Pſalmus

ij. Reg. vj. ꝙ michol filia ſaul vidit dauid regē ſubſilientēatqꝫ ſaltantē corā dn̄o ⁊ deſpexit eū in corde ſuo ⁊ poſteadixit ei: qͣꝫglorioſus fuit hodie rex diſcooperiēs ſe ante ancillas ſeruoꝝ ſuoꝝ ⁊ nudatus eſt qͣſi ſi nudet̉ vnꝰ ex ſcuiris: ſic diceret̉ hodie a multis. ſi qͥs nobilis vellet ſe nudare a gloria mūdana vt corā dn̄o ſaltaret ei deuotius ſeruiendo: cū tn̄ ſicut dicit Boetius. Seruire deo regnare ſit. ⁊Eccl̓i. xxiij. Gl̓ia magna eſt ſequi dn̄m: lōgitudo em̄ dierūaſſumet̉ ab eo: ⁊ in hoc gloriabat̉ dauid ⁊ alij ſancti pr̄e:Un̄ rn̄dit dauid michol: viuit dn̄s: qꝛ ludā ante dn̄m quelegit me ⁊ p̄cepit mihi vt eſſem dux ſuꝑ ppl̓m dn̄i iſrael.ludā ⁊ vilior fiam pluſqͣꝫ factus ſum ⁊ ero humilis in oculis meis: ⁊ cū ancillis de qͥbus locuta es glorioſior apparebo: ſꝫ rex dauid paucos aut nullos nobiles imitatorehꝫ qui hanc gloriā q̄rant. vn̄ dr̄. ij. Mach̓. iiij. Patrios.honores nihil habētes grecas glorias optimas arbitrangrece gl̓ie ſunt mūdane gl̓ie: de equis ⁊ phaleris de ebritatibus ⁊ cōmeſſationibus de iniurijs ⁊ vindictꝭ ⁊ hmōtaliū hoīm eſt obprobriū dn̄s. psͣ. Aduerſum me loquebātur qͥ ſedebāt in porta ⁊ in me pſallebāt qͥ bibebant vinūvn̄ ⁊ ip̄e dn̄s obprobria multa ſuſtinuit in domo pōtificisin domo p̄ſidis: in domo herodis (⁊ abiectio plebis) .i. minorū qͥ abiecto ſuaui ⁊ leui onere dn̄i diſperſi ſunt ꝑ egyptū ad colligēdas paleas terrenoꝝ. Exo. v. A minore em̄vſqꝫ ad maiorē omēs auaricie ſtudent. Hiere. v. Sap̄. iij.Qui neglexerūt iuſtū ⁊ a domīo receſſerunt ſapīam em̄ etdiſciplinā qͥ abijcit infelix eſt: hij ſunt diuites huius mūdiqͥ obturant aures ſuas ſicut aſpis ne audiāt veritateꝫ: deqͥbus ī psͣ. Furor illis ẜm ſil̓itudinē ſerpentꝭ ſicut aſpidisſurde ⁊ obturantis aures ſuas vnā .ſ. terra: ⁊ aliā cauda:ſic diuites obturant vnā aurē terrā .ſ. amore terrenorū: etaliā cauda hec eſt ſequela parentū ⁊ proximoꝝ ſiue ꝓpinquoꝝ: de qͥbus dicit Seneca. Mel muſce ſequunt̉ cadauera lupi: predā ſequit̉ turba iſta ⁊ nō hoīem (oēs videntes me deriſerūt me) vidētes ſunt p̄lati ⁊ eccleſiaſtici viri.ū qui debent eſſe oculi eccl̓ie. Math̓. vj. Lucerna corꝑis tuieſt oculus tuus .i. p̄latus ⁊ doctor eccl̓ie. j. Regū. ix. Olimli in iſrael ſic loq̄bat̉ vnuſqͥqꝫ vadens cōſulere deuꝫ: venitemꝰeamꝰ ad vidēteꝫ. qͥ em̄ ꝓpheta dicit̉ hodie vocabat̉ olimvidēs: de his ergo dicit (oēs videntes me) .i. omēs p̄latidoctores: nullū excipit (deriſerūt me) deridet valde dominū qͥ ouē quā ip̄e ꝓprijs humeris reportauit ad cuſtodiēdā ⁊ paſcendā ſuſceptā tondet ⁊ lupo ſtrāgulandū dimittit: ſic faciūt qͥ curā anīaꝝ ſuſcipiūt ⁊ poſtmodū de ſaluteearū nō curantes vellera ⁊ pelles tꝑalium extrahūt quantū poſſunt: de qͥbus dicit btus Bern̄. Quē dabis de numero p̄latorū qͥ non magis inuigilet euacuandis marſupijsqͣꝫ vitijs extirpandis: qͥbus dr̄ Eſa. xxxiij. Ue qͥ p̄daris nōne ⁊ ip̄e predaberis: ⁊ ve qui ſpernis nōne ip̄e ſpernerisnō em̄ ſunt tales paſtores ouiū: ſꝫ p̄dones non ſerui dn̄i ſꝫcōtēptores: hoc eſt (deriſerūt me) legimꝰ in Ioh̓. xix. quēilluſerūt ei milites qͥ .ſ. impoſuerūt capiti eius coronaꝫ deſpinis: ⁊ induerūt eū veſte purpurea ⁊ dicebāt ei Aue reiudeorū: ⁊ dabant ei alapas: ꝑ ſpinas intelligunt̉ diuitioſicut dn̄s dicit Math̓. xiij. Per veſtē purpureā vaſtus veſtiū equorū ſupellectilis ⁊ ceterorū apparētia ſpinis iſticoronāt dn̄m ⁊ purpura veſtiūt p̄lati eccl̓ie qͥ cōgregātes⁊ reſeruātes diuitias pompā veſtiū equorū ceteroꝝ quiaſectātes hoc dicūt ſe facere ad honorē dn̄i ⁊ eccl̓ie honeſtatē. Deut̓. xvij. Cū fuerit rex cōſtitutus nō multiplicabit ſibi equos nō habebit vxores plurimas neqꝫ argenti ⁊ auriimmēſa pondera dicūt ei aue quādo cantant in eccl̓ia velpopulo p̄dicant: ſed manu dant ei alapas cū cōtraria operant̉. Math̓. xxiij. Que dicūt facite ⁊c̄. vnde ꝙ ſic fiat iſtailluſio declarat dominꝰ ſubdēs (locuti ſunt) catando p̄dicando (labijs ⁊ mouerūt caput) menteꝫ rebus caducis ⁊mobilibus ꝑ amorē copulādo: hoc eſt qd̓ dicit̉ Eſa. xxix.Appropinquat ppl̓s iſte ore ſuo ⁊ labijs ſuis gl̓ificat mecor autē eius longe eſt a me: caput aūt ⁊ cor ſiue mens ꝓeodem accipiunt̉: mouent ergo caput .ſ. a deo quia mentē in mobilibus ponūt: vn̄ hec fuit pena cayn qui occiditabel .ſ. tremor capitis. cayn poſſeſſor: abel luctus interpre

tat̉: ſed in p̄latis amor poſſeſſionū interficit luctum quando intenti tꝑalibus pro peccatꝭ ſubditorū plorare non curant ⁊ in pena huius interfectiōis habēt tremorē capitis.id eſt animi diſperſionē ī p̄ſenti. qd̓ tamē nō eſt niſi ſignūvel initium pene future vbi erit fletus ⁊ ſtridor dentiumMath̓. xxv. ⁊ petit xp̄s ab his liberari cuiꝰ liberatō eēt eoUerū cōuerſio: vn̄ dicit (qm̄ tu es qui extraxiſti me de ventrematris mee) .i. eccleſie cuius veter eſt cetus p̄latoruꝫ vbileſidebet fieri ꝯceptio filiorū. Cant̓. vij. Uēter tuus ſicut acerreluus tritici vallatus lilijs: ita olim: nūc aūt dicit eccīa Hie⁊ vbre. iiij. Ventrē meū doleo: quare Eſa. xxxvj. Filij venerūtdicavſqꝫ ad partū ⁊ nō eſt virtus pariendi (ſpes mea ab vbeicuribus matrꝭ mee) vbera matrꝭ ſunt p̄dicatores. Cant̓. vijterDuo vbera tua qͣſi duo hynnuli ⁊ gemelli capree: non dicit in his ſed ab his ſe ſeꝑare in deo. Oſee. ix. Da eis dn̄eqͥd dabo eis vuluā ſine liberis ⁊ vbera arentia (in te ꝓiectus ſum ex vtero) eccleſie qͥ me deberet portare ſed proijcit me: ꝓijcientes me nō circūdederūt me (de vētre matrꝭmee) .i. ex quo fui ꝓiectus (a vetre matris mee) .i. a cetup̄latorū: ⁊ ab vberibꝰ ſeꝑatus .i. a p̄dicatoribꝰ (deus mees tu) .i. tota ⁊ ſola fiducia mea: qꝛ in illis iā nō cōfido: iō(ne diſceſſerꝭ a me) .i. a meis: ⁊ neceſſe eſt (qm̄ tribulatioproxima eſt) propinqua eſt a demonibꝰ qui turbāt paceꝫ⁊ bella procurāt ⁊ propior ab hereticis qͥ fidē violant: ꝓxima eſt a falſis xp̄ianis qͥ mores corrūpunt: hoc eſt bellūinteſtinū. Cant̓. .j. Filij matrꝭ mee pugnauerūt cōtra me.qm̄ nō eſt qͥ adiuuet). Eſa. lxiij. Conſpexi ⁊ nō erat auxiliator q̄ſiui ⁊ nō fuit qui adiuuaret. In ꝑſona aūt viri iuſtilegit̉ (ego ſum ꝟmis ⁊ non homo ⁊cͣ.) Et notant̉ hic duoq̄ debꝫ habere vir iuſtus: vicꝫ humilitatē ⁊ patientiā: humilitas notat̉ ibi (Ego vermis ⁊ nō homo) patientia ibi.(obprobriū hoīm ⁊cͣ.) et dicit duo ex qͥbus dꝫ homo humiliari vicꝫ ꝓpriam fragilitatē ⁊ vilitatē in quā incidit hōꝑ pctm̄. Itē ſcd̓o dignitatē quā ꝑdidit: de pͥmo dicit (Egoaut ſum vermis) Iob. xxv. Homo putredo ⁊ filiꝰ homīsvermis .i. adā factꝰ eſt putredo ⁊ filiꝰ eius .i. ꝓles tota vermis .ſ. a putredine natꝰ. de ſcd̓o dicit (et non hō). q. d. amiſi dignitatē quā habuit hō in pͥma creatione qꝛ factus eſtad imaginē ⁊ ſil̓itudinē dei potēs non mori ⁊ miſeria nonaffici: ad ſil̓itudineꝫ qͣꝫtum ad gratuita: ad imaginē qͣꝫtuꝫad naturalia: ſil̓itudinē amiſit: imaginē deturpauit. Lu. x.Homo qͥdam deſcēdebat a hierl̓m in hiericho .i. a ſtatu illo digno in defectū peccati ⁊ incidit in latrones: demonesqͥ diſpoliauerūt eū gratuitis ⁊ plagis impoſitis ī naturalibus abierūt ſemiuiuo relicto: ecce non hō (obprobriū hominū) h̓ notat̉ patientia viri iuſti in tribus vicꝫ in obprobrijs: vn̄ dicit (obprobriū hoīm) in ꝑſecutiōibus vbi dicit(⁊ abiectio pleb̓) in illuſiōibꝰ: vn̄ addit (oēs videntes mederiſerūt me) pͥmū aggͣuat ꝑ hoc qd̓ dicit (hoīm) qͣſi rōnaliū ⁊ ſapientin: qͦrū ꝟba magꝭ ponderoſa ſunt ⁊ obprobriamagꝭ intolerabilia. Scd̓m ꝑ hoc qd̓ dicit (pleb̓) plus em̄aggrauat hoīem qn̄ a vilioribus abijcit̉. Tertiū ꝑ hoc qd̓dicit (omēs videntes me) aliquod em̄ eſſet remediū ſi aliquē cōſolatorē haberet: de duobꝰ pͥmis. Lu. vj. Beati eritis cū exprobrauerint vobis homīes ⁊ eiecerūt nomē veſtrū tanqͣꝫ malū ꝓpter filiū hoīs ⁊cͣ. de tertio Iob. .xij. Deridet̉ iuſti ſimplicitas. quō aūt deridetur ſubiūgit (locutiſunt labijs ⁊ mouerūt caput) q. d. verbo ⁊ ſigno quod ſequit̉ (ſperauit in dn̄o ⁊cͣ.) ⁊ in hoc tanto plus cōmendat̉patientia viri iuſti quāto maior oſtendit̉ deriſio q̄ in pluribus aggrauat̉. pͥmo in eo qd̓ fit ab oībus: vn̄ dicit (omnes). Scd̓o in eo qd̓ fit ſtatim cū videt̉: vnde dicit (vidētes me) nec expectat̉ quouſqꝫ audit̉ ꝟbum eiꝰ vtfieri ſolet. Iob. xxj. Suſtinete me ⁊ ego loquar: et poſt mea ſi videbit̉ ꝟba ridete. Tertio in eo quod nō ſoluꝫ deridet̉ riſuſed ⁊ ꝟbo: ibi (locuti ſunt labijs) Quarto qꝛ etiā fit motucapitꝭ quod maius eſt: ibi (⁊ mouerūt caput). Quinto qꝛnō deridet̉ ꝓpter ſtulticiā vel ꝓpter malū qd̓ faciat: ſꝫ ꝓpter bonū .ſ. qꝛ ſperat in dn̄o: vn̄ dicit (ſperauit in domīo)vnde non dixit Iob. Deridet̉ iuſti ſoliditas ſed iuſti ſimplicitas. Sexto qꝛ nō ipſe ſolus deridet̉ ſed ipſe deus ⁊ qͣſi impotēs: vn̄ addit qd̓ dicūt (eripiat eū) qͣſi non poterit

Qualit̓ p̄lati qͥ dicūtur videntes ⁊ oculieccl̓ie xp̄mderident.

Deriſio qͥmō in pliribꝰ aggriuatur.

Moralitin ꝑſona veri iuſti.