Uigeſimuſprimus

XLIII

catus vt vermis (⁊ nō homo) .i. ita viliter ⁊ intm̄ ſicut nōeſſem hō: poſt ſpecificat ⁊ enūerat illa q̄ paſſus eſt in quibus maior fuit antiqͥs patribus qͣꝫtum ad meritū (obprebriū hoīm) .i. pctōꝝ. eſt aūt obprobriū qn̄ turpe aliqͥd homini imponit̉: vt cum dicebāt iudei xp̄o: demoniū habesIoh̓ .viij. ⁊ Math̓. xij. Hic non eijcit demonia niſi beelzebub pͥncipe demoniorū (⁊ abiectio plebis) .ſ. iudeorū qn̄eo abiecto petierūt barrabā. Lu. xxiij. Tolle hunc ⁊ dimite nob̓ barrabā. Et nota ꝙ xp̄s d̓r vermis ꝓpter ml̓ta. Primū eſt id qd̓ diximꝰ .ſ. ꝓpter naſcēdi qualitatē. Scd̓o prepter molliciē. ij. Reg. xxiij. Dauid ſedēs in cathedra ſapitiſſimꝰ inter tres ip̄e eſt qͣſi tenerrimus ligni vermiculus.dauid xp̄s inter tres ꝑſonas. Tertio quia vermis hyemtranſacta egredit̉ de terra: ſic xp̄s de ꝟgine tranſacta hycme infidelitatis. Cant̓. ij. Hyems abijt ⁊ receſſit. Eſa. xl.Aperiat̉ terra ⁊ germinet ſaluatorem. Quarto qꝛ vermeineſcant̉ piſces: ſic dyabolus ineſcatus fuit qͥ qn̄ credidiglutire vermē humanitatꝭ xp̄i captus fuit hamo diuinitaIob. xl. An extrahere poterꝭ leuiathan hamo. Quīto pꝫpter vilitatē ⁊ cōculcationē vt p̄dictū eſt. Eſa. liij. Putaumus eū quaſi leproſum ⁊ ꝑcuſſum a deo ⁊ humiliatuꝫ. etEſa. l. Corpus meū dedi ꝑcutiētibus ⁊ genas meas velltibus faciē meā nō auerti ab increpātibus et cōſpuentibꝰin me. Sexto qꝛ vermis trahit ſe ore: ⁊ xp̄us predicatiōeGreg. Tūc via dn̄i ad cor dirigit̉ cū ſermo eius libent̓ audit̉. Septimo qꝛ ſuauiter reꝑit. ⁊ xp̄s venit ſuauiter. Ioix. Si venerit ad me nō vibebo eū: ſi aūt abierit nō intelllgā vel ſuauiter .i. ꝑ ſuauitatē. psͣ. Suꝑuenit māſuetudo ēcorripiemur. iij. Reg. xix. Sibilus aure tenuis ibi dominꝰOctauo qꝛ occulte mordet ⁊ xp̄s occulte punit. Oſee. vEgo qͣſi tinea effraim. Ion̄. vlti. Preparauit dn̄s verme⁊ ꝑcuſſit hēderā ⁊ exaruit.¶ Omēs videntes me deriſerunt me: locuti ſunt labijs ⁊ mouerunt caput.¶ Oēs vidētes me) Supra on̄dit xp̄m paſſum duo .ſ. obprobriū ⁊ abiectionē: mō addit tertiū deriſionē .ſ. vn̄ dicit.(oēs vidētes me) .ſ. mali ⁊ eſt h̓ accomoda diſtributioſynodochē (deriſerūt me) que deriſio ſignata fuit Gen̄. ixUbi cham deriſit noe pr̄em ſuū nudatu: noē xp̄s inebriatus amore hūani generis nudatus. ad lr̄am in cruce et d̓riſus a malis filijs: ſed qꝛ deriſio fit multis modis. ponittria genera deriſionū: ſit em̄ quēdā deriſio per verba q̄ notat̉ cū dicit (locuti ſunt labijs) falſa imponēdo falſa promittēdo. Math̓. xxvij. Alios ſaluos fecit ſeip̄m nō poteſtſaluū facere. ecce falſa impoſitio: ſi rex iſrael eſt deſcendanūc de cruce ⁊ credimꝰ ei: ecce falſa ꝓmiſſio: ⁊ dicit btūsBern̄. q̄ cōſequētia eſt iſta: ſi rex iſrl̓ es ⁊cͣ. īmo ſi rex iſraees: regni titulū nō deſeras. Alia deriſio ſit ꝑ nutus de quſubdit (⁊ mouerūt caput) Math̓. xxvij. Pretereūtes aūblaſphemabāt eū mouētes capita ſua ⁊ dicētes. Uah quideſtruis templū dei ⁊cͣ. Itē ⁊ eſt alia deriſio q̄ dicit̉ ironiaqn̄ bonū improperat̉ hac deriſiōe dicebāt qd̓ ſequit̉ (ſperauit ī dn̄o) qd̓ ſic ꝯſtrue (mouerūt caput) ſupple dicētes¶ Sperauit in domino eripiat eum: ſaluuꝫfaciat eum qm̄ vult eum.¶ Sperauit) xp̄s (in dn̄o) deo patre (eripiat eū) de manibus noſtris (ſaluū faciat eū) reſuſcitet eū (qm̄ vult eū) etip̄e dicit Sap̄. ij. Si verus filiꝰ dei eſt ſuſcipiet illū ⁊ liberabit illū de manibꝰ cōtrarioꝝ. Math̓. xxvij. Cōfidit ī deoliberet nūc eū ſi vult. dixit em̄ quia filius dei ſum.¶ Quoniā tu es qui extraxiſti me de vētreſpes mea ab vberibus matris mee: in te ꝓiectus ſum ex vtero.¶ Qm̄ tu es ⁊cͣ.) Supra on̄dit xp̄s q̄ paſſus eſt a iudeis.Hic aūt petit ab his liberari ⁊ ꝓtegi a patre cuꝫ dicit (nediſceſſeris a me) vſqꝫ ibi em̄ pendet conſtructio: ſed pͥmoponit cauſas ⁊ allegat rōnes quare dn̄s pater debet eumꝓtegere. pͥmuꝫ qd̓ allegat eſt dignitas natiuitatꝭ: vn̄ dicitideo ne diſceſſeris a me. qm̄ tu ēs qͥ extraxiſti me.

¶ De vētre matris mee deus meus es tu:ne diſceſſeris a me.¶ De vētre matris mee) cōceptū ſine carnali cōcupiſcentia extraxiſti de vētre matris ꝟginis manēte integritate ⁊pudicicia. Ezech̓. xliiij. Porta hec clauſa erit non aperiet̉⁊ vir nō tranſiet ꝑ eā: qm̄ dn̄s deus iſrl̓ ingreſſus eſt ꝑ eaꝫingreſſus in vterū in conceptiōe: ingreſſus in mūdū in natiuitate. Scd̓a cā eſt cōfidentia quā allegat ſb̓dens (ſpesmea ab vberibus matrꝭ mee) ſupple tu es (ab vberibꝰ matris mee) .i. ẜm humanitatē q̄ ſuxi vbera. Can̄. viij. Quismihi det frēm meū ſuggentē vbera matrꝭ mee. Lu. xj. Beatus venter qͥ te portauit ⁊ vbera q̄ ſuxiſti. nā ẜm deitatēnō eſt pater ſpes filij. Tertia cā quā allegat eſt īmunitasa pctō (in te ꝓiectꝰ ſum) vel (iactatꝰ) vel (cōfirmatꝰ). indeū ex vtero: qꝛ ſine pctō conceptus eſt ⁊ natus fons gr̄e.Gen̄. ij. Hō non erat qͥ operaret̉ terrā .ſ. beatā ꝟgineꝫ: ſedfons aſcēdebat de terra .ſ. xp̄s fons gratie qͥ naſces de virgine aſcēdit de terra nō deſcēdit vt peccator. Quarta cauſa eſt quā allegat amor dei ab inſtanti cōceptōnis: vn̄ ſubdit (de vētre matris mee deus meꝰ es tu) de vētre .i. ab inſtanti cōceptionis: ꝑ hoc qd̓ dicit (deus meꝰ) notat̉ amorvel ſic tu es (deus meꝰ de ventre ma. mee) .i. ẜm humanitatē quā de matre traxi. nā ẜm deitatē nō dr̄ pater deꝰ filij:ſꝫ pater filij ⁊ idē deꝰ cū filio: ꝓpter hͦ gͦ ne diſceſſerꝭ a me.¶ Quoniā tribulatio proxima eſt: quoniaꝫ.non eſt qui adiuuet.¶ Qm̄ tribulatio) Supra allegauit dignitatē .ſ. ꝙ dignuserat vt liberaret eū ⁊ confortaret pater. h̓ aūt allegat articulos neceſſitatꝭ duos: primū eſt (qm̄ tribulatio proximaeſt) q. d. neceſſe habeo vt non diſcēdas a me (qm tribulatio ꝓxima eſt) .ſ. in corꝑe meo in quo crucior vſqꝫ ad mortē prope in cōtumelijs: ꝓpior eſt iniurijs ⁊ damnis: proxima eſt in flagellis: vel (proxima) .i. in ꝓximo tꝑe et loco:vn̄ Math̓ .xxvj. in fine orationis ſue dixit diſcipulis ſuis.Ecce appropinquat hora ⁊ filius homīs tradet̉ in manꝰpeccatoꝝ: ſurgite eamus hinc: ecce appropinquabit qͥ metradet. Scd̓m eſt qm̄ nō eſt auxiliator: vn̄ addit (⁊ nō eſtqͥ adiuuet). Eſa. lxiij. Torcular calcaui ſolus ⁊ de gētibꝰnō eſt vir mecū ⁊ infra: circūſpexi ⁊ nō erat auxiliator quēſiui ⁊ nō fuit qͥ adiuuaret. Moraliter. Xp̄s hodie ſicut inpaſſione pōt dicere (ego ſum vermis ⁊ non hō) .i. ita vilipenſus ⁊ cōculcatus a peccatoribus ſicut vermis: qͥa nechomini auderēt facere qd̓ mihi faciūt ⁊ in me ⁊ in mēbrisvn̄ cōquerit̉ ꝑ Hiere. xv. Ue mihi mat̓ mea vt qͥd me genuiſti mater rixe mater diſcordie in vniuerſa terrā omēsªᵐmaledicunt mihi dicit dn̄s: ⁊ ad Heb̓. vj. Rurſum crucifigētes ſibimetip̄is filiū dei: ⁊ oſtētui habētes: ſꝫ ip̄e erit eisvermis ligni ẜm aliā ꝓprietateꝫ: dr̄ em̄ ꝙ verme illo nihimollius cū tangit̉ nihil durius cuꝫ tangit: ip̄e tanget eosacumine oris ſui dicēs. Ite maledicti ī ignē eternū quosmodo ꝑpatientiā molliter ſuſtinet: cū eū tangunt ꝑſequētes ꝑ pctm̄. ip̄e em̄ eſt patiens redditor. Eccl̓i. v. Ecce vermis patiēs: ecce mollicies redditor: ecce duricia. Hebr̄. x.Irritā qͥs faciens legē moyſi ſine vlla miſeratiōe duobusvel tribus teſtibus morit̉ quāto magis deteriora putatismereri ſupplicia qͥ filiū dei cōculcauerit ⁊ ſpiritui gr̄e contumeliā fecerit: ecce ⁊ de mollicie qͣ ꝑmittit ſe tangi ⁊ conculcari: ⁊ de duricia qͣ tanget in fine filiū dei cōculcat vt dicit Glo. qͥ eum vilipendit qd̓ facit qͥ p̄cepta eius omittit ⁊conſcīa cōtemnit ſpiritui gr̄e ꝯtumeliā facit: vt dicit Glo.qͥ eū male viuēdo a ſe abijcit. Itē de his duobus psͣ. Supra dorſum. m. fa. pec. pro. ini. ſuā: ecce dei mollicies cū tāgit̉. dn̄s iuſtus cōcidet ceruices pctōrū ⁊cͣ. ecce duricia citanget: poſtea tria genera hoīm pctōrū innuit a qͥbus paſſus eſt .ſ. pͥncipes ſeculares: hoīes ppl̓ares: p̄lati eccleſiaſtici ⁊ doctores: vn̄ dicit (obprobriū hoīm) .ſ. maloꝝ (⁊ abiectio plebis) .i. minorū oēs vidētes me .ſ. p̄lati ⁊ lr̄ati (deriſerūt me) de pͥmis bn̄dicit ꝙ factus eſt obprobriū hoīmſcꝫ pͥncipum ⁊ militū ⁊ nobiliū: inter quos ſi qͥs dn̄s ſeruiat obprobrioſus ⁊ ignominioſus reputat̉: ẜm qd̓ dicitur

f 3

Deriſio triplex factachriſto.

Xp̄s dicit̉vermispter ml̓ta

Moralit̓.Ip̄us vilipendit̉ hodie ab omnibus.

11