas ⁊ femitas tuas. ethoc (in veritate tua) nō in falſitate ypocritarū qͥ videntūambulare in vias ⁊ ſemitas dn̄i ẜm veritatē hominū qͥ nōreſpiciunt niſi exteriora. ſed nō ambulant in veritate deqͥ ſcrutat̉ corda ⁊ renes (⁊ do. me) ſupra dixit ſemitas tias edoce me. ⁊ hic iterū addit (doce me) prīo petijt vt ſeret ſemitas hic petit vt ſciat ire ꝑ eas. Primū eī docere d̓cit doctrinā ſcientie. Scd̓m dicit doctrina experientie ⁊alegat ꝙ dn̄s hoc debet facere. qꝛ tu es deus ſaluator me⁊cͣ. vt ſupra.¶ Reminiſcere miſerationū tuarū dn̄e ⁊ miſericordiarū tuarū que a ſeculo ſunt.¶ Secunda ꝑs in qua petit eccl̓ia ꝓ ſuis membris vl̓ quilibet iuſtꝰ peccata ſibi dimitti. In prima em̄ ꝑte petijt ſibviam oſtendi ⁊ ſe in illa dirigi. ſꝫ qꝛ in illa via nō pōt bn̄ dirigi oneratus peccatis. iō petit hic exonerari ⁊ vt exonertur. primo captat beniuolentiā dei ab actu miſerendi ibi(reminiſcere miſerationū tuaꝝ) ſcd̓o ab inſita natura miſerendi ibi (⁊ miſericor. t.) tercio a ꝑſeuerantia ibi (q̄ æſſunt.) Dicit ergo (reminiſcere) .i. memorē te eſſe iterū ode (miſerationū tuarū) .i. opeꝝ miſcd̓ie q̄ pr̄ibꝰ exhibuiſti(⁊ miſericor. t.) q̄ tibi naturalit̓ inſite ſunt. Iere. xiiij. Solij gl̓ie tue recordare ne irritū facias fedꝰ tuū nobiſcū. ſolum gl̓ie eiꝰ eſt miſcd̓ia ẜm qd̓ d̓r in collecta. Deꝰ qͥ oīpotentiā tuā ꝑcendo maxime ⁊ miſerendo manifeſtas. pſalSuauis dn̄s vniuerſis ⁊ miſeratiōes eiꝰ ſuꝑ oīa oꝑa eiusecce ſoliū (q̄ a ſeculo ſunt) .i. ab initio ſeculi. ſtatim em̄ inadam apparuerūt miſeratiōes eiꝰ quē ꝓ pctō nō damnauit ſꝫ ei penitentiā miſericorditer iniunxit dicens In labore vultus tui veſceris pane tuo ⁊cͣ. Gen̄. iij. ⁊ ab adā vſad nos deſcenderūt qꝛ nunqͣꝫ defuit alicui mīa dei. Tren.iij. Miſcd̓ie dn̄i multe qꝛ non ſumꝰ cōſumpti. tū ꝓpt̓ peccatū ade. tū ꝓpter ꝓpria q̄ quotidie cōmittimꝰ ⁊ addit ibi.⁊ nō defecerūt miſeratiōes eius. miſericordie dn̄i (ſunt aſeculo) .i. an̄ ſeculū .ſ. ab eterno qꝛ miſcd̓ia dei eſt ipſe depsͣ. Miſcd̓ia dn̄i ab eterno (miſeratiōes eiꝰ ſunt a ſeculoid eſt ab initio ſeculi vt expoſitū eſt. qꝛ tunc primo habuit

cui miſereret̉. captata beniuolentia petit exonerari a peccatis ignoranter ⁊ ſcienter cōmiſſis di.¶ Delicta iuuentutis mee ⁊ ignorātias meas ne memineris.¶ Delicta) .i. peccata q̄ cōmiſi omittendo ea q̄ debui facere (iuuentutis mee) .i. audacie p̄cipitis in pctm̄: ſicut iuuenes audaces ⁊ p̄cipites ſunt (⁊ ignorantias meas) .i. peccata q̄ ꝑpetraui ignoranter (ne memineris) .i. nō reſeruesad pena ꝑpetuā. Tren̄. j. Uigilauit iugū iniquitatū meaꝝin manu eiꝰ. Eze. xviij. Si impiꝰ egerit pnīam ⁊cͣ. oīm iniquitatū eiꝰ nō recordabor. vel (delicta iuuentutis) ad litterā qꝛ in illa etate magis ſolent hoīes derelinquere viamequitatis. vn̄ Salomon dicit. Uiam adoleſcentis ſibi penitus eſſe incognitā. Prouer. xxx. Tria ſunt difficilia mihi ⁊ quartū penitus ignoro. viā aquile in celo. viā colubriſuꝑ petrā. viā nauis in medio maris. ⁊ viā viri in adoleſcētia. ꝓpter hoc cōmendat̉ Tob. .j. ꝙ cū eſſet iunior oībꝰ nihil tn̄ puerile geſſit in opere. Tren. iij. Bonū eſt viro cumportauerit iugū ab adoleſcentia ſua. Eccl̓s. xij. Memento creatoris tui in diebꝰ iuuentutis tue. ⁊ habent coloremaliquē excuſatiōis hec duo genera peccatoꝝ .ſ. peccata iuuentutis ⁊ ignorantie. de primo Eccl̓i. xxxiiij. Uir in multꝭexpertus cogitabit multa ⁊ qͥ multa didicit enarrabit intellectū qͥ nō eſt expertus pauca recognoſcit. Iob. xij. Inantiquis eſt ſapientia ⁊ in multo tꝑe prudentia. de ſecundo. j. Timo .j. Qui prius fui blaſphemꝰ ⁊ ꝑſecutor ⁊ cōtumelioſus: ſed mīam dei cōſecutus ſum. qꝛ ignorans feci ⁊in incredulitate. ¶ Et nota ꝙ eſt multiplex iuuentꝰ.¶ Etatis. psͣ. Iunior fui etenim ſenui.¶ Uanitatis. psͣ. In quo corrigit adoleſcentior viā ſuā. etLuc. xv. Ꝙ filius ꝓdigus adoleſcens dictus eſt.¶ Gratie. psͣ. Introibo ad al. dei ad deū qͥ le. iu. in.¶ Glorie. psͣ. Renouabitur vt aquile iuuentus tua.¶ Nequitie. Eſa. lxv. Puer centum annorū moriet̉. ⁊ peccator centum annorū maledictus erit.¶ Audacie ⁊ temeritatis vt hic ẜm primā expoſitionem.¶ Itē ē ignorātia inuincibil̓ q̄ excuſat a tanto ⁊ a toto ſimplex: qͥ excuſat a tanto ⁊ nō a toto. affectata que nec a tanto nec a toto excuſat. Simplex d̓r ignorantia ꝙ hō nō laborat ſcire qd̓ poſſit ſcire. affectata d̓r qn̄ aliqͥs ex īduſtriaomittit ſcire ne ſcientia in eo aggrauet peccatū ne magisteneat̉ ad bn̄ operādū. Oſee. iiij. Quia tu ſcīam repuliſtirepellam te ne ſacerdotio fungaris mihi. petita indulgentia de peccatis ſcienter ⁊ ignoranter cōmiſſis. on̄dit cauſāefficientem remiſſionis peccati cum dicit.¶ Secundū miſericordiam tuam mementomei tu: propter bonitatem tuam domine.¶ Scd̓m mi. t. ⁊cͣ.) miſcd̓ia em̄ dei eſt cā efficiens remiſſionis pctōꝝ. vn̄ dicit (memēto mei) .ſ. vt dimittas pctā (ẜꝫmiſe. t.) q. d. ſicut magna ⁊ multa eſt miſcd̓ia tua. ſil̓r magna et multa ſunt peccata. eſt ergo ſenſus ẜm magnitudinē miſcd̓ie tus (memento mei) vt magnitudinē pctōꝝ meorū adnihiles. vnde in. psͣ. Miſęrere mei deꝰ ẜm ma. miſtuā. Item. Vt ẜm multitudinē miſcd̓ie tue deleas multitudinē peccatorum. vn̄ ſubdit in illo ps. Et ẜm multi. miſtu. dele iniqui. me. poſtea on̄dit cām finalē remiſſiōis peccatoꝝ .ſ. bonitatē dei cū addit (ꝓpter bonitatē tuā dn̄e) .ſ.vt dicere poſſim eā bonitatē de qua dicit psͣ. Replebimurin bonis domus tue. vel ſic: vt hec dictio (ẜm) notet cāmformalē vel modū ſicut etiā expoſitū eſt. ⁊ hec p̄pō (ꝓpt̓)notet cām efficientem vt ſit ſenſus (ꝓpter bonitatē tuaꝫ)qꝛ bonus es miſerere mei nō ꝓpter merita mea ſed ſicut dicit̉ in glo. Differentia eſt inter mīam dei ⁊ bonitatem eiꝰ.quia miſericordia eſt que fit miſeris. bonitas ꝟo que fit cōmuniter omnibus.¶ Dulcis ⁊ rectus dominꝰ: propter hoc legem dabit delinquentibus in via.¶ Supra petierat eccl̓ia vel vir iuſtus oſtendi ſibi vias domini ⁊ ſe dirigi in eis. hic aūt qͣſi magiſter effectus incipitdocere vias illas. ⁊ primo determinat qualis eſt dominꝰ:z

g 3

Uie ⁊ ſemite xp̄i q̄ fuerūt: ⁊ quōbas nobion̄dit pete̓debemus.

Iuuentusmultiplex.

Ignorātiatriplex ⁊ qͦmo excuſet⁊ n̄ excuſet

Or̄ia intermiam dei:⁊ eiꝰ bonitatem.8