XLVIUigeſimuſprimus

XLVI

guli ſingulas ⁊ diuerſas tentationes (miſerūt ſuꝑ veſtemmeā) vt eam auferrēt. vn̄ ipſi dicūt ſibiinuicē vel dicūt adpctōres illud Prouerb̓ .j. Sortē mitte nobiſcū: marſupiūſit vnū oīm nr̄m: ⁊ ibi p̄miſſum eſt ꝙ (ne elongaueris arxiliū tuū a me) ad bonū faciendū (ad defenſionē meā) cōtra tentatōes demonū (cōſpice) cōtinue aſpice: qꝛ ipſi cornue me infeſtāt ⁊ ip̄i veſteꝫ laniare nitunt̉ Iob. xxx. Quime comedūt nō dormiūt in multitudine eorū ꝯſumit̉ veſtimentū meū (erue a fra. deus ani. m.) ſic orare debet aīain anguſtia tentatōis poſita (framea) eſt pctm̄. vn̄ Eccl̓i.xxj. Quaſi romphea bis acuta omnis iniquitas (⁊ de maea nū canis) .i. diaboli (vnicā meā) .i. aīam: ⁊ vocat̉ hic dyaī: 7abbolus canis: leo ⁊ vnicornis: canis lingit ⁊ oblatrat: ſic dyabolus in tentatōe lingit blandiēdo ⁊ latrat ſuggerendoleo rapit ⁊ raptū fortit tenet: ſic dyabolꝰ rapit hoīem a cōE ſenſu vel oꝑatōe ⁊ fortiter tenet in cōſuetudine. vn̄ Eccl̓ilis xxj. Si acceſſeris ad illa .ſ. pctā ſuſcipiēt te dentes leonidetes eius interficiētes aīas. vnicornis ferit ⁊ impetit cornū ſuo. ſic diabolus ferit ⁊ impetit pctōres in inferno. Eſtergo dyabolus canis in tentatōe: leo in pctī ꝑpetratione:vnicornis in pena: ⁊ ideo orat aīa fidelis ⁊ dicens (erueframea deus aīam meā: ⁊ de manu canis vnicam meā: ſalua me ex ore leonis: ⁊ a cor. ⁊cͣ.¶ Narrabo nomē tuum fratribus meis: inmedio eccleſie laudabo te.¶ Tercia ꝑs in qua determinat multiplices fructus paſſionis dn̄ice. Primus eſt manifeſtatio noīs dn̄i: de quo diicit (narrabo) .i. manifeſtabo: dicit xp̄s (narrabo) inquans cū ſuſcitaueris me (nomen tuū) o deus pr̄) fratribus meis) apl̓is Ioh̓. xx. Uade ad frēs meos ⁊c. Heb̓. ij. Exponit hͦ verbū apl̓s dicēs de xp̄o. nō ꝯfundit̉ eos vocare fr.tres dicēs (narrabo nomen tuū fratribus meis) iſtis aūfratribus narrauit ⁊ manifeſtauit nomen dn̄i poſtqͣꝫ reſuirexit: ſicut dr̄ Act̉. j. Quibus ⁊ prebuit ſeip̄m viuum poſtpaſſionē ſuā in multis argumētis ꝑ dies. xl. apparēs eis/loquēs de regno dei. Scd̓s fructus fuit vniuerſalis eccl̓ilaudatio. vn̄ ſubdit (in medio eccleſie) .i. aꝑte. qꝛ ꝑ vl̓emeccleſiā (laudabo te) .i. faciā laudari Abac. iij. Et laudiseius plena eſt terra. Psͣ. In oēm terrā exi. ſo. eo. ⁊cͣ. ⁊ ſtatim ꝯuertit xp̄s ſermonē ad ſuos fideles hortans eos aclaudem. vn̄ dicit.¶ Qui timētis dn̄m laudate eum: vniuerſūſemen iacob glorificate eum.¶ Qui timetis dn̄m) timore filiali vel initiali: laudate euꝫalios nō monet vt laudēt niſi timētes dn̄m: qꝛ ſicut Eccl̓i.xv. Non eſt ſpecioſa laus in ore pctōris. Timor ꝟo dn̄i expellit pctm̄ Eccl̓i .j. Et qui ſunt illi qui euꝫ timēt explanātdicēs (vniuerſum ſemen iacob) nō carnale ſꝫ ſpūale) glorificate eum) .i. oēs qui ſunt de eccleſia qd̓ exp̄ſſius exponit dicēs.¶ Timeat eum om̄e ſemen iſrl̓: qm̄ nō ſpreuit neqͣꝫ deſpexit dep̄cationē pauperis¶ Timeat eum omne ſemen) .i. qui deū ꝯtemplant̉ ꝑ veram fidē. Et nota ꝙ intermiſcet hic laudare ⁊ timere adinnuēdū ꝙ laus dꝫ eſſe cū timore. Laus em̄ ex gaudio cordis ꝓcedit ꝙ niſi reprimeret timor cito in diſſolutionemverteret̉. Psͣ. Seruite dn̄o in ti. ⁊ exul. ei cuꝫ tre. ⁊ qͣre ſidebet laudari ⁊ glorificari ſubdit (qm̄ nō ſpreuit) negligido (neqꝫ deſpexit) cōtēnēdo (dep̄cationē pauꝑis) .i. meipauꝑis in terra. dicit xp̄s.¶ Noc auertit faciem ſuam a me: ⁊ cum clamarem ad eum exaudiuit me.¶ Nec auer. fa. ſu.) repellendo or̄onē meā qua petij vt reſurgerē vtsͣ. dictū eſt: vn̄ addit (et). i. (cū clamarē ad euꝫexaudiuit me) Heb̓. v. In oībus exauditꝰ eſt ꝓ ſua reuerentia: deinde ꝯuertit ſermonē ad patrē oſtēdens ꝙ eccleſia ita laudat eū ſicut hortabat̉ xp̄s: vn̄ dicit.¶ Apud te laus mea in eccleſia magna: vota mea reddam in cōſpectu timentium eū:¶ Apud te laus mea) o pr̄ (in eccleſia magna) .i. toto or

be diffuſa: vel (magna) .i. a te magnificata (apud te) qꝛ ſicut dr̄ Ioh̓. v: Qui nō honorificat filiū: nō honorificat patrem: vn̄ Ioh̓. xiij. Nunc clarificatus eſt filius hoīs: ⁊ deus clarfficatus eſt in eo: vel ſic (laus meā eſt apud te) incelo (in eccleſia magna) .i. in eccleſia triūphāte. Psͣ. Quihabitāt in do. t. dn̄e in ſe .ſ. lau. te. Tercius fructus paſſionis xp̄i obſequiū fideliū: vn̄ ſubdit (vota meā reddaꝫ) .i.ꝓmiſſa q̄ ꝓmiſi in baptiſmo dicēs: abrenūcio diabolo etoībus pompis eius ⁊ credo in deū ⁊cͣ. ⁊ loquit̉ hic xp̄s inꝑſona membrorū ⁊ ſequit̉ iſte fructus ex poſſione: qꝛ ip̄ebaptiſmus ex paſſione vim habꝫ regenerādi Ro. vj. Quicunqꝫ baptizati ſumus in xp̄o ieſu in morte ipſius baptizati ſumus: ⁊ hͦ erit (in cōſpectu timentiū eū) .i. in conſpectu totius eccleſie: vn̄ ⁊ fontes ſunt in medio eccleſie ⁊ ſolenniter ꝯueniūt xp̄iani ad eccleſiā cōem vt ibi orēt ⁊ ſeruiāt dn̄o. Quartus eſt ſpūalis comeſtio euchariſtie: de qͦſequit̉.¶ Edent pauperes ⁊ ſaturabunt̉: ⁊ laudabunt dn̄m qui requirunt eum: viuent corda eorum in ſeculum ſeculi.¶ Edent pauperes ⁊cͣ.) .i. ſpūaliter comedent determinatIoh̓ .vj. Panis quā ego dabo caro mea eſt: oſtēdit aūt h̓primo ꝙ panis iſte eſt ſufficiēs cum dicit (pauꝑes) de cōibus em̄ ⁊ plenarijs ferculis ſolet dari pauꝑibus ⁊ non deinterferculis: de ſufficiētia iſtius panis habet̉. iij. Regumxvij. Hec dicit dn̄s deus iſrl̓: ydria farine non deficiet: ⁊ lechitus olei vſqꝫ in diem in qua daturus eſt dn̄s pluuiamſuꝑ faciem terre nō minuet̉ ydria farine corpus xp̄i lechitus olei ſanguinē eius ſignificat q̄ nō deficient in eccleſia.i. vſqꝫ in diem iudicij in qͦ pluet dn̄s illam pluuiā: de quadicit Ezech̓. xxxviij. Ignem ⁊ ſuſphur plua ſuꝑ eum ⁊ ſuper exercitū eius .i. ſuꝑ dyabolū ⁊ ſequaces eius Math̓.in fine. Ecce ego vobiſcū ſum .ſ. in ſacr̄o altaris oībus diebus vſqꝫ ad ꝯſummationē ſeculi. ideo bn̄ dicit (edēt pauperes) qꝛ nō comedent ſpūaliter niſi pauꝑes .i. ꝯtemptores diuitiarū ⁊ humiles: qui em̄ plus diligit ſeculū qͣꝫ deūnō comedit eum ſpūaliter ad ſalutem: licet comedat eumſacr̄aliter ad damnationē ſuam: vn̄ dicit Augꝰ. Quid eſtxp̄m māducare niſi hͦ ſoluꝫ .ſ. in ſacr̄o corpus eius acciꝑemulti em̄ indigne accipiūt. ſꝫ in ipſo manere ⁊ habere ſeipſum manentē ẜm ꝙ ipſemet dicit Ioh̓. vj. Qui māducatcarnē meā ⁊ bibit meū ſanguinē .ſ. ſpūal̓r in me manet etego in eo. ⁊ b. Bern̄. dicit māducare ſpūaliter corpus xp̄ieſt paſſionis ⁊ redemptōis xp̄i ſacre attentius intelligerebn̄ficia ad ſumēdum ſuauiter in cōſciētia: ⁊ recolendumfideliter in mēoria. Scd̓o oſtēdit ꝙ panis iſte eſt reficiēsibi (⁊ ſaturabūt̉) Psͣ. Ex adipe frum̄ti ſatiat te Prouer.xiij. Iuſtus comedit ⁊ replet aīam ſuā: vēter aūt impioꝝinſaturabilis Eſa. lv. Comedite bonū ⁊ delectabit̉ in craſſitudine aīa vr̄a: panis euchariſtie dr̄ bonus anthonomatice ſiue bonū. Tercio on̄dit ꝙ panis iſte eſt iocundus .i.generat iocūditatē ibi (⁊ laudabūt dn̄m) gr̄as agēdo. psͣ.Sicut adip̄e ⁊ pinguegine re. a. m. ⁊ la. ex. l. o. m. Quartoon̄dit eū eſſe ſapidū ⁊ dulciſſimū cū dicit (qͥ reqͥrūt eū) .iiterū querūt Eccl̓i. xxiiij. Qui edūt me adhuc eſurit: ⁊ qͥbibūt me adhuc ſitiēt. Quinto on̄dit ꝙ iſte panis eſt ꝑficiens cū dicit (viuēt corda eoꝝ in ſe. ſe.) .i. ineternū Ioh̓. vjSi qͥs māducauerit ex hͦ pane viuet ineternū. ⁊ bn̄ dicit:(corda eo.) .i. comedētiū hūc cibū (corde) .i. ſpūal̓r. vn̄ dicit Amb̓. ꝙ cibus ille nō vidit in ventrē ſꝫ in mentē. Moraliter notant̉ hic tria q̄ dꝫ dicere p̄latꝰ vt p̄dicet ibi (narrabo) vt ſit hūilis: ibi (fratribꝰ meis) vt ſit cōis ꝑſonaruꝫacceptor: ibi (in medio eccl̓ie narrabo) non timebo: vn̄ ſupra. Celi enarrāt (nomē tuū) vnicū nō fabulas: vn̄ ſupraACeli enarrāt gl̓i ā dei (frībus meis) hic notat̉ humilitas.Greg. ſit rector bn̄ agētibꝰ. ꝑ hūilitatē ſociꝰ Eccl̓i. xxij. Rectorē te poſuer̄t frēs tui noli extolli ſꝫ eſto ī illis qͣſi vnꝰ exillis (ī me. ec. l. te) .i. ī medio fideliū vt oībꝰ ſim cōis ⁊ indelaudet̉ deꝰ. vn̄ in psͣ. Suſcepimꝰ deus mīaꝫ tuā in mediotempli tui .i. in p̄lato benigno ⁊ ꝯmuni: ⁊ ſequit̉ ẜm nomētuum: ſic ⁊ laus tua: vel (in medio eccleſie laudabo te) .i.

Frameadr̄ pctm̄: ⁊qͣre diablus dr̄ canis leo etvnicornis

De fructumultiplicipaſſionisxp̄i.

25

23

Hſeu Quid ſitmāducareū corpus xp̄iſpual̓r: ⁊ qͥt ſunt qͥ māeducant.

Noͣ qͥnqꝫde ſacro euchariſtieFigura

MoraliterTria q̄ habere debetp̄latus.