Pſalmus

Tenebre erant ſuꝑ faciē abyſſi. abyſſum vocat omnia inferiora. Itē ſcd̓o vt audiat. Nee. viij. Aures oīs ppl̓i eranterecte ad librū. nō em̄ audire poſſet bō inter tumultꝰ terrenarū ⁊ carnaliū cogitationū. Itē tercio vt fortiꝰ pugnetpsͣ. In petra exaltauit me. ⁊ nūc exaltauit caput meū ſuꝑinimicos meos. Iob. xvij. Libera me dn̄e ⁊ pone me iuxtatę ⁊ cuiuſuis manꝰ pugnet cōtra me. ⁊ de iob dicit Greg.In altū mentē fixerat: ⁊ iō hoſtis ad eū irrūpe̓ nō valebaItē vt euadat laq̄os diaboli. Iob. xviij. Abſcondita ē interra pedica eius. Itē vt in deū quieſcat ⁊ refrigeriū habeat. vn̄ Aug. in pͥn. li. cōfeſſi. Inquietuꝫ eſt cor nr̄m dn̄e:donec ꝑuenerit in te. Mat. xj. Uenite ad me om̄s qͥ laboratis ⁊ onerati eſtis ⁊ ego reficiam vos. Ioh̓. xvj. Hec locutus ſum vt in me pacē habeatis in mundo preſſuras hꝫbebitis. Itē vt ſe hūiliet. vn̄ Abraam qͥ dn̄m videbat diciGen̄. xviij. Loquar ad dn̄m meū cū ſim puluis ⁊ cinis. hehūiliatio. ſignata eſt Ben̄. xxiiij. vbi d̓r ꝙ Rebecca cōſpecto yſaac deſcendit de Camelo ꝑ quā ſignat̉ ſuꝑbia. Itevt ꝟtutes amiſſas recuꝑet. Iob. xxxix. Nunqͥd ꝑ ſapientam tuā plumeſcit accipit̉ expandens alas ſuas ad auſtriq. d. nō. ꝑ ſe em̄ amittit homo alas virtutū ſed ꝑ flatū ſpirituſſancti recuperat eas ſicut accipiter ꝑ auſtru. Dicit ergo vir iuſtꝰ (adte do. le. āni. m.) infirma ad te medicuꝫ vſanes. Hiere. ix. Nunq̄d reſina nō eſt in galaad aut medicus nō eſt ibi. Luc. v. Medice cura teip̄m. Item ſtultā vdoceas. Ioh̓. xiij. Uos vocatis me mgr̄ ⁊ dn̄e ⁊ bene diciſum etem. Itē orantē vt exaudias. j. Thim. ij. Volo viro:orare in oī loco leuantes puras animas. ij. Paral̓. xx. Cuignoremꝰ qͥd agere debeamꝰ hͦ ſolū habemꝰ reſidui vt ate nr̄os oculos dirigamꝰ. ⁊ iō leuaui: qꝛ tu es deus meꝰ inquē cōfido. vn̄ dicit (deus meꝰ in te cōfido) qꝛ deꝰ iō potens eſt iuuare ⁊ iō merito cōfidendū eſt in eo ꝓpter qd̓ dicit (in te cōfido) nō in me. Eſa. j. Fortitudo veſtra vt fauile ſtupe. Itē in te nō in homine. Hiere. xvij. Maledictꝰcōfidit in homine ⁊ ponit carnē brachiū ſuū. Item (in tenon in diuitijs. Hiere. xlvij. Pro eo qd̓ habuiſti fiduciamin munitōibꝰ ⁊ in theſauris tuis tu quoqꝫ capieris. ⁊ qu(in te cōfido) nō in iſtis iō (nō erubeſcā) euangelij p̄dictionē xp̄i pauꝑis imitationē. Mat. x. ⁊ Lu. x. Qui me erubuerit ⁊ ſermones meos ⁊cͣ. Roꝝ. j. Nō erubeſco euangliū. Itē (non erubeſcā) pctōꝝ meoꝝ cōfeſſionē. Eccl̓i. ijNō cōfundaris cōfiteri pct̄a tua ⁊ nō te ſubijcias om̄i homini ꝓ pctō tuo. Eſe. liiij. Nō cōfunderis neqꝫ erubeſcesqꝛ cōfuſiōe adoleſcentie tue obliuiſceris ſed qͥs erubeſcerEſa. xxiij. Frubeſce ſydon .i. venator tꝑaliū. psͣ. In domīoſperans nō infirmabor. Eccl̓i. ij. Reſpicite filij natiōes hominū ⁊ ſcitote? qꝛ nullus ſberauit in dn̄o ⁊ cōfuſus ē. (neqꝫ irrideant me ini. me.) demones qͥ peccatores irrident.ſicut dicit Abac. j. Tyranni ridiculū eius erūt. ibi dicit grgo. Tanto magis dyabolꝰ nos irridet quanto magis nosſibi obedientes videt. Iob. xij. Deridet̉ iuſti ſimplicitasIob .xxx. Nunc derident iuniores tꝑe (etem̄ vniuerſi quſuſtinent te nō cōfundent̉) hoc vt ſupra exponit̉ de patitia ⁊ expectatōe premij diuites huiꝰ mundi nō ſuſtinēt dominū .i. nō expectant eū habere in premiū: ſed hic feſtināad tꝑalia .ſ. ad diuitias ⁊ delitias ⁊ honores. iō cōfundent̉in futuro. qꝛ ſubſtantia feſtinata minuet̉. Prouer. xiij. id̓dicit eis dn̄s Luc. vj. Ue vobis diuitibꝰ qͥ habetis hoc cōſolationē vr̄am ⁊cͣ. hos vocat apl̓s Phil̓. iij. Inimicos crucis xp̄i. ⁊ ibi loquit̉ de cōfuſioue eoꝝ dicens. Quoꝝ deuventer eſt. quoꝝ finis interitus ⁊ gloria in cōfuſione eoriqͥ terrena ſapiunt .ſ. diuitias delitias ⁊ honores. de quibꝰtribꝰ Iac. iij. Nō eſt iſta ſapientia deſurſum deſcendensſꝫ terrena animalis dyabolica. terrena quātū ad diuitiasanīalis qͣꝫtum ad delitias. dyabolica quātū ad gl̓iam ⁊ honores. ꝓpter hoc bn̄ ſequit̉ (cōfundent̉ om̄s iniqua agentes ſuꝑuacue) iniquū em̄ eſt .i. nō equum relicto creatorcreaturis adherere ⁊ hoc eſt (ſuꝑuacue) .i. fruſtra fit. quiaiſta om̄ia tranſeunt velut vmbra. Iob. xxvij. Diues cumdormierit nihil ſecū affert: aperiet oculos ſuos ⁊ nihil inueniet. Itē bn̄ dicit (ſuꝑuacue) qꝛ nec etiaꝫ in p̄ſenti indehabēt aliqd̓ emolumentū qd̓ valeat. Eccl̓s. ij. Quid ꝓde

rit homini de vniuerſo labore ſuo ⁊ afflictiōs ſpijs qua ſb̓ſolę cruciatus eſt cuncti dies eius doloribꝰ ⁊ erumnis pleni ſunt. nec ꝑ noctē mente quieſcit. ⁊ nonne vanitas eſt: ꝓpter hoc bn̄ quērit apl̓s ad Rom̄. vj. Quē ergo fructū habuiſtis tunc in illis in quibꝰ nunc erubeſcitis.¶ Et nota ꝙ eſt multiplex confuſio.¶ Perturbatiōis. Gen̄. xj. Venite ꝯfund. linguas eorum.¶ Admiratiōis. Iob. xxxvij. Confuſum eſt cor meū ⁊ emotum de loco ſuo.¶ Penitentie. Eccl̓i. iiij. Eſt confuſio adducens gratiam ⁊gloriam.¶ Damnatōnis. Eccl̓i. iiij. Eſt confuſio adducens ignominiam de hac loquit̉ hic Pſal.¶ Inordinationis. vn̄ ꝓuerbiū vbi nō ē ordo ibi ē ꝯfuſio.¶ Uias tuas domine demonſtra mihi. ⁊ ſemitas tuas edoce me.¶ Captata beniuolentia facit ꝓpheta petitionē ſuā in ꝑſonaͣ eccl̓ie ⁊ cuiuſlibet iuſti. Dicit ergo (vias tuas) .i. mandata ꝑ que ad te qͥ es vera vita reuertar (demonſtra mi.)dicit eccleſia qͣꝫtum ad minores. Math̓. xix. Si vis ad vitā ingredi ſerua mandata (⁊ ſemitas tuas edoce me) id ēconſilia ⁊ ſecreta ⁊ myſtica legis qͣꝫtum ad ꝑfectos qͥ conſilia adimplent (dirige me) ne errem (in veritate tua) .i. infide vera vel euangelica regula. Gal̓. ij. Vt veritas euangelij ꝑmaneat apud nos q̄ eſt vt dicit glo. qꝛ in xp̄o ne p̄putium neqꝫ circūciſio aliquid valet ſed fides q̄ eſt ꝑ dilectōnē oꝑat̉. Gal̓. v. (edoce me) ꝑ charitatē. j. Ioh̓. ij. Unctioeius docet vos de omnibꝰ ⁊ iō hoc fac (qꝛ tu es deus) quime creaſti (ſaluator meus) qͥ me recreaſti. ad hoc em̄ mefeciſti vt in vitā eternā me introduceres: ad hoc em̄ me recreaſti vt ad illam me reduceres ⁊ ſic allegat xp̄i bonitatēprimo allegat ſuā patientiā (⁊ te ſuſtinui) flagellantē (tota die) .i. toto feruore tribulatiōis. vel (te ſuſtinui) premiadifferentē (tota die) in preſenti vita. Moraliter dicit vir iuſtus (vias tuas dn̄e demon. mihi) ſicut d̓r in hoc psͣ. Uniuerſe vie dn̄i miſcd̓ia ⁊ veritas. In miſcd̓ia venit ſaluaremundū. in veritate veniet iudicare eū. has ergo vias debꝫpetere vir iuſtꝰ demonſtrari ſibi vt prīa via moneat eū adamorem. Secunda ad timorē. Sap. x. Iuſtū deduxit dn̄sꝑ vias rec. ⁊cͣ. de prima via Ioh̓. xvj. Exiui a patre ⁊ veniin mundū. de ſecunda Math̓. xxiiij. Uidebūt filiū homīsvenientē in nubibꝰ celi cū virtute multa ⁊ maieſtate (⁊ ſemitas tu. e. me) ſemite em̄ ſunt qͥbꝰ venit ad nos ſecreto ⁊occulte: ⁊ ſunt due vna qua venit in mentē ad ſanctificationem. Alia qua venit in morte ad carnis ⁊ anime diſſolutionē. de prima Ioh̓. xiiij. Ad eū veniemꝰ ⁊ māſionē apd̓eum faciemꝰ. de ſcd̓a Lu. xij. Sint lumbi ve. p̄cin. ⁊ lucer.ardē. in ma. ve. ⁊ vos ſi. ho. expec. dn̄m ſuū qn̄ reuer. a nuptijs. ⁊ cum venerit ⁊ pulſauerit cōfeſtim aperiant ei. venit em̄ vt aīam quaꝫ dedit recipiat vicia on̄dat. bene ergoprimo vias notat ⁊ quaſi viſui ſubiectas ſibi on̄di poſtulat qꝛ vterqꝫ aduentus manifeſte fuit. aliꝰ manifeſte futu.rus eſt vt dictū eſt. Iſti aūt duo vltimi modi ſemite dicuntur ⁊ edoceri non oſtendi petunt̉. qꝛ vtroqꝫ modo occulte venit dn̄s. iob. ix. Si venerit ad me non videbo eū ſi abierit non intelligam.¶ Dirige me in veritate tua: et doce me: qꝛtu es deꝰ ſaluator meꝰ ⁊ te ſuſtinui tota die¶ Petierat ſupra ſibi oſtendi vias dn̄i .ſ. mīam ⁊ veritatēſed qꝛ cū venerit in via veritatis ſiue iuſticie etiā iuſticiasiudicabit. ſicut dicit in psͣ. Cū accepero tp̄us ego iuſticiasiudicabo. petit hic vir inſtus vt dn̄s dirigat eū ne tūc in eotortuoſitas aliqua inueniat̉. iō dicit (dirige me in veritatetua) .i. veritatē iudicij tui inſere cordi meo. ⁊ ſic nō infirmabit̉ ad infima ſed diriget̉ ad te. vn̄ dicit Abac. ij. Suꝑcuſtodiā meā ſtabo ⁊ figā gradū ſuꝑ munitionē ⁊ cōtemplabor vt videā qͥd dicat̉ mihi ⁊ qͥd reſpondeā ad arguētem me. ⁊ in eodē capl̓o qͥ incredulus eſt nō erit recta anima eiꝰ in ſemetip̄o. qͥ em̄ nō credit iudiciū futurū incuruataīam ad terrena ⁊ vana: ſic ergo petit dirigi voluntatē ſuā⁊ affectū. ſed qꝛ qn̄qꝫ dirigit̉ affectus ad aliqd̓ appetendū

Semite dueqͥbꝰ ad nosvenit dn̄s.

Moraliter

Mltīconfu